• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

januari 2019

Kerst 2018

P1080714Zoals geschreven werk ik hier de site bij en maken een prachtige wandeling door het palmbomenbos. Overal zijn kleine landjes waar boeren hun groente verbouwen, vaak is dit afgebakend door een rand van zand, waarover je kan lopen zonder de groente te vertrappen.

Kerst wordt hier niet gevierd, de kinderen gaan gewoon naar school en er wordt gewoon gewerkt. Ook voor ons is het hierdoor geen kerst, we hebben wel een foei lelijk kerstboompje neergezet, maar dat staat eigenlijk alleen maar in de weg. We gaan wel uit eten in het restaurant maar ook voor de toerist staat er niets extra's op het menu. Aangezien we de enige zijn vanavond in het restaurant valt dat natuurlijk wel te begrijpen, het heeft geen zin een uitgebreid menu in elkaar te flansen als er toch niemand komt.

 

Donderdag 27 december Goulmima N 31 41.186 W 04 57.575 (87 km)

We doen nog even boodschappen in Tinghir, het zijn allemaal kleine winkeltjes, de slager heeft een schaap buiten hangen aan zijn achterpoten, het bloed druipt nog via zijn kop zo de straat op. Wij willen gehakt, er wordt eerst een stuk van het schaap afgesneden en daarna gaat de slager naar de buren, want daar staat de gehaktmolen, na veel gedoe, de gehaktmolen doet het even niet, komt er dan toch gehakt uit de molen. Groente en fruit kopen we bij de groenteman, alles zit altijd onder het stof, als de supermarkt dit in Europa zo in de winkel zou leggen, dan was de winkel binnen een uur gesloten, door de keuringsdienst van waren. Toch is er eigenlijk niets aan de hand, de groente en fruit even afspoelen en het ziet er gewoon weer heel goed uit, oké hier en daar een rot plekje maar ook dat kan je wegsnijden.

Als we ergens in een dorpje thee gaan drinken, worden we belaagd door kinderen die een pen willen. Ze zijn behoorlijk irritant, kloppen op de deur en blijven dat doen totdat er een man ze wegstuurt daarna hebben we geen last meer van ze. Natuurlijk willen we ze best wel wat geven, zo wordt er regelmatig om snoep gevraagd en nu dus weer om balpennen, maar daar kunnen we gewoon niet aan beginnen. Vandaag stonden er zeker twintig kinderen voor de deur, als we pennen gaan uitdelen staan er zo het dubbele voor de deur, want het gaat als een lopend vuurtje rond. We zouden de auto vol kunnen stouwen met pennen en snoep, maar dat is ook niet de bedoeling.

Onze internetverbinding is er mee uitgescheden, na enig zoeken blijkt dat het tegoed maar 1 maand geldig is en er dan een nieuwe gekocht moet worden, dit zullen we morgen maar gaan regelen.

Vrijdag 28 december Meski N 31 51.521 W 04 17.362 (81 km)

Overal komen we Maroc Telecom tegen dus echt moeilijk is het niet om de verbinding te herstellen. Helemaal als we de winkelbediende vragen om hem te activeren, wat hij met ons kaartje op zijn telefoon doet.

We rijden door naar Meski, waar we maar weer eens vrij willen gaan staan. We staan aan een diepe kloof, waar beneden een palmbomenbos ligt. Aan de overkant staat de ruïne een oude Kashba, die we willen bezoeken. Het is even zoeken om de juiste weg te vinden, er loopt een rivier waar we over moeten, maar uiteindelijk komen we dan toch bij de ruïne. We lopen er helemaal omheen en kunnen er zelfs boven komen, ook zouden we erin kunnen komen, maar durven dat toch niet zo goed aan, je weet maar nooit.

P1080744P1080749

 

 

 

 

 

 

Als we terug zijn komen er wat boeren op ezeltjes langs, die ons vriendelijk gedag zeggen en ons verder met rust laten. Dit is weer eens zo'n bijzondere overnachtingsplaats, in de middle of nowhere met een uitzicht op een prachtige oude Kashba.

P1080765P1080775

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 29 t/m maandag 31 december Boudnib N 31 56.682 W 03 36.926 (72 km)

We strijken neer op een camping in de Sahara, de eigenaar is een fransman en spreekt helaas maar weinig Engels. Hier willen we oud en nieuw doorbrengen. In afwachting hiervan maken we mooie wandelingen door de omgeving en bezoeken het dorp, waar toch nog wel wat winkeltjes zijn. We hebben nog precies 1 fles wijn en ook nog wat olijven, hier zullen we het de jaarwisseling mee moeten doen.

