• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

26 december tot 18 januari 2010

Zaterdag 26 december Agonda Beach

Tweede kerstdag, tenminste voor Europa, want hier merken we er eigenlijk niet veel van. Terwijl Goa wel een christelijke streek is, je ziet hier regelmatig kerken en op kerstavond werd er een nachtdienst gehouden in het dorp, sommige huizen hebben een boom in de tuin versierd en een kerststalletje staan, maar alle winkeltjes zijn gewoon open, ook op het strand is het niet drukker dan anders, de meeste mensen zijn gewoon aan het werk.

P1020682P1020686

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PICT5539

Zondag 27 december Agonda Beach

P1020697Ook vandaag doen we niet zo veel, een beetje zwemmen en zonnen.

Er komt hier een waterman aan de deur, wat voor ons wel zo makkelijk is, we hoeven nu geen water uit een put te halen, we bestellen 15 flessen van 20 liter elk en hebben zo voorlopig weer voldoende water, na een paar uur wordt het geleverd en men wacht keurig tot alle flessen in de watertank zijn gepompt.

Maandag 28 december Agonda Beach

Om negen uur staat de bakker voor de deur, met echt lekker vers brood, we nemen een soort kadetjes. Een bladerdeeg hapje met een pikante vulling en een bananencake, alles smaakt perfect.

Na een paar dagen niets doen is het tijd voor wat actie, de waterkraan lekt al een poosje aan de bovenkant en deze moet nodig gerepareerd worden, terwijl Paul de hele keuken sloopt, maak ik de cabine schoon, alles zit dik onder het stof en zand. Gelukkig weet Paul de keuken weer geheel in oude staat terug te krijgen, alleen de kraan blijft lekken, daar moet een nieuwe voor komen.

Tegen een uur of 12 zijn we klaar met onze klusjes en is het tijd om te gaan zwemmen, we nemen een thermometer mee het water in, het water is warm 29 graden, in zo een warme zee hebben we nog nooit gezwommen.

Dinsdag 29 december Agonda Beach

Onze kleindochter Britt is jarig ze wordt alweer 4 jaar, we kunnen pas om half drie via internet contact maken met Nederland, het is daar dan 10 uur. Omdat de verbinding slecht is moeten we 2 keer ons verjaardags lied zingen in het internetcafé, gelukkig worden we niet buiten de deur gezet, omdat ik (Marita) zo vals zing.

Verder doen we niet zo veel vandaag we zwemmen wat, gaan ergens op het strand wat eten en dat is het wel weer voor vandaag.

P1020724P1020722

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag 30 december Agonda Beach

Het leuke is dat we hier een bakker aan de deur hebben, een heel aardig mannetje alleen hij is niet zo snel, soms staat hij wel een half uur met zijn tas in de hand naar de zee te kijken en vergeet alles om zich heen. De ene dag staat hij al om half negen op de stoep, om de volgende dag om 10 uur te komen, je moet wel goed opletten of hij er is, want hij klopt niet aan, ook nadat we het gevraagd hebben doet hij dit niet. Maar alles wat je bij hem koopt is super vers en hij is zo eerlijk als goud, laatst wilde ik weer die heerlijke bladerdeeg hapjes kopen, maar hij vertelde heel eerlijk dat ze al 2 dagen oud waren. Met afrekenen moet je hem ook een beetje helpen, elke dag staat hij weer een paar minuten te rekenen, alsof het de eerste dag is dat hij broodjes verkoopt en de prijzen nog niet weet, hij doet zich zelf snel tekort en dat willen we natuurlijk niet. We betalen voor 4 kadetjes, 2 bladerdeeg hapjes en een klein cakeje 45 roepies (€ 0,65) hoe kunnen ze het er voor maken.

P1020774P1020786

 

 

 

 

 

 

 

 


Donderdag 31 december Agonda Beach

P1020782Terwijl er in Nederland weer veel oliebollen en appelflappen worden gebakken en gegeten en iedereen bij de warme kachel zit, genieten wij van de zon en de zee.

