• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

18 januari tot 29 januari 2010

Maandag 18 januari Fort Kochi

Een rustdag. We werken de site bij, halen de was op, krijgen een andere overlander op de thee en doen verder niets. Gisteravond zijn wij nog door de politie aangesproken, dat we geen biertje buiten de camper mogen drinken, wel binnen maar niet buiten.

PICT5970PICT5956

 

 

 

 

 

 

 


Dinsdag 19 januari Thattekadu N 10 07.807 E 76 41.180 (79 km)

In Thattekadu, kan je naar heel veel verschillende vogels (er zijn zo'n 270 soorten geteld) kijken, nou dat lijkt ons wel wat. Helaas zijn we lang bezig om Kochi te verlaten en de goede weg richting Munnar te vinden, we hebben ondertussen 2 wegenkaarten en de gps, maar geen van de kaarten is hetzelfde, het is gewoon op elke kruising vragen welke kant je op moet en dat werkt het beste, iedere Indiër is bereidt je te helpen. Eindelijk zitten we dan op de goede weg en rijden al vroeg in de middag Thattekadu binnen. Het dorp zelf stelt eigenlijk niets voor, er staan wat stalletjes, die wel open zijn maar waar geen toerist loopt.

We besluiten ergens aan een rivier te eten, wat een goed idee is, het is er lekker en we kunnen na afloop zwemmen in de rivier, waar wel heel veel vissen in zitten, maar gelukkig geen krokodillen.

We kunnen onze Tierelier bij een tempel voor de nacht zetten, een mooi plekje pal aan een kleine uitloper van de rivier, een heel idyllisch plekje zo willen we er wel meer, we zitten tot laat in de avond buiten en hebben sinds lange tijd geen last van muggen.

P1020955P1020950

 

 

 

 

 

 

 

 


Woensdag 20 januari Kumily N 09 37.708 E 77 09.844 (132 km)

We hebben de wekker op kwart voor zes gezet, voor de 'bird watching', aangezien je de meeste vogels 's morgens vroeg ziet, willen wij, zodra het park open gaat, voor het hek staan, dan is 6.30 wel erg vroeg voor ons doen. De tempel waar we bijstaan, begint om 5 uur een geluid te produceren, zo ontzettend hard, dat het wel een soort disco lijkt, dit gebeurd twee keer per dag, 's morgens en 's avonds beide keren om vijf uur. De “muziek” is één monotone klank, waarbij gezongen wordt in een dode taal (Sanskriet) die niet meer gesproken wordt. Dit heerlijke festijn heet “Chanten” en duurt een uur, je begrijpt wij blijven hier niet staan voor nog een nacht.

Uiteraard staan wij nu wel op tijd bij de gate, zoals gebruikelijk moeten we ook betalen voor onze camera, niet veel 25 roepies, toch mooi meegenomen. We krijgen een gids toegewezen en wandelen een eind het park in, het is net licht en al gauw zien we diverse vogels, waaronder de kingfisher een mooie blauwe vogel, een mosquitovogel die alleen muggen eet, de specht, de Indian hornbil, die heeft een heel grote snavel. Helaas zitten ze allemaal te ver weg voor goed op de foto te komen.

Voor dat we het weten zijn de drie uur, want zo lang duurt de watching, alweer om en lopen we naar de camper zetten alles weer vast en vertrekken, wat we wel jammer vinden, want de plek is echt super maar we hebben geen zin om morgen weer om 5 uur gewekt te worden door de tempelmuziek.

We rijden over een zeer smalle, maar redelijke weg, dwars door de bergen, het uitzicht is prachtig en wat heel fijn is, er is weinig verkeer op de weg, wat gewoon genieten is, maar toch moeten we blijven oppassen voor het “rode gevaar”, dat zijn de bussen hier, rood met een geel dak, de ergste chauffeurs. Dit zijn de bussen van de staat en rijden overal, de chauffeurs denken maar aan één ding, zo snel mogelijk naar de eindbestemming, hoe eerder hij daar is, hoe langer zijn pauze.