Op oudejaarsavond schuiven we aan bij de drie Franse echtparen die hier ook neergestreken zijn. We krijgen allemaal heerlijke kleine hapjes, ja ja zelfs zalm, Franse kaasjes en natuurlijk is er wijn.

Het diner is voortreffelijk, de kok die zelf ook aan tafel komt zitten eten, is een jonge vent. We vragen waarom hij, zo'n goede kok als hij is, niet in een een grotere stad gaat werken om daar meer geld te verdienen. Na zijn studie was en is er geen werk, dus het enige wat hij kon doen terug gaan naar zijn geboortestreek en daar dus wat werk zoeken. Helaas gaat dat met vele afgestudeerde zo, de studie is er wel maar daarna is er geen werk.

P1080790P1080792

 

 

 

Het is een gezellige avond. De meeste Fransen spreken geen Engels op een echtpaar na, wat later de mede eigenaar van de camping blijkt te zijn. Tegen elven, de meeste Fransen zitten dan al uitgebreid te gapen, nemen we afscheid en trekken ons terug in de camper, waar we nog even een filmpje kijken. Om twaalf uur is en blijft het stil, ons vuurwerk is het uitzicht op de duizenden sterren boven ons, prachtig.

Dinsdag 1 januari Tendrara N 33 02.707 W 02 00.141 (247 km)

P1080809

 

 

We rijden via de A10 en A17 weer naar het noorden, we willen de Middellandse Zee nog even zien vanaf de Afrikaanse kant. We rijden dwars door de woestijn, hier is bijna geen leven mogelijk, toch zien we soms wat berbertenten in deze woestenij staan. Hoe die mensen dit overleven wij vinden het een wonder en wat we ons ook afvragen wat doen die mensen hier, er is niets maar dan ook echt niets.

Het is stil op de weg, soms komen we een tegenligger tegen, maar van achterop komend verkeer is helemaal geen sprake. We rijden vlak langs de grens van Algerije, die door een lange muur van stenen is afgebakend.

Zoals bij veel rotondes staat ook hier weer politie, natuurlijk worden we aangehouden, de agenten vervelen zich te pletter, dus elke auto die langs komt wordt aangehouden. Alle papieren worden weer eens gecontroleerd, blijken in orde en mogen we doorrijden.

We overnachten naast een politiebureau, waar we toestemming voor krijgen.

 

 

 

Woensdag 2 januari Ain Bni Mathar N 34 04.381 W 02 02.966 (122 km)

Ook vandaag is er bijna geen verkeer op de weg, er gebeurd ook niet zoveel. Behalve dat we naast een bron overnachten, waar we heerlijk vers water kunnen tanken. Veel lokalen komen hier langs om waterflessen te vullen, overdag is het een komen en gaan van mensen, maar de nacht is heerlijk rustig.

Donderdag 3 en vrijdag 4 januari Saidia N 35 05.045 W 02 13.139 (157km)

In Oujda doen we bij verschillende supermarkten boodschappen, Oujda is een grote stad en hier kunnen we eindelijk weer eens onze voorraden aanvullen.

We hebben informatie dat we zouden kunnen overnachten bij de supermarkt Marjana, maar dat is niet meer zo. We rijden meteen door naar de kust en installeren ons op een mooie plaats direct aan de Middellandse Zee, met een fantastisch uitzicht over het water.

Na een uurtje worden we door de politie weggestuurd, het zou veel te gevaarlijk zijn om hier te overnachten, we moeten naar een camping 5 km verderop. Ja en dan zit er niets anders op dan de motor te starten en naar de camping te rijden, de politie komt even later achter ons aan en zorgt dat we “veilig” opgeborgen staan achter een hoge muur, zonder enig uitzicht. Het voordeel is wel weer dat we internet hebben en een avondje filmpje kunnen kijken.

Omdat het Carnet (soort paspoort voor de auto) nodig moet worden aangevraagd besluiten we hier nog maar een dagje te blijven staan. We kunnen in het dorp alle papieren, die we hiervoor nodig hebben, kopiëren en de in te vullen papieren van de ADAC downloaden en laten afdrukken. Na alles te hebben ingevuld lopen we naar het postkantoor, maar we zijn te laat en is reeds gesloten. We zullen tot maandag moeten wachten.

