• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

1 dec. tot 25 dec. 2012

Zaterdag 1 t/m maandag 3 december Apopka N 28 42.485 W 81 28.415

We staan midden in een bos, we halen de fietsen eruit en toeren weer een beetje rond. Er is een vijver waar een bron in uitkomt. Het water is hierdoor van redelijke temperatuur zodat we er even lekker in zwemmen. Op maandag moeten we boodschappen doen, dus pakken we de fietsen en rijden op goed geluk naar een winkel. We komen terecht bij een kleine supermarkt, in handen van Mexicanen. Het is er heerlijk winkelen, er heerst een grote chaos, niks staat op zijn plaats, op sommige plaatsen staat het zo vol met opgeslagen dozen, dat je er niet meer langs kan en zo ook nergens meer bij kan. Maar niemand maakt zich druk, iedereen is even vriendelijk en denkt waarschijnlijk, wat vandaag niet komt, komt morgen wel. Het gaat er duidelijk heel anders aan toe dan de grote supermarktketens waar alles altijd super netjes in de schappen ligt en als er al uit te pakken dozen in de gangen staan, dan staan ze zeker niet in de weg.

DSC00578

Dinsdag 4 december Wallmart

Om 6 uur gaat de wekker, voor ons doen verschrikkelijk vroeg, met kleine oogjes maken we gauw het ontbijt, ruimen alles weg en vertrekken naar de garage.

Precies om 8 uur rijden we het garageterrein op, we krijgen een plaatsje aangewezen en men gaat meteen aan de gang. Terwijl ik, Marita, mij terugtrek in het woongedeelte, er is gelukkig wifi, blijft Paul bij de werkzaamheden en houdt alles goed in gaten. De monteur is een goedlachse man, hij heeft veel zin in zijn werk en wil duidelijk alles goed in orde maken. Om half 3, zit de nieuwe compressor erin en is alles wat ermee samenhangt keurig schoongemaakt of vervangen. We laten, nu we toch in een garage zijn, meteen even de nippels smeren, dat scheelt Paul weer een hoop werk en een paar vuile handen.

Op weg naar de garage vanmorgen, hebben we een gas vulstation gezien, we willen even kijken of we hier onze gastanks gevuld kunnen krijgen. Tenslotte weet je maar nooit we moeten het gewoon blijven proberen, eens zal het wel een keer lukken. De man pakt de flessen aan en gaat aan de gang, maar ook hier past de adapter niet goed, het gas lekt er tijdens het vullen uit. Hij zet met diverse tangen, steeds zwaardere, de adapter steeds vaster op zijn vulnippel, maar er blijft gas ontsnappen. Maar deze man is niet bang voor een beetje gas en al helemaal niet wat de wet hem voorschrijft, hij wil ons gewoon voorzien van gas. Zo vult hij gewoon onze tanks ook al verliest hij wat gas tijdens het vullen. We zijn blij, we hebben nu 4 volle gasflessen en onze Tierelier is weer gemaakt en rijdt, jawel, als een Tierelier.

DSC00145DSC00184

Woensdag 5 december Sebastian Inlet State Park N 27 51.247 W 80 27.084 (207 km)

Omdat we eerst boodschappen doen voor we wegrijden en ergens onderweg de was in een laundry wassen, is het al donker voor we op een camping aankomen. We houden er niet van om in het donker te rijden en al helemaal niet als we nog geen plaatsje hebben voor de nacht. In het donker kan je moeilijk plaatjes vinden, je kan niet goed beoordelen hoe de omgeving is en je krijgt er geen gevoel bij, zo van is het hier veilig of rijden we nog maar een stukje verder. Gelukkig is er op de camping nog één plaatsje vrij, zodat we niet genoodzaakt zijn om verder te zoeken. In Florida is het op de meeste plaatsen verboden om langs de weg te kamperen, overal staan borden dat dat verboden is. Waarschijnlijk kan je in het binnenland wel plaatsjes vinden maar zeker niet zo dicht langs de kust. Voorlopig zullen we het dus met campings moeten doen, of als we toch ergens een mooi plekje vinden is dat natuurlijk vele malen leuker.

