• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

6 februari tot 5 maart 2014

Donderdag 6 februari Mex 186 N 18 23.296 W 91 11.485 (151 km)

Het is gister niet gelukt om de site bij te werken, er was wel wifi, maar dat werkte zo langzaam dat we het hebben opgegeven. Vandaag stoppen we in het dorp zelf en hebben daar met onze dongel veel betere verbinding, na een paar uurtjes staat alles redelijk op de site en kunnen we weer verder rijden.

Net voordat we de staat Campeche inrijden verstoppen we nog snel bijna al onze kipproducten, hier mogen geen eieren en dergelijke meegenomen worden. We worden niet aangehouden en even verderop stoppen we weer om alles weer netjes in de koelkast te bergen. We hebben dit al vaker meegemaakt, eigenlijk altijd met fruit, kip is voor ons de eerste keer. We snappen nog steeds het nut niet van deze acties, je moet dan je fruit, of in dit geval al je kipproducten inleveren, maar een paar km verderop kan je alles gewoon weer kopen in de winkel.

DSC05801 (Kopie)DSC05930 (Kopie)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

orginele Mayahuisjes worden zelfs nog bewoond

DSC05770 (Kopie)DSC05796 (Kopie)

Campeche is een leuk plaatsje, direct aan zee, met een gezellig kerkplein en mooi gekleurde huisjes. We parkeren bij de Walmart, dat dichtbij het centrum ligt. De hele middag spenderen we in het centrum, genieten van de sfeer en nemen op een terras een natje en een droogje.

Zaterdag 8 februari Uxmal N 20 21.676 W 89 46.089 (201 km)

Nadat we boodschappen hebben gedaan, rijden we weer landinwaarts en bezoeken nog een ruïne, de Labna, het is geen grote ruïne en staat zeker niet bekend bij de toeristen. Maar er is een poort die heel goed de tand des tijds heeft doorstaan, deze poort is nog bijna helemaal in tact.

DSC05822 (Kopie)DSC05835 (Kopie)

Daarna rijden we naar Uxmal waar alweer een ruïne is, we kunnen daar tegen betaling de nacht doorbrengen. 's Avonds is er een lichtshow, op het terrein van de ruïnes, wij laten ons verleiden om dat te gaan bezoeken, we staan zo dichtbij dat we dit eigenlijk niet kunnen overslaan. Met grote toeristenbussen worden de mensen naar de show gebracht, het is een drukte van belang. Helaas valt het erg tegen, er wordt een verhaal verteld in het Spaans, daar verstaan wij nog steeds erg weinig van. Hier en daar gaat er wat licht in de ruïnes aan of er worden wat gekleurde schijnwerpers op losgelaten. Na 10 minuten hebben we het wel gezien, maar de show duurt zeker een uur, als ik om me heen kijk zie ik dat meer mensen zich zitten te vervelen, er wordt veel naar foto's gekeken die op hun telefoontje staan, of men kijkt regelmatig op het horloge hoe laat het is. We zijn blij als het afgelopen is en we terug kunnen naar de camper voor een lekker bakske koffie.

DSC05876 (Kopie)DSC05863 (Kopie)

Zondag 9 en maandag 10 februari Chunkanan N 20 42.796 W 89 19.527 (80 km)

Vandaag gaan we zwemmen in een cenotes, cenotes zijn watertjes onder de grond, je komt er door een gat in de grond, via een steile ladder. Het water is er kraak en kraak helder en van een heerlijke temperatuur. Vroeger waren deze cenotes een deel van de waterhuishouding van de Maya's.

DSC05884 (Kopie)DSC05925 (Kopie)

 

Om bij zo'n cenotes te komen moeten we met de paardentram, dit is een klein wagonnetje, wat over een schots en scheef liggende rail rijdt, getrokken door een armzalig paardje. Soms moeten we stoppen omdat er van de andere kant een trammetje komt, ons tramstel wordt dan van de rail getild en als de tegenligger voorbij is, wordt alles weer op de baan gezet. We bezoeken 3 cenotes, waarvan één wel een erg steile ladder de diepte in heeft, we komen bij alle drie de cenotes, allebei gelukkig heelhuids beneden en genieten een paar uur van deze geweldige plek. Als we in het water liggen zien we boven ons de stalagmieten en stalactieten, met daar tussendoor het daglicht met de zon. De boomwortels komen al slingerend naar beneden, kortom het is een geweldige ervaring om hier rond te zwemmen.

