• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

10 juni tot 5 juli 2012

10 tot 12 juni Watson Lake

De sfeer in het dorp is relaxt, niemand maakt zich druk en wacht wat er komen gaat. Er gaan diverse verhalen in de rondte, zo zou het kunnen gebeuren dat we hier nog wel 14 dagen vast staan. Maar als wij navraag doen, blijft men positief voor maandag, zo daar gaan we dan maar van uit.

DSC07364 [800x600]DSC07365 [800x600]












Het wordt steeds drukker in het recreatiecentrum, er is een grootbeeld tv waar men naar de Europacup zit te kijken, verder is er internet, maar door de vele mensen die er gebruik van maken, valt de verbinding vaak uit en is het erg traag. Wij halen de fietsen eruit en fietsen een stuk de verlaten highway op, maar dat houd ik al gauw voor gezien, er zijn te veel hoogte verschillen en dat is iets waar ik absoluut niet van hou.

 

In 1942 is een Amerikaanse soldaat begonnen met een paar plaatsnaamborden op een paal te spijkeren en die neer te zetten. In de loop der jaren is het een park geworden met ontelbare borden uit alle delen van de wereld. Het zijn plaatsnaamborden, maar ook nummerplaten, parknaamborden enz. We zien de plaatsnaamborden van Soesterberg, Apeldoorn, Zwartsluis en nog wat Nederlandse nummerplaten in dit doolhof van borden hangen. Willen we al deze borden goed bekijken en lezen zijn we zeker een paar dagen bezig, zoveel palen staan er. Maar dat doen we niet.

DSC07347 [800x600]DSC07352 [800x600]












Op 11 juni later op de avond wordt de weg vrijgegeven, de vrachtwagens mogen eerst daarna de personenauto's en als laatste de campers. Het is een logische volgorde, de vrachtwagens zijn meestal beladen met bederfelijke waar, dus dat moet zo snel mogelijk naar zijn bestemming gebracht worden. De personenauto's hebben verder niets aan boord en slapen vaak gewoon op de achterbank, wat ook niet echt comfortabel is. Ach en voor ons campers is het allemaal niet zo erg, we hebben alles aan boord en om hier nog een nachtje door te brengen is geen straf. Het wordt meteen stiller in het recreatiecentrum, het internet is hierdoor meteen een stuk sneller, waar wij meteen gebruik van maken om de site bij te werken.

DSC07370 [800x600]DSC07367 [800x600]

12 juni Teslin Lake N 60 27.346 W 133 13.909 (307 km)

We vertrekken dinsdag, na vier dagen in Watson Lake doorgebracht te hebben.

Het vreemde is, dat als we Watson Lake uitrijden, weer helemaal alleen zijn op de weg, er is niets te merken van veel campers of ander verkeer.


Na ruim honderd kilometer komen we op de plaats des onheils en mogen, baan voor baan langzaam doorrijden. Het water kolkt behoorlijk vlak langs de kant van de weg, het hele land staat onder water. Als we even verderop stoppen en ik terug loop om foto's te maken, wordt ik tegengehouden, door een wegwerker en mag niet verder. Te gevaarlijk, ik heb geen helm op en geen veiligheidsvest aan, even denk ik mijn fietshelm te pakken en een veiligheidshesje uit een bak te halen, maar doe het toch maar niet, dat zal wel niet op prijs gesteld worden. Daarbij sneeuwt het een beetje en staat er een ijzige koude wind, dus snel terug naar de warme cabine en dan maar geen foto's wat ik eigenlijk niet zo erg vind met die kou.

DSC07381 [800x600]DSC07386 [800x600]












13 juni tot 17 juni Whitehorse N 60 43.973 W 135 04.104 (154 km)

Het eerste wat we doen als we in Whitehorse aankomen, is een garage zoeken en de pen van de koppeling laten lassen. Al snel vinden we er ėėn en de koppeling is weer snel de oude. Ook vragen we advies over de drukketels, die lopen soms zomaar leeg, we krijgen het advies er dan een schop tegen aan te geven, het zal dan weer ophouden. Nou klopt dit wel, want dat hebben we zelf ook ondervonden, elke keer hield het gesis op als we de motor uitzette, maar echt prettig voelen wij ons er niet bij.

We blijven 2 nachten in Whitehorse, lopen door het stadje, wat 26.000 inwoners heeft en genieten van een dagje rust.

