• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

21 september tot 16 oktober 2010

Dinsdag 21 t/m woensdag 22 september Bang Saen N 13 16.803 E 100 55.058 (59 km)

Wat hier erg opvalt is, dat er veel oude mannen met heel jonge meisjes, rondlopen. Die ouwe lu..... lopen kwijlend achter de mooie meisjes aan, het is eigenlijk best zielig zoals die mannen zich gedragen. Zo komen we in gesprek met een 63 jarige man, hij heeft een vriendin van 28 en vindt dat heel normaal. Op mijn vraag waarom zo jong antwoordt hij, heb je wel gezien hoe oud de vrouwen eruit zien als 50 jaar zijn?? Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik daar niet zo oplet, ze zullen er wel ouder uitzien als de doorsnee “blanke” vrouw. Hun leven is ook veel zwaarder en intensiever als dat van ons. Maar wat mij opvalt is, dat hij zeker al een poos niet in de spiegel heeft gekeken, hij ziet er ook niet al te florissant uit, met zijn door drank verlopen kop.

Er wordt midden in de nacht op de camper geklopt, natuurlijk doen we niet open, het is een lokaal die iets te diep in het glaasje heeft gekeken. Hij wil zijn engels oefenen en roept allerlei vragen naar ons. Zo van How are you? What is your name, enz. wij geven geen antwoordt en de man druipt na een poosje weer af en het wordt weer stil rond de camper.

Verder hebben we het druk, de site moet nodig bijgewerkt, ook zijn we benaderd door een journaliste van de Gooi en Eemlander voor een interview. De vragen heeft ze ons ge-emaild en wij proberen daar zo uitgebreid mogelijk een antwoordt op te geven. Nu we toch bezig zijn boeken we meteen even een vlucht naar Nederland, we komen 17 december aan en vertrekken weer op 9 januari. Natuurlijk moeten we een huisje hebben, de caravan is in de winter veel te koud. We vinden iets in Leersum, maar of het ook doorgaat is nog de vraag. We zoeken ondertussen naar mogelijkheden om met de boot naar Indonesië te varen en later naar Australië. Zo zitten we 2 dagen achter de laptop en in een gezellig internetcafé.

P1050399 [800x600]PICT0344 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 23 september Samut Prakan N 13 34.347 E 100 35.921 (91 km)

 

We bezoeken de grootste krokodillen farm van Azië, als je van krokodillen houdt is dit de plaats waar je wezen moet. Er zijn echt duizenden van deze beesten van zeer klein tot het reuze formaat. We kijken onze ogen uit, zoveel krokodillen en zoveel verschillende soorten, dat is toch wel heel speciaal. We kunnen via allerlei loopbruggen over de verblijfplaatsen lopen, soms liggen ze hutje aan mutje, onder de bruggen. Maar er zijn ook plaatsen in het water dat je ze echt niet ziet, we kunnen ons nu goed voorstellen dat je verast kan worden door deze vleeseters. Er wordt ook een show gegeven, waar behoorlijk met de krokodillen wordt geworsteld, er worden handen en zelfs het hoofd van de bewaker in de bek van het beest gehouden. Als je ziet hoe snel ze hun bek kunnen sluiten, is dat een behoorlijke uitdaging, gelukkig gaat alles goed en verlaten de bewakers met al hun ledematen de show. We kunnen nog tegen betaling een foto laten maken, waar we samen met de krokodillen op staan, maar zien dat toch niet zo zitten en laten het aan ons voorbij gaan.