DSC05903 (Kopie)DSC06022 (Kopie)

De volgende dag doen we nog een rondje cenotes, maar dan een paar kilometer verderop. Weer gaan we met de paardentram, alleen vandaag is het traject langer dan gister. Bij de eerste is alles aardedonker, je mag er zwemmen als je wilt, maar wij slaan onze beurt hier maar even over. De twee volgende zijn weer schitterend, we zijn, in tegenstelling van gister, toen was het overal behoorlijk druk, helemaal alleen. De trambestuurder wacht boven rustig tot we zijn uitgezwommen, er is geen tijdlimiet aan dit traject verbonden, we kunnen er de hele dag over doen als we willen. Maar na een paar uurtjes houden we het voor gezien en laten we ons terug brengen naar de parkeerplaats. Hier brengen we de rest van de dag door, soms komen er nog wat klanten voor de cenotes, maar het is echt maandag vandaag iedereen is weer aan het werk. Zelfs het restaurant is gesloten vandaag op de parkeerplaats, zodat wij het moeten doen met brood en worstjes.

DSC05999 (Kopie)DSC06021 (Kopie)

 

We overnachten op de parkeerplaats van de cenotes.

Dinsdag 11 februari Merida N 21 02.503 W 89 37.825 (79 km)

Onze achterbanden zijn na 80.000 km aan vervanging toe, nu hebben we ergens gelezen, dat banden van ons formaat, hier in Mexico bijna niet te verkrijgen zijn. De mensen die dat schreven waren weer helemaal naar Noord Amerika gegaan om daar de goede banden te kopen.

DSC06049 (Kopie)DSC06055 (Kopie)

Nu is Merida een redelijk grote stad en hier gaan we uitzoeken of onze banden wel te verkrijgen zijn.

We installeren ons op een camping waar even later een grote echte Amerikaanse kampeerbus binnen komt rijden. Het heeft een Spaans nummerbord, maar de mensen zelf komen uit Nederland. Joye en Jan uit Maarssen, wonen al jaren in Spanje en zijn nu met hun bus pas begonnen aan een rondje Amerika. Wij worden 's avonds uitgenodigd om wat te komen drinken, zo zitten we dan heerlijk in leren leunstoelen in een gigantische camper, waar onze Tierelier wel 2 keer in past. Het is een gezellige avond, we kunnen Joye en Jan nog wat tips geven, wat betreft het afmelden van hun camper in de USA, waar ze heel blij mee zijn. Het is al bijna 1 uur voor we naar onze Tierelier terug keren en lekker ons bedje opzoeken.

Woensdag 12 februari Progreso N 21 16.389 W 89 39.614 (62 km)

Na afscheid te hebben genomen van Joye en Jan rijden we naar de wasserette en halen we de was op die we gister hebben gebracht. Daarna is de bandenboer aan de beurt, na diverse bandenboeren afgelopen te hebben worden we doorgestuurd naar een adres waar ook wat grotere auto's staan. Hier worden we keurig geholpen en de man gaat informeren of ze ergens op voorraad zijn. Na een poosje komt de baas van het bedrijf aanrijden, hij verteld ons dat de banden op voorraad zijn en vandaag nog aangebracht kunnen worden.

De prijs valt ons een beetje tegen, maar goed dat is niet anders, als we helemaal naar de USA moeten rijden was het nog veel duurder geworden. We laten de voorbanden naar achter zetten en de nieuwe banden komen voor, na een aantal uurtjes zit alles er weer keurig op en kunnen we onze reis weer op mooie nieuwe banden voortzetten.

DSC06062 (Kopie)DSC06064 (Kopie)

We rijden snel het drukke Melisa uit en rijden naar de kust, waar we een mooi plaatsje vinden voor de nacht.

