• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

23 aug. tot 12 september 2013

Vrijdag 23 augustus Hurricane N 37 09.456 W 113 25.052

Het lukt niet om een rubber voor de uitlaat te pakken te krijgen. Dus Paul trekt zijn overal maar weer eens aan en gaat aan het werk. Na een poosje zit de uitlaat er weer redelijk onder, zodat we ons voorlopig geen zorgen hoeven te maken. We rijden terug naar het plaatsje van afgelopen nacht en doen het verder rustig aan.

DSC02032DSC02064

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

regenachtig Zion NP

Zaterdag 24 augustus Springdale N 37 11. 560 W 112 59.472 (88 km)

 Vandaag is Paul jarig, reeds de vijfde keer sinds we op reis zijn. Nadat ik hem heb toegezongen en natuurlijk een uitgebreid ontbijt voor hem heb gemaakt rijden we richting Springdale. Dit is een aardig plaatsje, wat net voor de ingang van het Zion NP ligt, we nemen een “echte” camping en wandelen wat door het dorpje. De camping ligt pal langs de Virgin River, wat een door de modder omgewoelde rivier blijkt te zijn. Je kan er ook thuben, dat is je op een autoband je de rivier te laten afzakken. Hoewel dit een leuke bezigheid is, slaan we deze keer maar over de bruine rivier ziet er niet echt aantrekkelijk uit. 's Avonds gaan we uit eten, heerlijk op een terrasje en genieten van een Mexicaanse maaltijd. Natuurlijk hebben we contact met de kinderen en kleinkinderen, zodat Paul wel erg veel wordt toegezongen.

Ook krijgt hij veel felicitaties via mail en facebook, het doet ons goed dat er, ondanks we zolang al onderweg zijn, aan ons gedacht wordt. We willen dan ook iedereen bedanken voor de felicitaties.

DSC02088DSC02079

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Zondag 25 t/m dinsdag 27 augustus Zion NP N 37 12.177 W 112 58.977 (3 km)

Eindelijk rijden we dan het Zion NP in, we installeren ons op een staatscamping voor 3 nachten, ook dit keer weer pal langs de Virgin River. We kunnen nu de Tierelier gewoon laten staan en met de shuttlebus overal komen, waar we ook maar heen willen binnen het park.

We nemen meteen de bus en maken een mooie wandeling. Het is alleen razend druk langs het wandelpad, het lijkt de Kalverstraat wel, elke keer moeten we aan de kant om de mensen ruimte te geven zodat ze kunnen passeren. Als ik (Marita) weer eens even niet oplet waar ik mijn voeten neerzet, glijd ik uit over een wegrollende steen en verdraai mijn knie. Met als resultaat dat ik bijna niet meer kan lopen, dus heel langzaam, steunend op Paul zijn arm en op mijn wandelstok strompel ik naar de bus, wat toch nog een aardige tippel is. Maar uiteindelijk stappen we dan toch in de bus en dan is het nog een klein stukje naar de camper, ik ben blij dat we er zijn.

DSC02049DSC02065

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zion NP erg populair bij de toeristen

 

Als we aankomen bij de camper begint het te regenen en het blijft de eerste uren ook zo. Met als gevolg dat de rustig kabbelende rivier, in een uur veranderd in een woest stromende en kolkende watermassa. Al gauw treed hij uit zijn oevers en staan meerdere bomen midden in de snelstromende rivier, een spectaculair gezicht.

