• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

29 augustus tot 20 september 2010

 

 

Zondag 29 augustus t/m vrijdag 3 september Siem Reap

Als bezoeker van Siem Reap kom je er niet onderuit om de de oude stad Angkor te bezoeken. Het is een oude erfenis van Khmer bouw en tradities en wordt ook nu nog bewoond door burgers die rijst verbouwen en zich natuurlijk bezig houden met toeristische activiteiten. Het oude Angkor beslaat een enorm gebied en is niet in een dag te bezoeken, wil je het allemaal zien, dan is een week nog niet genoeg. Wij besluiten om er met de fiets heen te gaan en niet met een tuk-tuk, je bent dan zo gebonden en nu kunnen we zelf bepalen wat en hoelang. De entree bedraagt per dag 20$, maar voor 40$ kun je in een week 3 dagen de tempels bezoeken. Dit doen we maar. Als eerste bezoeken we natuurlijk Angkor Wat, het symbool van de identiteit van de Khmer. Deze is gebouwd in de eerste helft van de 12e eeuw en opgedragen aan de god Vishnu. We hebben wel een paar uur nodig om het geheel te bewonderen. Dan stappen we weer op de fiets en gaan naar Angkor Thom (De naam betekent grote stad). Het is omgeven door een muur en gracht en beslaat 9 vierkante kilometer.. Het bestaat uit een groot aantal gebouwen, waar we beginnen met een bezoek aan Bayon, ook gebouwd in de 12e eeuw en bekend om zijn prachtige reliëfs, die het dagelijkse leven van de Khmer uitbeelden. We gaan maar eerst wat eten en drinken en blijkt dat ze hier wel van prijzen weten. Kost een tapbiertje in de stad 0,50$ hier vraagt men er 1,50$ voor. Na het eten bezochten we nog het 'Terras van de Olifanten' en het 'Terras van de Leper King'. Deze terrassen dienden als platform voor de recepties van de koning. Daarna houden we het voor vandaag gezien en fietsen terug naar de Tierelier. De volgende dag besluiten we om de kleine tour te doen (nou ja klein, zo'n 26 km) en beginnen bij 'Prasat Kravan' een in 921 ingewijd uit bakstenen op getrokken monument. Vervolgens fietsen we door naar 'Banteay Kdei' tegenover 'Sras Srang' het koninklijke bad en ook gebouwd in de 12e eeuw. Dan fietsen we naar 'Ta Prom', deze tempel is in de 19e eeuw herontdekt en was overwoekerd door enorme bomen, die dwars door gebouwen zijn gegroeid. Het is een prachtig hoe de wortels van de bomen enorme stenen opzij hebben gedrukt. Dit is een van de hoogtepunten van Angkor. Ook proberen we 'Tanei' te bezoeken, een tempel die in de jungle ligt, maar we moeten door zoveel modder, dat we maar terug gaan en komen dan weer uit in 'Angkor Thom' en bezoeken als laatste het 'Royal Palace en vinden dat we nu wel genoeg hebben gezien en fietsen terug naar huis. Conclusie, als je Cambodja bezoekt, dan kun je dit niet overslaan.

PICT9671 [800x600]

PICT9671 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PICT9719 [800x600]PICT9713 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PICT9731 [800x600]PICT9720 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Na twee dagen tempel bezoek hebben we het mooiste wel gezien en fietsen naar de Western Baray, dit is een meer waar de lokalen in het weekend komen om te zwemmen en te picknicken. Het is er een oase van rust, er zijn wat restaurantjes waar geen tafels en stoelen zijn, maar houten vlonders waar rieten matten op liggen daar neem je dan plaats om je eten te nuttigen. Via een steile trap kom je bij het meer, waar je een hangmat kunt huren en de dag luierend kunt doorbrengen.

PICT9838 [800x600]PICT9934 [800x600]

P1050073 [800x600]P1050071 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PICT9878 [800x600]PICT9851 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PICT9899 [800x600]

Siem Reap zelf is een aardig plaatsje, bij de oude markt is het vooral 's avonds heel gezellig, het lijkt wel een beetje op het Leidscheplein, veel terrasjes, tap bier en lekker eten. Het voordeel is ook dat er in de avond niet wordt gebedeld of ander soort van straatverkoop is. Overdag is dat wel eens hinderlijk, als we al de boeken die ons waren aangeboden hadden gekocht, konden we nu de camper niet meer in. De verkopers, vaak kinderen met een handicap, veroorzaakt door een mijn, waar ze op zijn gaan staan, in één van de vele mijnenvelden die hier nog zijn. Elke dag hebben deze verkopertjes nieuwe potentiële klanten, de meeste toeristen blijven namelijk niet langer dan 2 á 3 dagen en trekken dan weer verder.

