• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

30 januari tot 18 februari 2011

Zondag 30 januari t/m dinsdag 9 februari 2011 Port Klang

Je zal altijd zien als het water je tot de lippen reikt dan is de redding nabij!! Zo dus ook bij ons. De verscheper die ons een heus contract aanbood, is wel heel erg duur, we zoeken dus nog even verder. De volgende dag krijgen we twee aanbiedingen met vertrekdatum van roro schepen die er financieel toch wat aantrekkelijker uitzien. De eerste aanbieder vertrekt 18 februari vanuit Port Klang, kat in het bakkie dus. Maar deze Joe Martin heeft ons al eens eerder wat beloofd en niet nagekomen. Om eerlijk te zijn is het vertrouwen in Joe een beetje weg.

De tweede aanbieder vertrekt 14 februari vanuit Singapore. Het kordate optreden van Ivy Khoo, van Wallenius Wilhelmius Logistics, doet ons besluiten om met haar in zee te gaan. Het vervelende is dat de Tierelier niet in Singapore mag rijden, zodat we een vervoerder moeten zoeken die ons naar de haven brengt. Maar overal weet Ivy een oplossing voor te vinden, ze komt met een bedrijf die ons vanaf de douane naar de haven gaat brengen.

Tussen al dit geregel in, moeten de buitenbakken van de camper nog schoon en de cabine moet ook nog grondig schoongemaakt. Ook hier zijn we weer een paar dagen mee bezig, Wij gaan met de trein een dagje naar KL, wat niet echt een goed plan is. Omdat het Chinees Nieuwjaar is, hebben er veel mensen vakantie, waardoor de treinen overvol zijn en er heel veel winkels hun deuren gesloten hebben. Maar we kunnen kopen wat we nodig hebben, een nieuwe batterij voor mijn laptop en één voor mijn fototoestel

P1070335 [foto's website]P1070333 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook al is de trein nog zo vol, er is altijd één wagon waar alleen vrouwen in mogen, dit staat op elke deur groot aangegeven in de vorm van een vrouw. Deze wagon is een stuk minder druk dan de rest van de trein, maar om nou in mijn eentje daar te gaan zitten lijkt mij ook wat overdreven.

Als we op een avond terug komen van het eten, likt het wel of de camper in de brand staat. Maar wat blijkt, de tuinman is bezig met ongedierte bestrijding, elke put en goot wordt grondig onderhanden genomen, wat met zoveel rook gepaard gaat dat je seconden lang niets anders ziet dan witte rook. Gelukkig draagt de man wel iets van een gasmasker, want hij staat er met zijn neus bovenop,

P1070329 [foto's website]


Vooral de week van het Chinese Nieuwjaar duurt erg lang, er gebeurd niets, we moeten gewoon afwachten, tot er bericht komt of de boot vaart en of er plaats is op de boot van 14 februari. Eindelijk krijgen we dan op 8 februari te horen dat we met de boot mee kunnen, pff wat een opluchting, eindelijk kunnen we dan wat ondernemen. Morgen rijden we richting Singapore, eindelijk!!!

Woensdag 9 februari Melaka

Het is heerlijk om weer eens een stukje te rijden, eindelijk na weken wachten gebeurd er weer eens wat. In Melaka parkeren we weer op het mooie plekje bij de rivier. Helaas kunnen we dit keer de fietsen niet gebruiken, want die zijn schoon en dat willen we zo houden. Om toch wat te eten en onze mail binnen te halen moeten we lopen naar het winkelcentrum, maar de afstand valt best mee, binnen een half uur zijn we op de plaats van bestemming. Na een lekker maaltijd en het ophalen van onze mail lopen we weer terug en slapen als roosjes op deze rustige plaats.

Donderdag 10 februari t/m 13 febrauri Johor Bahru

De laatste 200 km, naar Johor Bahru, rijden we via de tolweg wat natuurlijk lekker opschiet. We parkeren de truck op een parkeerplaats bij een restaurant, op de Danga Bay. Het is geen rustig plekje, de auto's razen, op een tiental meters afstand, aan ons voorbij. Johor Bahru is een zeer drukke stad en we mogen blij zijn dat we een plekje hebben gevonden, de manager van het restaurant heeft er geen problemen mee dat we hier een paar nachten blijven staan.

P1070296 [foto's website]P1070293 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


P1070302 [foto's website]P1070297 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aangezien we met de Tierelier niet in Singapore mogen rijden, moeten we vervoer zien te regelen die de truck naar de haven kan brengen. Via Ivy Khoo, van Wallenius Wilhelmius Logistics, hebben we een bedrijf opgekregen die dit klusje kan klaren, morgen gaan we naar zijn kantoor in Singapore.

