• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

17 jan. tot 12 feb. 2013

Donderdag 17 januari Fort Morgan N 30 13.880 W 88 00.922 (105 km)

Het weer klaart niet echt op vandaag, het regent zo nu en dan en er staat een harde koude wind. Ergens onderweg doen we in een wasserette de was, wat altijd weer een paar uur in beslag neemt. We rijden zoveel mogelijk langs de kust, de snelwegen laten we zoveel mogelijk links liggen. Het zijn vaak niet de allerbeste wegen maar wel heerlijk rustig om te rijden. Vandaag doen we dat dus ook en we moeten op een gegeven moment een veer over om aan de andere kant van het water te komen. Maar door de harde wind is het veer uit de vaart genomen en komt vandaag niet meer in actie. We besluiten om op het parkeerterrein te overnachten en de dag van morgen af te wachten.

DSC01230DSC01228

 vandaag even niet                                                                                       overal olieboorplatforms

Vrijdag 18 januari Gautier N 30 22.304 W 88 37.859 (203 km)

Het is de hele nacht blijven stormen, we lagen weer eens lekker te schudden in ons bedje. Verder was het een heerlijk rustige nacht er kwam geen auto voorbij, omdat je hier alleen maar met het veer verder kan en die vaart dus niet. Ook vandaag ziet het er niet naar uit dat er wat gaat gebeuren, het waait nog steeds behoorlijk hard. We besluiten om terug te rijden en de lange omweg via de brug naar de andere kant van het water te nemen. Rond twee uur en na 150 km rijden zijn we dan eindelijk aan de andere kant van het veer.

DSC01248DSC01247

gemaakt tijdens het rijden

Zaterdag 19 januari Houma N 29 34.988 W 90 41.580 (255 km)

We blijven de 90 volgen, deze weg gaat grotendeels langs de kust. Vlak voor New Orleans duiken we de highway 10 op dit doen we om het drukke stadsverkeer van deze grote stad te vermijden. We laten New Orleans voor wat het is en rijden via de rondweg naar Houma waar we boodschappen doen bij de Walmart en daar meteen maar blijven overnachten.

Zondag 20 en maandag 21 januari Grand Isle N 29 15.474 W 89 57.218 (117 km)

In Grand Isle blijven we een dagje staan, het is een prachtig eiland, wat je alleen via een lange tolbrug ($3,--) kan bereiken. We staan pal achter de duinen en maken een lange wandeling naar het langgerekte dorp. Op het strand staan een stel kruizen met namen erop, maar er is geen uitleg waarom ze hier staan. Wij denken dat deze mensen tijdens een orkaan in de Golf van Mexico zijn omgekomen.

Even verderop zijn een tiental mannen met een soort schep met gaatjes in de weer. Ze prikken in het zand en gooien het dan in de schep, ze doen dat niet met heel veel enthousiasme. In eerste instantie denken we dat ze het strand aan het opruimen zijn, maar al gauw blijkt dat dat niet het geval is, want overal, waar ze geweest zijn, ligt de troep nog gewoon op het strand. Ze worden begeleid door 2 pick-up auto's, die langzaam, één voor en één achter, de sloffende mannen meerijden. Op één van de pick-up's staan 2 verplaatsbare toiletten. Ook de begeleiders vervelen zich blijkbaar, ze hangen maar een beetje in hun auto of zijn druk in de weer met hun mobieltje. Het is een vreemd stelletje, we denken hier te maken te hebben met gedetineerde die hier aan het werk gezet zijn.

DSC01254

Dinsdag 22 januari Houma N 29 34.988 W 90 41.580 (121 km)

We rijden weer terug naar Houma, onderweg zien we flamingo's, maar als we stoppen om foto's van ze te maken vliegen ze meteen weg. Flamingo's zijn dus veel schuwer dan pelikanen want die blijven negen van de tien keer rustig zitten zodat we tijd genoeg hebben om foto's te maken. We overnachten weer bij de wallmart, die trouwens 24 uur en 7 dagen in de week open. 's Nachts staat wel de politie voor de deur van de winkel, wij voelen ons hierdoor erg op ons gemak.