Hoewel er op de camping niets is aan te merken, de douches zijn heel schoon en warm. Ook zijn we de enige gasten en krijgen zelf een couscousmaaltijd aangeboden, toch willen we morgen vertrekken, we staan gewoon te veel achter muren.

Zaterdag 5 en zondag 6 januari Ben Boughafer N 35 16.374 W 03 08.507 (121 km)

P1080812

 

 

 

We rijden veder naar het westen, de weg is zeer goed en de uitzichten prachtig. We parkeren in een verlaten vakantiedorp, vlakbij een militairenpost waar de militairen ons, nadat onze paspoorten gefotografeerd zijn, ons met rust laten. Zo staan we 2 dagen heerlijk rustig, genieten van het uitzicht en maken een mooie lange strandwandeling. Overdag komen er wat gezinnen langs die van het uitzicht komen genieten, maar 's nachts is het weer gewoon stil.

 

 

 

 

 

 

Maandag 7 en dinsdag 8 januari Barrage Mohamed V N 34 38.979 W 02 59.500 (115 km)

Vandaag moet de aanvraag voor het carnet naar de ADAC op de post, in het plaatsje Zeghanghane vinden we een postkantoor. Het is daar druk, heel druk, overal zitten en staan mensen geduldig te wachten tot ze aan de beurt zijn. Het gaat allemaal tergend langzaam, er zit slechts één beambte achter de balie en die doet het heel rustig aan. We kijken het een beetje aan en besluiten toch maar een ander postkantoor op te zoeken, wat hier zijn we de eerste uren nog niet aan de beurt.

We rijden een beetje door de stad en vinden inderdaad een postkantoor zonder veel wachtenden voor ons. De brief laten we aangetekend opsturen, zodat we er zeker van zijn dat hij ook aankomt.

P1080820P1080817

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hierna rijden we snel de stad uit en rijden naar een prachtig mooie plaats langs een stuwmeer. Hier is het stil, we zien in de twee dagen dat we hier staan, alleen een brommertje langs rijden, een schaapskudde met een herder en een boer die met zijn tractor water komt tanken uit het meer.

Woensdag 9 t/m zaterdag 12 januari Lamrija N 34 01.413 W 03 14.899 (101 km)

Paul is niet zo lekker, hij heeft al een paar dagen last van een nare hoest en hij heeft het steeds maar koud. We besluiten om naar een camping te gaan en daar een paar dagen te blijven staan, in de hoop dat Paul wat opknapt.

Het gaat zeker niet goed met Paul, hij gaat zelfs 's middags een uurtje naar bed, omdat hij zich gewoon lamlendig voelt. We krijgen van de campingbeheerder honing en verder neemt hij regelmatig Paracetamol in. Heel langzaam knapt hij een beetje op en zondag wil hij weer verder rijden, de camping heeft hij nu wel gezien. Er is inderdaad hier maar weinig te doen, we zijn de enige gasten, het zwembad is leeg, trouwens is het ook te koud om te zwemmen. Het dorp is al helemaal niets, een paar huizen en dat is het dan, dus eigenlijk kan ik hem wel gelijk geven.

Zondag 13 januari Zebzate N 32 40.006 W 04 37.623 (219 km)

We rijden over de N15 richting het zuiden, de weg is in prima staat zodat we lekker opschieten. We overnachten bij een benzinestation, in de buurt van Midelt.

Maandag14 januari Touz Azi El-Bide N 31 08.16 W 04 01.401 (252 km)

Een lange rijdag vandaag, we stoppen in het plaatsje Er Rachidia om daar boodschappen te doen. Hier zijn we al eerder geweest, alleen toen wisten we niet van deze supermarkt. Daarna rijden we weer door langs Meski, waar we een paar weken geleden overnacht hebben. Ook dit plaatsje laten we links liggen en nemen verder de N13 richting de zandduinen van Morzouga. Pas laat in de middag arriveren we in een plaatsje net voor Morzouga, we nemen de eerste de beste “camping” die we kunnen vinden. Het is niets bijzonders, we staan achter muren en zien niets van de duinen, maar voor een nacht is het verder geen probleem.

Dinsdag15 januari Morzouga N 31 05.207 W 04 00.397 (7 km)

We rijden een stukje verder en parkeren op een camping met prachtig uitzicht op de duinen. 's Middags lopen we een stukje de duinen op, maar Paul is nog niet helemaal in orde en loopt al snel te hijgen als een postpaard. De verdere dag zitten we gewoon lekker buiten, lezen wat en genieten we van het uitzicht.