Als we vrijdag weer door willen rijden, begint het gesis weer van de luchtketels en houdt het niet meer op. We besluiten om toch terug te gaan naar de garage en het voor te leggen. Hier gaat men meteen aan het werk en na een paar uur werken moet alles weer in orde zijn. Er is niets specifieks gevonden, de monteur heeft alles schoongemaakt en nagekeken, maar alles functioneert zoals het hoort. We betalen de rekening en mogen op het garageterrein overnachten, waar we ook wifi hebben. Als de monteur 's avonds komt kloppen en vraagt of we de auto even willen verplaatsen, blijkt meteen dat de drukketels nog steeds lucht verliezen. De monteur zegt dat hij er morgen (zaterdag) wel even naar zal kijken, een fluitje van een cent volgens hem.

De volgende ochtend gaat Paul rond tien uur kijken hoe laat de monteur denkt te komen. Helaas houdt de monteur van uitslapen en Paul klopt hem zijn bed uit, maar hij komt eraan. Na ruim een uur komt hij langs en zegt dat hij even koffie gaat halen en zo weer terug is, Na anderhalf uur is hij terug, maar komt niet onze kant op, dan rijdt hij weer weg en steekt zijn hand op met vijf vingers, zo van 5 minuten, dan ben ik weer terug. Nou je begrijpt het al de vijf minuten worden 2 uur en dan gaat hij eindelijk aan de slag. Er wordt een nieuw filter voor de luchtdroger geplaatst en nu moet het euvel verholpen zijn. Het is al tegen vieren als alles weer op zijn plaats zit en we besluiten maar om nog een nachtje te blijven staan. Het enige wat we nu moeten betalen is het filter, het uurloon is service omdat ze gisteren niet goed hebben opgelet.

P1120508 [800x600]P1120511 [800x600]

 












17 juni Kluane Lake N 61 01.548 W 138 30.142 (235 km)

Eindelijk we rijden weer, het weer is erg wisselvallig, zo hebben we regen en harde wind, maar even later ook een heerlijk zonnetje.

Het Kluane Lake is een schitterend meer, we wandelen langs de oever en besluiten om de nacht hier door te brengen.

DSC07404 [800x600]DSC07414 [800x600] 











18 juni Hidden Lake N 62 47.959 W 141 18.035 (280 km)

Vandaag passeren we de grens naar Alaska, we weten nog steeds niet of we het Carnet de Passage nodig hebben in de USA of Canada. Tot nu toe hebben we hem gebruikt, maar we willen er eigenlijk geen gebruik van maken, als dat niet nodig is. Het Carnet verloopt 9 juli, we zouden dan een nieuwe moeten kopen en hem poste restante laten opsturen naar Anchorage, wat erg omslachtig is. Zo laten we het Carnet afstempelen bij de Canadese douane en rijden verder naar Alaska, waar we gewoon niets zeggen over een Carnet en zien wel hoe alles verloopt. Zoals gezegd in Canada wordt het Carnet keurig afgestempeld en we komen Alaska in zonder dat er gevraagd wordt om het Carnet. Zo dat probleem is dus voorlopig van de baan, het is dus niet verplicht om met een Carnet te reizen in de USA of Canada.

DSC07427 [800x600]DSC07430 [800x600]












19 juni Tolsona N 62 06.333 W 145 54.956 (389 km)

Het regent bijna de hele dag, daarom maken we er maar weer eens een reisdag van. Wel komen we een moose tegen langs de kant van de weg.

DSC07439 [800x600]DSC07458 [800x600]

 









 

20 juni tot 23 juni Anchorage N 61 11 382 W 149 52.839 (279 km)

Je zou het bijna niet verwachten in Alaska, maar het is werkelijk een drukke hoofdstad. Met zelfs hier en daar wat hoogbouw. We bereiken de stad via een 4 baansweg, waar veel verkeer rijd. Aangezien de verwarming in het woongedeelte het vaak laat afweten, zoeken we een dealer op, om het probleem op te lossen. We weten de foutmelding, zodat de man die ons helpt, weet waar we het over hebben. Er wordt naar de monteur gebeld, maar die heeft vandaag geen tijd, morgen moeten we maar terug komen. We rijden naar het centrum van Anchorage wat een gezellige uitstraling heeft met veel kleine winkeltjes en restaurants.

