• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

12 feb. tot 10 maart 2013

Dinsdag 12 t/m zondag 17 februari Big Bend NP

Nadat we de site hebben bijgewerkt rijden we naar het Big Bend NP, waar we van plan zijn om een paar dagen door te brengen. Eenmaal in het park zoeken we direct naar een kampeerplek en denken dat te vinden midden in de woestijn, waar speciaal plaatsen zijn vrijgemaakt waar je de nacht kan door brengen. Als we ons gesetteld hebben komt de buurman naar ons toe dat we eigenlijk op zijn plek staan en of we wel een permit hebben om hier te overnachten. Nou daar weten wij dus niks van en zijn we genoodzaakt naar Rio Grande Village te rijden en naar een echte campsite te gaan. Het is voor ons doen al vrij laat als we eraan komen. Jammer genoeg zijn de plaatsen op de camping weer net zoiets als een parkeerplaats alleen dan met stroom en de mogelijkheid om te lozen. Ach het is niet anders en morgen zien we wel weer verder.

DSC01563 [800x600]DSC01558 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

de Rio Grande rivier                                                                                       in deze gaten kookten de indianen

Omdat we nu al helemaal aan de westkant van het park zitten besluiten we eerst dit gedeelte te bezoeken en dan langzaam naar het westen te rijden. Het Big Bend NP grenst direct aan Mexico met de rivier de Rio Grande als natuurlijke grens. De rivier is heel goed over te steken, wat ook veel wordt gedaan door de Mexicanen te voet, te paard of met een bootje. Aan de kant van Amerika liggen door de Mexicanen zelf gemaakte “kunstvoorwerpen” in de vorm van schorpioenen, bloemen en nog meer van dat soort spul. Veel is gemaakt van kralen en sommige kunststukken van hout, er staat bij elke uitstalling een bordje met prijzen en een bus waar je het geld in kan doen. De opbrengst is bedoeld voor een lokale school, zo staat beschreven, of het zo is, wij kunnen het niet controleren, maar gaan maar van het beste uit. De Mexicanen houden ondertussen hun waar in de gaten aan de andere kant van de Rio Grande, roepen een vrolijke groet naar de toeristen aan de Amerikaanse zijde van de rivier. Wij kopen een slang gemaakt van een apart gevormde tak, die in verschillende kleuren geverfd is. Als we wegrijden zien we een Mexicaan direct op zijn paard springen en de rivier oversteken om maar gauw het verdiende geld op te halen. Bij de volgende plaats worden we getrakteerd op een geweldige aria die een Mexicaan ten gehore brengt. Het klinkt geweldig vooral het nagalmen door de bergen is een heel aparte ervaring. We denken dat de Mexicanen een deal hebben met de Rangers, want anders zouden ze nooit hun “kunst” zo open en bloot kunnen verkopen, er is gewoon veel te veel controle.

DSC01552 [800x600]DSC01549 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

kijk daar aan de overkant is Mexico                                                                  die slang bovenaan hebben we gekocht

We bezoeken nog een hot spring en omdat we geen badpak bij de hand hebben doen we alleen maar een beetje pootje baden, wat ook best lekker is.

DSC01623 [800x600]DSC01574 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Natuurlijk willen we een nacht doorbrengen helemaal in de woestijn, we halen voor $10,-- een permit bij de Ranger en reserveren een plaats voor een nacht. We kunnen hier maximaal 14 nachten voor het zelfde geld blijven staan, maar dat is voor ons wel een beetje erg lang.

Aan de temperatuur merk je heel goed dat we in de woestijn zitten, overdag is het, omdat het nog winter is een heerlijke temperatuur. Maar het wordt behoorlijk koud zodra de zon achter de horizon verdwijnt, waardoor het gewoon te koud is om buiten te zitten en naar de sterrenhemel te kijken. De nacht brengen we door in een oorverdovende stilte.

DSC01796 [800x600]DSC01640 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

altijd oppassen geblazen                                                                                 met een beetje fantasie haal je er een gezicht uit

De volgende dag rijden we een geweldig mooie route naar de Chisos Basin, eigenlijk zijn we iets te lang voor de toegestane lengte (7 meter) wij zijn er 8, we besluiten toch door te rijden. Het valt allemaal reuze mee, er zijn wat haarspeldbochten, die we zonder enkel probleem kunnen nemen. We hebben wel heel wat smallere bergwegen gehad met bochten waar we soms moesten steken, dus dit is een fluitje van een cent, we snappen dan ook niet dat hier zo moeilijk over gedaan wordt. Het voordeel van dit verbod is, dat er het heel stil is op de campsite, elke grote camper of caravan gaat hier die pas niet over, het is dan ook alleen maar het kleine spul wat hier staat.

