• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

3 juli tot 30 juli 2013

Woensdag 3 juli Mount Tamlais N 37 53.367 W 122 37.793 (83 km)

Voordat we Half Moon Bay verlaten is het al ver in de middag, dat komt omdat we naar een laundry moesten voor de was, dat neemt altijd enige uren in beslag. Daarna nog een bezoekje aan de Saveway en we kunnen ons traditionele kopje thee natuurlijk niet missen. We proberen nog of we nog een nacht op de camping kunnen staan, maar helaas alles is vol, zelf de nood-plaats was net voor onze neus vergeven. Er blijft dus niets anders over om ergens een vrije plak te vinden, wat in Californië helemaal niet meevalt. Zo rijden we in de spits door San Fransisco en nemen weer de Golden Gate Bridge, waar wel tolhokjes staan maar waar niemand in zit, ook deze keer rijden we zonder te betalen maar door. Ondanks dat er een dikke mist hangt, er is werkelijk niets te zien, lopen en fietsen er veel toeristen op deze bekende brug, allemaal dik ingepakt tegen de kou.

Gelukkig moeten we net voordat we in een file terecht komen, de drukke snelweg af en rijden langs een mooie maar smalle bergweg naar de kust.

We vinden een plaatsje voor de nacht boven op een rots met een geweldig uitzicht op de Grote Oceaan.

DSC04028DSC04030

 Donderdag 4 en vrijdag 5 juli Salt Point N 38 34.206 W 123 19.904 (129 km)

Als we wakker worden hangt er een dikke laag mist over ons heen, we willen eigenlijk een wandeling maken naar het strand, wat een paar honderd meter beneden ons ligt. Er is een mooi pad naar beneden aangelegd, maar als je niets ziet door de mist, is daar natuurlijk niets aan. Zo ruimen we weer alles op en starten de motor om maar weer een stukje te rijden.

Vandaag is het 4 juli en Independence Day in Amerika, wat betekend dat het een feestdag is en de meeste mensen vandaag vrij zijn. Op de weg is dat duidelijk te merken, helemaal zolang we nog in de buurt vaan San Fransisco zitten, iedereen trekt de stad uit en gaat lekker naar het strand.

Hoe meer we naar het noorden rijden hoe zonniger het wordt, we besluiten om niet zo laat te stoppen en gewoon van het lekkere weer te gaan genieten. Zonder problemen vinden we een plaats op een Staats-camping, wel op de overflow (een ruimte die speciaal is gereserveerd voor als de camping zelf vol is) je mag hier alleen staan als je zelfvoorzienend bent. Volgens de Ranger zijn deze plaatsen mooier dan de reguliere plekjes, omdat je direct aan zee staat en geweldig mooi uitzicht hebt.

DSC04109DSC04193

Klopt helemaal wat de Ranger vertelde, de plaats waar we staan is geweldig, helaas staat er een harde wind recht uit de Grote Oceaan zodat buiten zitten geen optie is. We wandelen twee dagen veel langs de kust, waar de golven meters hoog tegen de rotsen worden gesmeten een spectaculair gezicht. we zien zelfs een zeehondje zwemmen in een rustige baai. Het blijft hard waaien, omdat de wind pal vanaf de koude Grote Oceaan komt, is het ondanks de zon erg koud, zodat we genoodzaakt zijn om binnen te zitten.

DSC04086DSC04098

 Zaterdag 6 juli Ukah N 39 07.734 W 123 09.952 (236 km)

We hebben genoeg van het koude weer en gaan het binnenland opzoeken, ondanks dat de kustweg schitterend is om te rijden.

Als we de kustweg een paar kilometer achter ons laten komt de zon door en wordt het meteen een stuk warmer. Later op de dag wordt het zelfs boven de dertig graden een groot verschil qua temperatuur op zo'n kleine afstand. De koude oceaanlucht wordt duidelijk tegengehouden door de bergen, waardoor het vlak langs de kust veel kouder en mistiger is dan een klein stukje het binnenland in.

DSC04287DSC04210

 

Zondag 7 juli Cleare Lake N 39 01.108 W 122 48.434 (82 km)

Vandaag komen we bij het Claer Lake aan, maar het doet momenteel zijn naam geen eer aan. Het water is dik van de groene alg en de lucht die ervan afkomt is niet echt fris te noemen, met andere woorden het stinkt gewoon. Er wordt dus niet gezwommen en morgen gaan we snel weer verder.