DSC01246DSC01240

Woensdag 23 januari Gypemort Point N 29 43.885 W 91 50.502 (150 km)

Voor we wegrijden, boeken we nog even via internet een vlucht naar Nederland, er is een mooie aanbieding en daar maken we snel gebruik van. We vliegen vanaf Houston op 2 april en op 19 mei vliegen we weer terug. Hiermee hebben we de beslissing gemaakt dat we langer in Amerika blijven. Immers als we weer in Amerika terugkomen krijgen we een nieuw visum, waarschijnlijk voor een half jaar, wat genoeg is om de parken die we niet hebben gezien alsnog te bezoeken. 

In het staatspark waar we vandaag naartoe rijden, doet men niet aan camping, je kan er alleen huisjes huren. We worden verwezen naar een haventje waar je rustig de nacht kunt doorbrengen. Het is inderdaad een mooie plaats, we zitten een poosje buiten totdat de muggen irritant beginnen te worden. 's Avonds komt er een pick-up langs gereden met een grote tank in zijn bak, hieruit wordt een vloeistof gespoten regelrecht de lucht in. Het lijkt erop dat men hier op een grote schaal de muggen aan het verdelgen is, maar of dat legaal is dat vragen we ons toch wel af.

DSC01448

Donderdag 24 januari Cameron N 29 46.029 W 93 23.429 (237 km)

Ondertussen hebben we Florida allang verlaten en zijn we door de staat Mississippi gescheurd hebben de klok een uur achteruit moeten zetten wat niet helemaal zonder slag of stoot ging. Wij waren in de veronderstelling dat we de klok een uur vooruit moesten zetten en kwamen de volgende dag tot de ontdekking dat dat niet helemaal klopte. Zo de klok moest dus weer twee uur teruggezet, zodat we nu een tijdsverschil van 7 uur hebben met Nederland. We rijden nu in Louisiana heerlijk rustig ver van de snelwegen vandaan. We nemen de 82, een zeer stille weg, met om ons heen overal water, zo nu en dan staat het water bijna op de weg. De huizen staan bijna allemaal hoog op palen of soms staan ze op een terp gebouwd, maar er is geen huis die direct op de grond is neergezet, het zou daar dan al gauw een natte boel worden. Bij Cameron moeten we een pontje over, normaal moet je een dollar betalen, maar de man van het geld, vraagt Paul naar zijn leeftijd en we hoeven meteen niks meer te betalen. Kijk zo heeft “ouderdom” toch nog voordelen.

Voor het eerst tijdens onze reis parkeren we voor de nacht echt op het strand, het zand is hier zo hard dat we er zonder problemen op kunnen rijden, een zeer bijzondere ervaring. We worden 's avonds nog getrakteerd op een prachtige zonsondergang, onze dag kan niet meer stuk.

DSC01270DSC01268

Vrijdag 25 en zaterdag 26 januari Galveston Island N 29 11.461 W 94 57.519 (238 km)

Na een heerlijk rustige nacht, waar we alleen het ruizen van de zee horen, rijden we zoveel mogelijk langs de kust richting Galvaston. Bij Galvaston moeten we weer een veer over, deze is ondanks zijn langere route gratis. Wel doen ze weer eens moeilijk met gas en diesel die we bij ons hebben. De man ziet door de vingers dat we 3 flessen gas aan boord hebben, maar adviseert ons om op de terugweg de flessen toch maar binnen te verstoppen. Hmm wel een beetje raar vinden wij, maar we komen hier niet meer terug dus het is verder voor ons geen probleem. Even later worden we aangehouden omdat we jerrycans achterop de auto hebben, we vertellen dat het voor diesel is maar dat ze nu leeg zijn, we mogen dan eindelijk de pont op. Het vreemde is dat we gewoon boven op het dek staan in de buitenlucht, waarom doen ze hier zo moeilijk over gas en diesel???

We wandelen veel op het strand in Calvaston, het weer is heerlijk, wel een beetje jammer is dat er helemaal geen terrasjes of iets dergelijks zijn op het strand. Als je iets wilt eten en drinken moet je echt het dorp in en dan nog moet je geluk hebben dat er wat te halen valt.

