• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

30 juli tot 23 augustus 2013

Dinsdag 30 juli Helena N 46 37.133 W 112 00.861

Omdat de site bijwerken toch wel een paar uur in beslag neemt, is het al middag voordat alles op de site is gezet. We besluiten daarom om nog maar een nachtje bij de Walmart te staan.

DSC00080Woensdag 31 juli Martinsdale N 46 27 017 W 110 17. 626 (188 km)

Zodra we Helena verlaten wordt het weer aangenaam stil op de weg. Op de kaart zien we een klein meertje liggen en we besluiten daar maar eens heen te rijden. Het blijkt een prachtig meer te zijn, we mogen er kamperen voor het kleine bedrag van $ 12,--. We staan pal langs het meer, waar de pelikanen vlak over het water scheren. Er komen nog een paar paardjes langs, die de schaduw van onze camper opzoeken. Op een gegeven moment zitten wij binnen terwijl de paardjes vlak voor de ingang van de camper staan. Dit wordt toch te gek, ondanks dat ik een beetje bang ben van paarden, stap ik toch naar buiten. Door achter ze aan te lopen en in mijn handen te klappen weet ik ze met lichte drang te verwijderen. Dit moet ik een paar keer herhalen, elke keer komen ze weer terug. Maar uiteindelijk begrijpen ze de hint en laten ons verder met rust, zodat wij weer gewoon lekker buiten kunnen gaan zitten.

Later op de dag neem ik nog een verfrissende duik in het meer, wat zeer aangenaam is.

DSC00019DSC00024

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 mooi plaatsje langs het meer                                                                           houthakker Paul

Donderdag 1 en vrijdag 2 augustus Deadmans Reser N 46 20.041 W 109 26.508 (80 km)

Ook vandaag kiezen we een meertje uit wat op de kaart staat, het is nog vroeg als we er arriveren. Hier mogen we zelfs gratis overnachten, de plaatsen zijn schitterend direct aan het meer, met als achtergrond bergen. We blijven hier tot zaterdag staan, aangezien we nu dicht bij het Yellowstone NP zijn en daar niet in het weekend willen zijn, wachten we hier zodat we zondag of maandag het park in kunnen rijden.

Tegen de middag worden we in het Nederlands aangesproken door 2 dames. Het blijken moeder en dochter te zijn, Maria met dochter Marieke. Na een gezellig kletspraatje, neemt Maria afscheid, maar komt even later weer terug en nodigt ons uit om bij hun thuis te komen dineren.

Wij vinden dat natuurlijk reuze gezellig en Maria vind het heerlijk om weer eens gewoon Nederlands te praten met andere mensen dan haar gezin. We kunnen de Tierelier laten staan, we worden gelijk meegenomen en later op de avond weer terug gebracht. Om 6 uur komt Adrie ook thuis van zijn werk en het wordt een gezellige avond. Marieke heeft Lasagne gemaakt, met groente uit haar eigen tuintje, Maria heeft een gezonde salade gemaakt en zo is de maaltijd compleet en erg lekker.

Voor we het weten is de avond alweer om en krijgen we voor we weggaan nog 12 kakelverse scharreleieren mee. Adrie brengt ons terug naar de camper.

DSC00033DSC00053

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Adrie, Marieke en Maria                                                                                Deadmans Reservaat

De volgende dag maken we een flinke wandeling om het meer, onderweg komen er steeds meer grote donderwolken aandrijven, dat ziet er niet zo best uit, als we dat op ons hoofd krijgen zijn we drijf en drijf nat. Na 3,5 uur hebben we het rondje gemaakt en we zijn amper binnen of het begint grote stenen te hagelen, gelukkig hebben we die stenen niet op ons hoofd gekregen. We staan vlak bij het meer, maar dat is door de neerslag niet meer te zien, alles is zwart om ons heen, daarbij zijn er flinke windstoten.

Na een half uurtje klaart het weer op en kunnen we, wel uit de wind, weer buiten zitten.

Zaterdag 3 augustus Selmes N 45 23.073 W 109 08.352 (196 km)

We rijden nog even langs Maria en Adrie, om afscheid te nemen. We drinken nog een lekker bakkie koffie en ook wordt onze watertank nog bijgevuld, met water uit in hun eigen bron. Het was weer een bijzondere ervaring en zeker gezellig, we willen jullie dan ook hartelijk bedanken voor deze gezellige dagen Maria en Adrie!!!

Na dit afscheid rijden we naar Billings, daar doen we boodschappen en rijden daarna snel weer door richting het Yellostone NP.