DSC07480 [800x600]DSC07464 [800x600]

 











De volgende ochtend rijden we eerst maar langs de verwarmingsboer, om naar de verwarming te laten kijken. We worden keurig naar de monteur gebracht, wat een oudere man blijkt te zijn en zijn werkplaats aan huis heeft. Helaas blijkt dat de verwarming eruit gesloopt moet worden om hem te kunnen controleren. Nou dat blijkt een hele klus, uren zijn ze bezig om de verwarming uit de camper te krijgen. Iedereen wordt er moedeloos van, het lijkt wel of de camper om de verwarming is gebouwd zoveel moeite hebben ze ermee. Maar als hij dan eindelijk eruit is en nagekeken wordt, blijkt dat de brander helemaal verkoolt is. Er wordt een nieuwe brander geplaatst en alles wordt netjes schoongemaakt, waarna het inbouwen weer kan beginnen. Als alles weer bijna op zijn plaats zit wordt de verwarming aangezet, om te kijken of het allemaal werkt. Maar wat ons al meerdere keren is gebeurd, niets gaat in ėėn keer. Er verschijnt een andere foutmelding en de verwarming moet weer uitgebouwd worden. Vandaag gaat dat niet meer lukken dus morgen maar weer terug komen. De volgende dag wordt alles weer uitgebouwd, nu gaat het iets sneller, omdat men nu weet hoe alles werkt. De gloeistift in de brander is dit keer het probleem, deze stift is voor een 12 volt systeem en wij hebben een 24 volt systeem, daarom werkt het niet. De 24 volt stift is niet op voorraad en moet besteld worden, woensdag wordt hij verwacht en vandaag is het vrijdag. Er blijft ons niets anders over om maar geduld te hebben en te hopen dat het niet te koud wordt, want we zitten nu zonder verwarming. Gelukkig schijnt de zon volop en is het heerlijk weer, dus we maken ons niet zo druk.

DSC07488 [800x600]DSC07487 [800x600]












23 juni Turnagain Pass N 60 46.623 W 149 13.829 (114 km)

We besluiten om naar Homer te rijden, wat eigenlijk een doodlopende weg is van bijna 400 km. Nu waren we dit al van plan en we komen op de terugweg toch weer in Anchorage, tegen die tijd zal de stift ook wel aangekomen zijn en kan de verwarming weer ingebouwd worden.

Het weer is heerlijk, de zon schijnt en de temperatuur is zeer aangenaam. Al vroeg in de middag parkeren we ergens langs een klein meer, iets verder van de weg af. Er staan wat tentjes en kinderen varen met bootjes in het water, een paar jongens gaan zelfs het water in, wat echt ijskoud is.

Rond twaalf uur in de nacht, is het nog steeds licht en de vogeltjes beginnen alweer te fluiten. Voor ons is dit erg onwerkelijk, het is nog licht als we gaan slapen, meestal gaan we een uur of 11 naar bed, maar nu is het al gauw 12 uur, voor we erin kruipen. Dit komt gewoon omdat het niet klopt, het is niet donker.

DSC07527 [800x600]DSC07506 [800x600]











 

24 juni Homer N 59 36.595 W 151 26.522 (273 km)

Het is vannacht gaan regenen en de temperatuur is behoorlijk gedaald, het is zelfs koud. Nu hebben wij geen verwarming, wat zeker niet leuk is, maar die arme mensen in hun tentje zullen wel helemaal verkleumd zijn.

Eigenlijk wilden we een dagje blijven staan op deze mooie plek, maar nu het zo regent en koud is, besluiten we om maar door te rijden naar Homer.

Het regent de hele dag, we slaan ons kamp op, op een camping langs de Golf van Alaska, waar tientallen zeehondjes vlak langs de kust zwemmen.

DSC07545 [800x600]DSC07541 [800x600]












25 juni Parmigan Creek N 60 24.457 W 149 21.687 (280 km)

Homer is een aardig plaatsje, wat zomers overspoeld wordt door toeristen. Op de landtong zijn overal plaatsen voor caravans en campers, voor $ 15,-- kan je er een nacht staan. Nu is het nog voorseizoen en het is al druk, je moet er niet aan denken als het hoogseizoen is losgebarsten, dan sta je echt hutje aan mutje en zal er geen centimeter meer vrij zijn.

Wij houden Homer voor gezien, het is er koud en erg regenachtig en binnen in de camper is het niet warm maar in de cabine wel, dus rijden we maar weer terug, richting Seward

De hele dag giet het uit de lucht, we rijden nog langs Kenai, voor eventueel een boottocht, naar een gletsjer, maar zelfs dat laten we voor wat het is. Om met regen de hele dag op een boot te zitten trekt ons helemaal niet, dus dat komt wel een andere keer, als het weer wat beter is.

's Avonds doen we dikke truien en sokken aan, het gas gaat aan en zo houden we het een beetje warm.