DSC2672DSC2673

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag16 en donderdag 17 januari Zagora N 30 18.831 W 05 49.823 (314 km)

Omdat er gister een stel campers bijgekomen zijn en ons uitzicht op de mooie duinen belemmeren, besluiten we om verder te rijden.

We rijden dwars door de woestijn, over een prachtig aangelegde weg. Het is er stil, als ons over de hele rit, 10 auto's tegemoet zijn gekomen is het veel. De woestijn is natuurlijk heel bijzonder om door te rijden, heel soms komen we door een klein dorpje, je weet dan meteen dat hier ergens water moet zijn, anders kan je hier in de wildernis niet overleven.

Na ruim 300 kilometer dwars door de woestijn te hebben gereden, doemt zomaar uit het niets het stadje Zagora op. Hier blijven we een dagje staan, zodat Paul nog wat kan aansterken, zijn hoest blijft een probleem, maar dat zal nog wel een tijdje duren voordat helemaal over is.

Vrijdag18 januari Tata N 29 44.292 W 07 58.409 (261 km)

Alweer een rijdag dwars door de woestijn, ja het wordt een beetje saai, ook voor ons hoor!!

DSC2682DSC2679

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De weg was weer van goede kwaliteit, de enige tegenliggers waren een paar Franse campers.

Zaterdag 19 t/m dinsdag 22 januari Lakhnhfif N 30 25.275 W 09 02.386 (216 km)

Vandaag hadden we een prachtige route dwars door de bergen, die bijzonder mooie keuren en vormen hebben. We strijken neer op een camping waar we een plaatsje krijgen in een sinaasappelboomgaard. Hier staan wat meer campers, zelfs 3 Nederlanders, die zie je niet zo gauw in MarokkoDSC2686 DSC2689

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We blijven hier een paar dagen staan, we maken mooie wandelingen door de boomgaard, waar we sinaasappelen en mandarijnen mogen plukken. Verder lezen we en zitten 's middags lekker in de zon.

DSC2696DSC2699

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag 23 t/m donderdag 31 januari Terre d Ocean N 30 33.842 W 09 44.502 (90 km)

We rijden naar Agadir, de stad die helemaal is opgebouwd naar de aardbeving in 1960. Het ziet er totaal anders uit als dat we gewend zijn, Keurig nette huizen en straten, het doet allemaal een beetje westers aan. In de Carafour is weer alles te krijgen zelfs de wijn kunnen we hier kopen, welles waar ver weg gestopt in de kelder maar dat mag de pret niet drukken. Dan rijden we gauw de stad uit en rijden naar een camping aan zee. Als we daar aankomen schrikken we van de vele campers die hier staan, allemaal in een rijtje achter elkaar geparkeerd. Hier worden we niet vrolijk van, maar goed voor één nacht moet het maar. Maar als de eigenaresse, ons verteld waar we ook kunnen staan, als we geen stroom nodig hebben, worden we helemaal blij, we kunnen voorbij al de campers naar beneden rijden, waar we bijna helemaal alleen staan met een geweldig mooi uitzicht over de oceaan. Voor ons hoeven we nu niet meer weg, van de vele campers zien we niets, we hebben de douche wat verder naar boven en het toilet gebruiken we in de camper. We rijden alleen naar boven als we moeten lozen en dan doen we meteen even boodschappen in het dorp, waar ik zelfs naar de kapper ga.

DSC2717DSC2719

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We wachten hier geduldig op het carnet, wat 28 januari verstuurd wordt door de ADAC. Elke dag lopen we naar beneden naar het strand en maken daar een wandeling, de klim naar beneden en later weer naar boven is al een beproeving, maar wel goed voor de conditie.

Via de track en trace kunnen we het carnet in de gaten houden waar het zich bevind. Tot woensdagochtend gaat het snel het pakketje is dan in Rabat, maar dan gebeurd er niets meer, het blijft maar steeds in Rabat. Op donderdag worden we benaderd door de ADAC dat de DHL ons heeft proberen te bellen, maar dat we geen gehoor gaven, nou dat klopt we hebben sinds we in Marokko zijn geen modielnr meer, omdat dat veel te duur is. We hebben tot maandag de tijd om het op te halen anders wordt het teruggestuurd. Omdat het al laat in de middag is besluiten we om morgen te vertrekken en dan het carnet bij de DHL op te halen. Ondanks we op zo'n mooie plaats staan zijn we blij dat we weer een stukje verder kunnen rijden.