Donderdag 13 februari Celestun N 20 51.461 W 90 23.001 (122 km)

Voordat we wegrijden boeken we nog even een vlucht naar Nederland, we hebben besloten om daar te overzomeren. De hitte en de daarbij behorende vochtigheid die in deze contreien in de zomer heerst, zijn niet erg aantrekkelijk om hier te blijven rondtrekken. We vertrekken 12 april vanuit Panama en verlaten Nederland weer op 12 september, daarna zal het in Centraal Amerika nog wel warm zijn, maar we gaan dan de winter tegemoet met mildere temperaturen.

Richting Celestun vandaag, van Claudia en PJ krijgen we regelmatig goede tips waar we wel en niet naar toe moeten gaan. Claudia en PJ zijn een fotografen echtpaar en maken geweldig mooie foto's (www.Dutchduowildlife.nl). In Celestun kun je heerlijke pizza eten bij de Nederlander Pascal, zo schreven ze, maar heel Celestun was uitgestorven en pizza was al helemaal niet te krijgen, Pascal heeft het waarschijnlijk opgegeven, weinig toeristen en de locale inwoners gaan natuurlijk niet vaak pizza eten. Ook de tour naar de flamingo's die ze ons aanraden, zal zeker mooi geweest zijn, maar deze was zo verschrikkelijk duur geworden, nadat Claudia en PJ hier geweest zijn, dat we het maar niet gedaan hebben. Het is een beetje jammer het plaatsje kan heel gezellig zijn, de weg ernaar toe is redelijk tot goed te noemen. Maar als de inwoners woekerprijzen gaan vragen voor een boottochtje van een uur, dan prijzen ze zichzelf uit de markt.

Wel maken we hier een mooie strandwandeling en genieten van de zee die we eigenlijk al zo lang niet hebben gezien.

Vrijdag 14 februari Izamal N 20 55.764 W 89 00.502 (197 km)

In Merida laten we de bouten van de wielen nog even aandraaien, in Europa is dit verplicht, maar hier hebben ze daar nog nooit van gehoord en staan ze ons raar aan te kijken. Ze doen het wel omdat wij het zo graag willen, maar zij vinden dat overbodig.

Daarna rijden we naar Izamal, waar we bij een Oostenrijker op de camping gaan staan. 's Middags bezoeken we het centrum, maar het is eigenlijk te warm, de bevolking zit binnen en komt pas tegen de avond weer naar buiten als het wat koeler wordt.

DSC06068 (Kopie)DSC06074 (Kopie)

Zaterdag 15 februari Ticuch N 20 42.073 W 88 06.776 (130 km)

Alweer naar een opgraving vandaag, en wel de Chichen Itza, deze is zeker mooi te noemen, alleen is het een beetje jammer dat er overal hekken om de ruïnes geplaatst zijn. We merken direct dat we in een toeristisch gebied zijn aangekomen, op de parkeerplaats staan tientallen bussen en bij de ruïnes is het razend druk, daarbij doen de vele kraampjes met souvenirs goede zaken. We lopen een paar uur alle oude bouwwerken te bewonderen en verlaten dan maar snel het strijdgewoel.

DSC06109 (Kopie)DSC06122 (Kopie)

Zondag 16 februari Rio Lagartos N 21 35.760 W 88 08.724 (116 km)

We bereiken Rio Lagartos via, een voor Mexico goede weg met heel weinig topes. Het dorp stelt niet heel veel voor, we worden meteen aangehouden met de vraag of een een flamingotour willen maken. We vragen de prijs en de tijd van de tour en besluiten nog even te wachten en de dag gewoon rustig door te brengen op een rustige plek aan het water. De Nederlanders Jan en Joye staan hier ook voor een paar dagen, maar na een praatje zien we ze niet meer, waarschijnlijk zitten ze de hele dag lekker binnen bij de airco, want het is ondertussen behoorlijk warm aan het worden.

's Avonds gaan we in het naast gelegen restaurant eten, er is een bandje en er wordt door de lokale bevolking lustig op los gedanst. De zanger van de band is wel een beetje apart, met zijn handen in zijn zakken, onder zijn enorme buik staat hij geheel stil en zonder enige emotie te zingen, maar het klinkt toch zeker niet vals.