We blijven hier 2 nachten en maken 3 wandelingen, de eerste is niet echt spectaculair te noemen, maar we zien wel verschillende witstaartherten heel dicht langs het pad.

De tweede wandeling is de Window Trail van 8 km, door een droge kreek, met aan het eind van het pad een geweldig mooi uitzicht op de Casa Grande Peak en rondom liggende bergen.

De derde is de Lost Mine Trail, alweer 8 km, dit gaat over een goed begaanbaar omhooglopend pad met aan het eind als beloning een geweldig mooi uitzicht.

DSC01757 [800x600]DSC01690 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

mooie zonsondergangen

We zitten erg hoog in de bergen momenteel zo rond de 1600 meter, wat inhoud dat het overdag niet echt warm wordt en dat we 's avonds gewoon de kachel aan moet. De nachten zijn zo rond het vriespunt en toch zijn er mensen die zo moedig zijn om in een tent te gaan kamperen. Veelal staan ze met mutsen en handschoenen en dikke jassen voor hun tent een beetje te staan, voor zitten is het gewoon te koud. Ook mag je hier geen kampvuur maken, waar ze zich nog een beetje aan zouden kunnen warmen, nee zelf dat is er niet bij. Blijft voor mij de vraag over waarom doen die mensen dit, een beetje koubekken totdat het eindelijk tijd is dat je naar je (warme?) bed kan gaan. Voor mij toch ietsje te primitief.

Na de laatste wandeling rijden we naar onze laatste overnachtingsplaats in de Big Bend, de campsite ligt iets lager wat meteen te merken is aan de temperatuur, we kunnen weer gewoon lekker buiten zitten totdat de zon ondergaat en dan snel naar binnen.

Voordat we het park uitrijden doen we nog even een wandeling dwars door de Elena Caynon, rotsen rijken hoog in de lucht met op de bodem de traag stromende Rio Grande.

DSC01814 [800x600]DSC01875 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Eigenlijk zouden we nog wel langer in dit mooie park willen blijven, maar de voedselvoorraad is op, zodat we genoodzaakt zijn om de bewoonde wereld weer op te zoeken. Op highway 118 moeten we weer stoppen voor een border patrol, de hond wordt weer langs de auto geleid en we moeten onze paspoorten laten zien. Paul moet zijn voornamen en geboortedatum zeggen en ik hoef niets want ik zit achter het stuur. De drie ambtenaren hebben duidelijk niet veel te doen op deze stille weg en vinden een praatje wel gezellig ach en wij vinden het ook niet zo erg, maar foto's mag ik nog steeds niet maken.

In Alpine halen we snel wat te eten en parkeren voor de nacht ergens in een rustige straat met uitzicht op een weiland.

Maandag 18 februari Fort Stockton N 30 53.721 W 102 54.399 (112 km)

We rijden in een rustig tempo richting El Paso, waar we de grens willen oversteken naar Mexico. In Fort Stockton doen we boodschappen en de was, voor het gemak blijven we vannacht bij de Walmart overnachten.

DSC01878

Dinsdag 19 en woensdag 20 februari Balalmorhea N 30n56.657 W 103 47.065 (96 km)

Het is verschrikkelijk koud vandaag er staat een harde gure wind. Wat wel een beetje jammer is, want ons einddoel is een staatscamping met een enorm groot zwembad wat gevoed wordt door een warmwaterbron. Het water heeft een constante temperatuur van 20 tot 23 graden het hele jaar door, wat natuurlijk heerlijk is, maar vandaag toch maar even niet!

Als we de volgende dag wakker worden, is het heerlijk weer, we besluiten om nog maar een dagje te blijven staan en van het grote zwembad gebruik te maken. Er zwemmen hele scholen vissen in het zwembad, grote en kleine, de kleintjes hebben zeer scherpe tandjes en als ze in onze buurt komen worden die tandjes venijnig gebruikt.