DSC2721DSC2729

 

 

Vrijdag 1 februari Tiznit N 29 43.024 W 09 42.544 (124 km)

Het carnet wordt opgehaald en we doen nog snel wat boodschappen, daarna rijden we de stad uit. Het valt op hoeveel donkere mensen bij stoplichten staan te bedelen, waarschijnlijk zijn ze op weg naar Europa. Het liefs zouden we ze willen toeroepen dat ze terug naar huis moeten gaan, want die boten waar ze mee de Middellandse Zee over moeten steken zijn levensgevaarlijk. Maar goed ze zullen toch niet luisteren want ze willen maar een ding en dat is naar Europa.

We rijden door naar El Ouatia, waar we ergens achter een benzinestation een mooi rustig plekje vinden voor de nacht. De schaapherder komt nog langs met zijn kudde en onderhandeld met de slager over de prijs voor een schaap.

Zaterdag 2 t/m maandag 4 februari El Ouatia N 28 29.453 W 11 20.286 (271 km)

Vandaag rijden we dwars door een zandstorm, het zand vliegt door de lucht, waardoor het zicht zo nu en dan helemaal weg is, het is dan net of je in een dikke mist rijdt. Alles zit onder het zand, de cabine is gewoon een beetje geel, onze huid voelt korrelig aan van het zand, het knarst zelfs tussen onze tanden. Gelukkig kunnen we vanavond gewoon douchen, want we gaan naar een camping en die heeft zelfs warm water.

Hier staan we drie dagen op een camping, achter muren. De Oceaan is erg dichtbij, maar door de muren zien we hem niet. De muren zijn speciaal gebouwd om de wind een beetje tegen te houden, het waait hier eigenlijk altijd.

P1080825P1080829

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We doen het maar weer eens rustig aan, we wandelen wat, doen wat boodschappen in het dorp en kijken 's avonds een filmpje omdat we hier internet hebben in de camper.

Dinsdag 5 februari Park National Khenifiss N 28 01.706 W 12 14.444 (115 km)

Tijd om weer een stukje verder te rijden,'s middags strijken we neer aan een lagune die prachtig is. Aan de overkant zien we flamingo's, helaas te ver weg om te fotograferen.

's Avonds wordt het eb en wordt de lagune bijna helemaal droog gelegd door het getij, ook weer zo mooi.

P1080831P1080837

 

 

 

 

 

Woensdag 6 en donderdag 7 februari El Oued N 27 11.516 W 13 23.235 (199 km)

DSC2732

 

We staan weer eens langs de Atlantische Oceaan, een mooie camperplaats, waar we meteen maar een dagje blijven staan. We moeten fotokopieën laten maken van een fische. Ja wat is een fische, vraag je je natuurlijk af, nou dat is een formulier waar je naam, paspoortnr, geboorteplaats enz, moet worden ingevuld. In de Westelijke Sahara krijgen we veel politiecontrole en dan moet je je laten registreren, wat veel tijd in beslag neemt. Maar je kan natuurlijk ook het formulier al klaar hebben liggen, je geeft het dan gelijk af aan de controlepost en kan dan meteen doorrijden. De fische hebben we bij een camping gevraagd en gekregen, we hebben alles netjes ingevuld en nu laten we er 10 kopieën van maken. 's Middags knip ik Paul zijn haar nog even, want hij begon al aardig op een landloper te lijken.

 

 

Vrijdag 8 februari Chtoukane N 24 41.968 W 14 53.015 (354 km)

Een hagel nieuwe weg vandaag, op zo'n 60 km na, daar werd hard aan de weg gewerkt en dan krijg je veel gaten en vervelende slechte omleidingen. Ook laat de koppeling het afweten, het voorraadreservaat koppelingsolie blijkt leeg te zijn, we vullen het bij en brengen de druk er weer op om het koppelingspedaal vaak heen en weer te trappen.

We zijn er niet gerust op, maar we kunnen er hier eigenlijk weinig aan doen. We kunnen er pas in Dakhla pas naar laten kijken, voor die tijd hebben we geen garages.

Ook vannacht hebben we wonderschone plaats aan de Oceaan en een prachtige zonsondergang.