DSC06274 (Kopie)6306-2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maandag 17 februari Las Coloradas N 21 34.428 W 87 52.827 (42 km)

We rijden richting Las Colorades, even ten oosten van Rio Lagartos. Hier begint een mooie lagune waar de flamingo's te spotten zijn. Het is tevens ook een zoutwinningsgebied, er zijn voor de winning van het zout overal dijken gebouwd, zodat we niet alleen op de “hoofd-zandweg” moeten blijven maar ook dieper de lagune in kunnen trekken. We spotten vele flamingo's, hoewel het eigenlijk nog niet echt de tijd is, ze komen hier pas na april, dan is er genoeg voedsel voor ze. In deze omgeving blijven we twee dagen, midden tussen de flamingo's vele andere soorten vogels en krokodillen moeten er ook zijn, maar die hebben we niet gezien. We maken vele mooie foto's en genieten van dit prachtige natuurgeweld.

6464-1

Dinsdag 18 februari Rio Lagartos N 21 35.760 W 88 08.724 (49 km)

Laat in de middag keren we terug naar ons plaatsje van twee dagen geleden, we hebben geen eten meer in huis en hier is een restaurant waar we onze magen kunnen vullen.

Zoals je weet, hebben we een vlucht geboekt naar Nederland voor 5 maanden, maar we hebben toen helemaal niet gedacht aan onze Tierelier, hoelang die in Panama mag blijven. We komen er achter dat dat maximaal 90 dagen is, maar of je ook kan verlengen daar komen we niet zo makkelijk achter. We sturen diverse mails naar diverse adressen en moeten maar afwachten op een eventueel antwoord, als dat al komt.

DSC06507 (Kopie)DSC06549 (Kopie)

Als we geen antwoord krijgen en dus geen zekerheid, gaan we niet gokken of we eventueel een verlenging voor de auto kunnen krijgen. Er blijft dan niets anders over om de Tierelier hier in Mexico te stallen, wat geen probleem oplevert (hij mag 10 jaar in Mexico blijven) en een extra vlucht te boeken van Cancun naar Panama. We kunnen met deze beslissing niet te lang wachten, we hebben nog 6 landen en bijna 3000 km te gaan voor we in Panama zijn, dus de tijd gaat wel een beetje dringen.

Woensdag 19 februari Cancun N 21 12.725 W 86 48.221 (232 km)

Weer eens een echte reisdag vandaag, we rijden langs kleine dorpjes en er gebeurd eigenlijk weinig.

6347-1

Donderdag 20 februari Felipe Cariilo Puerto N 19 35.762 W 88 02.092 (274 km)

Vanmorgen werden we om vijf uur gewekt door een gast die zijn radio knoerthard aanzette en daarbij zelf ook nog eens een salvo ter gehore bracht. Wat zijn dat toch voor een idioten, het is natuurlijk vervelend als hij niet meer kan slapen, maar moet dan de hele camping ook wakker worden, door de herrie die hij produceert?

Op deze camping kunnen we eventueel de Tierelier stallen als we besluiten vanaf Cancun te vliegen, wel zo prettig dat we dat alvast weten.

Cancun is een echte toeristenplaats, de hele kust is kilometers lang volgebouwd met grote hotels, hier komen niet de Amerikanen hun vakantie doorbrengen, maar ook de Europeanen zijn duidelijk aanwezig.

We rijden alweer veel kilometers, we willen een beetje naar de grens van Belize rijden en daar een beslissing nemen wat we gaan doen.

DSC06590 (Kopie)DSC06601 (Kopie)

 

Vrijdag 21 en Zaterdag 22 februari FC Puerto Lagune Azul N 18 55.486 W 88 09.963 (81 km)

Op naar Bacalar vandaag, het meer met de zeven kleuren. Via een smal pad met laaghangende takken en veel groen aan de kant van het weggetje komen we bij een wonderbaarlijk mooi meer aan. Het is hier zo mooi dat we besluiten om hier nog maar een dagje te blijven staan. We huren voor ons beide een kajak en peddelen tegen een sterke wind naar de overkant, daar is het windstil en genieten van de mangrove bossen, de vogels en en rust die hier heerst. Op de terugweg hebben we de wind in de rug en gaat het allemaal een stuk makkelijker als de heenweg. Na deze prachtige tocht installeren we ons in de hangmatten die hier voor ieders gebruik hangen en genieten de rest van de dag met lekker lezen en luieren.