DSC07552 [800x600]DSC07551 [800x600]












26 en 27 juni Seward N 60 06.072 W 149 26.150 (40 km)

Seward is een leuk plaatsje, wel weer met heel veel toeristen, ook hier kan je langs de kust staan voor $ 15,--. Natuurlijk is het druk, maar wij vinden een plaatsje net buiten het drukke gedeelte en hebben mooi uitzicht op de zee, met alweer zeehondjes.

P1120523 [800x600]DSC07663 [800x600]













Het weer klaart iets op, het is droog en dat is al heel wat. We besluiten een boottocht te boeken voor morgen, het wordt de North Western Glacier, een tocht van 9 uur.

DSC07863 [800x600]DSC07874 [800x600]












De volgende dag vertrekt de boot om 9 uur, het weer ziet er veel belovend uit, de zon laat zich zelfs zo nu en dan zien. De boot is bij lange na niet vol, zodat iedereen een mooi plaatsje heeft aan het raam en op het dek is er ook ruimte genoeg, maar daar is het veel te koud om te blijven zitten. De tocht is geweldig, we zien veel, heel veel zelfs, we zijn nog geen half uur onderweg of de zeeotters laten zich al zien. Verder zien we orka's, walvissen, zeehonden, zeeleeuwen en de leuke aparte vogeltjes Horned Puffin en de Tufted Puffin. Als we bij de gletsjer komen, varen we door ijsschotsen, hier is het behoorlijk koud en nu is het zomer, kan je nagaan hoe het hier in de winter is..

DSC07950 [800x600]

DSC07694












De kaptein zet de motor af en wij kunnen genieten van het al het moois om ons heen. Het is vooral het gedonder wat overal vandaan komt, wat ons verbaasd. Altijd is de gletsjer in beweging, er brokkelt altijd wel ergens een stuk ijs af met de daarbij behorende donder, wat erg lijkt op een donderslag. We worden getrakteerd op een ijswaterval, ergens hoog op de gletsjer breekt een stuk ijs af en komt in een lawine van ijs naar beneden, het laatste stuk komt, net als een echte waterval, vrij naar beneden vallen, waarna al het ijs in zee terecht komt, zo mooi om te zien. De hele dag is het genieten, vooral omdat de kapitein gewoon de tijd neemt en ons te tijd geeft om van al het moois te genieten en te fotograferen. Zo rond 6 uur varen we weer de haven in van Seward en kijken we terug op een mooie ervaring met heel veel wildlife.

 


28 en 29 juni Anchorage N 61 11.386 W 149 52.835 (208 km)

Terug naar Anchorage, de stift is binnen, de verwarming is uitgetest en alles blijkt te functioneren. Morgen om 8 uur moeten we bij Dewie zijn en dan wordt alles weer ingebouwd.

Van Claudia en PJ (www.dutchduowildlife.nl) kregen we heel veel bruikbare informatie voor het Denali NP, alsnog bedankt Claudia! Het is nog een kwestie van boeken en gaan, in een winkelcentrum, vlakbij waar we staan, is er internet en alles is snel opgezocht en gevonden. Als we op de Teklanika Campground gaan staan, zitten we midden in het park en kunnen met de bus, tegen een kleine vergoeding het hele park doorkruizen. Helaas hebben wij geen rekening gehouden met 4 juli de nationale Independence day en blijkt alles volgeboekt. Er is pas plaats vanaf 11 juli en dat is over 12 dagen, maar ja, we zijn in Alaska en willen natuurlijk wel naar het beroemde Denali NP. We besluiten om toch te boeken, we zullen wel zien wat we deze 12 dagen gaan doen.

De volgende dag wordt de verwarming weer geplaatst en meteen wordt de temperatuur buiten ook een stuk aangenamer, zodat we nu even geen verwarming nodig hebben.

Twee dagen heeft men met 2 man gewerkt, om de verwarming in en uit te bouwen, te repareren en onderdelen te vervangen. We denken dat het een gepeperde rekening wordt, maar dat valt reuze mee, op de rekening staan maar 2 werkuren, inplaats van de 2 x 16 uur, plus onderdelen. Zijn wij even gematst, wat een service echt geweldig, Thanks Mike en Dewie van Far North Supply!! Hun spreuk is “Service is wat we verkopen” en wij kunnen dit zeker beamen.

panorama









30 juni Chickaloon N 61 47.592 W 147 55.998 (166 km)

Voordat we Anchorage voor het laatst verlaten, doen we nog boodschappen en rijden dan de stad uit, richting het Mc Carthy NP. We hebben besloten om eerst naar het Mc Carthy NP park te gaan en dan weer naar het noorden om via de Denali High Way, wat een gravelweg is, naar het Denali NP te rijden. We doen het rustig aan, want we hebben nu bijna 2 weken de tijd om daar te komen. 