Maandag 8 juli Chico N 39 43.369 W 121 48.157 (208 km)

Een reisdag vandaag, we proberen sinds vroeg in de middag een overnachtingsplaats te vinden, maar ook vandaag gaat het niet zoals we willen. Er is wel ergens een staats-camping, maar die is langs een drukke weg. Daar durven ze $ 25,-- te vragen voor alleen een parkeerplaats, geen douche, water of dumppoint, wel heel veel geld voor niets. We overnachten daarom bij de Walmart, wat gratis is, maar met hetzelfde faciliteiten , alleen een parkeerplaats, maar wel met bewaking.

Dinsdag 9 juli Elam Creek N 40 14.923 W 121 26.903 (85 km)

Nadat we boodschappen hebben gedaan rijden we in een rustig tempo over een mooie weg richting Lassen Volcanic NP. We rijden langs een snelstromende rivier waar je ook kan kamperen, we besluiten om het vandaag rustig aan te doen en lekker ons kamp op te slaan vlak langs de rivier.

De middag brengen we door met lezen in de schaduw en kijken naar de vissers, die toch regelmatig een visje aan de haak slaan.

DSC04099DSC04169

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Woensdag 10 en donderdag 11 juli Lassen Volcanic NP N 40 29.67 W 121 25.471 (61 km)

Voor de derde keer staan we vandaag aan de ingang van het Lassen Volcanic NP. Verleden jaar waren we gewoon te vroeg, het park was toen nog gesloten. In juni waren we er, het park was toen wel open, maar de wandeling naar Bumpass Hell, het mooiste gedeelte van het park was wegens te veel sneeuw nog gesloten. Nu willen wij toch wel heel graag dit natuurspektakel aanschouwen en proberen het nog maar eens. Als we naar het park toe rijden zien we de Lassen Peak voor ons liggen met bijna geen sneeuw meer op de top. Dat was een paar weken geleden nog wel anders, toen lag er nog een heel pak sneeuw boven op de berg. De Bumpass Hell is open en na een redelijk makkelijke wandeling openbaart zich een prachtig schouwspel. Uit veel plaatsen komt stoom uit de grond, er zijn hete modderpoelen, die lekker aan het bubbelen zijn, wegens de hoge temperatuur. Hier moet je maar geen modderbad nemen, want dat is echt niet goed voor de huid. Er is dwars door het gebied met houten vlonders een wandelpad gemaakt zodat je bijna langs de mooiste plekjes komt.

DSC04401DSC04399

De volgende dag maken we een wandeling langs het Echo Lake, het Upper- en Lower Twin Lake. Een mooie wandeling, waar we diverse herten tegenkomen, zelfs een moeder met 2 kleintjes, wat altijd toch iets bijzonders heeft.

DSC04392DSC04402

Vrijdag 12 juli Goose Lake N 41 50.150 W 120 21. 505 ( 272 km)

Ons doel vandaag is Het Goose Lake, het is de laatste dagen best warm geweest en we willen wel eens een duik in een helder meer nemen. Op de kaart is het een gigantisch meer, met een lengte van zeker 20 kilometer. Groot is onze verbazing dan ook, dat er helemaal geen water in het meer staat. Sterker nog de koeien grazen in de wei, op wat eigenlijk de bodem van het meer is, er is werkelijk geen spatje water te bekennen. Niks geen zwemmen, maar wel een geweldig mooie plaats voor de nacht, met loeiende koeien ver beneden ons.

DSC04476DSC04424

 Zaterdag 13 juli Harney N 43 38.861 W 118 36.646 ( 305 km)

Ook vandaag is de omgeving waar we rijden weer schitterend, elke dag is het gewoon genieten geblazen.

DSC04550

 Zondag 14 juli Garden City N 43 40.119 W 11616.943 (266 km)

We verlaten vandaag de staat Oregon en rijden Idaho in. In de hoofdstad van Idaho Boise, proberen we een plaatsje voor de nacht te vinden, maar helaas de Walmart en diverse andere plaatsen zijn niet gediend van campers, Zodat we teneinde raad maar naar de hwy 84 rijden en daar op een parkeerplaats de nacht doorbrengen. We zijn er niet blij mee, het is warm en erg rumoerig met het verkeer wat op enkele tientallen meters voorbij raast.