DSC00193DSC00190

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

even de veren drogen in de zon

Donderdag 6 december Blind Creek Park N 27 22.654 W 80 15.328 (70 km)

 

Het weer is heerlijk, niet te koud en niet te warm, we doen het daarom maar lekker rustig aan. Voor we van de camping afrijden is het al 1 uur en tijd voor een kopje thee. De camping is tevens een natuurreservaat, waar we de hele dag kunnen blijven als we willen. Dus we drinken onze thee aan het water waar vele vogels liggen te zonnen, of de vissers in de gaten houden of ze misschien een klein hapje kunnen verorberen. Het is een mooie plek we genieten een paar uurtjes en rijden dan nog een stukje verder.

We vinden een plek dicht aan de zee, hier staan voor de verandering geen bordjes verboden te kamperen, dus we besluiten om hier de nacht door te brengen. We maken nog een korte strandwandeling en trekken ons dan terug in de camper.

's Avonds merken we dat er heel veel kleine beestjes dwars door het muggengaas vliegen en ons irritant steken. Ondanks de warmte doen we de klap dicht en sluiten alles zoveel mogelijk af, maar ze komen echt overal doorheen. Spuiten kunnen we niet omdat omdat we zelf in het woongedeelte zitten en dat spul is behoorlijk giftig, we willen dat liever niet inademen. We proberen ze zoveel mogelijk de doden door ze met de elektrische vliegenmepper te vangen, vele honderden sterven, de hele tafel ziet er zwart van maar veel verschil is er niet. Als we naar bed gaan, kruipen we helemaal onder de lakens, maar ze zijn komen echt overal, ze kruipen zelfs in je neus als je adem haalt. We doen natuurlijk geen oog dicht en besluiten om dan toch maar te spuiten en dat wij ons maar een poosje in de cabine terugtrekken. Zo zitten we 's nachts om 2 uur in de cabine te wachten tot de lucht weer een beetje is weggetrokken. Na een uurtje kunnen we weer naar binnen waar we niet meer worden aangevallen en kunnen we eindelijk gaan slapen.

DSC00397DSC00173

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 7 december Hobe Sound N 26.59.926 W 80 05.979 (55 km)

Als we wakker worden, zitten we alle twee onder de rode bulten, die jeuken en branden tegelijk, de beestjes die ons zo hebben geplaagd waren dus een heel klein soort mug, zoiets als knutten. Het rare alleen is dat we wel merkte dat we werden geprikt maar dat we er geen last van hadden in de vorm van jeuk of bultjes, je zag gewoon niets.

P1130372P1130369 

Zaterdag 8 december Pahokee N 26 49.346 W 80 40.323 (121 km)

De jeuk en het branderige gevoel wordt alleen maar erger, we zitten alle twee onder de bultjes het zijn er echt honderden. Een vervelende bijkomstigheid is, als we transpireren en dat doen we hier door de warmte behoorlijk, begint het verschrikkelijk te jeuken en dan moet je krabben of je wilt of niet. We besluiten om iets in te nemen tegen de jeuk, insmeren doen we ook, maar dat helpt gewoon niet zo goed. De pillen helpen wel degelijk en zo wordt ons leven weer een beetje dragelijk.

We rijden het binnenland in naar het Lake Okeechobee, een reusachtig groot meer, waar de vissen soms wel een meter hoog uit het water springen een geweldig mooi gezicht.

Zondag 9 december Key Largo N 25 06.833 W 80 25.025 (217 km)

De jeuk is eindelijk wat afgenomen en we nemen geen pillen meer, alleen de bultjes zijn er nog maar niet meer zo vurig, je kan dus zeggen dat we deze knutten aanval hebben overleefd.

We rijden weer terug naar de kust over een zeer saaie weg, er is werkelijk niets te zien. Alles is vlak en er staat hier en daar een boom, dus echt spannend is het niet.

In Florida City doen we snel wat boodschappen en rijden daarna door naar Key Largo. Helaas zijn we te laat en zit de staatscamping vol en zijn we genoodzaakt om op een particuliere camping te gaan staan. De prijs is meteen schrikbarend hoog, we betalen $ 70,-- voor een nacht, maar er is wel een zwembad, waar we natuurlijk een duik innemen.