Vanavond hebben we samen met de overlanders een diner, Coen de kok, gaat paella maken, er wordt op de markt verse snepper en garnalen gehaald. Alles wordt gezamenlijk schoongemaakt en verwerkt, terwijl Coen een oogje in het zeil houd of alles wel goed gaat.

Rond een uur of zeven komt iedereen bij elkaar en genieten we van een voortreffelijke paella, de avond is gezellig, voor dat we het weten is het 12 uur en wordt er op het strand een mooi siervuurwerk afgestoken.

We zijn nu een jaar onderweg en hebben heel veel gezien en meegemaakt, voor we vertrokken uit Nederland hadden we geen idee wat ons te wachten stond, het was eigenlijk een beetje een sprong in het diepe. Nu na een jaar zijn we blij dat we onderweg zijn en dit allemaal kunnen doen, we hebben geen moment spijt gehad dat we alles hebben verkocht en gewoon gegaan zijn, het is de tijd van ons leven.


Vrijdag 1 januari t/m Maandag 4 januari Agonda Beach

Wij wensen iedereen een heel gelukkig en voorspoedig 2010!!!

We doen eigenlijk niet zo veel, we zwemmen en rusten uit maar vooral genieten we van het heerlijke weer.

Dinsdag 5 januari Agonda Beach

Na bijna een week van luieren, wordt het tijd voor actie, samen met nog een stel overlanders Gari en Walter, huren we gids voor 200 roepies, ( € 3,--), het is gewoon een visser die op deze manier wat kan bijverdienen. We lopen naar de Butterfly Beach, een mooie wandeling, dwars door bossen en velden, het is er aangenaam rustig, we horen vreemde vogels zingen maar we zien ze niet. Wel zien we apen die door de bomen slingeren en soms vele meters naar beneden vallen om dan toch weer goed terecht te komen. Na een klein uur komen we aan bij de Butterfaly beach het is een klein zandstrand ingeklemd tussen de rotsen, je kan er dus alleen lopend of met de boot komen, de meeste toeristen komen met de boot. Het strand is nog verlaten als we aankomen, maar dat duurt niet lang, al gauw komen de vissersboten met toeristen, die hier een paar uur blijven om te zwemmen en te zonnen.

Een visser vraagt of we met hem mee terug willen varen, dat willen we wel, maar pas over een uurtje, dat is geen probleem hij wacht wel, we spreken een prijs af van 700 roepies. Wij zwemmen wat en lopen een beetje over het strand, het is er zeer aangenaam, na een uurtje stappen we in de boot en varen uit. Het is echt een vissersboot, de onderkant loopt in een punt, terwijl er aan één zijde van de boot een boomstam is bevestigd, om stabiliteit te geven bij het inhalen van de netten. Door het vervoeren van toeristen verdienen de vissers wat extra geld, wat ze zeer goed kunnen gebruiken, deze mensen leven in erbarmelijke omstandigheden.

Nadat we zijn uitgevaren, zien we dolfijnen vlak langs de boot zwemmen, heel rustig met grazieuse bewegingen komen ze boven het water oppervlak, om er vervolgens weer onder te duiken, het is een spectaculair gezicht. Zeker 10 minuten genieten we van dit schouwspel en dan verdwijnen ze weer.

Rond 12 uur staan we weer op het strand en beklimmen nog even een rots, waar je een mooi uitzicht hebt op de zee, helemaal bij zonsondergang, op dit punt worden veel yoga lessen gegeven, de leraren slapen in tentjes op deze rots.

De rest van de dag brengen we door met zwemmen, zonnen en ergens wat eten.

In de middag brengen we de was weg naar een “laundry”, dat zijn vrouwen die de was voor je doen bij een put en als je pech hebt verbranden ze het vuil waar de was wordt gedroogd, met als gevolg dat het vreselijk stinkt. Zo is India, als je dat niet wilt moet je de was zelf doen, wat ook bij een put moet en daar had ik nu even geen zin in. Je betaald niet per gewicht maar per te wassen stuk, ondergoed 5 roepies, shirts 10 roepies, grotere handdoeken 15 roepies en beddengoed 50 roepies. Ach we hebben het er graag voor over en je helpt de bevolking weer aan wat extra inkomen.