DSC00085DSC01978

Zondag 4 augustus Shoshone NF N 44 57.238 W 109 48.883 (116 km)

We nemen de Beartooth Pass, waarvan wordt gezegd dat dit Amerikaas mooiste weg is. De weg gaat dus over de Beartooth Pass en bereikt een hoogte van ruim 3.300 meter. Het is zeker een mooie weg . Met echte haarspeldbochten en diepe ravijnen naast de weg. We doen er bijna de hele dag over om deze pas te slechten en genieten volop.

Net voor de ingang van het Yellowstone slaan we ons kamp op voor de nacht, Een heerlijk rustige plaats vlak bij een rivier.

DSC00101DSC00108

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 mooie uitzichten op de Beartooth Pass

Maandag 5 augustus Yellowstone NP N 44 33.989 W 110 21.861 (125 km)

Als we het park inrijden worden we al snel begroet door een hele groep bizons, inclusief kleintjes. Ze trekken zich niets aan van de hordes mensen die om hun heen stoppen en foto's beginnen te maken. Ze blijven gewoon onverstoord grazen, zich lekker in het zand omrollen, of gewoon voor zich uit staren en net doen of al die mensen er niet zijn.

Het is druk in het park, of beter gezegd het is gewoon een gekkenhuis, er rijden zoveel auto's, dat als er maar een stopt om een foto te maken en niet aan de kant gaat staan er meteen een file ontstaat.

Net als in al de andere parken mag je in het Yellowstone NP niet wildkamperen, je bent verplicht om op een camping te gaan staan, of anders het park te verlaten. Nou krijgen we al gauw het vermoeden dat het met deze drukte erg moeilijk wordt om een plaatsje op een camping te bemachtigen. Al de campings waar we langsrijden hangt het bordje FULL, als we toch maar gaan vragen of er niet een plaatsje vrij is, blijkt er nog net een plaatje te zijn op de duurste camping van het park. We besluiten dit maar te doen en morgen als eerste naar een camping te kijken, voor we iets anders gaan doen.

DSC00193DSC00223

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Bizons zijn wel erg groot                                                                                Tower Fall

Dinsdag 6 augustus Cody N 44 31.106 W 109 05.433 (182 km)

Als eerst vandaag maar eens kijken waar nog een camping vrij is, maar helaas alles is vol, terwijl het nog maar 10 uur in de morgen is. Wel kunnen we vanaf donderdag terecht voor 3 nachten op de Bridge Bay camping, we besluiten dit te doen en vandaag een gedeelte van het park te doen en daarna naar Cody te rijden.

Heel rustig rijden we van Canyon Village naar Fishing Bridge. Ondertussen bezoeken we Upper- en Lower Falls. Bij de Lowerfalls maken we een wandeling naar beneden, dit gaat redelijk stijl naar beneden met wel 328 traptreden omlaag en die moeten, na het grandioze uitzicht op de waterval, ook weer naar boven genomen worden. Nu valt dit nog wel mee, in het verleden waren dit 528 traptreden, dus we mogen niet mopperen, het was zeker de moeite waard.

DSC00264DSC00296

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Lower Falls

Verder bekijken we de Sulpur Caldron, een grote dampende en borrelende modderpoel.

Daarna een wandeling langs de Mud Volcano allemaal even mooi, kijk maar naar de foto's.

DSC00337DSC00360

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

kleine geiser                                                                                                  speciale kleuren gras

Later in de middag rijden we naar Cody en overnachten op een zeer rustige parkeerplaats van de Walmart. We zijn zeker niet de enige, er staan zeker wel 20 campers of caravans en veel ervan staan er langer dan een dag, misschien wel een week of langer. Verder staan er diverse auto's waar jongelui de nacht doorbrengen.

Woensdag 7 augustus Shoshone NF N 44 57.238 W 109 48.883 (116 km)

Als we wakker worden zien we dat er een tentje op het gras staat, dit hebben we nog niet meegemaakt, een tentje op de parkeerplaats van de Walmart. De bewoner is duidelijk nog niet van plan om te vertrekken, sterker nog, de jongelui uit de diverse auto's nemen plaats bij het tentje, duidelijk allemaal niet van plan om al snel te vertrekken.