We parkeren voor de nacht vlak voor Kumily ergens op een veldje, een bewoonster komt al snel langs met de vraag of we soms een kamer nodig hebben, maar na een rondleiding door onze Tierelier begrijpt ze dat we dat niet willen. Natuurlijk moet ook haar huis bewonderen, het ziet er erg netjes uit.

In de tuin staat een peperboom, wel heel apart, ik krijg een paar strengen pepers mee, als ze van de boom komen zijn ze nog groen en kan je ze koken en daarna drogen en dan heb je groene pepers. Witte peper krijg je als je het groene velletje verwijderd en ze daarna laat drogen. Zwarte peper krijg je door de pepers zo van de boom in de zon te leggen. Alle drie de kleuren kan je na het drogen malen in de pepermolen.

PICT5749P1020961

 

 

 

 

 

 

 

 






Donderdag 21 januari Thekkady N 09 36.126 E 77 10. 021 (20 km)

Na een kort ritje komen we bij het Periyar National Park aan, we worden meteen aan gesproken door een gids, hij verteld ons, dat we hier een bootvaart kunnen maken van een uur, maar dat het om 4 uur de beste tijd is, dan heb je het meeste kans dat je wild ziet, het park zelf is maar voor een klein gedeelte toegankelijk voor bezoekers.

We besluiten om eerst maar naar de olifanten te gaan kijken, maar dat is aan de andere kant van het dorp, natuurlijk wil de gids ons wel brengen, we mogen zelf zijn salaris bepalen, als we niet tevreden zijn hoeven we zelfs niets te betalen, we gaan hiermee akkoord, de gids stapt voorin in de cabine en ik (Marita) neem plaats in het woongedeelte.

Als eerste doen we een olifantenrit, dit keer zitten we echt op de rug van de olifant,maar verder stelt het niet veel voor, het is bijna hetzelfde als met het treintje door de Efteling, alleen nu dan op de rug van een olifant. In het Bardia Natuurpark (Nepal), waar we ook olifant hebben gereden, was vele malen leuker, daar gingen we dwars door de jungle en door een rivier, daar vonden we het jammer dat het uur om was, maar hier was een half uur meer dan genoeg. We kunnen ook de olifant wassen als we willen, wat inhoud met borstel het beest schoonboenen en met een waterslang afspoelen, niet echt spannend, dus dat doen we maar niet.

P1020982P1020972Na enige aarzeling besluiten we toch naar de kruiden tuin te gaan, we dachten dat het een veldje was met overal wat kruiden. Maar het is midden in een bos en er staan kruiden struiken en bomen gewoon in de natuur. De gids geeft ons, dit keer in uitstekend engels, heel goed uitleg. We krijgen de vrucht van de cacaoboon te zien. In deze vrucht zitten de cacaobonen, met daarom heen een witte vulling, die heerlijk zoet-zuur smaakt. We zien hoe rubber elke dag wordt afgetapt. Iedere dag wordt 1 cm van de bast verwijderd en er drupt dan rubber in een potje. Vervolgens worden er matjes gemaakt en in de zon te drogen gehangen. Na 3 dagen zijn ze klaar om verwerkt te worden. Kaneel zit onder de schors van een boom en wordt heel dun van de bast afgeschrapt. Door een fermentatieproces ontstaat de heerlijke geur en smaak. We krijgen heel wat te zien, kurkuma, koriander, ananas, komijn, bananen etc. te veel om op te noemen, een erg leerzame rondleiding.

P1030013P1030014

 

 

 

 

 

 

 

 






Na de lunch, brengt de gids ons, met een riksja, naar een plaatsje bij een school waar we met de Tierelier kunnen overnachten en vraagt meteen toestemming aan het schoolhoofd, zo staan we vanavond dicht bij het centrum en kunnen dan nog wat in het stadje rondwandelen.