Zondag 23 en maandag 24 februari Chetomal N 18 33.685 W 88 14.915 (92 km)

Gisteren laat in de middag heeft men hier midden over de weg aarde en grof grind gestort, volgende week wordt hier de weg verbetert. Dit is natuurlijk prettig voor de mensen die hier van de weg gebruik maken, maar om dit op zaterdagmiddag te doen, precies voor het weekend is misschien toch niet zo'n goed doordacht plan. Voordat er weer wordt gewerkt is het maandagmiddag, als dat al gebeurd. De campingbaas is hiervan niet op de hoogte en moet nu zijn route aanpassen, het grind ligt precies voor de ingang van de camping en deze is 5 km verwijderd van de doorgaande weg. Het zal je maar gebeuren dat je naar deze camping wil en 5 km over een slechte en zeer smalle weg moet en aan het eind, vlak voor de camping, tot de ontdekking komt dat je niet verder kunt en niets anders over blijft dan draaien en terugrijden. Maar voor ons is er gelukkig een vluchtweg, we moeten hier en daar wel wat takken weghalen of flink opzij duwen om door te kunnen rijden, maar uiteindelijk komen we dan toch op de gewone doorgaande weg uit.

Op de camping in Chetomal ontmoeten we Ton en Anneke weer, zij staan hier al vanaf vrijdag en wilden eigenlijk morgen weer doorrijden. Maar nu wij er zijn blijven ze ook nog een dagje en besluiten we om gezamenlijk dinsdag de grens naar Belize over te gaan.

DSC06611 (Kopie)DSC06624 (Kopie)

Het zijn een paar gezellige dagen, we vertellen elkaar onze belevenissen in Mexico, genieten van het zwembad, internet en het goede eten in het restaurant van de camping.

Ondertussen wachten we op antwoord of we de Tierelier langer dan de voorgeschreven 90 dagen kunnen invoeren. Maar het is, zoals zo vaak gebeurt, we krijgen gewoon geen antwoord. We hakken de knoop door en besluiten om in ieder geval richting Panama te rijden, daar aan de grens te informeren of er een mogelijkheid is dat de Tierelier daar 6 maanden mag blijven. Als dat helemaal niet kan, dan weten we zeker dat we de truck in Costa Rica achter kunnen laten en gaan dan zelf met vliegtuig, trein of bus naar Panama City.

Dinsdag 25 en woensdag 26 februari Carmelita (Belize) W 18 01.416 W 88 33.193 (104 km)

Samen met Ton en Anneke doen we de laatste boodschappen en tanken onze auto's tot de nok toe vol, het leven in Belize is een stuk duurder dan in Mexico.

Zo verlaten we na 111 mooie dagen Mexico, het 10 jarig invoer-sticker wordt van de auto gehaald en wij worden met een uitreis-stempel in ons paspoort getrakteerd. Ook de binnenkomst naar Belize gaat van leien dakje, we krijgen overal onze stempels en hoeven nu nog niets te betalen, dat gebeurt pas bij de uitreis. We sluiten nog snel een verzekering af voor 14 dagen en rijden dan Belize binnen.

DSC06620 (Kopie)DSC06634 (Kopie)

Het is meteen weer helemaal anders, er wordt engels gesproken wat wel zo prettig is, de bevolking komt meteen zeer vriendelijk over, overal wordt er naar ons gezwaaid, getoeterd of gevloten.

We parkeren onze auto's aan de New River en boeken voor morgen een boottocht naar Lamanai.

De volgende dag vertrekken we om 9 uur met een motorboot naar de opgravingen, de boottocht zelf is al erg mooi, we zien diverse vogels, maar jammer genoeg geen apen en krokodillen. De opgraving is weer mooi en elke keer vinden we het toch wel heel apart dat we hier zomaar in de rondte lopen, hier waar honderden jaren geleden hele steden waren.