DSC00235DSC00234

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

overal kerststalletjes                                                                                            openbare pakjes onder de kerstboom

Maandag 10 december Long Key N 24 48.528 W 80 49.941 (57 km)

 Key betekend “eilandje” en daar zijn er wel honderden van in dit gedeelte van de oceaan.

Om naar Key west te komen hop je als het ware van het ene eiland naar het andere. De eilandjes zijn verbonden met elkaar door middel van bruggen, de langste brug is maar liefst 7 mile (11 km) lang. Aan de westkant ligt de Atlantische Oceaan en aan de oostkant de Golf van Mexico. Er zijn mooie koraal riffen waar je kan duiken en snorkelen. In Long Key staan we direct aan de zee, met een geweldig mooi uitzicht, maar hier is geen koraal te vinden dus we snorkelen niet vandaag.

DSC00239 DSC00227

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

bomen groeien op de brug                                                                                        je kan Cuba bijna ruiken 

Dinsdag 11 en woensdag 12 december Bahia Honda N 24 39.495 W 81 16.685 (173 km)

De Key eilanden worden in de winter druk bezocht door overwinteraars. Eigenlijk precies hetzelfde als wat de Nederlandse ouderen doen in Spanje. Het is hier dan ook hartstikke druk met grijze tortelduifjes, die elk jaar weer het zelfde rondje rijden. Het is namelijk zo, dat je op de campings in de staatsparken maximaal 14 dagen mag blijven staan. Dit wordt gedaan om ook anderen de kans te geven om gebruik te maken van de mooi aangelegde campings. Je kan wel van te voren reserveren, wat dan ook massaal gedaan wordt, al een jaar van te voren reserveren ze hun vaste plek en zo hoppen de oudjes van camping van camping, waar ze overal 14 dagen blijven staan. Wat natuurlijk het gevolg heeft dat alle staatscampings in deze streek overbelast zijn en er vaak geen plekje te vinden is.

Vandaag hebben we geluk er is een plaatsje op de Bahia Honda Staatspark camping, sterker nog we kunnen er zelfs 14 dagen blijven staan als we willen, maar voorlopig vinden we 2 nachten genoeg, daarna zien we wel.

We rijden meteen door naar Key West, het meest zuidelijkste puntje waar je met de auto kan komen. Key West is een aardig stadje, met een mooi strand, waar vandaan je met een boot diverse tochten kunt maken. Wij lopen door het gezellige oude centrum en houden het daarna voor gezien, het is hier wel heel erg toeristisch.

De volgende dag willen we een snorkeltocht gaan maken, maar helaas dat is vandaag afgelast, vanwege te veel wind. Dan maar kanoën, maar ook deze worden vandaag niet verhuurd in verband met te veel wind. Er blijft ons niets anders over dan maar langs het strand te gaan liggen en een frisse duik in zee te nemen, kortom een heerlijk dagje.

DSC00229

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 13 tot maandag 17 december Flamingo N 25 08.357 W 80 56.489 ( 226 km)

We rijden naar het Everglades N.P. Een geweldig mooi gebied, wat eigenlijk alleen maar bestaat uit water. Eigenlijk is het een heel brede rivier, van 18 km breed, die vanuit het Lake Okeechobee naar de Golf van Mexico stroomt. Deze rivier stroomt zo traag dat de vegetatie in het water alle kans heeft om te groeien. Dat is dan ook goed te zien, overal waar we komen lijkt er een soort grasland, of moeras te zijn, maar als we goed kijken staan alle planten gewoon in het water. Het water is hierdoor dan ook kraak en kraak helder.

Als we de camping oprijden worden we meteen aangesproken door Nederlanders. Het zijn Jan en Loes, die met een omgebouwde vrachtwagen een jaar door Amerika trekken. Ach en zoals altijd wordt het meteen gezellig, je hebt elkaar veel te vertellen over de reis.

Eigenlijk willen we de volgende ochtend alweer verder trekken, maar we horen dat je een kanotocht kan maken, samen met een gids, voor kano en peddels wordt gezorgd. We gaan meteen voor meer informatie naar de Ranger, waar we worden ingeschreven voor de tocht van morgen. We geven deze tour door aan Loes en Jan en die gaan ook meteen boeken, zodat we morgen met z'n vieren gaan kanoën.