P1020750P1020748

 

 

 

 

 

 

 

 


Woensdag 6 januari Agonda Beach

Vandaag met Gari een lange strandwandeling gemaakt, zo nu en dan onderbroken door een verfrissende duik in zee, Paul bleef thuis en bracht een bezoek aan het internetcafé.

Er staan hier veel palmbomen langs het strand, ze hebben in de stam allemaal inkepingen gemaakt, dit is om makkelijk de bomen in te klimmen, wat dagelijks gebeurd. Elke dag komt er een mannetje met een grote pot op zijn schouder en klimt met het grootste gemak in de palmboom. Hij tapt dan het sap van de palmbladeren af en klimt dan weer naar beneden, zelfs als het donker is zie je hem in de boom klimmen.

P1020790P1020789

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Donderdag 7 januari Makara N14 33.258 E 74 23.530 (170 km)

Het wordt tijd om te vertrekken, we hebben het wel gezien hier en willen toch weer door, het plan is om India helemaal langs de zuidkust te rijden.

Even voor Karwar blijkt dat er een brug niet meer in dienst is en worden we omgeleid, in eerste instantie is de weg perfect en super stil, een eldorado om te rijden. Maar dan komen we bij een dam en wordt de weg steeds slechter en smaller, ook het verkeer neemt toe, ach en zoals iedereen wel weet, er is altijd wel weer een chauffeur die te hard rijd en geen plaats maakt, zodat hij lekker langs onze auto schuurde, gevolg een kras en een reflector zijlampje stuk, maar hij had een flinke deuk. Natuurlijk kregen wij de schuld, wat heel gebruikelijk is in India, wij hebben geld en kunnen wel betalen. Nou kunnen we 2 dingen doen, of het zelf afhandelen en een klein bedrag betalen, of de politie erbij halen en een groot bedrag betalen, je krijgt echt altijd de schuld. We kozen natuurlijk voor het eerste en betalen 1000 roepies, (2000 zijn schade en 1000 de onze blijft over 1000), niet eerlijk maar het is nu eenmaal zo.

Na 80 km omrijden komen we dan eindelijk weer op de goede weg in Karwar, waar we wat willen eten, maar helaas we worden door oom agent weggestuurd omdat we hier niet mogen staan, we rijden maar door op zoek naar wat anders.

Het tegemoet komende verkeer staat muurvast, kilometers achterelkaar staan er vrachtwagens, ach en dan weet je het al, de een wil de ander inhalen, waardoor wij met alle andere weggebruikers in de berm rijden, omdat de tegenliggers alles hebben vastgezet. Later horen we waarom daar een file was, de vrachtwagens hebben geen keus ze moeten ook over die slechte smalle weg en doen dat 's nachts, dat zal wel een chaos zijn, pfff zijn wij blij dat wij dat niet hoefde.

We parkeren bij een hotel, waar we ook mogen overnachten, we eten daar en lekkere maaltijd. Bij aankomst werd ons verteld dat ze alleen maar dahl en rijst hebben en verder niets, maar als we het menu krijgen is er ook kip, er hangt een bord dat alcohol gebruik absoluut verboden is, maar er wordt ons gevraagd of we misschien bier willen.

PICT5564PICT5561

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 8 januari Bainduru N 13 49.690 E 74 37.038 (101 km)

Omdat het water bijna op is, kijken we of er ergens een mogelijkheid is om de tank te vullen, er is een keurige kraan met drinkwater, we hebben uitgelegd dat we ongeveer 300 liter nodig hebben, geen probleem, als we eenmaal bezig zijn, komt dat mannetje van gister (rijst en dahl) weer met de mededeling dat we geen water mogen innen omdat het hier erg schaars is. Natuurlijk stoppen we direct en ruimen alles weer op, vervolgens komt de bedrijfsleider en vraagt of we water nodig hebben, na ons bevestigende antwoord mogen we toch onze tank vullen.