Cody is een aardig plaatsje met kleine gezellige winkeltjes en er zijn zelfs enkele terrasjes. Hier heeft Buffalo Bill gewoond, (echte naam William F. Cody) Na zijn carrière als gids voor het Amerikaanse leger, ging hij toneelvoorstellingen geven. Hij werd wereldberoemd als Buffalo Bill. Nu is er in Cody een groot museum gevestigd, onder de naam Buffalo Bill Historic Center, natuurlijk bezoeken wij dat. Het blijkt een zeer interessant museum, die ons een goed beeld geeft hoe het er in het verleden aan toeging. We kunnen hier uren doorbrengen en dan nog hebben we bij lange na niet alles gezien.

Laat in de middag verlaten we Cody aan de noordkant, we rijden over een (alweer) mooie route naar de plaats waar we woensdag ook al hebben overnacht.

DSC00393DSC00402

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

foto onderweg genomen                                                                                  kunst boven op de berg 

Donderdag 8 t/m zaterdag 10 augustus Yellowstone NP N 44 32 115.W 110 26.168

Vandaag staan we al om 6.30 uur op, wel een beetje vroeg voor ons doen, maar we hebben vandaag veel te rijden en ook veel te bezoeken. Net als van de week komen we via de Noordoost kant het park in, ook ditmaal worden we door bizons begroet, tot vier maal toe moeten we zelfs stoppen, omdat deze grote beesten vlak voor onze auto oversteken, of gewoon voor ons op de weg blijven lopen.

DSC00415DSC00419

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC00423DSC00427

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

boven de Mammoth Hot Springs

Het Yellowstone NP heeft veel te bieden, er is veel wildlife, met name, beren, herten en bizons en veel soorten vogels. Maar in augustus is het veel te druk om maar iets van het wildlife te zien. Per jaar bezoeken 3 miljoen mensen dit park, als je bedenkt dat het park van half mei tot september open is, komt dat neer op grof geschat 1 miljoen bezoekers per maand. In de maand augustus heeft daarom al het wild zich ergens hoog in de bergen verstopt, (behalve de bizons) ver weg van het gekkenhuis wat zich op de wegen afspeelt. Wij zien nog enkele herten en een elk, voor een beer waren we net te laat, die had zich al in de bossen teruggetrokken. Maar al deze dieren waren allemaal veel te ver weg om er een behoorlijke foto van te kunnen maken.

DSC00448DSC00603

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC00828DSC00886

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

linksboven: Mammoth Hot Springs , linksonder: Norris Geyser Basin                         rechtsboven: Artists Paintpots, rechtsonder Old Faithful geiser

 Verder biedt het Yellowstone NP een grote verscheidenheid aan Hotsprings, Mudholes en Geisers. Drie dagen lang genieten we van terrassen waar het warme water vanaf stroomt, bubbelende Mudholes en niet te vergeten de mooiste geisers die we ooit gezien hebben. Voor de geisers moeten we soms erg lang wachten maar het is zeker de moeite waard om dit spektakel mee te maken.

DSC00963DSC01049

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC01166DSC01345

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Linksboven: een van de vele kleine, linksonder: Castelgeyser                           Rechtsboven: Daisygeyser, rechtsonder de allermooiste The Grandgeyser

Zondag 11 augustus Grand Teton NP N 43 54.720 W 110 38.700 (98 km)

Het Grand Teton NP, ligt als het ware direct aan de zuidkant van het Yellowstone NP. Toch is het park niet te vergelijken met het Yellowstone, het is mooi daar niet van, maar niet zo spectaculair. De berg Teton bereikt een hoogte van 4.197 meter, wat met zijn besneeuwde top een mooi effect heeft in het Jenny Lake.

DSC01405P1140643

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 volgeltje wat van mosterd houdt                                                                      ergens in het Yellowstone NP

Maandag 12 en dinsdag 13 augustus Teton Village N 43 33.295 W 110 49.578 (94 km)

In Cody hadden we via mail, Anneke en Ton, een gezellig Nederlands stel die we al twee keer eerder hebben ontmoet, laten weten dat we vandaag in het Tenton NP waren. Omdat we geen internet hadden in het Yellowstone wisten we niet of we elkaar zouden treffen of niet. Ook dit keer komen we elkaar tegemoet rijden en we zien elkaar direct, hoe kan het ook anders. We stoppen draaien en ontmoeten elkaar op de volgende parkeerplaats, er wordt koffie gezet en honderduit gekletst. Anneke en Ton weten een mooie overnachtingsplek en we besluiten om daar heen te rijden en daar de dag gezamenlijk door te brengen. Het is inderdaad een zeer mooie rustige plek, helaas wil het weer niet zo meewerken en zijn we genoodzaakt om binnen te zitten. Ach de wijn en bier komen op tafel en er worden natuurlijk veel verhalen en belevenissen uitgewisseld, dus dat binnen zitten is verder niet van belang.

