• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

19 mei tot 9 juni 2013

Hoi, ik heb iets heel leuks gedaan met opa en oma we zijn naar Amsterdam gegaan en we mochten van de trambestuurder gratis met de tram. We zijn met de rondvaart geweest, we wilden ook naar het Anne Frankhuis gaan, maar het was daar heel erg druk. groeten Nils

DSC03093DSC03088  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Moederdagontbijt                                                                                          nee Arjen jij bent te groot!!!

Na 6 weken Nederland wordt het tijd om de draad weer op te pakken en onze reis voort te zetten. Na een zeer goede reis, landen we om half zeven op Houston, omdat we helemaal achter in het toestel zitten, komen we als een van de laatste in de rij van de paspoort controle te staan. Alles gaat tergend langzaam, van iedereen moet een oogscan en vingerafdrukken gemaakt worden, verder worden er de gebruikelijke vragen gesteld, het duurt gemiddeld 5 minuten voor een persoon door de controle is. Het duurt zelfs zolang dat er mensen hun vlucht missen, maar ook voor hun is er geen excuus ze moeten gewoon op hun beurt wachten en dan maar een volgende vlucht nemen. Na ruim 2,5 uur in de rij te hebben gestaan staan we dan eindelijk voor de ambtenaar en krijgen we weer een mooi stempeltje in ons paspoort erbij. Het laatste stukje van onze reis gaat zeer snel, binnen een uur zijn we al in ons hotel en duiken dan doodmoe ons bed in.

DSC03097P1140116

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Afscheidslunch in de theetuin                                                                           Net echt, ze willen best wel graag mee

Dinsdag 21 en woensdag 22 mei San Felipe N 2949.251 W 96 06.717 (143 km)

Na een eenvoudig ontbijt, pakken we de boel weer bij elkaar en laten we een taxi komen om de laatste 10 km naar onze Tierelier te rijden. Eenmaal daar aangekomen staat alles er keurig bij, we zetten de koffer snel in het woongedeelte en maken ons klaar om te vertrekken. Zonder problemen start de Tierelier direct en nadat we afscheid hebben genomen van de eigenaars van de storage rijden we richting Katy, waar we bij de Walmart de nodige inkopen doen. Daarna rijden we naar het staatspark waar we al eerder waren en blijven daar 2 dagen staan. Op ons dooie gemakkie pakken we de koffer uit en ruimen alles weer op zijn plaats. De temperatuur is hier toch iets anders dan in Nederland, het is weer even wennen, het kwik loopt naar de 30 graden en daarbij is het erg benauwd, zelf 's nachts koelt het niet echt af. Het zijn waardes die we al meemaakte in Maleisië , we halen dan ook snel het dekbed van het bed en slapen alleen onder een laken en zelfs dat is al te warm.

Donderdag 23 mei t/m 31 mei rijdend van Houston naar Grand Canyon (2331 km)

We hebben nogal wat km voor de boeg, we willen eind mei in de buurt van Las Vegas zijn, omdat eind mei vrienden van ons, deze kant op komen en half juni komt mijn (Marita) broer Flip met zijn vrouw Els ook deze kant op en het is wel zo gezellig als we elkaar ergens ontmoeten.

Elke dag rijden we gemiddeld 250 km, wat zeker goed te doen is, we maken ook niet zo heel veel mee. De weg is gewoon saai te noemen, het is allemaal erg vlak en hier en daar staan wat jaknikkers is het land maar dat is dan ook alles. De eerste overnachting, in het Mother Neff SP, is wel heel bijzonder, we horen regelmatig onder veel lawaai, forse boomtakken (lees kleine boomstammen) naar beneden vallen. Een caravan is nog geen 10 minuten weg, of er valt precies op de plaats waar hij stond een behoorlijke tak naar beneden. Ook 's nachts horen we regelmatig dat er takken naar beneden vallen. De volgende dag willen we toch wel eens weten wat hier met de bomen aan de hand is, bij navraag blijkt dat er een paar jaar geleden het hele gebied een paar maanden onder water heeft gestaan. De bomen zijn hierdoor verzadigd van water en bij te droge periodes gaan veel bomen dood en vallen spontaan om, of verliezen grote takken. Elk jaar komt hier een expert die de bomen inspecteert, maar ook hij/zij kan niet voorkomen dat er toch soms een boom het begeeft.