Als we ergens onderweg stoppen voor wat fruit, worden we aangesproken door een man, die ons verteld dat er een mooi strand 2 km verderop is, via een smal weggetje komen we in een heel klein vissersdorpje, op het strand liggen allemaal vissersboten, er is, op een paar visser na die hun netten aan het knopen zijn, niemand op het strand. De man die ons deze plek heeft aanbevolen, zegt waar we kunnen staan, we kunnen kiezen, een parkeerplek waar het erg naar vis stinkt, of bijna op het strand tussen een paar huizen in, waar de lucht wat frisser is. De keus is dus snel gemaakt en we parkeren vlak aan het strand, echt een heel mooi plekje, met maar één belangrijk nadeel, ze zijn hier geen toeristen gewend, met als gevolg dat het hele dorp uitloopt en naar ons komt staren. In eerste instantie maken we een praatje zover dat gaat, niemand spreekt engels, dan pakken we onze boeken en gaan lekker lezen, in de hoop dat iedereen zijn eigen gang weer gaat. Even lijkt het rustiger te worden, maar dat is van korte duur, de school is uit en alle kinderen staan nu te staren.

We besluiten onze fietsen te pakken en naar het dorp te fietsen om wat te eten, er is eigenlijk niet veel te krijgen, we eten een soort pannenkoek met een groentevulling, wat erg lekker smaakt.

Als we terug komen bij de camper zitten er een paar jongens op de camper en proberen zo naar binnen te kijken, zodra ze ons zien aankomen rennen ze snel weg. Uiteraard zijn we boos en mopperen tegen ze, maar dat heeft weinig zin, ook de ouderen zeggen niets van het gedrag van hun kinderen. We dachten dat we de camper hier veilig alleen konden laten, maar helaas dat was een illusie.

Zodra we weer buiten zitten staat het hele dorp weer om ons heen, we hopen als het donker wordt dat iedereen weer naar huis gaat, maar helaas ze blijven gewoon rond de camper hangen. Wij besluiten binnen koffie te gaan drinken in de hoop dat ze eindelijk weg gaan en dat gebeurd gelukkig, maar zodra wij de stoelen op het strand zetten, om van de zee te genieten staan er weer een stel jongens bij ons, we geven het op en blijven maar gewoon zitten.

Even later komt er een vissersboot het strand op gevaren en die wordt later met vereende krachten het strand opgetrokken, terwijl de mannen samen een lied zingen. Dit is toch wel weer heel speciaal.

P1020796P1020797

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 9 januari Malpe Beach N 13 21.596 E 74 41.915 (72 km)

Om 6 uur word er al op de deur geklopt, daarna weer om half 7, er staan al weer veel kinderen rond de camper. Het plaatsje waar we staan is perfect, maar omdat we totaal geen privacy hebben besluiten we om maar weer verder te gaan.

We rijden niet zo veel, bij Malpe Beach parkeren we de Tierelier pal aan het strand en het is er heerlijk rustig, we nemen snel een duik in de zee.

Tegen een uur of 4 wordt het steeds drukker, busladingen vol Indiërs uit de omgeving komen hierheen voor een duik in de zee, de mannen dragen zwembroeken of gewoon hun onderbroek, de vrouwen gaan altijd gekleed het water in en gillen als de besten als er een golf komt, ze hebben heel veel plezier.

Gelukkig worden we hier met rust gelaten, soms vragen ze wel wat of staan wat van een afstand te kijken maar het is absoluut niet vervelend.

Laat op de avond geven we nog een interview voor een krant, er worden wat foto's gemaakt en natuurlijk veel vragen gesteld, alles wordt keurig opgeschreven en onze namen genoteerd, toch wel speciaal.