DSC04555DSC04556

 Maandag 15 en dinsdag 16 juli Cascade N 44 30.064 W 116 03.779 (202 km)

We hebben onze plannen gewijzigd, we willen omdat het zo warm is, toch iets meer naar het noorden rijden. We hebben gister bij de informatie diverse routes gehaald en daarmee ideeën opgedaan. Het plan is nu naar Cascade Lake te rijden, daar is een mooi meer, waar we kunnen zwemmen en een paar dagen rustig aan kunnen doen.

Het is inderdaad heerlijk aan het Cascade Lake, we hebben een prachtig uitzicht op het meer en het water is van een zeer goede temperatuur om in te zwemmen. We halen de fietsen er weer eens uit en fietsen naar de andere kant van het meer, waar we een verkwikkende duik in het water nemen. 's Avonds komt de camphost (campingwacht) ons vertellen dat er een storm op komst is, er wordt ons aangeraden om alles vast te sjorren of binnen te zetten. Gelukkig valt het allemaal wel mee, het waait wel wat harder, maar we hebben wel wat zwaarder weer meegemaakt. Wel zien we overal in de bergen veel bliksemflitsen, wat altijd een spectaculair gezicht is.

DSC04568DSC04562

 Woensdag 17 juli Lucile N 45 19.421 W 116 20.945 (132 km)

We willen een klein stukje rijden vandaag, onze voorraad is op dus er moeten boodschappen gedaan worden. Cascade is niet een echt groot dorp met slechts 972 inwoners, met maar een kleine supermarkt, waar weinig variatie is. We rijden daarom naar McCall, een wat groter plaatsje, doen daar boodschappen en kijken naar een camping voor een paar dagen. Er is inderdaad een mooie, maar niet zo mooi aan het water als Cascade, we zijn gewoon te veel verwend. Om bij het meer te komen moet je behoorlijk ver lopen en dat is niet iets wat we willen met deze warmte. We rijden door en vinden een mooie overnachtingsplaats vlak langs de Little Salmon River. Het is vroeg in de middag als we daar parkeren, we genieten van het heerlijke water in de rivier en laten het water als een waterval over ons heen denderen.

DSC04579

DSC04570

 Donderdag 18 juli Orofino N 46 28.073 W 116 14.420 (177 km)

Vandaag rijden we door de Hells Canyon, een schitterende weg, dwars door een smalle kloof. Het water stort zich op sommige plekken woest naar beneden, vlak langs de weg,

Ook rijden we door een indianenreservaat en wel van de Nez Perce indianen. In mei 1877, werden de Nez Perce indianen gesommeerd om hun land te verlaten en naar een kleiner reservaat te verhuizen. De Nez Perce indianen waren niet van plan om te verhuizen. Er werd een leger cavaleristen op af gestuurd om de indianen van dit land te verdrijven. De indianen waren hierop voorbereid en hebben zoveel tegenstand geboden dat er bij de cavaleristen 34 soldaten het leven lieten en geen indiaan verloor toen het leven. Helaas was het van korte duur, de indianen werden verdreven van hun land en achtervolgd tot Canada en Montana.

We slaan ons kamp op langs de rivier, er komt nog een lokale Nez Perce indiaan kijken wat we aan het doen zijn. Zolang we maar geen gaten graven mogen we blijven staan. We genieten de verdere dag met heerlijk zwemmen in de rivier en van deze mooie plek.

DSC04596DSC04588

 Vrijdag 19 juli Helmer N 46 46.209 W 116 27.556 (173 km)

In het wat grotere plaatsje Lewiston doen we boodschappen, als we eruit rijden nemen we meteen de verkeerde weg, we moeten de hwy 3 hebben en rijden nu op de 95. Het is een vierbaansweg met een middenberm waardoor we niet kunnen keren. De weg gaat lange tijd stijl omhoog, wat wel een prachtig uitzicht oplevert over het stadje Lewiston. Eenmaal boven besluiten we om door te rijden en verderop een afsteker te nemen naar de hwy 3. De afsteker voert ons dwars door korenvelden, alle heuvels om ons heen zijn helemaal geel van de koren die erop staat. De weg zelf is goed te doen ook al wordt het op een gegeven moment een gravelweg, we laten daar een enorme stofwolk achter, omdat het hier al een lange tijd niet heeft geregend en deze gravelweg daardoor gort droog is.

