• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

10 jan. 2014 tot 6 februari 2014

Vrijdag 10 januari Maripose Monarch N 19 35.144 W 100 16.175 (221 km)

Eindelijk verlaten dan het gezellige dorpje San Miguel de Allende, we vinden het heerlijk om na 10 dagen te hebben stilgestaan, de motor te starten en de weg op te draaien.

De weg is vandaag redelijk te noemen, de Topes (verkeersdrempels) blijven om veel aandacht vragen. Wie deze verschrikkelijke dingen heeft uitgevonden, weet ik niet, maar deze uitvinders hebben vast veel aandelen in de schokbrekers-branch. Ze komen bij tientallen achter elkaar in een paar honderd meter voor, je mag dan bijvoorbeeld 40 rijden, maar bij zo'n topes is het aan te raden om daar stapvoets overheen te rijden, als je alles een beetje heel wilt houden aan je auto. Vandaag zagen we een bord met max. 70 km, je gaat er dan vanuit dat je voorlopig 70 km kan rijden, maar na 200 meter moesten we weer in de remmen om een Topes te nemen. Regelmatig wordt dat onding niet van te voren aangegeven en staat er pas een bord vlak naast de drempel, of helemaal niet. Het is daarom levensgevaarlijk om in Mexico in het donker te rijden, voordat je het weet wordt je gelanceerd, er staan ook regelmatig kruisjes langs de kant van de weg bij zo'n Topes.

De laatste 10 kilometers van vandaag gaan steil omhoog, over een heel slechte weg, vol met gaten en kuilen. We klimmen tot 3.000 meter en parkeren daar op een hoog plateau onze Tierelier. Dit is de parkeerplaats, waarvandaan we morgen naar de Monarch vlinders gaan lopen, 1000 traptreden hoger, naar ruim 3.600 meter.

Er staan allemaal kraampjes waar je wat kan eten, wij nemen er wat taco's en vluchten daarna snel naar binnen, want buiten koelt het snel af, zodra de zon weg is.

DSC04010DSC04124

Zaterdag 11 januari Tepetongo N 19 53.939 W 100 10.417 (70 km)

Miljoenen Monarchvlinders, komen hier vanuit Noord Amerika en Canada overwinteren. Tegen de herfst trekken ze massaal naar het zuiden. Vanaf november strijken ze dan neer in de heuvels van Centraal Mexico, tot maart doen ze zich te goed aan het sap van pijnbomen en planten zich voort. In maart trekken de vrouwtjes, de mannetjes zijn na het paren al dood gegaan, naar de Golfkust en leggen daar hun eitjes. Ieder vrouwtje legt wel 400 eitjes, onder de bladeren van de melkdistel en sterft daarna. De eitjes hebben een paar weken nodig, voor ze rupsen en uiteindelijk vlinders geworden zijn. Half mei vliegt de nieuwe generatie vlinders weer naar Noord Amerika en Canada, waar ze tot de herfst blijven.

DSC04034DSC04055

We gaan al vroeg op pad, het pad loopt zoals geschreven, behoorlijk steil omhoog, daarbij de de hoogte ook nog zijn werk, maar uiteindelijk komen we dan toch boven. We hebben een gids meegekregen, maar eigenlijk is dat een beetje overdreven, ze spreekt alleen Spaans en wij dus niet, zodat ze ons alleen de weg maar hoeft te wijzen. De vlinders hangen met miljoenen als druiventrossen aan de bomen, soms vliegen ze een beetje loom in de rondte, het is geweldig om te zien.

DSC04104DSC04113

 

Na dit spektakel lopen we naar beneden, de gids neemt afscheid en neemt de volgende toeristen voor haar rekening, ze doet deze ronde wel 3 keer per dag!!

Wij starten en rijden weer naar beneden en rijden dwars door de bergen, door heel kleine dorpjes met heel smalle straatjes, richting Tula. Wat we vandaag niet halen, het is maar 190 km, maar met een gemiddelde van 30 km, duurt het iets langer.

Zondag 12 januari Tula CN 20 03.540 W 99 20.061 (124 km)

Vandaag wordt Paul tot 2 keer toe door de politie aangehouden, de eerste keer waren de agenten alleen maar nieuwsgierig en wilden ze weten of alles goed met ons ging en we geen problemen hadden, daarna mochten we doorrijden.