P1050182 [800x600]P1050167 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Het vervoer bestaat merendeels uit brommertjes, alles wordt er mee vervoerd, van toeristen, die in een soort aanhangwagen vorstelijk worden vervoerd, tot dode varkens aan toe, die zielig met de pootjes omhoog op de bagagedrager zijn gesjord.

Ook in de bouw is het armoe troef, er is daar natuurlijk geen lift, daarom worden er jongens ingehuurd die met een touw de spullen naar boven trekken, dit doen ze door met minimaal 4 man, met het touw van het gebouw weg te lopen. Vervolgens wachten ze met zijn allen tot er weer gehesen moet worden, dit is het enige wat ze doen, ze ruimen niet op of doen andere klusjes. In een garage kwamen we een jochie tegen van een jaar of 10, zijn werk bestaat uit het aangeven van gereedschap aan de wat oudere monteurs, deze arme jongen heeft weinig toekomst en toch lijkt hij gelukkig.

P1050212 [800x600]P1050197 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




Zoals al eerder vermeld is de geldeenheid Riel, maar wordt er vooral in toeristen gebieden ook in dollars afgerekend. Je moet wel een beetje de koers weten, want kijk niet raar op als je in dollars betaalt, je dan het wisselgeld in Dollars en Riel terug krijgt.

Zaterdag 4 september Battambang N 13 05.549 E 103 11.983 (176 km)

Na ruim een week rust, verlaten we Siem Reap en rijden we naar Battambang. De weg is perfect, het is net of we in de Hollandse polders rijden. Alles is vlak en de lucht is helder en heeft prachtige wolken, in de verte een dijk met allemaal bomen, even een kerkje erbij denken en het beeld is kompleet.

De rijst is geoogst en ligt overal te drogen, langs de kant van de weg, op erven en parkeerplaatsen, overal ligt rijst. Volwassenen en kinderen lopen op hun blote voeten door de rijst en woelen het zo om, zodat het onderste gedeelte boven komt en kan drogen. Eenmaal droog wordt de rijst in grote zakken gedaan en op een vrachtwagen geladen, die zo afgeladen wordt dat het een wonder is dat hij nog vooruit komt.

P1050217 [800x600]P1050216 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1050233 [800x600]P1050237 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Zondag 5 september Kampong Chnang N 12 15.019 E 104 40.013 (216 km)

We rijden weer over een mooie weg, die ons regelmatig aan Nederland doet denken. Het is allemaal erg vlak met van die prachtige wolkenluchten, nu nog even het dikke torentje van Eemnes erbij denken en het beeld is compleet. Zagen we gister nog veel rijst wat te drogen lag, vandaag is er nergens een rijstkorrel te bekennen.

We bezoeken een bootdorp, gelegen aan de rand van 'Tonlé Sap' het grootste vers water meer in Azië. Dit meer wordt door de Mekong in de regentijd gevuld tot 11.000 vierkante kilometer. In de droge tijd geeft dit meer zijn water weer terug aan de Mekong en is hier een grote diversiteit aan flora en fauna ontstaan. De mensen wonen hier in erbarmelijke huisjes van een paar vierkante meter. Als je je wilt verplaats en kan dit alleen met een bootje of door te zwemmen, elke bouwval is omringd met water. Een paar kinderen zijn met een bal aan het spelen, het maakt ze niks uit dat ze tot hun middel in het water staan. Even verderop worden de brommers gewassen en een paar meter daar vandaan is een gezin zich lekker aan het wassen.

PICT9968 [800x600]PICT9960 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PICT0005 [800x600]PICT9975 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 


Maandag 6 september Phnom Penh N 11 33.867 E 104 55.965 (92km)

Het is nog maar een klein stukje naar Phnom Penh, zodat we al vroeg in de middag vlak voor het Royal Palace, op de parkeerplaats een plekje vinden waar we ook kunnen overnachten. We lopen de stad in en zien daar wel heel bijzondere riksja's er plaats voor één persoon, willen er meer mee dan kan dat op de schoot van de andere passagier. De driver zit op een extra hoog zadel en kijkt hoog boven alles uit, wat een grappig gezicht is.