De tour is inclusief gids en lunch, de gids doet erg zijn best en heeft totaal geen haast, we kunnen overal naar boven klimmen en overal zolang blijven als we willen, daarbij geeft hij veel uitleg over niet alleen de opgraving maar ook over de vegetatie en tijdens de boottocht houdt hij regelmatig een stop om ons op vogels te wijzen.

DSC06713 (Kopie)DSC06741 (Kopie)

Als we weer terug zijn, worden we nog geïnterviewd door de TV, we worden uitgebreid gefilmd en Paul en Ton beantwoorden diverse vragen.

Donderdag 27 februari Belize N 17 28.321 W 88 14.973 (96 km)

Wij rijden over een goede weg naar Belize City, een aardige plaats aan de Caribische Zee, toch staat de stad omschreven als gevaarlijk, het is zeker verstandig om de stad in de avond en de nacht te vermijden.

We bezoeken kort het centrum en de haven, waar de grote cruise-schepen aanmeren om de passagiers de gelegenheid geven om wat van de stad te zien. We verlaten snel het strijdgewoel en rijden naar het zuiden waar een jachthaven is waar we kunnen overnachten en de was kunnen doen.

Het is tevens de laatste dag samen met Ton en Anneke, morgen gaan wij ieder weer onze eigen weg, daarom maken we er nog een gezellige avond van.

Vrijdag 28 februari Tikal (Guatemala) N 17 13.524 W 89 36.692 (253 km)

Na afscheid te hebben genomen van Ton en Anneke, rijden wij richting de grens van Guatemala, maar eerst wil ik nog naar het dorpje Spanisch Lookout, hier wonen nog mennonieten, de bewoners zijn van Nederlandse en Duitse afkomst en hebben zo hun eigen opvattingen. Ze leven veelal zonder elektriciteit en verplaatsen zich in koetsjes of op oude boeren karren. Maar de bewoners die wij zien hebben zich al aangepast en rijden gewoon in auto's, alleen aan hun kleding kun je zien dat het mennonieten zijn. De vrouwen dragen lange jurken, grove schoenen met een speciaal kapje op hun hoofd, de mannen hebben soms nog lange baarden en ze hebben allemaal zonder uitzondering blond haar.

We besluiten een kortere weg te nemen, over een gravelweg, dwars door de boerenvelden. Uiteindelijk komen we uit bij een pont, we weten niet zeker of we er op kunnen, maar volgens de schipper is het geen probleem. Zo rijdt Paul de pont op, maar zodra hij eenmaal stilstaat begint de schipper te roepen dat we er weer af moeten omdat we te zwaar zijn. Er blijft ons niets anders over dan achteruit van de smalle pont af te rijden, de houten oprijklep buigt ernstig door, maar houd ons gelukkig net.

DSC06820 (Kopie)DSC06822 (Kopie)

Na een grote omweg komen we dan toch bij de grens van Guatemala aan, de beambte vindt het maar raar dat we Belize al zo snel verlaten, maar doet verder niet moeilijk. Na een inspectie van de Tierelier krijgen we de nodige stempels en kunnen we ons paspoort laten afstempelen. We betalen US$ 37,50 aan visum-kosten voor z'n tweeën en mogen door naar de grens van Guatemala. Maar eerst moet de Tierelier gedesinfecteerd worden, we rijden door een soort wasstraat en worden aan alle kanten besproeit, zo rijden we geheel bacterievrij naar de grensovergang van Guatemala.

Ook hier gaat alles soepel, eerst de paspoorten laten stempelen en dan de Tierelier laten invoeren, wat altijd wat lastiger gaat. We hebben mazzel dat het kopieerapparaat in een ander gebouw stuk is, de douane maakt nu zelf kopieën wat veel sneller gaat. Er is altijd veel in te vullen en te controleren, dat kost nu eenmaal tijd. Na betaling van 160 Quetzal (16 euro) mogen we Guatemala inrijden. Totale duur 2 uur, we hebben niets gemerkt van corruptie, we zijn keurig en zeer vriendelijk door alle beambte van beide grenzen geholpen.