Nu wordt het tijd om het Periyar National Park in te gaan, voor een wandeling en natuurlijk de boottocht door de jungle. Ook hier begeleid de gids ons en verteld over bijzondere bomen, we zien ook zwarte apen (de Langoest), die erg bijzonder zijn, lustig van boom naar boom springen, deze zwarte aap is de enige in zijn soort, die alleen bladeren eet en niet zoals veel andere apen soorten bedelen bij de mensen. Nadat wij kaartjes hebben gekocht voor de boot, neemt de gids afscheid van ons, hij was tot nu toe de beste gids die we gehad hebben.

Eenmaal op de boot moet iedereen zwemvesten aan, wij doen er een beetje lacherig over. In heel India rijd men als gekken op de weg, wordt er op brommers en motors met 3 of meer passagiers gereden, zelfs met kleine baby's losjes op de arm, alles natuurlijk zonder helm en geen wet die dit verbied. Maar op een boot moet je zwemvesten gebruiken, wat eigenlijk een beetje overdreven is, zelfs voor Europese begrippen, maar ach dit is India. De boottocht zelf is erg toeristisch, maar dat was natuurlijk te verwachten. We zien wat herten, otters en veel vogels die een nest hebben in oude kale boomstammen, die in het water staan.

Na een uur is dit avontuur ook ten einde en lopen we terug naar de Tierelier en rijden we naar het plaatsje voor de nacht. Hier krijgen we nog bezoek van een klas, wel alleen de jongens, de meisjes wilden of mochten niet, daar kwam ik niet achter. Na een kwartiertje engels gepraat te hebben, dat moesten ze van hun leraar, gingen ze weer terug naar de klas, we krijgen van alle jongens een handje, wat ze prachtig vinden.

PICT5775PICT5782

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 22 januari Allappuzha N 09 29.657 E 76 19.098 (157 km)

We rijden langs een heel mooie route, de heuvels staan vol met theestruiken, hierdoor hebben de bergen een speciale kleur groen, wat schitterend is om te zien. Bij Kottayam rijden we verkeerd, maar komen we, door bij elke kruising de weg te vragen, op een binnenweggetje. Ook dit is weer een schitterende weg, als je de palmbomen wegdenkt, lijkt het veel op de Vinkeveense plassen, alleen dit is nog veel groter. De hele dag is het een feest om te rijden, weinig verkeer en redelijke wegen, zo kan India dus ook zijn.

Zaterdag 23 januari Allappuzha

Met een riksja naar de stad, we gaan een houseboat reserveren, dit is een boot die je voor een bepaalde tijd kan huren, je hebt er een eigen slaapkamer met badkamer en je wordt dan door allerlei watertjes gevaren. Dit gedeelte van Kerala (een soort provincie) is bekend om zijn 'backwaters' (een groot gebied met meren en verbindende kanalen (900 km)). Volgens een Indiër behorend tot de 15 meest bekende bezienswaardigheden in de wereld (we hebben er nog nooit van gehoord, misschien jullie wel?). Het leukste lijkt ons met een punter lekker rustig zonder motorgeluid voort laten glijden door het water. Natuurlijk doen we eerst een prijsvergelijk en dat is maar goed ook, we kunnen 22 uur een boot huren tussen de 4000 en 8000 roepies, alles inbegrepen, zelfs ontbijt, lunch, diner en alcoholvrij drinken. De keuze is niet moeilijk we reserveren de boot voor 4000 roepies, maar we willen hem wel zien voor we betalen, je weet maar nooit straks heb je een modderschuit, die elk moment kan zinken, of is alles te vies om aan te pakken. Helaas is dat nu niet mogelijk, we kunnen maandag voor we vertrekken de boot bekijken en dan betalen, dit klinkt niet onredelijk en gaan op het aanbod in.

We winkelen nog wat en vinden voor Paul een paar sandalen, hij past maat 7 maar helaas die zijn te klein, we vragen om maat 8, als Paul die aantrekt zijn ze wel erg groot, we kijken naar de maat blijkt het 10,5 te zijn, ach dit is India, je weet maar nooit, misschien passen ze wel, of ze merken niet dat ze wat te groot zijn en dan heb ik toch wat verkocht.