PICT0017 [800x600]PICT0016 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 




We bezoeken het Koninklijk Paleis met zijn Silver Pagoda, het is allemaal prachtig en mooi, maar om heel eerlijk te zijn, zijn we een beetje tempel moe en hebben het hier al gauw gezien. Wel zien we een dansgroep serieus repeteren, zo geconcentreerd ze hun bewegingen maken en hun lichaam van top tot teen perfect balans houden, is op zich al een grote kunst, om ernaar te kijken is echt geweldig.

P1050301 [800x600]

P1050282 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




Als we Phnom Penh uitrijden moeten we stoppen omdat er een balk over de weg hangt op een hoogte van 2.50 m, daar kunnen we niet onderdoor, wij zijn 3.60 m, normaal is deze onderdoorgang 5 meter, er zit een beweegbare balk onder die omhoog kan. De man die erbij staat wil hem wel voor ons omhoog liften, maar daar moeten we voor betalen. Paul, natuurlijk niet voor één gat te vangen, ziet een uitweg, aan de overkant van de weg is ruimte waar we langs de palen kunnen rijden, er moeten alleen wat stoelen weggezet worden. Een andere man doet dit voor ons en helpt ons weer om aan de andere kant van de weg te komen. De man waar we aan betalen moeten staat er lachend bij te kijken, waarom deze balk zo laag hangt, we hebben geen idee.

PICT0066 [800x600]PICT0044 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinsdag 7 t/m 14 september Sihanouville N 10 36.297 E 103 31.539 (251 km)

We staan op een mooi rustig plekje dicht bij het strand, we houden het hier wel even uit en gaan een weekje vakantie houden.

Het strand zelf is heel smal, de stoelen en tafels, van de uitbaters, staan soms bijna in de branding, maar niemand maakt zich druk. Als je het strand opkomt wordt je als het ware belaagd door allerlei soorten verkopers, bedelaars en de “nagelmaffia”. Zodra je een plaatsje hebt gevonden in één van de restaurantjes op het strand, komen ze met zijn allen om je heen staan, of je de kleur van je nagellak wilt veranderen, of je je benen of wat dan ook wilt laten ontharen, masseren, dit zou je elke 5 minuten kunnen laten doen. Kinderen komen langs met zelfgemaakte ansichtkaarten, kettingen, armbandjes en nog meer van die goed bedoelde rotzooi. We kunnen hasj en marihuana roken zoveel als we willen, onze schoenen kunnen we laten repareren, vers fruit eten. Zelfs een visje laten bakken door een verkoopster van vis, die langs loopt met een stok over haar schouder, waar aan de ene kant van de stok de vis en aan de andere kant een barbecue hangt. Het mooiste is dat je die vis gewoon opeet in het restaurant, het is allemaal heel gewoon.

P1050314 [800x600]P1050311 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1050322 [800x600]P1050319 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 







We krijgen ook iets aangeboden, in de vorm van 2 jongetjes van een jaar of 3, of we die willen meenemen naar Nederland om ze daar een betere toekomst hebben dan in Cambodja. Het laat meteen zien hoeveel armoede hier heerst, de ouders zien voor hun kinderen geen toekomst in Cambodja en hopen ze op de één of andere manier naar het veel beloofde land te krijgen.

P1050328 [800x600]P1050330 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 





We bezoeken een markt, het stinkt er verschrikkelijk naar rottend vlees, er zijn veel lege plaatsen waar eigenlijk slagers zouden moeten staan, waarschijnlijk is het daar niet goed schoongemaakt en komt de lucht daar vandaan, nu staan op deze plaatsen verkopers van kleding, we kopen hier maar niets, zelfs geen fruit.

Paul wordt op de markt niet zo lekker, voelt zich duizelig en misselijk, in eerste instantie denken we dat het van de lucht komt, maar dat is niet zo. Na ergens wat gedronken en gegeten te hebben gaat het wel weer. Hij voelt zich nog een paar dagen lamlendig en heeft behoorlijk last van zijn keel, gelukkig staan we op een goede plek en kan rustig uitzieken.

P1050359 [800x600]P1050356 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 





We ontmoeten Mita, een vrouw van 22, ze verteld ons hoe het leven is in Cambodja. Haar opa en oom, zijn door de Rode Kmer door het hoofd geschoten, ze heeft daar erg veel verdriet van. Het leven in Cambodja valt niet mee, ze werkt 7 dagen per week, van 's morgens vroeg tot 's avonds laat. Ze heeft geen vakantie of enig pensioen, ze werkt als ieder ander net zo lang tot ze dood gaat. Het salaris is een peulenschil, 50 dollar per maand, deze vrouw heeft weinig toekomst perspectief. Maar toch is ze vrolijk en opgewekt, ze wil graag met mij zwemmen, ik geef haar in die week natuurlijk zwemles, wat ze goed oppikt. Ze wil met ons eten, fietsen en praten, kortom het is een gezellige meid, helaas kunnen we weinig voor haar doen.