PICT0300 [800x600]PICT0267 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PICT0383 [800x600]

Vrijdag 24 t/m zondag 26 september Cha Am N 12 48.660 E 99 59.466 (220 km)

Zoals iedereen wel weet, houden wij niet van de snelweg en zoeken zoveel mogelijk de kleinere wegen op, dat is lekker rustig en veel leuker om te rijden, je komt zo door de leukste dorpjes. Vandaag doen we dat dus ook, nu waren we hier al een paar maanden eerder al geweest, alleen van zuid naar noord, nu gaan we van noord naar zuid. Toen zijn we omgedraaid, omdat er een brug in aanbouw is en de noodbrug er niet erg betrouwbaar uitzag. Oké vandaag staan we weer voor die brug, ik (Marita) wil omdraaien, maar Paul ziet het niet zitten om weer een heel eind om te rijden. Paul vraagt aan een lokale chauffeur of de brug stevig genoeg is en of we erover kunnen, het antwoordt is dat het geen probleem is. Helaas is de toerit naar de brug zo smal, dat voor Paul het in de gaten heeft, hij het zonnescherm er afrijdt, een telefoonpaal stond in de weg. Meteen staat er een man die ons verteld dat we niet over de brug kunnen omdat hij ons niet kan dragen. De enige mogelijkheid is om achteruit de toegangsweg te verlaten, om eerlijk te zijn vraagt dat veel stuurmanskunst, gelukkig komen we hier verder zonder schade uit. Eenmaal weer terug op de normale weg, bekijken we de schade van het zonnescherm, die blijkt totaal loss, we moeten het van de truck slopen en zijn daar weer een paar uur mee bezig. We laten het achter bij een mevrouw die daar zit met haar kraampje met etenswaar, ze is er dolgelukkig mee. Gelukkig heeft Tierelier geen verdere schade opgelopen en zullen we in Australië een nieuw scherm moeten kopen. Na een paar uur vertraging rijden we weer terug en komen om 4 uur in Cha-Am aan, waar we snel een internetcafé opzoeken om onze kleinzoon Nils toe te zingen, hij is vandaag 8 jaar geworden.

PICT0392 [800x600]PICT0396 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 


Natuurlijk huren we weer een brommertje en genieten van een mooi plekje direct aan zee. Helaas hangen hier speakers aan de lantaarnpalen en daar komt een vreselijke herrie uit. Steeds maar weer hetzelfde deuntje, met een of andere reclame, Paul gaat op onderzoek uit en vind een onbemande versterker die hij meteen zachter zet. De omstanders vinden het prachtig en steken hun duim omhoog, blijkbaar ergert iedereen zich aan de herrie maar niemand durft er iets aan te doen. Zo wordt ons plaatsje een oase van rust.

Na weken dubben doe ik het wel, doe ik het niet, hak ik de knoop door en ga naar de kapper en laat mijn haar kort knippen. In India had ik het eens laten knippen en dat was mij niet bepaald bevallen, maar nu is het resultaat heel bevredigend. De kapster vind het maar niks dat ik het zo kort wil, elke keer moet ik zeggen dat het nog korter mag, uiteindelijk ben ik zeer tevreden en zie er jaren jonger uit.

Maandag 27 september Prachuakhiri Khan N 11 46.454 E 99 47.773 (162 km)

We rijden bijna de zelfde weg die we een paar maanden geleden ook al gereden hebben, hier is Thailand op zijn smalst, namelijk maar 12 km. De weg is mooi, we proberen weer zoveel mogelijk langs de kust te rijden, wat vaak heel smalle maar stille wegen zijn.

Als we ergens wat gaan eten, horen we van de uitbater, dat we het militair-terrein waar we al een paar keer voorbij zijn gereden, kunnen oprijden en daar aan zee kunnen overnachten. Natuurlijk proberen we dat en inderdaad we worden er toegelaten, na het opgeven van naam, nationaliteit en het plaatsen van een handtekening mogen we het terrein op. Het is een mooi maar druk strand, tenminste in het weekend, als de Thai een dagje vrij heeft en hier komt recreëren, maar vandaag is het er lekker rustig.

Later op de avond wordt er op de deur geklopt, een militair staat voor de deur, we mogen hier niet blijven staan, het zou te gevaarlijk zijn. Dat is wel een beetje vreemd, we staan op nog geen 100 meter van een checkpoint, waar dag en nacht militairen zitten en dat zou niet veilig zijn?? Toch moeten we de man volgen die ons naar een parkeerplaats brengt, die veel verder van het checkpoint ligt. Het is altijd vervelend als je je weer moet verplaatsen, alles moet immers weer vast gezet worden, maar binnen 10 minuten zitten we weer achter de laptop om de film af te kijken die we aan het kijken waren.