DSC01912 [800x600]DSC01906 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

deze uil wilde niet uit de boom komen

Donderdag 21 en vrijdag 22 februari El Paso N 31 50 200 W 106 33.838 (326 km)

Bij binnenkomst van Amerika hebben we, voor de auto, een zogenaamd EPA formulier gekregen, hiermee mogen we een jaar door het land rijden. Voor 19 april moeten we Amerika uit zijn, maar omdat we dan in Nederland zijn, willen we nu de grens over van Mexico, om daarna Amerika weer in te rijden. Op het formulier staat dat we moeten kunnen bewijzen dat we met de auto het land hebben verlaten. Niet echt moeilijk zou je denken even een stempeltje halen bij de grensovergang en klaar is kees. Bij het verlaten van Amerika is er geen douane die naar je papieren vraagt je kan gewoon zo doorrijden. Wij moeten stoppen omdat we opdat EPA formulier een stempel willen hebben. De douane heeft geen idee waar we het over hebben, ze hebben dit nog nooit meegemaakt, ze raden ons aan om naar een kantoor van de import te gaan, daar zullen ze ons wel verder kunnen helpen. De aardige douaneambtenaar legt ons uit hoe we daar kunnen komen, 3e straat links 2e rechts daarna een scherpe draai en dan weer...... zucht. Je begrijpt het al we rijden heel wat in de rondte maar vinden de weg naar het kantoor niet, terwijl we het wel zien staan. De douane heeft ons al een paar keer heen en weer zien rijden en komt ons helpen, ze komen voor ons rijden en begeleiden ons naar het kantoor. We rijden op een gegeven moment zelfs een eenrichtingsweg in, dit hadden we nooit zelf gevonden. Op het kantoor denkt men dat we met de auto Amerika in willen, wat natuurlijk logisch is want we zijn bij het importkantoor. Ook deze ambtenaar is zeer behulpzaam en verteld ons dat we naar de grensovergang van Santa Teresa moeten, wat 50 km verderop ligt. Hij maakt een uitdraai van Googlemap hoe we er moeten komen en daar gaan we weer. Daar aangekomen wordt ons verteld dat er geen stempels meer worden uitgegeven aan de grens. We moeten bij de grens van Mexico een permit kopen, wat verplicht is voor buitenlandse voertuigen, dat zou dan het bewijs moeten zijn dat we Amerika hebben verlaten. Als we Amerika weer in willen kunnen we dan weer een DOT formulier invullen om een nieuw EPA formulier te krijgen. Wij zijn er helemaal klaar mee, het is toch van de gekke dat er niet gewoon een bewijs gegeven kan worden dat we Amerika met onze Tierelier hebben verlaten?

Het rare is dat we elke keer als we de grens van Canada naar Amerika passeerde, wat we diverse keren hebben gedaan, nooit naar dit EPA formulier is gevraagd, sterker nog de douane weet niet eens wat het is.

We besluiten om nog niet de grens van Mexico over te gaan en eerst eens goed na te denken wat we gaan doen, we hebben twee opties:

1.

Naar Mexico, dan moeten we een permit kopen voordat we in Mexico mogen rijden en we hebben ook nog een aanvullende een autoverzekering nodig. Aangezien we nu maar een paar dagen in Mexico willen blijven, is dat een beetje zonde van het geld.

2.

We hebben tot we in juni Canada inreden het Carnet gebruikt, we hebben dit in Seattle aflaten stempelen. Nu kunnen we dit als bewijs gebruiken dat we Amerika uit zijn, we hoeven dan niet moeilijk te doen en blijven dan gewoon in Amerika tot we ergens in de herfst Mexico binnen rijden.

We kiezen voor optie 2 en we zien wel wat er gebeurd, we hebben nu geen grensovergangen meer en als we Amerika uitrijden kijkt niemand naar enig formulier, zelfs niet naar het paspoort.

DSC01889 Zaterdag 23 februari City of Rocks N 32 35.368 W 107 58.433 (199 km)

Vandaag verlaten we Texas en rijden we New Mexico binnen. We rijden naar City of Rocks, hier heeft miljoenen jaren geleden een vulkanische uitbarsting plaatsgevonden. Er zijn toen veel stenen de lucht in gevlogen en zijn lukraak op de aarde terecht gekomen. In de loop der tijd heeft erosie, zandstormen, sneeuw en water de stenen tot gladgeschuurd en tot aparte formaties gevormd, het is een heel bijzondere ervaring om hier doorheen te lopen.

DSC01951 [800x600]DSC01940 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Er zijn voor de rotsen en er zelfs tussenin kampeerplekken gemaakt, natuurlijk overnachten we hier op deze bijzondere plek.