Na een paar dagen voelt Paul zich weer helemaal de oude en wordt het weer tijd om verder te trekken.

P1050348 [800x600]P1050360 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Woensdag 15 september Krong Kep N 10 28.776 E 104 18.731 (137 km)

Na een weekje rust vinden we het altijd prettig om weer te rijden, we willen Krong Kep bezoeken, een kustplaats die nog niet bekend is bij de toeristen, het moet er erg mooi en rustig zijn. De weg naar deze plaats is verschrikkelijk, we kunnen ons voorstellen dat hier geen toerist komt, ook het plaatsje zelf, stelt niet veel voor. Als we komen aanrijden worden we meteen weer belaagd door hordes restauranthouders, die graag willen dat je bij ze komt eten.

We zoeken een plaatsje en vinden die langs de kant van de weg, het is er erg stil en mooi aan zee. Omdat we ver van een eetgelegenheid staan, besluiten we 's avonds om met de Tierelier naar een restaurant te rijden. We doen dit eigenlijk nooit in het donker rijden, de weg is goed en het is een klein stukje met de auto. Als we terugkomen op ons plekje gebeurd het, in een fractie van een seconde staan we stil en kunnen geen kant meer uit. Als we gaan kijken blijkt het rechterachterwiel helemaal tot de as in de modder te zitten. Daar staan we dan, in de middle off no ware, hartstikke donker en met het linkerachterwiel nog op de weg. Maar staan er binnen een paar minuten al een paar mannen te kijken, waar die vandaan kwamen geen idee. We pakken de schep, wat nogal moeilijk is, de deur van het woongedeelte kan niet meer open en we moeten nu via de cabine naar binnen, maar na enige moeite lukt het toch. Al gauw komen we tot de conclusie dat we er zo nooit uit komen, het is net drijfzand wat hier ligt, we hebben een tractor nodig die ons eruit kan trekken. We vragen dat aan de omstanders, eerst wordt er negatief gereageerd, maar ze beginnen wel te bellen en wij maar scheppen. Na een paar telefoontjes hebben de mannen een vrachtwagen weten te vinden, we besluiten die te laten komen en blijven ondertussen scheppen. De vrachtwagen komt al redelijk snel, natuurlijk moet er eerst een prijs worden afgesproken voor ze iets willen doen, de chauffeur wil 15 dollar, ja dit is Cambodja en niets gaat voor niks. Ook de eigenaar van de straat meld zich om geld, wij hebben zijn straat vernield en moeten er voor betalen. We negeren de man, maar hij blijft doorzeuren, nou en ik kan je verzekeren dat dat op een gegeven moment heel vervelend wordt. We zeggen dat hij morgen maar moet terug komen en we dan de schade kunnen bepalen. Na enige pogingen, de rook komt onder de banden vandaan en het asfalt is helemaal verbrand van de wielen die ronddraaien, maar er zit geen centimeter beweging in. Het lukt dus niet om ons uit het gat te trekken, morgen komt er een bulldozer en worden er nieuwe pogingen gedaan. Het is al laat en iedereen gaat naar huis en wij blijven achter. Paul brengt de nacht door in de cabine, het woongedeelte staat zo schuin dat normaal in bed liggen er niet in zit. Zelf zie ik het niet zo zitten om de hele nacht in een stoel te hangen en kies voor het bed, wat een gevecht wordt tegen de zwaartekracht.

PICT0103 [800x600]PICT0095 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PICT0138 [800x600]PICT0126 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

PICT0148 [800x600]PICT0140 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Donderdag 16 september Kandaol N 11 11.538 E 103 33 337 (165 km)