Op vrijdag gaan we de grens van Singapore over, we nemen de bus vanaf de parkeerplaats, die ons in 10 minuten naar de grens brengt. Om de grens over te komen moet je heel veel lopen, door lange gangen. Na de douane van Maleisië te hebben beslecht, moeten we met een bus over een brug door niemandsland, daar weer uitstappen en door de douane van Singapore. Hier is de controle veel strenger en staan er lange rijen wachtende, maar na enig geduld, komen we er dan eindelijk, zonder problemen door. We moeten weer met de bus en zitten daar vervolgens meer dan een uur in, om in het centrum aan te komen. Met een taxi leggen we het laatste stukje af, we worden keurig voor de deur afgezet. Eenmaal binnen gaat alles razend snel, even het carnet laten zien, de prijs afspreken, waar de auto heen moet en op welke tijd hij in de haven moet zijn. Er wordt even contact gezocht met Ivy en alles is in orde, maandag moeten we zelf om 9 uur door de Maleisische grens gaan en ergens op de brug wachten. De chauffeur van de sleepauto vind ons dan wel. Blij en opgelucht dat dit alles is geregeld gaan we nog even bij Ivy langs om de laatste dingen te regelen. Hierna is al het papier werk voor dit moment geregeld en kunnen we ons weer storten op de buitenschoonmaak, wat morgen aan de beurt komt.

P1070337 [foto's website]P1070303 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In Singapore zijn een paar bedrijven die trucks en legervoertuigen schoonmaken voor Australië, maar daar kunnen wij geen gebruik van maken, we mogen in Singapore niet rijden en moeten dus iets zoeken in Johor Bahru. Na veel zoeken vinden we een bedrijfje die een bus aan het schoonmaken is. We vertellen wat we willen en ze beloven hun best te doen en dat ze de truck helemaal schoon krijgen. Met 4 man gaan ze aan de slag, maar al gauw blijkt dat schoon, voor hen, iets anders betekend, dan voor ons. Als het dak klaar is ga ik even kijken hoe het eruit ziet, het is werkelijk schoner geworden, maar niet goed genoeg voor Australië. Er blijft niets anders over dan zelf een emmer met sop te pakken en het vuil grondig te verwijderen. De hele verdere dag zijn we bezig echt alles wordt onder handen genomen. De achterbumper sloopt Paul eraf, zo ook de zijkant en nog meer losse onderdelen die makkelijk te verwijderen zijn. De zandplaten zijn nog nooit zo schoon geweest, Alles wordt tot in de puntjes gepoetst en geboend, maar we krijgen hem nooit helemaal schoon, dat gaat gewoon niet. We zijn dan ook bang dat hij niet door de keuring komt, maar we kunnen gewoon niet meer doen als dit. Kortom we hebben ons best gedaan en hopen maar op het beste. Na deze grote schoonmaak, rijden we weg en je raad het al, het begint met te regenen, ach de hele onderkant weer vol met zand, hier worden we wel een beetje moedeloos van.

P1070351 [foto's website]P1070346 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 



Op zondag zetten we nog even de laatste puntjes op de i, waar we de hele dag mee bezig zijn. We nemen een hotel, zodat we morgen helemaal klaar zijn voor vertrek.

Dan is het eindelijk maandag en gaat de truck naar de haven voor verscheping, we hebben de laatste dagen heel hard gewerkt en nu moeten we maar hopen dat alles verloopt zoals we hebben afgesproken.

P1070355 [foto's website]P1070354 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1070362 [foto's website]P1070359 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 