We zien ook nog een waterman, een auto met allemaal grote 20 liter flessen water in zijn achterbak, de man vraagt 50 roepies (€ 0,70) per 20 liter, we spreken af dat hij vanavond om 6 uur 15 flessen komt brengen. Precies op tijd staat hij voor de camper en vind het allemaal prachtig, geduldig wacht hij tot alle flessen zijn leeggepompt en wil morgen wel weer komen brengen, maar dat is natuurlijk niet nodig, we hebben nu wel genoeg water voor een week.

P1030058P1030057

Zondag 24 januari Allappuzha

Een rustdag vandaag, de waterman komt nog langs en vraagt of we bij hem komen eten, waar we vriendelijk voor bedanken, de man spreekt bijna geen engels en dan is de conversatie gauw over en wordt het staren en daar hebben we vandaag geen zin in.

Tegen een uur of vier wordt het druk op het strand, het is zo druk als op een mooie zomerdag in Zandvoort, maar niemand zit in badkleding, de dames hebben hun mooiste jurken aan, de mannen lange broeken met een overhemd, eventueel met lange mouwen. Hele families zitten, of lopen langs de vloedlijn en kletsen wat, er wordt ijs verkocht, je kan vliegers kopen voor de kinderen, die met een rolletje garen worden vastgemaakt, waardoor ze even later weer losbreken. Niemand maakt zich druk, alles gaat zo gemoedelijk en rustig, ook dit is India.

PICT5838PICT5834

 

 

 

 

 

 





Maandag 25 januari Allappuzha Backwater N 09 27.857 E 76 21.685 (9 km)

Zoals afgesproken staan we om half tien bij de winkel voor de deur waar we hebben geboekt voor onze houseboat. We kunnen gewoon met onze Tierelier omdat er genoeg parkeerplaats voorhanden is bij de opstapplaats. Er rijdt een brommer voor ons uit, die ons naar de plaats van bestemming brengt, er is inderdaad ruimte zat om te parkeren en het mooie is, dat het terrein 's nachts wordt afgesloten, wat wel een geruststellend gevoel geeft.

Na inspectie van de boot, hij ziet er echt heel mooi en goed onderhouden uit, het is alleen een motorboot en geen punter, pakken we onze spullen en installeren ons voor een tochtje van 22 uur. Wij hebben de boot voor onszelf en hebben 3 man personeel, de kok, machinist en kapitein, wel erg luxe hoor!!

Het varen is zeer relax, we zitten echt eerste klas, op heerlijke luie stoelen, lekker in de schaduw, de motor sputtert er zachtjes op los, overal om je heen zie je de mooiste vogels. Langs de kant van het water zie je overal vrouwen in het water staan, soms wel tot hun middel, de was doen, wat met grof geweld gebeurd, de kledingstukken worden heel hard op de grond geslagen, om zo het vuil eruit te krijgen. Ook de afwas wordt op de zelfde plek gedaan, terwijl er 2 meter verderop iemand zich staat te wassen.

PICT5862

Door het vele wasmiddel dat in het water terecht komt, samen met de uitwerpselen van de mensen, kan de waterhyacint, (Afrikaans mos of Nijl sla) zich hier goed uitbreiden, hele kanalen zitten vol met deze plant, soms wel 30 cm hoog, je ziet het water er helemaal niet meer doorheen, de mensen houden een eigen plekje plant vrij voor eigen gebruik, maar dat is eigenlijk onbegonnen werk.

Voor de lunch meren we af bij een mooi stil plaatsje, je hoort er heel veel vogels, het is net of je in het oerwoud zit. Natuurlijk is er verderop een huisje, zoals in heel India overal is bewoning, waar een man zit te vissen, gewoon een bamboe stokje met daaraan een touwtje met wat brood.