In Fort Summer bezoeken we het graf van Billy the Kid, omdat de grafsteen al meerdere keren is gestolen, heeft men nu maar een groot hekwerk om het graf heengezet. Er is ook een museum maar dat stelt niet erg veel voor, wat oude foto's waarvan één van Billy the Kid zelf.

DSC03110DSC03109

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

laatste rustplaats van Billy the Kid

In Santa Fe besluiten we om de nieuwe scharnieren, die we uit Nederland hebben meegenomen, te laten monteren. Het scharnier draait op rubber en dat rubber is helemaal vergaan, zodat we de klap, bij het zitgedeelte, niet meer kunnen openen voor de broodnodige frisse wind. We noemen dit onze natuurlijke airco en we hebben het met deze warmte echt wel nodig. We kunnen dat niet zelf, de klap is veel te zwaar er zijn een paar sterke mannen voor nodig om dat voor elkaar te krijgen. Via internet vinden we een bedrijfje die het wel zou kunnen realiseren. Als we daar aankomen gaan de mannen meteen aan de slag, het demonteren van de scharnieren is geen probleem. Maar om alles weer op zijn plaats te krijgen moet de klap met manskracht omhoog gehouden worden, zodat de schroeven erin gedraaid kunnen worden. Maar dat gaat niet zo makkelijk, de kap is loodzwaar en om dat een poosje boven je macht omhoog te houden valt zeker niet mee. Het duurt veel langer dan verwacht voor de schroeven erin zitten, met zijn drieën staan we te zuchten en te steunen onder het grote gewicht, terwijl er één monteur de schroeven probeert in te draaien. Maar uiteindelijk lukt het en zitten al de schroeven erin en sluit de klap weer keurig, we zijn blij dat deze klus geklaard is. We rijden terug naar de Walmart waar we de nacht doorbrengen, we zijn te moe om nog ergens anders naar toe te rijden.

DSC03118DSC03121

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zwaar werk

De dagen daarna gebeurt er niet zoveel, we rijden een paar honderd km en stoppen dan ergens op een mooi plekje voor de nacht. Wel zijn we blij dat de klap weer open kan, het is met deze warmte, een stuk aangenamer binnen.

Geleidelijk aan klimmen we naar een hoogte van ruim 2000 meter, waardoor het gelukkig weer wat koeler wordt. Het dekbed wordt weer tevoorschijn gehaald, wat wel weer zo prettig slapen is.

DSC03158DSC03163

Zaterdag 1 juni en zondag 2 juni Grand Canyon N 36 12.570 W 112 03.565

Dit keer bezoeken we de Grand Canyon aan de noordkant, het is hier veel minder toeristisch dan de zuidkant. Een groot deel van het jaar is de weg die naar de noordkant leid afgesloten in verband met sneeuw, hierdoor wordt de noordkant veel minder bezocht dan de zuidkant. Als we het park binnen rijden worden we meteen begroet door een groep bizons, er zijn wat kalfjes bij die toch wel schrikken van het geluid van onze motor. Ze weten niet hoe snel ze naar hun moeder moeten rennen, een leuk gezicht om te zien.

DSC03182DSC03180

 We maken diverse wandelingen met de mooiste uitzichten en diepe afgronden naast ons. Ook rijden we enkele mooie routes, het hoogste punt is bijna 2700 meter, maar toch is de weg zeker niet moeilijk, terwijl er wel wordt gewaarschuwd dat je voertuig niet langer dan 30 feet (10 m) mag zijn, maar eigenlijk is dat onzin, er rijden ook bussen die veel langer zijn en zonder enig probleem. De Grand Canyon is en blijft één van de mooiste plekjes die we tot nu toe bezocht hebben, elke keer staan we weer verbaasd van de geweldig mooie uitzichten. Kortom we genieten 2 dagen van dit immense natuurspektakel.