De volgende dag besluiten Anneke en Ton nog een dagje te blijven staan. Wij moeten nodig wassen en boodschappen doen en rijden daarvoor naar Jackson, niet heel ver van onze overnachtingsplaats. Als al deze beslommeringen zijn uitgevoerd rijden we weer terug en maken er samen met Anneke en Ton nog een gezellige avond van.

DSC01432DSC01434

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Teton gebergte                                                                                             gebroederlijk bij elkaar

Woensdag 14 augustus Laketown N 41 51.416 W 111 21.811 (296 km)

We nemen afscheid van Anneke en Ton, we hebben afgesproken, als het een beetje meezit om gezamenlijk de grens van Mexico over te gaan, maar dat is pas begin november.

Vandaag rijden we door de plaatsen Montpelier en Parijs, hoewel ze wel de naam dragen lijken ze totaal niet op de grote Franse steden, het zijn als het ware kleine dorpjes met grote namen, maar verder stelt het niet veel voor. Alleen Paris heeft een paar vlaggen hangen met de eifeltoren als symbool erop en natuurlijk een grote kerk midden in het dorp.

DSC01445uitzicht vanuit de camper op onze overnachtingsplaats

Donderdag 15 augustus Aspen N 40 29.666 W 110 50.713 (266 km)

Net voordat we wegrijden, komen Anneke en Ton aanrijden, Zij hebben aan de andere kant van het meer gestaan en rijden nu richting Salt Lake City, wat verder naar het westen ligt. Wij rijden naar het zuiden dus voorlopig komen we elkaar niet meer tegen.

Het is nu wel de bedoeling dat we wat km gaan maken, immers op 11 september vliegen we weer naar Nederland en we willen nog zeker twee parken bezoeken. Het Bryce NP en het Zion NP staan nog op ons lijstje. Vandaag rijden we daarom zelfs een redelijk stuk over de HW 80, een vreselijk drukke vierbaansweg, het is omdat we hiermee een hoge pas van 2.800 links laten liggen, anders hadden we het zeker niet gedaan. Helaas woedt er ergens in de bergen een brand en daarom is de weg die we moeten hebben afgesloten en zijn we genoodzaakt om langer op de HW 80 te blijven. We nemen HW 40 om daarna af te buigen naar de HW 32, wat een gewone 2 baans weg is en een stuk aangenamer is om te rijden.

DSC01494DSC01490

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

slecht weer op komst                                                                                     steile afdaling van 14%

Vrijdag 16 augustus Fremont N 38 45.139 W 111 23.034 (270 km)

Bijna de hele dag gereden, hoewel we niet veel km hebben gemaakt. Regelmatig moeten we een pas over, waarvan zelfs één meer dan 2900 meter hoog was. Dan sukkelen we als het ware naar boven. Soms zelfs in zijn tweede versnelling en dan gaat het echt heel langzaam. Het voordeel is als je zo langzaam rijd, je kan dan zo heerlijk om je heen kijken en van het prachtige landschap genieten, ook al zit je achter het stuur.

DSC01506DSC01513

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

plaatjes geschoten onderweg

Zaterdag 17 en zondag 18 augustus Esalante N 37 47.682 W 111 24.790 (158 km) 

Eindelijk komen we dan op de U12, de weg die ons naar het Bryce NP brengt. We krijgen op deze weg eigenlijk al een voorproefje van wat ons te wachten staat in het Bryce NP. Kortom het is een prachtige weg met de mooiste uitzichten, op een gegeven moment is hij zo smal dat er naast de 2 baans weg aan beide kanten een afgrond is, een soort graat dus waar je overheen rijdt. Als we ergens een camping in een kloof zien besluiten we om daar de nacht door te brengen. Natuurlijk is het een staatscamping en voor $ 7,-- mogen we daar overnachten. Er is een wandeling vanaf de camping, de Calf Creek Trail, we besluiten die morgen te gaan doen.

De volgende dag zijn we al vroeg op pad, we merken het aan de dieren, regelmatig springen de eekhoorns en konijnen ons net voor de voeten weg. De wandeling is in totaal bijna 10 km lang en loopt door een kloof langs mooie rode rotsen. De temperatuur loopt al snel behoorlijk op, gelukkig is er na 5 km een prachtige waterval met daaronder een ijskoud meertje. We nemen snel een duik in het ijskoude water, wat zo koud is dat ik kramp in mijn voeten krijg, maar toch is het heerlijk verfrissend. We blijven een poos naar de waterval kijken, waarna we de terugtocht aanvaarden.