Nu we toch langer blijven staan halen we de fietsen eruit en fietsen we 's middags een stuk door een mangrovebos, het is een gravelpad, met naast ons veel water en daardoor veel muggen, fietsen gaat wel maar zodra we stilstaan worden we meteen lek gestoken. Aan het eind van het pad is er een wandelpad, wat naar een meer gaat, wij besluiten maar niet te wandelen in verband met vele de muggen.

De volgende dag moeten we voor dag en dauw op, om acht uur moeten we ons verzamelen voor de kanotocht van drie uur. De verzamelplek is 20 km van de kampeerplaats, omdat we met we Loes en Jan meerijden hoeven wij de camper niet rijklaar te maken en zijn we veel sneller klaar dan gewoonlijk. De Ranger staat al te wachten samen met nog een ander koppel, de kano's worden in het water gelaten, we krijgen allemaal zwemvesten uitgedeeld en peddels op maat. De tocht is schitterend, we varen door zogeheten tunnels, hier is het heel smal en de boomtakken vormen een bladerdak boven onze hoofden. Het vergt enige stuurmanskunst om sommige bochten te nemen. Ieder van ons zit wel eens vast aan de kant, (behalve de Ranger), maar na enig gemanoeuvreer komen we dan toch de bocht door. We varen over grote vlaktes, waar het heel ondiep is, er is heel veel vegetatie, overal om je heen zien we planten en struiken, de Ranger stopt regelmatig om het één en ander uit te leggen. Als laatste varen we nog vlak langs een alligator en op de oever ligt een krokodil een tukje te doen. De Ranger zegt dat we niet bang hoeven te zijn omdat we in een kano zitten en die is groot, dus ze zijn bang voor ons. Na 3 uur peddelen is de tocht afgelopen en we vonden het een geweldige ervaring, we zijn blij dat we dit hebben gedaan, zoiets maak je niet elke dag mee.

DSC00306DSC00296

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als we de volgende dag gaan fietsen komen we vlak langs de kant van de weg een paar alligators tegen. We fietsen op nog geen 2 meter afstand aan ze voorbij, we stoppen op gepaste afstand. We maken wat foto's maar houden onze fietsen in de hand zodat we snel kunnen wegfietsen als de alligator naar ons toe zou willen stormen. Deze beesten zijn namelijk razend snel, dus is het wel oppassen geblazen. Als we doorrijden komen we er nog een paar tegen, ze liggen allemaal dicht bij het water waar ze bij dreigend gevaar zo in kunnen vluchten.

DSC00465DSC00461

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

         Jan en Loes bij hun huisje 

Maandag 17 december Long Pine Key N 25 23.926 W 80 39.296 (118 km)

Na een hartelijk afscheid van Loes en Jan wordt het tijd om weer een stukje verder te rijden. We doen het rustig aan, het Everglades NP heeft veel te bieden en er zijn uitkijkpunten en je kan boardwalks maken. Zo verblijven we nog een nacht op de camping aan het begin van het park, gewoon omdat het hier zo mooi is.

DSC00493DSC00472

Dinsdag 18 december Mid Way N 25 51.064 W 80 59.398 (116 km)

We rijden de High Way 41, direct langs het Tamiami canal, hier huizen wel honderden alligators, die we dan ook regelmatig aan de oever zien liggen zonnen. Buiten de vele alligators zijn er ook heel veel vogelsoorten waaronder de Anhinga die met gespreide vleugels graag in de zon zich staat te drogen, of zich staat op te warmen.

Bij Shark Valley kan je met een treintje naar een uitkijktoren, maar je kan ook deze 25 km lange tocht met de fiets doen. Wij halen de fietsen eruit en fietsen deze mooie tocht, het is weer een warme dag, daarom is fietsen een goede bezigheid, je krijgt dan wat wind en zo koel je toch wat af. De tocht is weer schitterend, we fietsen weer vlak langs alligators, er loopt er zelfs één dwars over de weg. Na 7 mile krijgen we de toren in zicht, we lopen naar boven en hebben een mooi uitzicht op de omgeving. Een beetje jammer is dat ze het bovenste gedeelte van de toren hebben afgesloten, zodat we niet helemaal naar boven kunnen klauteren en een nog mooier uitzicht zouden hebben. Na ruim twee uur fietsen komen we weer terug bij de auto en moet Paul de fietsen weer terug zetten in de auto, wat bij deze temperatuur een warm klusje is.