DSC04423

 Zaterdag 20 juli Lake Heyden N 47 47.023 W 116 17.089 (223 km)

Het plan is om bij het Coeur d'Alene Lake een paar dagen te blijven staan, daar lekker in het meer te zwemmen en eventueel een fietstocht te maken. We verlaten de hwy 95 en rijden over de hwy 97 langs de oostkant van het meer. We denken dat het langs deze kant wat stiller is, zodat we eerder kans hebben op een mooi plaatsje langs het meer. De weg is schitterend, we rijden regelmatig hoog boven het meer, waar ver beneden ons de grote zeiljachten zich traag voortbewegen en eruit zien als kleine sloepen.

Maar helaas is de hele oever tot de laatste cm volgebouwd en waar dat niet het geval is zijn er hoge kliffen, zodat we niet bij het water kunnen komen. Eigenlijk hadden we dit kunnen weten, we zitten dicht bij een redelijk grote stad, Coeur d'Alenene, iedereen met maar een beetje geld heeft een stukje land aan het water gekocht er een huis op gezet en is verzekerd van een mooi plekje vlak langs het meer, op steenworp afstand van de stad.

We rijden door naar het Lake Hayden, maar ook daar is het allemaal volgebouwd, alleen aan de oostkant is een staats-camping, waar we de nacht doorbrengen.

Zondag 21 juli Hope N 40 13.154 W 116 17 089 (179 km)

Ondertussen zijn we Canada al behoorlijk genaderd, nog maar 100 km en we zouden voor de grens staan. Maar we gaan Canada niet meer in, hoe mooi de natuur en aardig de mensen ook zijn, we hebben er gewoon de tijd niet voor. Op 11 september vliegen we vanuit Houston weer naar Nederland, onze zoon en schoondochter verwachten rond die tijd hun eerste kindje en daar moeten wij natuurlijk bijzijn.

Aangezien we in Amerika nog diverse natuurparken willen bezoeken en ook weer helemaal naar het zuiden moeten afzakken, hebben we besloten om niet verder naar het noorden te rijden.

Ook bij het Lake Pend Oreille is moeilijk te komen, we rijden tot Santpoint en nemen daar de hwy 200 naar het zuiden. Bij Hope vinden we een plaatsje voor de nacht.

DSC04436DSC04471 

 

  Maandag 22 juli Thompson Falls N 47 37.092 W 115 23.368 (110 km)

Vandaag verlaten we Idaho en rijden Montana in, het is altijd weer afwachten wat de prijzen hier doen, In elke staat verschillen niet alleen de dieselprijzen, maar ook die van staats-campings. Al gauw zien we dat de diesel hier iets goedkoper is dan in Idaho, nl $3,90 voor een gallon = 3,785 liter, wat neerkomt op ongeveer 0,77 euro per liter, maar voor de staats-camping betalen we vandaag maar liefst $ 23,-- zonder enige voorziening, o-ja toch er is een toilet met een gat in de grond een zogenaamd “Dry Restroom” maar daar maken wij geen gebruik van.

Dinsdag 23 juli en woensdag 24 juli Plains N 47 31.410 W 114 45.598 ( 64 km)

Een kort ritje vandaag, algauw zien we aan het Rainbow Lake een mooie plaats direct aan het water, we parkeren de Tierelier, zetten de stoelen buiten en genieten van het heerlijke water en de rust.

Het is hier zo'n mooie plaats en zo lekker rustig, dat we besluiten om nog maar een dagje te blijven staan.

Tegen de middag stopt er een auto vlak in de buurt van ons, er stappen 2 mannen uit en hebben alle twee een pistool aan hun riem bevestigd. Nou zijn wij dat natuurlijk helemaal niet gewend en ik (Marita) voel mij daar niet prettig bij. Angstvallig houd ik de mannen in de gaten, ze hebben ons wel heel vriendelijk begroet, maar je weet maar nooit. Ze lopen een poosje langs het meer en kijken geboeid naar het water en komen even later weer terug. Ze beginnen een praatje en het blijken gewoon een vader en een zoon te zijn, vader is rond de 45 en reeds gepensioneerd uit het leger. De zoon is 18 en zit nog op school. Als ik vraag waarom ze pistolen dragen, krijgen we als antwoord dat ze het wapentuig niet in de auto willen laten liggen. Je weet maar nooit als er in de auto wordt ingebroken en hun pistolen zijn weg, dan hebben ze een groot probleem. Het is daarom beter om ze mee te nemen, verder voelen ze zich veiliger met een wapen, in Amerika mag je je zelf verdedigen als je wordt aangevallen, zelfs met een schietwapen. Je kan die dingen dan ook zelfs in de Walmart kopen, gelukkig staan ze daar wel achter slot en grendel en hopelijk niet geladen.