Als we willen wegrijden van de parkeerplaats van het hotel staan we ingeparkeerd en kunnen de draai niet maken om eruit te komen. Er wordt gezocht naar de eigenaar maar niemand weet van wie de auto is. Het kost even wat tijd en moeite maar na veel heen en weer steken, komen we dan toch op de weg en kunnen we eindelijk vertrekken. Op de weg is het druk, voor we een return kunnen maken zijn we al een paar km verder, we hebben al gezien dat aan de andere kant een behoorlijke file staat en daar komen we na de return in te staan. Via de ipad kunnen we precies zien waar we heen moeten en het gaat, ondanks de file redelijk gesmeerd. Eenmaal in de buurt van de grens zien we borden met vrachtwagens boven de weg en die volgen we. Maar ergens gaat er iets niet goed, want de borden voor vrachtwagens zijn er niet meer, nu zijn het alleen nog maar borden voor bussen en personen auto's. Wij volgen de borden met de bussen, maar worden al snel aangehouden, we mogen hier helemaal niet rijden en moeten terug. Ja dat willen we wel, maar dan moeten we spookrijden en dat is ook in Maleisië verboden. Men wil ons op de bon slingeren maar Paul weet dat te voorkomen. Na veel heen en weer getelefoneer, wordt de weg voor ons vrijgemaakt en kunnen we een andere weg nemen die ons terug brengt naar de weg, maar dan wel terug Johor Bahru in. Na een return rijden we weer de goede kant uit en volgen de vrachtauto's die hier in overvloed rijden. Eindelijk komen we bij de grens aan waar we Maleisië gaan verlaten. Het is even wachten op de ambtenaar die het stempeltje mag zetten in het carnet, verder gaat alles gaat heel soepel. Opgelucht rijden we Maleisië uit, richting de brug waar de truck, die ons gaat slepen naar de haven, al op ons staat te wachten. Ang Lian stapt bij ons in en vraagt meteen om het carnet en onze paspoorten. Zoals afgesproken hebben we alles bij de hand en we volgen de truck die naar de grensovergang van Singapore rijdt. Deze douane bevind zich onder de grond, we moeten onze truck op een speciale plaats parkeren om zo het carnet in orde te maken. Als ik Paul de visumkaarten voor Singapore zie invullen, slaat de schrik mij op het hart, we hebben ons in Maleisië niet laten uitstempelen. Ik vertel het aan Ang Lian, deze schrikt even, maar zegt als we Maleisië niet meer ingaan dan is dat geen probleem. Helaas moeten we wel terug want al onze spullen staan nog in het hotel. Ja dan wordt alles anders we komen Singapore niet in, we moeten terug om een uitreis stempel te halen. Er wordt druk overlegt, er blijft voor ons niets anders over dan, met de bus, terug te gaan naar Maleisië, terwijl Ang Lian alles verder zelf afhandelt. Morgen moeten we dan terug naar Singapore om het carnet op te halen in het kantoor van Ang Lian. Er zit voor ons niets anders op, dan de laatste spullen uit de camper te halen en af te sluiten, voor we het weten worden we door een douanebeambte naar de bus gebracht. Hoe dit heeft kunnen gebeuren, geen idee, we hebben ondertussen al zoveel grenzen gepasseerd, dat we het wel kunnen dromen en toch maak je dan op zo'n belangrijk moment deze beginnersfout. Maar goed het is niet anders en voor we het weten zitten we in de bus naar de Maleisische kant van de grens. Hier moeten we uitleggen wat er gebeurd is zodat we weer legaal het land in kunnen. De paspoorten worden van de ene beambte naar de andere gebracht, maar uiteindelijk mogen we door en wenst men ons een prettig verblijf in Maleisië. Het is even over tienen als we Maleisië weer in komen, we eten ergens een ontbijtje en nemen de bus terug naar het hotel, we zijn gesloopt.

P1070376 [foto's website]P1070375 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 





Ivy heeft ondertussen ook niet stil gezeten en een bedrijf gezocht in Australië die ons weer “vrij” kan krijgen. We schrikken weer even van een bericht wat één van die bedrijfjes stuurt, dat het wel maanden kan duren voor we de Tierelier vrij krijgen, we hebben een invoerdocument nodig. Na enig surfen op internet blijkt de man ongelijk te hebben, we komen gewoon met het carnet het land in, dat is voldoende. Wel moeten er hele formulieren worden ingevuld, hier is Paul weer een poosje zoet mee.

Ondertussen regelen we een hotel in Singapore, een vlucht naar Perth en tot slot nog een hotel in Perth, bijna de hele dag hangen we voor de laptop, maar dan is alles eindelijk geregeld.

We hebben heel veel werk verricht om Australië binnen te komen, er is geen land geweest, tot nu toe, die het ons zo moeilijk maakte. Het is te hopen dat al deze moeite niet voor niets is geweest en Australië zo mooi is als iedereen zegt.

Dinsdag 15 februari t/m vrijdag 18 februari Singapore

De volgende ochtend komen we tot de conclusie dat het uitreis kaartje, voor Maleisië, van Paul verdwenen is. Nu zijn we daar altijd heel zuinig mee, maar ja nu is het weg, het is gister vast ergens bij de douane blijven liggen, we hebben vandaag weer wat uit te leggen, straks gaan ze ons nog herkennen. We pakken alles weer in en nemen de bus naar de grensovergang, de douane doet niet heel lastig, er wordt even overlegt en dan krijgt ook Paul de begeerde stempel in zijn paspoort. We hebben Maleisië voor de laatste keer verlaten, misschien komen we er ooit nog eens terug, we kijken terug op een fijne periode.

In Singapore zoeken we meteen het hotel op wat we hebben geboekt, brengen de bagage naar de kamer. We vertrekken meteen weer om het carnet op te halen bij Ang Lian. Dit ligt zoals afgesproken keurig op ons te wachten, gister is alles verder keurig afgehandeld, de truck is op de kade afgeleverd en staat als het goed is nu op de boot. We hebben ondertussen bericht gehad dat de boot vanmiddag om 18.00 uur vertrekt. Voor ons is er nu niets meer te doen, dan alleen maar afwachten, wat een rust heerlijk!!!

Zaterdagochtend vertrekken we om 9 uur met het vliegtuig naar Perth, ruim 5 uur vliegen. De laatste dagen in Azië brengen we heel rustig door, het hotel heeft een zwembad, wat we regelmatig gebruiken, winkelen wat en verder doen we niets.