Ook hier is het strand hard en kan je zonder problemen met je auto het strand op. Ons lijkt het leuk om met de fiets een eind over het strand te rijden, als het morgen mooi weer is gaan we dat zeker doen.

P1130454P1130457

rijden op het strand heel normaal

Zondag 27 januari Freeport N 28 59.425 W 95 14.227 (95 km)

Als we opstaan is het koud en er staat een nare gure wind, we laten de fietsen voor wat ze zijn. Het is al over elven voor we het staatspark verlaten, we doen het rustig aan we hebben geen haast en genieten gewoon. We hebben net thee gedronken en zitten net weer op de weg als, voor ons, een bekende auto ons tegemoet komt. Het zijn Anneke en Ton, een koppel die we Fairbanks (Alaska) hebben ontmoet en nu hier in het zuiden komen we elkaar weer tegen. Als we 5 minuten langer over de thee hadden gedaan, hadden we elkaar nooit gezien. We draaien en ontmoeten elkaar bij een benzinestation, we kletsen meteen heel wat af. Omdat we beide verder niet aan tijd zijn gebonden, rijden we achterelkaar aan naar een mooie plek op het strand. We brengen samen de dag verder door, jammer genoeg blijft het te koud om buiten te zitten. Ach ook binnen is het gezellig en we kletsen heel wat af, het is altijd heerlijk om even Nederlands te praten vooral als het gelijkgestemde mensen zijn die, net als wij, van reizen houden.

Anneke en Ton zijn op weg naar Houston, waar zij voor een vakantie naar Nederland vliegen. Daarna doen ze nog een paar maanden Amerika en zakken dan af naar Centraal Amerika en vervolgens naar Zuid Amerika. Ook wij zijn van plan om van de zomer nog een paar maanden Amerika te doen en, net als zij, Centraal en Zuid Amerika te bezoeken, we komen elkaar vast nog wel ergens tegen.

DSC01291DSC01286

Maandag 28 en dinsdag 29 januari Matagorda N 28 35 761 W 95 58.805 (116 km)

Na een hartelijk afscheid van Anneke en Ton, rijden wij naar het westen, terwijl zij naar het oosten rijden. Het weer is er nog niet beter op geworden er waait vandaag een harde maar wel warme wind. In de loop van de dag komt de zon er weer bij en wordt het heerlijk, we parkeren weer ergens op een strand. We lopen over een lange pier, waar het water onder ons met hoge golven en met groot geweld tegen de pilaren slaat. Het is een mooie plek, we blijven er ondanks dat het de volgende dag weer stormt gewoon staan.

Al de hele reis hebben we een vlieger bij ons, we hebben het ding als eens geprobeerd maar het lukte nooit om hem in de lucht te krijgen, maar met deze wind moet het toch wel lukken. Nou dat klopt, als een razende vliegt hij naar boven en je moet goed opletten dat je de vlieger goed vasthoud want hij rukt behoorlijk sterk aan het touw. Het is leuk om te doen, we proberen mooie loops te maken maar de wind is toch wel erg sterk, zodat de vlieger regelmatig met een klap op de grond beland. Als het donker wordt stoppen we ermee en gaan morgen misschien weer verder.

DSC01304DSC01305

storm op komst

Woensdag 30 januari Indianola Beach N 28 32.205 W 96 30.896 (143 km)

Ergens in de buurt van Florida woedt er een orkaan, daar hebben wij behoorlijk last van, de camper schud en wiebelt behoorlijk. We besluiten om maar weer een stukje te gaan rijden, het is vandaag Paul zijn dag om te rijden en hij moet het stuur goed vast houden, want er zijn behoorlijk harde windstoten.

We parkeren ergens op een braakliggend terrein, waar tot onze verbazing elektriciteit aanwezig is. Bij navraag blijken we op een soort camping te staan, er is helemaal niets behalve dat we aan een soort baai staan en een paar dolfijnen in de verte zien zwemmen. Maar is is geen toilet, douche of dumppoint, wat voor een beetje camping, wel heel normaal is in de USA. Als we er dan eindelijk achter komen waar we eventueel moeten betalen blijkt men $ 22,-- voor deze parkeerplaats te willen ontvangen. Nou daar trappen we natuurlijk niet in en verlaten deze “camping” met gezwinde spoed.