P1050445 [800x600]P1050431 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinsdag 28 september Thumgwualaen Beath N 10 22.835 E 99 16.440 (197 km)

P1050451 [800x600]

 

Alweer een reisdag, we komen langs prachtige witte stranden die er helemaal verlaten bij liggen, we rijden zelfs langs duinen kompleet met dennenbomen, het lijkt Schoorl wel. Helaas hebben we geen eten in voorraad bij ons, anders hadden we hier wel een dagje willen blijven staan.


Als we 's avonds wat willen gaan eten, staan Caroline en Günter opeens voor de deur. Een Australisch stel die we al in Cha-Am ontmoet hebben, nu komen we elkaar hier weer tegen. We besluiten om gezamenlijk uit eten te gaan, ze geven ons veel tips over Australië, waar we wel en niet naar toe moeten gaan. Allemaal informatie die niet in de Lonely Planet staat. Na een heel gezellige avond nemen we afscheid en beloven, als we elkaar niet weer tegen komen, om ze in Australië op te zoeken.

P1050438 [800x600]

Woensdag 29 september Ranong N 10 00.390 E 98 36.794 (146 km)

Als eerste brengen we een bezoek aan de supermarkt, om onze voorraden weer aan te vullen. Het is even voor elven als we voor de kassa staan, tot onze verbazing krijgen we de wijn die in de kar ligt niet mee. Wat blijkt, je kan in Thailand alleen alcohol in de supermarkt kopen tussen 11.00 en 14.00 uur en van 17.00 tot 22.30 uur (we wilden afrekenen om 10.55. maar geen wijn we moeten echt wachten, nu ja dan maar een andere keer), waarom deze maatregel is, we hebben geen idee. Deze regel zal er zeker niet toe bijdragen dat er minder alcohol wordt gedronken, je past gewoon de tijden dat je boodschappen gaat doen aan de alcohol verkoop aan.

De hele dag hebben we slecht weer, het water komt met bakken uit de lucht, we moeten onze snelheid behoorlijk aanpassen, omdat het zicht heel slecht is en de wegen spiegelglad zijn.

We parkeren net iets ten noorden van Ranong, hoog boven de haven, waar we mooi uitzicht hebben op de bergen aan de overkant van de rivier. Daar ligt Birma, een land wat niet toegankelijk is voor onze Tierelier.

P1050456 [800x600]P1050453 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Donderdag 30 september t/m zondag 3 oktober Phuket Karon Beach

N07 51.221 E98 17.497 (333 km)

Na weer een lange dag rijden arriveren we in Phuket, we parkeren de Tierelier op nog geen 20 meter van de zee. Als we de klap open doen hebben we prachtig uitzicht over de Andaman zee. De eerste dag houden we echt een rustdag we huren stoelen en genieten van het mooie weer en de mooie azuurblauwe zee. Helaas is dit de enige dag met mooi weer. De dagen daarna is het weer veel slechter, het regent regelmatig en er waait een harde wind. We willen eigenlijk een boottochtje maken, naar één van de eilanden en daar te snorkelen, maar dat heeft geen zin met dit weer. We doen wat kleine klusjes aan de auto en doen het verder lekker rustig aan.

Het eiland Phuket is bijna helemaal in beslag genomen door de toerist, er is bijna geen Thai meer te bekennen. Natuurlijk werken ze in de vele restaurants, of in de souvenirs winkels, maar het is allemaal heel anders. Wij vinden het leuker als we tussen de “echte” Thai zitten, het eten te eten wat zij ook eten en de sfeer te proeven, hoe zij leven, helaas mis je dit in Phuket.