We rijden door naar Tikal, alweer een opgraving en brengen daar op de camping de nacht door.

Zaterdag 1 maart Santa Elena N 16 55.493 W 89 57.657 (87 km)

Al vroeg in de morgen bezoeken we de opgraving van Tikal, ook deze is weer erg mooi, maar wat ons vooral opvalt is de hoogte van deze tempels. We kunnen, bij diverse tempels, naar boven klimmen via, een speciaal voor toeristen gemaakte, houten trap. Het geeft een mooi overzicht op de omgeving, je ziet boven het oerwoud nog diverse tempels uitsteken, wat wel heel bijzonder is. Eenmaal weer beneden zie je dat er nog veel tempels onder een dikke laag aarde en zelfs onder bomen verscholen liggen, eens zullen deze tempels uitgegraven worden. We lopen meer dan 4 uur over dit prachtige complex, dit is een van de mooiste die we tot nu toe bezocht hebben, maar tevens voorlopig ook de laatste, we hebben in totaal 12 opgravingen bezocht, het is even genoeg geweest.

DSC06874 (Kopie)DSC06879 (Kopie)

We rijden dezelfde dag nog naar Floris, waar we een verzekering proberen te vinden, maar deze schijnt van de aardbodem verdwenen te zijn. We besluiten maar verder te rijden zonder verzekering, is hier trouwens niet verplicht.

DSC06916 (Kopie)DSC06931 (Kopie)

Zondag 2 maart Rio Hondo N 15 02 490 W 89 35.220 (351 km)

Vandaag een echte rijdag, niet echt spectaculair, het is warm en erg benauwd, alleen de rijwind brengt ons wat verkoeling.

DSC06826 (Kopie)DSC06950 (Kopie)

Maandag 3 en dinsdag 4 maart Panajachel N 14 44.843 W 91 09.875 (262 km)

De weg vandaag brengt ons door de drukke stad Guatemala City, hier wil je niet langer blijven dan strikt noodzakelijk is, er hangt een dikke smook in de stad, niet alleen van de uitlaatgassen maar ook van de vele vuurtje die gestookt worden.

Na deze aanslag op onze longen weten we niet hoe snel we de hoofdweg moeten verlaten en zoeken een alternatieve route naar het Lago Atitlan

In eerste instantie is de weg een gatenkaas maar wordt opeens veel beter, weliswaar met grote hoogte verschillen, maar zeker goed te berijden. Het wordt wat anders als het mooie asfalt opeens ophoud en veranderd in een klein smal zandweggetje, met grote hoogte verschillen en grote kuilen in de weg, we moeten regelmatig zelfs naar de eerste versnelling terugschakelen om naar boven te komen. Zo sukkelen we uren lang door in de hoop dat de weg ooit weer eens in asfalt veranderd. Het leuke is dat we door de kleinste boerendorpjes rijden, waar maar heel weinig toeristen komen, de bewoners staan met open mond naar ons te staren als wij voorbij sukkelen en beginnen dan uitbundig te zwaaien. Uiteindelijk krijgen we dan weer gaten-asfalt onder de wielen en komen we weer in een beetje in de bewoonde wereld. We rijden naar de camping in Panajachel en blijven hier een dagje staan om te genieten van het dorpje en het mooie meer.

DSC06847 (Kopie)DSC06945 (Kopie)

We lopen in de middag naar het dorp, we kopen voor onze nieuwe hangmat bajonetsluitingen en touw zodat we de hangmat snel kunnen ophangen. De verkoop gaat toch wel heel apart, we zien de bajonetsluitingen achter glas in een vitrine hangen, een verkoper zet alles, wat we willen kopen, in de computer. Daarna krijgen we een bon waar we naar een kassa moeten om te betalen, met dit betalingsbewijs moeten we weer naar een ander loket, waar we onze gekochte waren uitgereikt krijgen. Kijk dit is natuurlijk goed voor de werkloosheid, maar je moet er niet aan denken dat dit systeem bij een bouwmarkt in Nederland wordt gehanteerd, het zou toch enig oponthoud geven.

DSC06963DSC06973