Even verder zien we een mooi plekje ook aan het water en zelfs met een overdekte picknicktafel helemaal gratis, de plek waar we deze nacht dus zullen doorbrengen.

Donderdag 31 januari - vrijdag 1 februari Goose Island N 28 07.654 W 96 59.199 (86 km)

We doen het rustig aan, het staatspark waar we nu staan is zeker niet slecht te noemen, we staan direct aan het water. We kunnen de Tierelier dwars neerzetten zodat we een mooi uitzicht hebben op het water.

Er is een grote eikenboom een paar kilometer buiten de camping, deze boom staat hier al 1000 jaar en is iets speciaals. Enkele takken hangen zwaar naar beneden en moeten ook met staanders ondersteund worden, anders breken ze af. De boom is zeer kolossaal en ziet er toch wel iets anders uit dan de eikenbomen bij ons, hij is veel breder en zoals gezegd de nemen enorm veel ruimte in de breedte in.

DSC01346DSC01337

zeer oude eik

Zaterdag 2 februari Po N 27 53.60 W 97 07.834 (41 km)

Niet zoveel gebeurd vandaag. Voor we eindelijk van de camping vertrekken is het laat, we doen boodschappen en rijden een klein stukje en parkeren ergens wild vlak langs het water.

Zondag 3 tot 6 februari Padre Island N 27 24.759 W 97 18.149 (65 km)

Van Anneke en Ton hebben we een paar mooie overnachtingsplekjes gekregen, we rijden naar Padre Island en parkeren in een staatspark op het strand. Het is gratis, we moeten ons alleen maar even registeren en dat is alles. Je mag hier maximaal 14 dagen aaneengesloten staan, maar er is volgens ons niemand die daar op let. De eerste 5 mile kan je gewoon met een tweewiel aangedreven auto rijden en dat is ook toegestaan.

DSC01410

De rest van het 60 mile lange stand mag je alleen berijden met een fourweeldrive, dit natuurlijk geheel voor je eigen risico. Overal staan borden dat het erg kostbaar is als je uit het zand getrokken moet worden. We zijn niet de enige die hier zo mooi langs de vloedlijn staan, maar het is zondag en al gauw vertrekken de meeste campers weer om morgen gewoon aan het werk te gaan. Er staat ook een Duitse overlander, ze hebben net als wij een Mercedes maar dan een 911, natuurlijk maken we een praatje en drinken we gezamenlijk wat. De volgende dag rijden de Duitsers verder het strand af samen met Canadezen en een stel Amerikanen, ze willen elkaar een beetje in de gaten houden voor het geval er een van hun vast komt te zitten, dan kunnen ze elkaar helpen eruit te komen.

Wij doen hier niet aan mee, immers het hele lange strand is hetzelfde, overal zijn duinen en de zee en heel veel zand, het voegt voor ons niets toe.

Wij halen de fietsen eruit en gaan een paar kilometer lekker langs de zee fietsen. Het zand is er hard genoeg voor, soms moeten we door het water omdat het zand te zacht is en we met onze wielen te veel wegzakken.

De volgende dag komen de Duitsers ook weer terug en blijven nog een dagje op het strand staan, ze hadden ongeveer 10 kilometer over het strand gereden maar vonden het toen ook wel welletjes. De kans dat je vast komt te zitten is gewoon te groot en al helemaal als je zwaar bent als wij, je zakt gewoon veel makkelijker in het zand weg.

De Ranger komt nog even een kletspraatje maken en we worden door hem op onze wenken bediend, als we vragen hoe het weer is de komende dagen. Hij gaat het even navragen en inderdaad hij komt de volgende dag terug om ons vertellen wat ons qua weer te wachten staat.

De dagen op het strand zijn heerlijke dagen, we fietsen elke dag en genieten van de zon en de zee.