De tweede keer was wat moeizamer, we reden door het stadscentrum van Tula en dat mocht dus niet, je moet daar een permit (vergunning) voor hebben. We werden aangehouden en aan de kant gezet, maar de goede man sprak geen Engels en wij nog steeds geen Spaans en algauw stonden er 4 agentjes om ons heen die alleen maar Spaans kletsten. Uiteindelijk kwam er een agent achterop een motor aan, deze was duidelijk ergens vandaan gehaald en sprak een beetje Engels. Na bestudering van Paul zijn kopie-rijbewijs, wilde hij ons een boete 400 pesos (24 euro) opleggen. Maar daar gingen we natuurlijk niet mee akkoord, we hebben geen borden gezien en tenslotte zijn we toeristen en we kunnen niet alles weten, We stellen voor dat we direct uit het centrum rijden, dit wordt geaccepteerd, maar net als we weg willen rijden klimt hij toch nog even op de treeplank en vraagt of we toch die 400 pesos willen betalen, waarop wij in koor roepen, no way!! Gelukkig neemt hij hiermee genoegen, stapt van de treeplank af en laat ons wegrijden. Zo zie je maar weer, er wordt altijd geprobeerd om geld uit je zak te kloppen, of het nu officiële ambtenaren zijn of niet, je moet altijd alert blijven en nooit zomaar betalen.

DSC04198DSC04200

We rijden meteen het centrum uit en rijden naar de parkeerplaats van de archeologische zone van Tula. Hier bezoeken we de ruïnes van de Tolteken, dit volk maakte veel gebruik van allerlei soorten pilaren, die ze versierde met goddelijke symbolen.

DSC04155DSC04172

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maandag 13 t/m vrijdag 17 januari Teotihuacan N 19 40.976 W 98 52.230 (108 km)

Ook vandaag is het weer raak, een politieauto wil ons inhalen, ziet ons en duikt meteen achter ons en ja hoor daar gaan we weer. De zwaailichten gaan aan en we worden naar de kant van de weg gesommeerd. Natuurlijk blijven we keurig in de auto zitten zoals ons geleerd is in de USA, maar dat is niet de bedoeling. Ik wordt verzocht om uit te stappen, waarna de politieagent naar het nummerbord begint te wijzen. Nu is het zo dat er rond Mexico-stad een zone is, waar je op bepaalde dagen en uren niet met je auto mag rijden. Dit is geregeld via het laatste cijfer van het nummerbord, ons laatste cijfer is een acht, wij mogen niet op dinsdag rijden en omdat we buitenlanders zijn, ook niet 's morgens voor 11 uur. Maar vandaag is het maandag en het is na elven, dus we doen helemaal niets verkeerds, als ik de goede man vertel dat het een Nederlanders nummerbord is, vind hij het prima. Wel wil hij mijn rijbewijs zien, natuurlijk krijgt hij mijn kopie-rijbewijs te zien, maar het verschil wordt niet opgemerkt. Na bestudering van de permit op het voorruit, krijg ik een handje en mogen we doorrijden.

DSC04227DSC04233

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In Teotihuacan installeren we ons op een camping, waar vandaan we verschillende uitstapjes gaan maken.

's Middag bezoeken we de lokale markt, het is er een drukte van belang, voor weinig geld kopen we veel fruit en een paar bergwandel-schoenen voor Marita.

DSC04294DSC04316

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC04350DSC04382

De volgende dag zijn we al vroeg op pad naar de ruïnes van Teotihuacan, die slechts 3 km van de camping verwijderd liggen. Hier beklimmen we de piramides van de Zon, waar we na 248 hoge treden boven komen en een mooi uitzicht hebben op de Laan der doden, die zich ver beneden ons uitstrekt. De bouw van deze piramides is begonnen rond de jaartelling, de twee grote piramides ter ere van de maan en de zon, zijn als eerste gebouwd. Ongeveer honderd jaar later is men begonnen aan de tempel van Quetzalcoatl, de Gevederde Slang. De hele dag bezoeken we dit complex, we mogen bijna al de piramides beklimmen, er is een museum waar we een goede indruk krijgen hoe de mensen hier van 100 jaar v Chr. tot 700 n Chr. gewoond hebben.