DSC03305DSC03242

DSC03278 

 

Maandag 3 en dinsdag 4 juni St. George N 37 07.635 W 113 31.167

Al een poosje schommelt en trilt de auto, we hebben de banden al eens laten balanceren maar dat hielp niets. Maar het wordt nu toch wel heel erg, het stuur trilt bijna uit je handen, we besluiten om er maar weer eens naar te laten kijken. We vinden een garage, maar die heeft geen tijd, we worden doorgestuurd naar een volgende, maar die doet geen grote auto's zoals die van ons. We worden weer doorgestuurd, dit keer wordt er meteen actie ondernomen, de voorkant wordt opgekrikt en er wordt gekeken of er bij de wielen speling zit en of het stuurhuis goed functioneert. Dat had Paul ook al eens gedaan en niets bijzonders ontdekt, ook de monteurs konden niets bijzonders vinden op dit gebied. maar ontdekte wel dat de banden erg onregelmatig waren afgesleten. We worden naar een banden-specialist gestuurd, ook hier worden we keurig geholpen, de banden worden met een speciale machine gecontroleerd en meteen wordt duidelijk dat hier het probleem ligt. Er wordt even overwogen om de voorbanden achter te zetten en de achterbanden voor, maar dan krijgen we hetzelfde probleem maar dan op de achterkant. Ons wordt aangeraden om nieuwe voorbanden te plaatsen het probleem zou dan over moeten zijn. Uiteraard besluiten we om nieuwe banden te bestellen, de oude zitten er al 55.000 km op en zijn onderhand wel aan vervanging toe. Onze Tierelier wordt nog even uitgelijnd door een zeer enthousiaste monteur, waarna we morgen worden terug verwacht om de nieuwe banden te laten plaatsen.

DSC03395DSC03406

 De volgende dag worden we om 12 uur bij de garage verwacht, we doen eerst boodschappen en rijden daarna naar de garage. De banden er netjes opgezet en rijden we 50 km, om daarna weer terug te komen om de moeren van de wielen na te laten stellen. Dit moet altijd als de wielen eraf zijn geweest is het zaak om na 50 km de moeren nog even aan te draaien. We zijn er de hele dag zoet mee, met als resultaat dat het geschommel en getril helemaal verdwenen is. Tegen de avond rijden we de bergen in om wat verkoeling te zoeken, het kwik loopt op tot ver boven de veertig graden en binnen is het niet veel koeler. We vinden een mooi plekje in het stadspark, waar we een mooi uitzicht hebben over de stad, vooral 's avonds met al die lichtjes beneden is het prachtig.

Woensdag 5 en donderdag 6 juni rijdend van St. George naar Yosemite NP

We hebben al een paar dagen contact met Hans en Marjolijn, vrienden van ons die we een dezer dagen gaan ontmoeten. Zij hebben een megacamper gehuurd, zo een met uitschuifvleugels en komen vanuit Seatle naar het zuiden afzakken, terwijl wij naar het noorden rijden. Als alles goed gaat gaan we elkaar bij het Yosemite NP ontmoeten. Voor ons betekend het een paar dagen flink doorkarren, ach het maakt niet zoveel uit, het is met deze warmte alleen maar prettig om een beetje koelte door de rijwind te verkrijgen. Als we per dag veel moeten rijden wisselen we elkaar altijd af, tot 1 uur rijd ik, we drinken dan een kopje thee en daarna neemt Paul het stuur over tot een uur of 4 – 5. We rijden dan een kleine 500 km per dag en dat is voor een paar dagen goed te doen. We rijden door een schitterend gebied, met regelmatig een bergpas ertussen, waar we natuurlijk niet echt opschieten, we sukkelen dan als het ware de berg op. Als we ergens onderweg stoppen voor de thee, horen we een vreselijk geloei van koeien, het blijkt dat nog geen honderd meter het land in, kalveren worden gebrandmerkt. Het is weer een aparte belevenis, de kalveren worden met een lasso gevangen, door een echte cowboy op een paard. Het kalf wordt onder luid protest, op de grond geworpen, zijn poten vastgebonden en daarna wordt hij snel gebrandmerkt, terwijl hij ook gemerkt wordt aan zijn oren. De mannetjes stieren worden ook nog even gecastreerd, dit alles is in nog geen halve minuut gedaan, kortom er wordt niet gedraald maar heel efficiënt gewerkt. Het is weer een heel mooie belevenis tijdens onze reis.

DSC03410DSC03408

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op donderdag laat in de middag komen we dan aan in Lee Vinning en wachten hier op Hans en Marjolijn.

Vrijdag 7 en zaterdag 8 juni Lee Vinning

We installeren ons op een camping en genieten van een paar dagen rust. Nou ja rust, de site moet nodig bijgewerkt en dat is ook altijd een behoorlijke klus.

Het is vandaag zaterdagmorgen de zon schijnt en het is heerlijk buiten, vanmiddag komen Hans en Marjolijn, we gaan er een paar gezellige dagen van maken.

DSC03350