DSC01372DSC01383

vele pelikanen vliegen over                                                                                 fietsen op het strand

Woensdag 6 - donderdag 7 februari Lake Corpus Christi N 28 03.806 W 97 52.708 (124 km)

Als we wakker worden, is het zwaar bewolkt en ziet het er niet naar uit dat het snel gaat opklaren. We hebben geen eten meer dus we moeten zo en zo al naar Corpus Christi om boodschappen te doen, alleen we hadden nog niet besloten of we weer terug zouden gaan naar deze mooie plek. Maar als we in de winkel lopen begint het zo te regenen dat de keus al snel gemaakt is, we gaan niet terug naar het strand, maar rijden door richting Big Bend NP. wat bijna 900 km naar het westen ligt.

DSC01419DSC01411

 zwemmen op het droge                                                                                       skelet van een zeer grote vis

Vrijdag 8 februari Corrizo Springs N 28 32.528 W 99 50.906 (257 km)

De weg is niet echt spectaculair te noemen, we mijden zoveel mogelijk de snelwegen, waar het altijd behoorlijk druk is en het zeer saai rijden is. In Corrizo Springs parkeren we voor de nacht bij een Walmart. Hoewel deze supermarkt eens voor de verandering geen 24/7 open, maar al om 23 uur gesloten is, heeft het wel een 24/7 bewakingssysteem via allerlei camera's.

DSC01505

Zaterdag 9 februari Del Rio N 29 23.753 W 100 54.155 (169 km)

Ons Garmin GPS heeft het begeven, hoewel hij doet het wel, maar de aan en uitknop is stuk zodat we hem niet meer aan kunnen zetten, ja en dan doet ie het natuurlijk niet. Het is als je, zoals wij, altijd onderweg bent, moeilijk iets te laten maken. Je hebt gewoon de tijd niet om dagen te wachten voor iets gerepareerd is. Er moet dus een nieuwe komen, want zonder GPS zijn we nergens. In Eagle Pass schaffen we ons een nieuwe aan, onze keus valt op een Etrex 10. Het is een heel eenvoudig apparaat, maar meer hebben we niet nodig aangezien de Etrex alleen maar het signaal op hoeft te vangen, de rest doet de laptop waar alle kaarten opstaan en het programma N-route voor de tracks. Het is de derde nieuwe GPS tijdens onze reis, nu maar hopen dat deze het ietsje langer uithoudt.

We tanken nog even diesel, hier is de prijs nog behoorlijk vriendelijk, $ 3,68 per gallon, (nog geen dollar per liter), wat helemaal met Nederland vergeleken spotgoedkoop is.

We rijden weer met een gloednieuwe GPS richting Del Rio, waar we weer voor de nacht bij een Walmart overnachten.

Zondag 10 februari Govenor's Landing N 29 28.739 (34 km)

Vanaf vandaag komen we we voorlopig geen grotere steden meer tegen, we doen daarom uitgebreid boodschappen, we slaan voor 6 dagen eten in, meer kunnen we in de koelkast niet kwijt, daar zullen we het mee moeten doen.

We rijden een stukje en komen dan langs een mooie plaats vlak langs een groot meer, we besluiten om vandaag maar wat vroeger te stoppen en voor $ 4,-- hier de nacht door te brengen. Het weer is heerlijk we zitten tot bijna zes uur buiten, dan moeten we naar binnen omdat er hinderlijke vliegjes rond om ons heen beginnen te vliegen.

DSC01472DSC01464

Maandag 11 februari Marathon N 30 12.368 W 103 14.755 (265 km)

Een schitterende route vandaag, dwars door de woestijn, met overal veel cactussen en veel lage vegetatie met zijn typerende dorre heuvels. Omdat we vlak langs de Mexicaanse grens rijden, is er veel controle in de vorm van patrouilles maar er zijn ook fuiken waar je moet stoppen, er wordt dan een hond langs de auto geleid om te kijken of je geen drugs smokkelt. Dat gebeurde ons vandaag ook, de hond liep keurig langs de auto, maar vond uiteraard niets. Wel moesten we even aan de kant om onze paspoorten te kunnen pakken, die in het woongedeelte lagen, maar na bestudering van onze visums mochten we gewoon onze weg vervolgen. Het is verder duidelijk te merken dat we vlak langs de grens van Mexico rijden, overal wordt Spaans gesproken. In winkels wordt je eerst in het Spaans aangesproken maar als ze merken dat je die taal niet machtig bent gaan ze meteen over op het Engels.

DSC01494DSC01484