DSC01965 [800x600]DSC01958 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 24 februari Mimbres N 32 55.928 W 108 00.833 (60 km)

Het is weer eens koud als we wakker worden, de zon laat het afweten en er staat een vreselijk koude harde wind. Als we een uurtje aan het rijden zijn, wordt de lucht steeds grijzer en komen er kleine sneeuwvlokjes uit de lucht. Na 10 minuten zijn de sneeuwvlokjes veranderd in een sneeuwstorm en zijn we genoodzaakt om een veilige plek te vinden, waar we eventueel ook de nacht kunnen doorbrengen. In het dorpje Mimbres stoppen we bij het postkantoor en wachten het slechte weer af. Al na een uur ziet het er allemaal weer veel vriendelijker uit, de zon is er zelfs even bij, we besluiten om toch nog maar een stukje door te rijden. Na 10 minuten is het alweer mis, je ziet bijna geen hand voor ogen het is een serieuze sneeuwstorm aan het worden, de sneeuw blijft nu ook op de weg liggen en dan is het echt oppassen geblazen. We stoppen bij een Ranger-office en brengen daar de rest van de dag al lezend door.

's Avonds wordt het zo koud dat we maar een extra deken op het bed doen, want dit wordt een zeer koude nacht.

DSC02059 [800x600]DSC02049 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maandag 25 februari Gila Cliff Dwelling N 33 13.542 W 108 14.483 (63 km)

Nou het was koud, -9 graden Celsius, het ijs stond binnen op de ramen, maar wij hadden het lekker warm door onze extra deken. Zo slecht als het weer gister was, zo mooi is het vandaag, er is geen wolkje meer in de lucht. De meeste sneeuw is van de weg, alleen op schaduwplekken ligt er nog wat, maar dat vormt verder geen probleem. We rijden over een pas van 2300 meter en dalen dan af naar 1800 meter waar het Gila Cliff Dwelling is. Hier hebben de Mogollon Indianen huizen in de rotsen gebouwd. Toen de blanken zich gingen vestigen in deze streek hebben de Mongollon Indianen hun “woningen” verlaten en hebben zich elders gevestigd. Nu na honderden jaren is nog goed te zien hoe de Indianen toen geleefd moeten hebben, hier en daar zijn nog rotstekeningen te zien.

DSC02139 [800x600]DSC02143 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC02149 [800x600]DSC02150 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1130648 [800x600]P1130657 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

diverse Mongollon indianen woningen

Dinsdag 26 februari City of Rocks N 32 35.368 W 107 58.433 (127 km)

Na weer een ijskoude nacht (-8 graden) Rijden we naar Silver City, de plaats waar Billy the Kid zijn eerste moord zou hebben gepleegd. Hoewel we hoge verwachtingen hadden over deze stad, valt het toch een beetje tegen en voor we het weten rijden we richting City of Rocks waar we al eerder hebben gestaan en waar de rotsen her en der over het landschap zijn neergegooid.

DSC02024

 

 

 

 

 

 

 

zonsondergang in de City of Rocks

Woensdag 27 februari Leasburg Dam SP N 32 29.538 W 106 55.247 (127 km)

Vandaag rijden we naar de Emory pass meer dan 2.500 meter hoog, en wel in een zeer rustig tempo naar de Leasburg Dam. Het is weer een schitterde tocht en we genieten van de vele geweldige uitzichten.

DSC02170 

Donderdag 28 februari - vrijdag 1 maart Alamogordo N 32 53.311 W 105 57.497 (143 km)

Omdat we toch vlak langs het White Sand National Monument rijden en het theetijd is, rijden we voor de theepauze even het park binnen. Onze verbazing is groot als we eigenlijk meteen langs witte zandduinen rijden, het is een geweldige omgeving, zelfs zo mooi dat we besluiten om na een korte wandeling morgen terug te komen en een uitgestippelde route van 8 km te doen, vandaag is het daar te laat voor. Helaas mogen we niet in het park overnachten en zijn we genoodzaakt om een Walmart op te zoeken in het dichtbij gelegen plaatsje Alamogordo.

DSC02277 [800x600]DSC02264 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De volgende dag wandelen we dan dwars door de woestijn, overal om ons heen zijn hoge zandduinen die we regelmatig moeten beklimmen en afdalen. Paul probeert nog met een plastikzak een duin af te glijden, maar dat gaat niet zo eenvoudig, hij zakt gewoon veel te ver weg in het zand, je hebt om dat te doen een ronde plastikslee nodig. Na de wandeling wachten we op de Ranger die een zonsondergang wandeling begeleid. Helaas is er geen wolkje aan de lucht zodat we niet van die mooie rode luchten te zien krijgen. Zodra de zon weg is koelt het direct behoorlijk af en we zijn blij dat we naar de warme auto terug kunnen. We rijden in het donker terug naar Alamogodo waar we weer bij de Walmart de nacht doorbrengen.