P1050462 [800x600]P1050461 [800x600]

PICT0421 [800x600]

Maandag 4 oktober Krabi N8 03.687 E98 55.178 (201 km)

Alweer een jaar ouder geworden vandaag, Paul zingt 's morgens ons verjaardagslied en de kinderen doen dit ook, on line via Google talk. Zo wordt het toch nog een beetje feest ook al ben ik ver van huis. Verder wil ik iedereen bedanken die mij, in de vorm van mail, gastenboek of de 138 kaartjes die ik heb mogen ontvangen, om mij met mijn verjaardag te feliciteren, het is hartverwarmend. Dank jullie wel!!!

We zouden vandaag gaan snorkelen of kanovaren maar het weer laat het nog steeds afweten, daarom besluiten we om maar weer een stukje zuidelijker te rijden. Uiteindelijk komen we uit in Krabi, een stadje aan de monding van de Marina rivier. Van hier uit kan je boottochten maken naar de vele eilandjes die hier voor de kust liggen, hier kan je snorkelen, duiken en nog veel meer spannende dingen doen.

P1050476 [800x600]P1050474 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Dinsdag 5 oktober Pak Bora N6 50.417 E99 45.035 (238 km)

Nu we weer in het zuiden van Thailand zijn, zien we weer veel moslims, de vrouwen met hun hoofddoekjes. Regelmatig een moskee met daaruit het gejank van de imam, met de daarbij behorende indringende “muziek”, wat een aanslag op je gehoor is. Maar toch valt mij iets op, vooral bij de vrouwen, ze accepteren elkaar en hebben respect voor een ander. Zo zag ik gisteravond een moslima, ze had bijna haar hele lichaam bedekt, alleen haar handen en een beetje van haar gezicht waren zichtbaar. Ze was samen met een meisje wat bijna niets aan had, een heel kort rokje en een super klein topje, met heel hoge hakken, kortom het was een zeer groot contrast. Maar toch hadden die twee veel plezier en maakten van elkaar foto's en hadden veel lol, het waren twee grote vriendinnen. Dat zie je hier eigenlijk altijd, wel of geen hoofddoekje, het speelt totaal geen rol, je vind elkaar aardig of niet en daar heeft het geloof niets mee te maken, je accepteert elkaar gewoon.

Helaas blijft het weer slecht en we laten de eilandjes voor wat ze zijn. We rijden weer een paar honderd kilometer over goede wegen en langs grote rubberplantages.

P1050481 [800x600]P1050486 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Woensdag 6 oktober Tasoh Lake N6 34.944 E100 14.023 94 (94 km)

Vandaag verlaten we Thailand we zijn er meer dan 70 dagen geweest, de grensovergang is zeer relaxt, zie verder onder het kopje grensovergangen.

We rijden naar een voor ons al bekend plekje, het Tasoh Lake Resort, we mogen hier weer gratis aan het meer staan. We genieten de verdere dag van de rust en het prachtige uitzicht over het meer.

P1050501 [800x600]P1050500 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Donderdag 7 t/m vrijdag 8 oktober Teluk Bahang (Penang) N5 27.723 E100 13.149 (221 km)

We rijden weer over de kilometers lange brug richting George Town, waar we een mooi plekje vinden aan het water maar toch dichtbij het centrum. We bezoeken het toeristencentrum en die verteld ons dat er vanaf George Town geen boot gaat naar Sumatra, hiervoor moeten we naar Kuala Lumpur. We nemen een taxi naar de Indonesische ambassade, het is inmiddels al laat maar toch willen ze ons te woord staan. Voor een visum moet je een vliegticket hebben, ja en die hebben wij niet, tenslotte rijden we met onze Tierelier de wereld rond. Ze weten duidelijk niet wat ze hiermee aanmoeten en adviseren ons om naar de ambassade in Kuala Lumpur te gaan en daar onze situatie voor te leggen.

We besluiten om niet in de stad te blijven en rijden naar een mooi stil strand 20 kilometer verderop. Als we daar aankomen staat er een camper met een Frans nummerbord, het blijken Nathalie en Jean te zijn. Dit Franse koppel rijdt met een gewone camper de wereld rond, wij vinden dit knap gezien de slechte wegen die ze reeds gehad hebben. Natuurlijk wisselen we onze ervaringen en avonturen uit, het wordt een gezellige avond en we besluiten de volgende dag ook te blijven.