P1020818P1020813

 

 

 

 

 

 

 

 


Zondag 10 januari Malpe Beach

Later in de middag worden we aangesproken door een perfect engels sprekende man, na een poosje met ons gepraat te hebben, nodigt hij ons uit voor een festival vanavond in de Krishna Tempel. Dit festijn wordt eens in de 2 jaar gehouden en duurt een week. Het zou toch zonde zijn als we helemaal uit Nederland zijn komen rijden en dit zouden missen was zijn argument, om half 8 haalt hij ons op, samen met zijn vrouw een zoontje rijden we naar Udupi 5 km verderop. Het is een drukte van belang, veel pelgrim reizigers, komen hier hun goden vereren. Elke avond wordt er een show gehouden, drie grote tempels worden door iedereen die maar wil voortgetrokken, maar het zijn vooral de wat oudere vrouwen die dit doen. Paul laat zich niet kennen en gaat ook mee helpen trekken, ook al moet het op blote voeten. Er is een kunstwerk van diamanten en robijnen, wat goed bewaakt moet worden het is namelijk 2 miljoen euro waard. Op een watertje vaart een bootje met een god erin wat rondom een tempeltje vaart. Als afsluiter is er een mooi vuurwerk, hierna is iedereen meteen verdwenen, het plein waar alles plaats vond is gewoon in één keer leeg, waar de mensen gebleven zijn geen idee.

We nodigen Nagi en gezin uit om wat te drinken, wat erg gezellig is, het gesprek komt al gauw op het weggedrag van de Indiërs, hij is het volkomen met ons eens dat het in India vreselijk is om te rijden, zijn mening is, als je in India kan autorijden dan kan je dat in de hele wereld. Dan komt het gesprek op de slechte wegen, iedereen is corrupt in India, degene die het meeste smeergeld betaald krijgt de opdracht, vervolgens wordt er zo'n dun laagje asfalt over een al slechte weg gelegd, dat hij binnen de kortste keren weer stuk is gereden, maar volgens Nagi zijn er over 10 jaar overal in India goede wegen, wij hopen voor hem dat hij gelijk krijgt. Als we willen afrekenen, wil hij absoluut niet hebben dat wij betalen, wij zijn zijn gasten dus betaald hij, er is geen spelt tussen te krijgen. Hier worden wij toch wel heel erg verlegen van, wat een vriendelijkheid, bij het afscheid krijgen we ook nog als aandenken een klein beeldje.

Nagi spaart ansichtkaarten van heel de wereld, waarbij het vooral om de postzegels gaat, wij zullen hem er veel gaan sturen.

P1020832P1020846

 

 

 

 

 

 

 

 


Maandag 11 januari Mercara N 12 28.397 E 75 35.987 (172 km)

Vandaag maar weer eens een rij dag richting Mysore, wat meer het binnenland in, hier kunnen we weer wat cultuur op doen, met mooie tempels en paleizen.

PICT5616PICT5610

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinsdag 12 januari Mysore N12 18.176 E 76 39.382 (142 km)

Over de eerste 50 kilometers doen we bijna 4 uur, niet dat we in een file staan, nee de weg is verschrikkelijk slecht, gaten van wel 30 cm diep, je moet dan steeds afremmen tot je bijna stil staat en dan er voorzichtig overheen, of er langs laveren, deze hele weg komen we niet hoger dan in de tweede versnelling. Maar dan opeens zomaar uit het niets hebben ze de weg vernieuwd en rijden we over een mooie gladde weg, wat een lust om te rijden. Wat we niet meer voor mogelijk hadden gehouden, komen we rond 5 uur in Mysore aan.

Het is een drukke stad met nauwelijks parkeer gelegenheid, laat staan voor onze grote truck. We besluiten om naar het Mysore Palace te gaan, daar komen veel bussen en is er vast ook parkeer gelegenheid. We moeten toestemming vragen aan de politie en aan de parkeermanager, beide vinden het geen probleem, als we vannacht hier blijven staan. Maar als het eenmaal donker is, blijkt dat we bij de verkeerde politie zijn geweest, we hadden het paleis in moeten gaan en het daar vragen, helaas krijgen we van deze geen toestemming om te blijven staan, we moeten maar naar het Art Galerie, daar kunnen we staan. Wij er lopend naar toe, maar ook daar krijgen we geen toestemming, dus wij weer terug, de politie verteld dat we geen andere mogelijkheid hebben om ergens te overnachten, we nodigen ze zelfs uit om naar de auto te komen kijken, wat vaak een positieve uitwerking heeft. Eindelijk na veel gezeur en geslijm, wordt de opperbaas gebeld en die beloofd in de loop van de avond langs te komen en dan uitsluitsel te geven. Rond negen uur wordt het hele parkeerterrein afgesloten en iedereen moet eraf, maar wij laten ons er natuurlijk niet afsturen en de opperbaas wordt weer gebeld, wij mogen nog even blijven staan. Dan eindelijk om half elf komt de opperbaas zelf en bewonderd de camper, nu is het een gelopen race en mogen we blijven staan. We hebben nog nooit zo'n moeite moeten doen om ergens te kunnen overnachten.