DSC04473DSC04480

 

Nu wordt het tijd om Mexico-Stad te bezoeken, we laten de camper op de camping staan en nemen de bus naar de stad. Voor we de bus in stappen worden we allemaal gecontroleerd, op wapens en nog meer van die ongein. Na bijna een uur over de tolweg, zonder files in de spits, rijden we dan de buitenwijken de stad binnen. Bij het metrostation 18 de Marzo zijn we uitgestapt en zijn hier ondergronds gedoken. Voor 5 pesos (30 cent) pp mogen we de hele dag ondergronds blijven, maar dat doen we niet we willen natuurlijk ook wat van de stad zien. We krijgen een goede plattegrond mee van het metro-stelsel, na een paar keer overstappen, het gaat allemaal als een speer, komen we vlak bij het antropologisch-museum waar we als eerste een bezoek brengen. Het is een mooi overzichtelijk museum, we brengen daar een paar uur door, zonder dat we het eigenlijk in de gaten hebben.

Na dit bezoek lopen we naar de binnenstad, nee niet om geld te besparen maar gewoon om de sfeer een beetje te proeven. In de wijk Zone Roza nemen we ergens in een klein restaurantje een lunch, daarna lopen we verder door naar het centrum. Op het grote plein is momenteel niets te beleven, de kerstboom en de ijsbaan, worden afgebroken, het plein is met hekken afgesloten, jammer voor ons maar niets aan te doen. Laat in de middag zoeken we een hotel op en bereiden ons voor op de dag van morgen.

De volgende dag bezoeken we de Kathedraal Metropolitana, de bouw begon in 1567 en duurde vervolgens 228 jaar. Binnen in de Kathedraal is veel goud te zien, echt overal waar je ook naar kijkt, er is goud in verwerkt. Het zal allemaal wel mooi zijn, maar wij vragen ons toch af hoe komt de kerk toch aan deze rijkdom?

DSC04551DSC04574

Midden in het centrum is de Templo Mayor, er is een uitgraving aan de gang, deze plaats was het belangrijkste ceremoniële centrum voor de Azteken. In 1978 is dit centrum ontdekt en is men begonnen aan de uitgraving ervan, er is zelfs een huizenblok weggehaald, om het een en ander bloot te leggen. Ook hier besteden we een paar uur, aansluitend is er nog een museum wat we bezoeken.

DSC04569DSC04712

 

Het wordt tijd om iets anders te doen, we laten ons als echte toeristen in een toeristenbus door Mexico rijden. Bijna 3 uur zitten we boven in de dubbeldekker en krijgen zo een mooi beeld van de stad.

DSC04718DSC04710

 

Daarna wordt het tijd voor een hapje en dan gaan we met de metro naar het busstation waar we de bus nemen terug naar de camping. Voor dat we de bus in stappen worden we door poortjes geleid en moeten we, net als op een vliegveld, onze tassen op een band zetten omdat ze door een scan moeten. Eenmaal in de bus komt de beveiliging nog eens langs met een fotocamera en wordt van iedere passagier een foto genomen. Na 3 kwartier zijn we dan weer in Theotihuocan en lopen dan het laatste stukje naar de camping. Mexico-stad was een hele ervaring, beide zijn we niet echt dol op grote steden, maar we zijn blij dat we dit toch gedaan hebben.

Zaterdag 18 januari Vente Quemada N 20 08.731 W 98 11.533 (147 km)

We starten de Tierelier en rijden naar een supermarkt waar we de voorraad weer op peil brengen en rijden naar het westen, richting de Mexicaanse Golf. Maar voordat het zover is moeten we wachten tot 11 uur, want dan mogen we pas de weg op, ivm met de luchtverontreiniging. Trouwens daar wordt veel over geschreven en het is natuurlijk ook zo, maar het viel ons erg mee. Er hing inderdaad een grijze sluier van vervuiling boven de stad, maar volgens onze waarneming was deze niet zo donker als in Los Angeles.

Zondag 19 januari Playa Oriente N 20 18.504 W 96 51.155 (213 km)

We rijden naar Papantia, een plaatsje waar elke zondag de Los Voladores optreden. We kunnen moeilijk een parkeerplaats vinden en uiteindelijk rijden we maar een parkeerplaats voor bussen op. Eerst wordt ons verteld dat we hier niet kunnen parkeren en probeert men ons naar een andere plaats te verwijzen. Maar als de man hoort dat we uit Hollanda komen, klaart zijn gezicht op en begint over Ruud Gulit, Marco van Basten en nog meer van die bekende Nederlandse voetballers. Zijn collega komt erbij en algauw wordt er gevraagd hoelang we dan willen parkeren. Als we zeggen een uurtje, wordt er meteen een plaatsje voor ons vrijgemaakt en zo staat onze Tierelier op een goede bewaakte plaats dicht bij het centrum.