1 juli Kenny's Lake N 61 43.962 W 144 56.308 (211 km)

Het regent de hele dag en het is koud en naar weer, maar binnen in het woongedeelte is het heerlijk warm. Ergens op een heuvel zien we nog een moose lopen, maar wij geloven het wel, het is geen weer om even wat foto's te maken.

DSC08061 [800x600]DSC08064 [800x600]












2 en 3 juli Valdez N 61 07.825 W 146 21.091 (248 km)

Het plan is om naar het Mc Carthy NP te rijden, de laatste 100 km om er te komen, is een gravelweg. Deze weg is vreselijk slecht, hij bestaat uit kuilen, gaten en modder en is eigenlijk niet te berijden. Daarbij is het weer nog steeds slecht en ziet je niets van de omgeving, er hangt alleen maar een dikke mist rondom de bergen. Na enkele kilometers besluiten we om om te draaien, het moet wel leuk blijven dit reizen en deze weg werkt daar niet echt aan mee. We laten het MC Carthy NP voor wat het is en rijden dezelfde weg weer terug totdat we de afslag naar Valdez krijgen.

Ergens bij een snelstromende rivier, staan er molens in het water, hiermee blijken vissers hun vis te vangen. De molen wordt rondgedraaid door de sterke stroming van de rivier, de vis (king salmon), die in dat water zwemt, wordt opgeschept en glijdt, via een soort glijbaan, naar beneden naar een leefbak aan de zijkant. Het enige wat de visser hoeft te doen, is naar de molen te lopen, zijn bakken leeg te maken en de vis klaar te maken voor consumptie. Ze wordt vaak ingevroren als voorraad voor de lange koude winter.

DSC08073 [800x600]DSC08090 [800x600]












Vlak voordat we Valdez inrijden komen we langs de Worthingtongletsjer, deze is zeer indrukwekkend, we kunnen bijna tot aan de voet ernaar toelopen. Gelukkig is het even droog, dus we maken een mooie wandeling daar naar toe.

Het is al laat voor we Valdez inrijden en besluiten om bij de Subway even wat te eten. Als we vragen of we er mogen overnachten is dat geen probleem en zo staan we midden in het dorp. Zeker geen slechte plek, al helemaal niet als je bedenkt, dat de camping uit niet meer bestaat dan een parkeerplaats, met een paal erbij, waar elektriciteit, kabel tv en water aan bevestigd is, je betaald hier algauw $ 40,00 en dat is het zeker niet waard. Naast ons ligt een enorme bergsneeuw van zeker 4 meter hoog, het is een verzamelplaats van sneeuw wat ze afgelopen winter hier hebben neergestort. Er valt in Valdez meer dan 8 meter sneeuw in de winter en in de bergen zeker 15 meter. De berg sneeuw die naast ons ligt, smelt deze zomer niet meer weg, als het in september weer gaat sneeuwen komt er gewoon weer nieuwe sneeuw bovenop, je zou dus kunnen spreken van een dorpgletsjer.

P1120619 [800x600]P1120614 [800x600]

 












Er worden hier enorme vissen gevangen en direct van de boot op de wal schoongemaakt, de vissen worden aan haken gehangen, schoongespoten en daarna schoongemaakt. Wij krijgen door al die vis ook wel zin in een lekker visje. Helaas is er in de supermarkt geen verse vis te verkrijgen, wat natuurlijk wel logisch is met zoveel vissers in het dorp. Iedereen vangt gewoon zijn eigen vis en gaat niet naar de supermarkt om er daar ėėn te kopen. Jammer voor ons we kunnen er alleen maar naar kijken.

P1120582 [800x600]P1120601 [800x600]













4 juli Glennallen N 62 06.416 W 145 30.942 (199 km)

Vandaag is het Independence Day, een belangrijke feestdag in Amerika, overal worden er parades gehouden, zo hier in Valdez dus ook.

Het is een heel kleine parade, de brandweer en politie rijden mee, verder een reclame auto van de plaatselijke camping en kinderen die op een zelf versierde fiets mee mogen rijden. De parade loopt door de hoofdstraat, waar wat kraampjes zijn neergezet. In totaal is de route ongeveer 500 meter, maar toch zijn er veel mensen op de been om ernaar te kijken. Ach het is leuk om dit mee te maken, ook al is het nog zo klein.

P1120637 [800x600]P1120643 [800x600]













Na deze paraden verlaten we Valdez en rijden dezelfde route terug, richting Fairbanks.

Add comment


Security code
Refresh