Om half zes staan de eerste omstanders alweer te kijken, het wachten is op de bulldozer die rond zeven uur arriveert. Maar ook deze krijgt ons niet uit het gat, ondertussen zijn we aan het denken hoe het we onze Tierelier weer op de weg kunnen krijgen. De mogelijkheid om de krik te gebruiken en hem zo uit de blubber te tillen, wordt al snel verworpen, de grond is niet stabiel genoeg en we kunnen niet bij de punten waar de krik zou moeten staan, een plan wat tot mislukken gedoemd is. Gelukkig heeft de chauffeur van de vrachtwagen ook nagedacht, hij laat zijn watertank boven op de auto vol water vullen, +/_ 10.00 liter, zo wordt de vrachtwagen veel zwaarder en kan hij ons eruit trekken, zonder dat zijn wielen gaan spinnen, wat gisteravond gebeurde. Het blijkt een goed idee van de chauffeur, want als hij terug komt, met zijn tanks vol water, trekt hij ons met weinig moeite weer op de weg. De tranen staan in mijn ogen van de spanning en de opluchting nu we weer op de weg staan. Ondertussen staat de man van de weg weer te zeuren over geld, we weten natuurlijk niet of die weg wel van hem is en steekt hij het geld zo in zijn zak. Ondanks dat we het sterke vermoeden hebben dat dat zo is, betalen we hem 20 dollar. Ook de baas van de chauffeur komt opdagen en wil zijn 15 dollar, die heeft hij natuurlijk dubbel en dwars verdiend. Maar de 15 dollar blijken 50 dollar te zijn, fyfty en feefteen lijkt erg op elkaar als je dat in slecht engels uitspreekt. Als we dat gisteravond hadden geweten hadden we nog wel wat kunnen onderhandelen, nu is het daar te laat voor. We betalen de 50 dollar en weten dat we veel te veel hebben betaald, maar we staan op de weg en daar gaat het om, zelf waren we er nooit uitgekomen. Het blijkt dat precies onder het gat, een ondergronds watertje loopt, als we 2 meter verder de parkeerplaats waren opgedraaid was er niets gebeurd.

We ruimen alles weer in en rijden na een half uurtje van plaats des onheils vandaan. Ergens onderweg laten we de Tierelier schoonmaken, ook de onderkant wordt met een hogedrukspuit goed onderhanden genomen, al de modder is weer verdwenen.

We stoppen ergens bij een tempeltje en brengen daar de nacht door, lekker samen in ons eigen bedje zonder dat we eruit rollen.

PICT9990 [800x600]PICT0012 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 17 september Laem Ngop THAILAND N 12 10.172 E 102 23.732 (228 km)

Het is nog ruim 100 km naar de grens met Thailand, de weg is goed en er is bijna geen verkeer. Voor we het weten staan we voor een heel stille grens. Paul moet de beambte nog even uitleggen hoe het Carnet moet worden ingevuld maar binnen een uur staan we in Thailand. Wat wel vervelend is, is dat wij 2 maanden in Thailand kunnen blijven, maar dat Tierelier er al na 1 maand weer uit moet. We moeten dus weer naar een douanekantoor ergens in het land om een verlenging aan te vragen, dit kan niet aan de grens geregeld worden, wat wij wel erg vreemd vinden.

In Laem Ngop, vinden we een mooi plaatsje voor de nacht, vlak tegenover een restaurant, van de eigenaresse krijgen we een visitekaartje, maar dat kunnen we niet lezen, het is geschreven in het Thais. Dat gebeurd ons ook regelmatig met menukaarten dat alles in het Thais geschreven staat, de serveerster blijft er dan bij staan en wacht af. Wij lossen dit op om geluiden van een koe, varken of kip te maken, net waar we zin in hebben.

We lopen naar een markt, die hier in Thailand veel schoner en het stinkt er niet zo als in Cambodja, veel prettiger om er overheen te lopen en zelfs fruit en gebakjes te kopen.

P1050363 [800x600]P1050362 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Zaterdag 18 september Laem Sing N 12 28.810 E 102 03.788 (129 km)

We rijden langs de kust en zullen dit de eerste week wel doen, het is overdag erg warm, maar in de avond koelt het lekker af.

P1050373 [800x600]P1050364 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Zondag 19 september Ban Phe N 12 37.715 E 101 26.675 (114 km)

We rijden over allemaal binnenwegen, zoveel mogelijk langs de kust. Hier komen alleen de lokalen en het is een feest om hier te rijden, goede wegen en doodstil op de weg.

PICT0182 [800x600]P1050371 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 





Maandag 20 september Pattaya N 12 52.549 E 100 53.172 (112 km)

Het wordt een beetje vervelend maar er gebeurd op het ogenblik niet zo veel, we rijden iets meer dan 100 km en houden het dan voor gezien. We eten wat en genieten van een koel windje wat uit zee waait, kortom genieten.

PICT0176 [800x600]