DSC01521DSC01558

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Calfs Creek met aan het eind de mooie waterval

Maandag 19 augustus U12 N 37 44.040 W 111 45.105 (158 km)

Vandaag staat de Rock in the Hole gravelroad op het programma, wat inhoud dat we ongeveer 80 km over wasbord rijden. We worden de hele weg verschrikkelijk door elkaar geschud, normaal praten gaat niet we moeten gewoon schreeuwen als we ons verstaanbaar willen maken. Deze gravelroads zijn en worden nooit onze favoriete wegen, maar goed soms moeten we wel als we onbedingt iets willen bezoeken en het ligt van de asfaltwegen af. We willen de dry-fork bezoeken, dit is een heel nauwe canyon waar je op sommige plekken amper tussendoor kan lopen. De wanden van de canyon reiken ver boven ons, de zon krijgt hier weinig kans om tot op de bodem te schijnen. Gisteren heeft het hier geregend, het regenwater heeft door deze kloof gespoeld, wat aan de wanden goed te zien is, ze zijn tot de hoogte waar het water heeft gelopen nog helemaal nat.

DSC01619DSC01612

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Dry-Fork

Dinsdag 20 en woensdag 21 augustus Bryce Cayon NP

Als we willen wegrijden, blijkt dat de uitlaat gister op de gravelroad los is getrild. Het ding moet eerst weer vastgezet worden voor we verder kunnen rijden. Paul trekt zijn overall aan en gaat aan de slag. Helaas lukt het niet om de uitlaat helemaal goed vast te zetten, omdat er een rubber vervangen moet worden. Het lukt Paul wel om professorisch de boel vast te zetten zodat we gewoon kunnen gaan rijden. We moeten in een grotere stad zijn om dat rubber te pakken te krijgen.

We bezoeken vandaag het Kodachrome Basin State Park, ook hier genieten we van de overweldigende natuur.

DSC01810

Laat in de middag rijden we dan eindelijk het Bryce NP in, we installeren ons op een camping in het park en doen het verder lekker rustig aan.

De volgende dag maken we de mooiste 3 mile wandeling van de wereld, tenminste dat wordt in de folders beweerd. Het is inderdaad een indrukwekkende wandeling, die helemaal tot de bodem van de canyon gaat en ons langs de mooiste Hoodoo's (pilaar met een hoedje) brengt. De Hoodoo's hebben de meest aparte vormen en kleuren het is werkelijk een wonder om hier doorheen te lopen.

DSC01750DSC01777

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoodoo

Na deze wandeling nemen we de shuttle naar Bryce Point, waar alweer een mooi uitzicht is. Helaas begint het te regenen en te onweren, zodat we alweer snel in de bus zitten naar de camping, waar we de rest van de dag binnen zitten.

DSC01837DSC01812

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 22 augustus Hurricane N 37 09.456 W 113 25.052 (211 km)

Onder een bewolkte hemel verlaten we het Bryce NP, het volgende park wat we gaan bezoeken is het Zion. Maar eerst moeten we naar een wat grotere stad voor een rubber voor de uitlaat. We kiezen voor Hurricane, maar om daar te komen moeten we al door het Zion NP, of we moeten een behoorlijk eind omrijden. Het is nog even spannend of we vanaf de oostkant het Zion in kunnen rijden, er is een tunnel waar auto's hoger dan 3.40m niet door kunnen. Wij zijn 3.45m en gaan het toch maar proberen, bij de ingang van het park krijgen we meteen te horen dat onze hoogte geen probleem is, alleen moet het verkeer aan de andere kant van de tunnel tegen gehouden worden. Wij kunnen dan midden in de tunnel rijden zonder dat we tegenliggers tegenkomen, of dat we ons dak aan gort rijden. Kosten zijn hier natuurlijk aan verbonden $ 15,--, niet echt duur, als je bedenkt dat omrijden veel meer kost. Het rare alleen is dat het verkeer altijd maar van een kant de tunnel in mag rijden en dat de andere kant moet wachten. Het maakt niet uit of er een hogere camper bij zit of niet, de laatste auto krijgt een stokje mee en moet dat bij het verlaten van de tunnel afgeven aan de verkeersranger, die $15,-- die wij moeten betalen is een beetje geldklopperij dus.

We rijden verder zonder te stoppen door het park en rijden meteen door naar Hurricane, waar we het rubber voor de uitlaat proberen te krijgen. Maar helaas is dat nog niet gelukt en gaan we morgen verder met onze zoektocht.

DSC01876DSC01909