DSC04614DSC04610

 Donderdag 25 juli Hungry Horse Dam, N 48 18.277 W 113 58.924 ( 217 km)

Vandaag rijden we langs het Flathead Lake, eigenlijk willen we hier weer een paar dagen staan. Maar onze timing is niet zo goed het is vakantie en alle campings zijn overvol, de campers staan hutje aan mutje naast elkaar langs het meer, de buren kunnen elkaar werkelijk de hand schudden vanuit hun camper. Langs het hele meer is geen plekje meer over, hier willen we zeker niet staan en al helemaal niet voor een paar dagen. We rijden door en slaan de weg in naar de Hungry Horse Dam, een heel stille weg over de dam heen. Als we over de dam rijden zien we rechts van ons een grote diepte terwijl links het water vlak naast ons ligt, altijd heel apart om over een dam te rijden.

We vinden een mooi plaatsje aan de rivier en genieten van deze mooie plaats, waar 's avonds nog een hert vlak langs de camper loopt.

DSC04615DSC04619

 Vrijdag 26 en zaterdag 27 juli Glacier NP N 48 33.053 W 113 59.108 (45 km)

Vandaag rijden we het Glacier NP in, maar bij de ingang krijgen we al te horen dat we met onze Tierelier maar 16 mile richting de Logan Pass op mogen en daar weer moeten omdraaien. Op de Logan Pass mogen alleen maar voertuigen die kleiner zijn dan 21 feet en lager dan 10 feet. Wij zijn 25 feet en 13 feet, dus dat gaat niet lukken. Maar zoals het overal in Amerika is, hebben ze de zaakjes goed voor elkaar en zijn er gratis shuttlebussen.

De bus doet er twee uur over om boven op de pas te komen, aangezien wij daar willen wandelen en nu ook nog een plaatsje op een van de campings moeten zoeken wordt het te laat om vandaag nog naar boven te gaan. Het is razend druk in het park, wat eigenlijk wel logisch is, het is hoogseizoen en het is weekend, drukker kan het hier niet worden. Gelukkig vinden we nog net een plekje voor een nacht op een van de campings en doen de rest van de dag niets.

DSC04681DSC04677

De volgende dag, zoeken we eerst een overnachtingsplaats, we scoren de laatste plaats op dezelfde camping waar we afgelopen nacht hebben gestaan. Dan nemen we de shuttlebus naar de top van de Logan Pass, de weg is inderdaad erg smal, maar vooral erg druk, als hier inderdaad grotere auo's zouden rijden, dan waren er binnen de kortste keren verkeersopstoppingen die tot in het dal file zouden veroorzaken. De route zelf is schitterend, het is alleen een beetje jammer dat de bus nergens stopt zodat je niet van het uitzicht kan genieten. Het plan is om te wandelen naar het Hidden Lake, helaas is het laatste gedeelte van het pad afgesloten ivm beeralarm. Er is een beer gesignaleerd en meteen wordt het gebied rondom de plek afgesloten, jammer voor ons maar er is niets aan te doen. Wel zien we onderweg heel wat mountain sheeps (bergschapen) inclusief kleintjes wat weer geweldig is om te zien.

DSC04794DSC04725

 Zondag 28 juli Lake Alva N 47 19.439 W 113 34.955 (196 km)

Weer een mooie route vandaag, we komen zelfs langs het Holland Lake, jammer genoeg is er geen kampeer gelegenheid meer, alles is vol. Er reden net 4 campers/caravans voor ons de camping op en die namen de laatste plaatsjes in. Maar bij het Alva Lake vinden we een mooie plek en verbazen ons erover dat het hier zo stil is, we staan bijna alleen op deze staats-camping.

DSC04741

 Maandag 29 juli Helena N 46 37.133 W 112 00.861 (198 km)

Vandaag moeten we door naar de Walmart, onze voorraad is nagenoeg op, het wordt daarom tijd om wat inkopen te doen. We rijden door dichte dennenbossen met hier en daar wat houten houthakkershuisjes. Net Canada en dat klopt ook wel, want dat ligt even ten noorden van ons. Het is weer een mooie route, die ons zelfs op een hoogte van bijna 2.000 meter brengt.

Eenmaal bij de Walmart aangekomen staan er al tientallen campers/caravans geparkeerd voor de nacht, terwijl het pas half vier is. Hier doet de Walmart duidelijk niet moeilijk over overnachten, waarschijnlijk staan enkele campers hier meerdere dagen.

DSC04391