DSC00533DSC00528

Woensdag 19 december Collier Seminole State Park N 25 59.526 W 81 35.767 (118 km)

Als eerste stoppen we bij het het visitor-centrum, waar een boardwalk is, deze geeft een uitstekend zicht op de alligators die hier massaal in het water liggen. Natuurlijk hebben we al heel veel alligators gezien, maar nog niet van bovenaf. We zien ze op visjes jagen, waar ze toch wel een beetje moeite mee hebben, de visjes zijn ze vaak toch te snel af. Ze zitten elkaar achterna of liggen gewoon lui te zonnen langs de kant van het water. Het is en blijft een spectaculair gezicht, deze beesten zien er zo log en lomp uit, dat je je haast niet kan voorstellen dat ze zo snel kunnen zijn, maar hier in het water laten ze ons dat duidelijk zien.

In Everglades City nemen we een airboat die ons dwars door het mangrovebos voert, helaas is het niet wat we verwachten, of misschien zijn we teveel verwend tijdens onze kanotocht. De airboat maakt zoveel herrie dat je verplicht bent om oorbeschermers te gebruiken, waardoor het met elkaar communiceren onmogelijk wordt. Verder varen we alleen maar een beetje door de mangrovebossen en heel soms wordt er een beetje meer gas gegeven waardoor we vooruit schieten. We hadden verwacht dat we meer naar open gebied zouden varen maar dat kwam totaal niet aan de orde. Gelukkig hebben we een tocht van een uur genomen en niet langer, het is echt weer zo'n toeristische attractie die iedere toerist doet. Ach we hebben ook eens in een airboat gevaren en dat is ook weer een ervaring meer.

DSC00624DSC00608

Donderdag 20 december Estero N 26 26.164 W 81 48.994 (73 km) 

We verlaten het mooie Everglades NP en we komen direct in een wat stedelijker gebied. Het wordt druk op de weg en de stoplichten staan zeker niet op elkaar afgesteld. Elke keer staan we weer stil voor een rood stoplicht, we krijgen er zo genoeg van dat we maar besluiten om de highway 75 te nemen. Hier kan je gewoon doorrijden zonder die irritante stoplichten. Toch maken we niet veel km omdat er nodig gewassen moet worden en dat kost gewoon een paar uur tijd.

DSC00810DSC00802

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mangrove bos                                                                                                     bijten kan hij niet

Vrijdag 21 december Osprey N 27 10 381 W 82 27 828 (139 km)

 

Het is gisternacht gaan regenen en meteen is de temperatuur een flink stuk gedaald, zo moesten we de laatste dagen echt op een camping om de airco aan te kunnen hebben. De airco vreet namelijk stroom en dat kunnen de batterijen niet aan zonder aan een paal te staan. Nu zouden we wel de klap (ons grote raam), open kunnen zetten, maar helaas er zijn hier zoveel van die heel kleine muggen dat echt alles potdicht moet blijven. Ze kruipen overal doorheen, zelfs door dubbel muggengaas. Maar vanmorgen niks geen airco, nee de kachel moest aan, de buitentemperatuur was gedaald naar 4 graden terwijl het binnen net 14 was. Het dekbed was al opgeborgen maar moest meteen weer tevoorschijn gehaald worden, want zonder ging het echt niet. Hoewel het dus 's nachts behoorlijk afkoelt wordt de temperatuur overdag een stuk aangenamer, zo rond de 20 graden en dat is gewoon prima.

P1130360P1130367

 

Zaterdag 22 tot 24 december Sarasota N 27 21.005 W 82 31.355 (27 km)

 

De kerst is in aantocht, de site moet bijgewerkt, we willen het daarom een beetje rustig aandoen, we vinden een plekje in Sarasota en blijven hier een paar dagen staan. Hoe we de kerst gaan doorbrengen, we hebben geen idee, maar als je een nomade bent dan maak je je daar niet zo druk om.