DSC2739DSC2747

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 9 februari Dakhla N 23 54.104 W15 47.234 (215 km)

Voordat we wegrijden kijken we de koppelingsolie nog even na en die blijkt weer behoorlijk leeg te zijn, we hebben dus ergens een lek. We hebben nog wel wat olie maar het wordt wel penibel, helemaal als de weg zo slecht blijft als gister het laatste stuk. Er moet dan veel geschakeld worden en dan komt er druk op de leidingen en verliezen we weer olie.

Gelukkig zit het ons mee, na een paar kilometer krijgen we weer gloednieuw asfalt onder de wielen en kunnen we gewoon doorrijden, omdat we niet hoeven te schakelen. Pas als we de rotonde richting het schiereiland nemen, blijft de koppeling weer steken en moet er weer olie bijgevuld worden. Gelukkig is daar ook een benzinepomp die de olie verkopen, zodat we Dakhla wel gaan halen. Helaas krijgen we te maken met controles en Paul rijdt te hard, omdat hij zo weinig mogelijk wil schakelen, helaas is er net een snelheidscontrole en ja hoor we worden staande gehouden en krijgen bon aan onze broek. Het wordt steeds moeilijker om te schakelen, maar toch komen we uiteindelijk bij een “garage”. Het ziet er allemaal niet zo uit als we gewend zijn, alles wordt buiten op straat geregeld, de monteurs werken aan een versnellingsbak van een personenauto, alles ligt op straat inclusief de versnellingsbak. Ook wij moeten aan de straatkant parkeren en wordt de cabine gekanteld en naar het lek gezocht. Het blijkt een afdichting te zijn, de nieuwe afdichting wordt weer ergens anders uit de stad vandaan gehaald, evenals de olie die door monteurs op een brommertje wordt opgehaald. Na een aantal uren zit alles weer op zijn plaats en na betaling van omgerekend 100 euro zijn wij weer helemaal blij.

DSC2755DSC2756

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We rijden nog langs een waterstation, waar we goed water kunnen kopen, maar helaas is het vandaag gesloten, maandag maar terug komen. Ook hebben we gelezen dat je op het vliegveld euro's kan pinnen en die hebben we misschien wel nodig in Mauritanië, we hebben nog wel wat maar een beetje meer is wel zo handig. Maar de informatie blijkt niet te kloppen de automaat op het vliegveld levert alleen maar Dhiram, maandag gaan we bij de bank wel wat Dhiram wisselen, zodat we straks zeker genoeg hebben.

We rijden terug naar een camperplaats, maar het is er overvol, er staan heel veel Fransen, waarschijnlijk voor een paar maanden, wij kunnen nergens een plaatsje vinden, zodat we genoodzaakt zijn om bij de waterplaats te gaan staan. We tappen een paar flessen water, maar het stinkt naar zwavel, wat zeer onaangenaam is, toch zien we iedereen vrolijk water tappen, blijkbaar vind men het hier niet zo erg, of zijn niet anders gewend na zoveel weken hier staan. Nou dit is niet onze plaats, voor een nacht is het oké, maar morgen snel weer weg.

Zondag 10 februari N 23 42,822 W 15 55.601 (39 km)

Om half negen wordt er op de deur geklopt, of we zo vriendelijk willen zijn om onze auto te verplaatsen een grote watertank moet gevuld worden en wij staan in de weg. Natuurlijk maken we plaats, daarna ontbijten we en rijden snel deze vervelende camperplaats af, hier willen we niet langer zijn. We parkeren langs de kust, het is er werkelijk prachtig, een gedeelte is drooggevallen, zodat het wel op de wadden lijkt. In de verte zien we mannen aan het werk, als we daar naar toe lopen zien we dat ze een soort kokkels aan het opgraven zijn. Dit gebeurd met een soort schoffel die in de grond wordt gestoken en als ze dan een tik horen zit er daar dus één, die wordt dan snel met de hand gevangen. Later op de dag wordt het vloed en komen de kitssurfers het water op, wat zeker ook leuk is om naar te kijken. Tegen vijven breken we op en rijden naar Dakhla, waar we brood kopen en ergens wat eten, we kunnen op de parkeerplaats van het vliegveld overnachten, wat wel zo prettig is. Morgen nog even water halen en geld wisselen en dan op naar de grens van Mauritanië wat nog 374 km hiervandaan ligt, maar daar doen we nog wel 2 dagen over.

P1080843P1080848