DSC02312 [800x600]DSC02284 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

witte zandduinen

Zaterdag 2 maart Artesia N 32 50.903 W 104 25.693 (177 km)

Vandaag rijden we alweer over een pas, dit keer komen we zelfs boven de 2600 meter hoogte. We zien skiliften en skipistes, de sneeuw ligt er nog wel een beetje maar dat is te weinig om op te skiën, zodat de liften zijn stilgezet. Het is wederom een geweldig mooie rit vandaag.

P1130695 [800x600]P1130683 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 3 maart Guadalupe Mountains N 31 53.792 W 104 49.659 (177 km)

Bij het plaatsje Calrsbad zijn bijzonder grote en mooie grotten, we maken een wandeling van ruim 3 uur onder de grond. Alles is zeer goed aangegeven en zolang je maar op het pad blijft mag je doen wat je wilt. Het is een ongelooflijke ervaring zolang onder de grond te zijn met overal de mooiste Stalagmieten en Stalactieten. We maken wat foto's maar het is veel te donker om echt mooie plaatjes te maken. Daarbij begeeft mijn meest gebruikte lens het, (28x100 mm) er is waarschijnlijk zand in gekomen bij de White Sands N.M. Het enige wat hij nog doet is een raar brommend geluid produceren en proberen het beeld scherp te stellen wat dus niet lukt. Voorlopig zal ik het moeten doen met mijn groothoek en het kleine cameraatje.

DSC02374 [800x600]DSC02376 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1130714 [800x600]P1130806 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

dat het zo mooi zou zijn onder de grond...

Maandag 4 maart Fort Davis N 30 35.565 W 103 56.406 (251 km) 

Eigenlijk willen we vandaag hier blijven en een wandeling maken door de Gualalupe Mountains. Maar het waait zo hard dat een wandeling niet echt geslaagd zou zijn dus we laten dit gebied voor wat het is en rijden naar Ford Davis.

Als we daar aankomen zien we een voor ons bekende auto, de Duitsers, Sigo en Hilu, we hebben ze eerder ontmoet op het Padre Island, nu dus weer. Natuurlijk komen ze even langs voor een drankje en zo worden er weer veel ervaringen uitgewisseld en is het uiteraard een gezellige avond.

DSC02421 ergens onderweg in de Big Bend Range

Dinsdag 5 maart Alpine N 30 19.355 W 103 44.621 (60 km)

Vandaag is het wasdag en nodig tijd om onze voorraden weer aan te vullen.

DSC02566 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag 6 t/m vrijdag 8 maart Big Bend Range en Big Bend NP.

In de Big Bend NP zijn we al eerder geweest, het is hier zo mooi dat we het helemaal niet erg vinden om er nogmaals doorheen te rijden. Ook dit keer slapen we een paar nachten midden in de woestijn en zien mooie zonsondergangen en mooie sterrenhemels. Jammer genoeg werden we net voor we het Big Bend NP inreden weggestuurd, we wilden voor we het park inreden, op een mooie rustige plek de nacht doorbrengen. Maar de Rangers vonden dat geen goed idee. Volgens de sacherijnige mannen was het privégrond waar we op stonden en werd ons dringend verzocht deze plek te verlaten. Het was al 5 uur en moesten toen nog een andere overnachtingsplek vinden en dat kon alleen maar in het park zelf. We dachten een paar kampeerplaatsen dicht in de buurt te vinden, we moesten alleen nog even een gravelweg op en dan waren we er zo. Waarschijnlijk zijn we er zo voorbij gereden, want we hebben het nooit iets gezien wat ook maar een beetje op een kampeerplaats leek. Na 23 km gravelroad kwamen we dan eindelijk weer op een normale weg. Het was al half zeven en nog net niet donker voor we eindelijk een kampeerplaats vonden voor de nacht.

P1130883 [800x600]P1130884 [800x600]

Wat opviel bij een maand geleden, is dat de yucca al helemaal in bloei staat en dat er een heleboel bloemen op het punt stant om uit te komen. De lente is hier al begonnen en zal van korte duur zijn met deze warmte en droogte. We maken weer diverse wandelingen waarvan een dwars door een kloof, een paar duizend jaar geleden heeft hier een enorme rivier gestroomd, die de rotsen prachtig hebben uitgehold. Aan beide kanten van de kloof reiken de rotsen hoog boven ons, waardoor het geweldig is om hier te lopen.

DSC02455 [800x600]DSC02426 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC02519 [800x600]DSC02538 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

de Big Bend Range

Zaterdag 9 maart Marathon N 30 12.368 W 103 14.755

Vandaag verlaten we het mooie Big Bend NP en rijden naar Marathon om vandaar de site na lange tijd weer bij te werken

DSC02257