P1020859

PICT5618

 

 

 

 

 

 


 

 





Woensdag 13 januari Edakal Caves N 11 37.835 E 76 13.832 (128 km)

PICT5633

Eerst maar eens een bezoek aan het Mysore Palace, het eerste paleis dat in 1897 gereed was, was helemaal van hout, een paar jaar sloeg de vlam in de pan tijdens een bruiloft en brandde het tot de grond toe af. Het tweede en huidige paleis werd in 1917 opgeleverd en bevatte, raar maar waar, weinig hout. Het is een mooi paleis met brede galerijen, die een prachtig uitzicht bieden op de tuinen en de stad.

Rond één uur verlaten we Mysore en rijden langs een mooie weg weer richting de kust. Na weken van droogte krijgen we een enorme bui over ons heen, binnen de kortste keren staat alles blank, helaas ook bij ons in de cabine, de airco is nog steeds niet waterdicht, hier moeten we toch echt wat aan gaan doen, want als we straks de moessonregens krijgen willen we toch wel droog zitten.

Via een heel smalle weg, waar we natuurlijk tegemoet komende bussen tegen komen, gelukkig zijn het toeristenbussen en zijn de chauffeurs hier erg zuinig op en komen we zonder schade aan bij de grotten van Edakal.

Donderdag 14 januari Kappad Beach N 11 23. 669 E 75. 42.822 (117 km)

Op wat blaffende honden na hebben we heerlijk geslapen, ook de plaatselijke bevolking laat ons lekker met rust, het is al half negen als we wakker worden.

Na het ontbijt lopen we naar de grotten, het is een stijl pad omhoog, je kan ook met een jeep, maar wij lopen liever, onderweg zien we koffiestruiken, de koffiebonen zijn nu rood en klaar om geplukt te worden. Ook zin we apen die elkaar achterna zitten, het blijft een leuk gezicht,

De grot zelf heeft tekeningen uit van periode liggend tussen de 2e en 5e eeuw voor Christus. De tekeningen bestaan o.a. uit één koning met versierselen en een mannelijk figuur met pijl en boog, olifanten en tijgers, sommigen zijn niet afgemaakt omdat de grot werd verlaten.

Na dit bezoek rijden we weer verder naar de kust, waar we een aardig plaatsje vinden aan zee. Natuurlijk worden we weer aangesproken, ditmaal door een man die ons in de krant heeft zien staan, met foto en al.

Als we 's avonds aan het strand zitten, zien we heel grote krabben op de vloedlijn lopen, deze beesten lopen hier alleen als het donker is, overdag zitten ze ergens in een holletje in het zand. Kinderen zijn er heel bedreven in om ze te vangen, ze richten een zaklantaarn op de beestjes, rennen er achter aan en pakken ze op een speciale manier op, zonder dat ze hun vingertjes kwijt raken.

PICT5676PICT5657

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 15 januari Ponnani N 10 47.192 E 75 54. 778 (109 km)

Om half vijf worden we gewekt door afgrijselijke harde muziek, we dreunen bijna ons bed uit, Paul is in alle staten en wil al draden gaan doorsnijden, gelukkig doet hij dit niet maar gaat eens pols hoogte nemen. Na een nachtelijk gesprekje met de herrieschoppers, word de muziek zelfs uitgezet, dat vinden we toch wel netjes.

We besluiten om toch maar weer door te rijden, na dat we hebben gezwommen starten we de auto en gaan maar weer op pad.

In Ponnani vinden we een mooi plaatsje voor de nacht, het is er lekker rustig en we worden met rust gelaten door de plaatselijke bevolking. Om 10 uur stopt er een auto vlak naast de camper en er wordt met een grote zaklantaarn naar binnen geschenen, blijkt het de douane te zijn, ze willen het carnet zien en onze visa, na alles grondig te hebben bestudeerd, wensen zij ons een goede nacht en vertrekken weer.