We doen wat kleine klusjes aan de auto en merken tegen de avond dat we onze tijd nog niet hebben aangepast met Maleisië. Nathalie en Jean komen ons een uur te eerder ophalen voor het diner, dan afgesproken. Wij zitten nog heerlijk buiten en snappen er niets van, maar al gauw valt het kwartje en snappen we het, wij leven nog met de tijd van Thailand en zetten onze horloges één uur vooruit en hebben nu een tijdsverschil met Nederland van 6 uur. Zo hebben we 3 dagen een uur tijdsverschil gehad zonder dat we het merkte.

P1050519 [800x600]P1050516 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Zaterdag 9 oktober Teluk Balik N4 18.270 E100 34.717 (194 km)

Via de lange brug verlaten we het eiland Panang weer en rijden over een drukke en slechte weg, zodat we besluiten om de tolweg maar te nemen. Dat is een goed besluit het rijden is veel aangenamer de weg is rustig en stukken beter en de tol is te betalen. We komen uiteindelijk uit in een klein plaatsje aan de kust, alleen de lokalen komen hier, een geweldige plek om de nacht door te brengen. We zitten tot laat in de avond buiten op het strand en het is door het windje zeer aangenaam.

Ondertussen hebben we telefonisch contact met Greet en Patrick, een Belgisch stel wat met een heel mooie Man truck onderweg is, we spreken af elkaar morgen in Port Klang te treffen.

P1050520 [800x600]PICT0449 [800x600]

Zondag 10 t/m vrijdag 15 oktober Port Klang N2 59.940 E101 23.738 (224 km)

Eenmaal in Port Klang gaan we op zoek naar een scheepvaartmaatschappij die ons naar Sumatra kan brengen, maar tot onze teleurstelling gaat dat ook vanuit Port Klang niet lukken. We houden nog even in beraad wat we nu gaan doen.

Later op de avond komen Greet en Patrick het terrein oprijden, zij rijden in een heel mooie MAN wagen de wereld rond. We hebben al regelmatig email contact met ze gehad en vandaag hier afgesproken, het blijkt een gezellig stel en we kletsen honderduit.

Het worden gezellige dagen, voordat we het weten zwemmen we in het zwembad van de jachtclub en zijn op visite op een zeilboot. Dit zijn Amerikanen, die met 3 kinderen de wereld rond zeilen, ze begonnen er met 5, maar 2 zijn er inmiddels teruggekeerd naar wal om er te studeren. Beth, de moeder, heeft ze allemaal lesgegeven, wat een grote opgave was en is, toen ze begonnen met hun reis waren de kinderen in de leeftijd van 3 tot 14 jaar. Dit houdt in dat ze van de eerste klas van de basisschool tot en met het voortgezet onderwijs moest les geven.

P1050536 [800x600]P1050528 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 

 





Na 2 heel gezellige dagen vervolgen Greet en Patrick (www.wijzijnweg.com) hun reis weer en wij gaan naar de Indonesische ambassade. Na een reis van 2 uur komen we er eindelijk aan. We vullen wat papieren in, leveren er 2 pasfoto's bij en na betaling van 170 Ringit p.p. kunnen we de volgende dag terug komen om onze paspoorten met de nieuwe visa, van 60 dagen, op te halen.

PICT0487 [800x600]PICT0481 [800x600]

 

 

 

 

 

 

 

 





We hebben besloten om zonder onze Tierelier naar Indonesië te gaan. Het zou toch wel heel zonde zijn om dit mooie land over te moeten slaan, alleen omdat we er met de auto niet zo makkelijk inkomen. Waarschijnlijk gaat het wel vanaf Singapore, maar wij hebben ook vernomen dat er weinig wegen zijn waar wij met onze Tierelier kunnen rijden. Het plan is om eerst met een boot naar Sumatra te gaan om daar een auto te huren en verder zien we het wel.