Na een uitgebreide lunch,varen we nog een tijdje door allerlei watertjes we meren voor de nacht af vlak bij het opstap punt, we wandelen een uurtje door een klein langgerekt dorpje, waar je niet met de auto komen kan. Ook hier is het erg rustig, we worden door kinderen begroet, die dan meteen om een pen vragen, helaas voor hun die hebben we net niet bij ons.

Terug op de boot, krijgen we een prima diner, daarna wordt ons gevraagd hoe laat we gaan slapen, als we antwoorden een uur of tien, is dat toch wel erg laat. De bemanning slaapt op het dek waar wij zitten en die gaan al om negen uur plat, dus worden wij vriendelijk verzocht om dan naar onze hut te gaan. Even na negen trekken wij ons terug, nemen een douche en vallen daarna direct in slaap.

P1030073

P1030066P1030061

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinsdag 26 januari Varkala N 08 44.121 E 76 42.259 (117 km)

Na een goede nachtrust worden we al om 7 uur wakker en het is prachtig buiten, er hangt een beetje mist boven het water, de vogels vliegen er lustig op los, het is net of we in een sprookje beland zijn, dit is echt genieten.

Na het ontbijt varen we nog een klein stukje en dan is er een einde gekomen aan deze geweldige vaart. De Tierelier staat er nog net zo bij als we hem gisteren hebben achter gelaten, wat ook te verwachten was, na een vriendelijk afscheid vertrekken we richting Varkala.

Hier komen we rond één uur aan en nemen een meteen een duik in de Indische Oceaan, die wel een behoorlijke branding heeft, maar toch heerlijk is om in te zwemmen. We staan op een heel mooie plaats boven op een rots, ongeveer 50 meter boven de oceaan, hierdoor hebben we een prachtig uitzicht op het strand en de zee. Vanavond kunnen we zo van ons plaatsje de zon in de zee zien zakken, tenminste als we dat te zien krijgen, zolang we in India zijn hebben we dat nog niet gezien, er hangt altijd bewolking boven de horizon, zodat de zon daar al achter verdwenen is voor hij werkelijk verdwijnt.

P1030093

Woensdag 27 januari Varkala

Varkala zelf is een erg toeristisch dorp, er zijn veel winkeltjes met souvenirs, kleding en natuurlijk veel restaurantjes, die boven op de rotsen staan en waar je een mooi uitzicht hebt over de zee, ach voor een paar dagen is dit ook wel weer eens leuk. Natuurlijk gaan we in één van die restaurantjes eten en we bestellen een biertje erbij, als we het biertje krijgen is het flesje in krantenpapier gewikkeld en het glas is ingepakt met een servetje, het flesje zelf wordt na het inschenken direct onder de tafel gezet. Er mag namelijk geen alcohol in het openbaar gedronken worden, als een restauranthouder op zijn tafels asbakken en servet-houders heeft staan, met reclame voor bier, weet je dat hij stiekem bier verkoopt, op de rekening staat pop in plaats van bier. Ook op straat (toeristenplaatsen) is overal reclame voor bier, in de vorm van grote reclame borden, maar je mag het niet drinken. Zou de politie werkelijk zo dom zijn dat ze niet weten dat er alcohol wordt geschonken???

P1030131P1030120

 

 

 

 

 

 

 

 


Donderdag 28 januari Varkala

Onze badpakken zijn vannacht gejat, we hadden ze buiten laten hangen omdat ze nog niet droog waren. Wij zijn genoeg gewaarschuwd, laat niets buiten staan of hangen, maar wij waren natuurlijk weer eens eigenwijs en dachten wat moeten ze met die badpakken. Alles willen ze graag hebben, ook al hebben ze er zelf niets aan. Zo wilde er er al iemand een Nederlandsboek hebben, of een schelp, nota bene bij hun op het strand gevonden, ze zien het allemaal als een souvenir. Gelukkig hebben we nog een stel badpakken en kunnen we gewoon zwemmen, want zwemkleding is hier bijna niet te koop.