P1140765P1140769

De volgende dag kan ik mijn been niet meer belasten en is de knie behoorlijk dik, we besluiten om voor de zekerheid naar een dokter te gaan. Hiervoor moeten we weer naar Hurricane wat 90 km van de camping ligt, tijdens de rit daarnaar toe blijf ik achter in het woongedeelte zitten, omdat het in en uitstappen toch niet zo soepeltjes gaat. Bij het ziekenhuis staan gelukkig rolstoelen in twee uitvoeringen, de normale en de extra brede voor de wat “dikkere” medemens, de normale is voor mij ruim zat en Paul duwt mij naar binnen. De dokter constateert verdraaide kruisbanden, rust is de enige remedie het zal wel een paar weken duren voor ik weer kan lopen, maar elke dag zal het iets beter gaan. Er wordt me een brace aangemeten en er wordt geadviseerd om stokken te gebruiken. We moeten meteen de rekening betalen, we krijgen later de rekening thuisgestuurd, zodat we die dan kunnen declareren bij de verzekering. We rijden weer terug naar de camping waar we door het slechte weer genoodzaakt zijn om binnen te zitten.

Ook de volgende dag gebeurd er niet veel, hoewel de pijn in mijn knie reuze meevalt kan ik hem niet belasten en is zitten het enige wat ik kan doen. Ook regent het van tijd tot tijd en zitten we dus vaak binnen.

P1140773P1140774

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

beetje lastig

Woensdag 28 augustus t/m 3 september onderweg naar Houston (2.363 km)

Als we het Zion NP verlaten is het mooi weer, de zon staat hoog aan de hemel en dit zorgt voor een bijzonder mooie diepe kleur op de rotsen. De eerste dagen rijden we nog door een mooi landschap en is het gewoon genieten geblazen. Maar als we dan de bergen verlaten en afzakken naar een hoogte van 300 meter, wordt het niet gewoon warm, maar heel erg warm. Als we langs een buitenthermometer rijden, wijst hij de temperatuur aan van 114 graden Fahrenheit aan (45 graden Celsius) en echt hij stond in de schaduw. Zelfs tijdens het rijden koelt het niet meer af, er komt alleen maar een hele warme lucht binnen.

DSC02128DSC02117

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

modder op de weg na veel regen                                                                    de tunnel maximale hoogte van 3.90 meter in het midden

De laatste dagen is het dan ook niet meer leuk om te reizen, de omgeving is saai, alles is zeer vlak, waardoor we maar zo snel mogelijk naar Houston willen en zelfs de snelweg nemen.

Onderweg zie je soms rare situaties, er worden hele huizen op een trailer over de weg vervoerd, dit zonder enige begeleiding, er hangt alleen een bord voor en achter het voertuig met de titel “oversize”. Groot was dan ook onze verbazing dat we werden ingehaald door een vrachtwagen met trailer met daarop een “huis”, deze had 2 rijbanen nodig om op de weg te blijven en toch reed hij harder dan 100 km per uur.

DSC02138DSC02152

 Woensdag 4 t/m 11 september Houston N 30 01.304 W 95 23.750

De laatste week staan we op een camping met zwembad en jacuzzi, wat zeker geen luxe is met temperaturen van rond de 40 graden C. Elke dag gaan we meerdere keren naar het zwembad om af te koelen en ik oefen veel in het water met mijn knie. 's Morgens maken we een gedeelte van de camper schoon, dit kan tot een uur of 11, daarna wordt het gewoon te heet en zoeken we het zwembad maar weer op. Zo gaat het de hele week door, met mijn knie gaat het elke dag een stukje beter, loop nu alweer zonder stokken en fietsen is ook geen probleem.

DSC02221DSC02231

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

laatste poetsbeurt                                                                                         even bijkomen in Nederland

Eindelijk is het dan zover, we mogen deze hitte verlaten en na het veilig stallen van de auto vliegen we naar Nederland. Na een goede vlucht kwamen we donderdagavond op Schiphol aan, onze kinderen en kleinkinderen stonden zoals altijd weer op ons te wachten, het was heerlijk om ze in onze armen te sluiten. Nu is het wachten op ons derde kleinkind, dat elke dag geboren kan worden, we wachten het in spanning af.

 

 

Op 29 oktober vliegen we weer naar Houston voor nieuwe avonturen, tot die tijd wordt de site niet bijgehouden.