PICT5717PICT5688

 

 

 

 

 

 

 

 

PICT5697

Zaterdag 16 januari 2010 Fort Kochi N9 57.832 E76 14.273 (138 KM)

's-Morgens niet al te vroeg wakker geworden, op de plaats waar we stonden, vlak bij de monding van een rivier, heeft de hele nacht een stevige wind gestaan, dus lekker koel geslapen. Alleen scharrelde er soms wat nieuwsgierige mannen rond, maar zonder irritant geklop tegen de 'tierelier'. We reden weg, maar Marita wilde nog wat foto's maken, gelijk worden we belaagd door opgeschoten jongetjes die tegen de cabine opklimmen om naar binnen te kijken, ze waren heel moeilijk weg te krijgen en gingen bij het wegrijden aan de wagen hangen. Gelukkig werden ze door een ouder persoon tot de orde geroepen, je zou heel gevaarlijke situaties kunnen krijgen. Verder verliep alles redelijk gesmeerd tot we op 500 meter na bij onze nieuwe overnachtingsplek(een waypoint van een overlander) kwamen. Van de 500 meter was 400 meter water, volgens de kaart was er een weg, maar niet heus, wel een veerpont maar ja die was in reparatie. Dus werd het zo'n 20 km omrijden.

Fort Kochi is een historische plaats, waar Vasco da Gama voor het eerst India betrad, met huizen van Portugese oorprong, een Nederlandse begraafplaats en Paleis. Verder vindt je hier nog een in 1568 gebouwde synagoge. 's-Middags bij het thee drinken kregen we bezoek van twee aardige Nederlandse meiden, die ons een tip gaven over een festival. We zijn daar die avond naar toe gegaan. Het bleek om klassieke Indiase dansen te gaan. De vrouwen die de dansen uitvoeren hebben een jarenlange training achter de rug en dat moet ook wel want het leek ons een zeer vermoeiend soort dansen, we hebben wel vol bewondering naar deze zeer oude kunstvorm gekeken. De kunstvorm heet 'Kathakali' waar het woord 'Katha' voor verhaal staat en 'Kali' voor spel. Na afloop nog even lekker een biertje op een terras gedronken.

P1020919P1020901

 

 

 

 

 

 

 

 


Zondag 17 januari 2010 Fort Kochi

P1020929Voor ons doen heel vroeg wakker (8.00 uur) door luid pratende mensen. De zee bleek al vol met badende Indiërs te zijn en dan bedoelen we ook vol en zeer luidruchtig. Dus werd het vroeg ontbijten en zelf ook het water in om te zwemmen, dit in tegenstelling van de Indiërs die alleen maar pootje baden. Na het zwemmen raakte Marita in gesprek met een nieuwsgierige Indiër en zo kwam ze te weten dat er ook een mogelijkheid was om de was te laten doen. Dus met een riksja naar de wasserij met ons wasgoed. Dit wordt dan in aparte kamertjes gewassen door het heel hard op beton te slaan. Toen Marita terug kwam bleek ze ook zes 'Kingfisher' biertjes bij zich te hebben en dat scheelt een hoop roepies, want in een restaurant betaal je tussen de 200 en 240 roepies per biertje en nu voor 6 'Kingfishers' 270 roepies. Honderd roepies is ongeveer € 1,50. Een van de bezienswaardigheden hier is de manier van vissen. Dit wordt Chinees vissen genoemd. Het gaat om een grote stellage langs de kant van het water en aan een grote hefboom hangt een visnet. Vier man laten het net in het water zakken en na een tijdje halen ze het net weer op. Ons leek het niet erg lonend, want na het ophalen hadden ze welgeteld 3 visjes. Misschien houden ze het alleen voor de veel rond lopende toeristen in stand.

Voor een uitgebreide uitleg over het Indiase verkeer door onze mede overlander Casper Jansen (www.ctjansen.nl) zie de rubriek 'Speciaal'.