DSC04750DSC04779

De Los Voladores, zijn het nageslacht van de Totonaken, vier mannen laten zich tegelijkertijd met een touw aan hun enkels, in 13 rondjes van een 25 meter hoge paal naar beneden zwaaien. 13 x 4 = 52: het getal dat zowel overeenkomt met het aantal weken in een jaar, als met het aantal jaren in een oud-indiaanse zonnecyclus.

Het is een geweldig mooi gezicht om de mannen langzaam naar beneden te zien zwaaien, onder begeleiding van een fluitist die boven op de paal zijn deuntje speelt.

DSC04763DSC04772

 

Na deze show halen we de camper op en rijden door naar de Golf van Mexico en staan daar voor de nacht op een camping, direct aan de zee. Wij zijn de enige, deze streek is weinig in trek, omdat er hier enige jaren geleden een olieramp heeft voorgedaan, is het zand zwart waardoor het strand er niet zo fris uit ziet.

Maandag 20 januari Anton Lizardo N 19 03.726 W 95 59.635 (234 km)

Een rijdag vandaag, 234 km lijkt niet veel, maar we zijn er de hele dag mee zoet. We hebben een camping uitgezocht in de “Church”, dit is de bijbel voor iedere kampeerder in Mexico. Hierin vind je alle informatie over campings, plattegronden hoe je er moet komen en ook nog de coördinaten. Helaas is de camping waar wij heen willen gesloten, er staat een auto met een klapband voor de oprit. Terwijl Paul de familie helpt met onze krik, loop ik het terrein op, opzoek naar iemand die ons misschien toch op het terrein laat. Er loopt inderdaad iemand rond, deze man heeft blijkbaar geen zeggenschap en moet zijn baas bellen. Deze man krijg ik aan de telefoon, maar jammer genoeg mogen we hier niet staan, terwijl er ruimte genoeg is. We moeten even wachten totdat de mannen klaar zijn met onze krik en kunnen daarna doorrijden naar het dorp om daar een plaatsje te zoeken voor de nacht. We vinden er een naast een restaurant aan de zee, we eten in het restaurant en mogen dan op de parkeerplaats de nacht doorbrengen.

DSC04802DSC04810

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

vervoer van suikerriet

Dinsdag 21 januari MEX 175 N 17 38.210 W 96 20.384 (262 km)

Een mooie rit vandaag, de MEX 175 slingert eerst langs de Rio Papaloapan, het is net of we door de Nederlandse polders rijden, alles is vlak en erg groen. Later op de dag rijden we dan de bergen in, het gaat behoorlijk stijl omhoog, hoger dan de 2e versnelling komen we niet, zo sukkelen we langzaam omhoog. Als we dan eindelijk een parkeerplaats vinden op deze smalle weg, het is al bijna 5 uur, hebben we wel prachtig uitzicht over het dal ver beneden ons. Er loopt een zwerver rond de plek, hij is erg behulpzaam, houd deuren voor ons open en probeert een praatje met ons te maken. Hij hoopt natuurlijk op een lift, maar dat is dan jammer voor hem, we kunnen niemand meenemen, we hebben maar plaats voor twee. Net voordat het donker wordt is hij verdwenen en genieten wij van de heerlijke rust die hier heerst.

DSC04899

Mont Alban

Woensdag 22 januari Mont Alban N 17 02.834 W 96 45.937 (157 km)

De zwerver is weer aanwezig, hij heeft vast in een verlaten huis geslapen en daar een vuurtje gestookt, hij ruikt helemaal naar fikkie en is helemaal zwart van het roet. We geven hem wat te eten, waar hij heel blij mee is, zwaaiend verlaten we de parkeerplaats.

Alweer veel klimwerk vandaag, we komen tot bijna 3.000 meter, daarna gaat het bergaf naar een kleine 2.000 meter. In Oaxaca is het een gekkenhuis wat het verkeer betreft, we weten dan ook niet hoe gauw we deze stad weer moeten verlaten en rijden direct de bergen in en parkeren net voor de ingang van Mont Alban. We hebben een prachtig uitzicht over de stad, vooral in de avond als de lichten tot ver beneden ons te zien zijn.

's Avonds stopt er een busje naast ons en er wordt geklopt, de man heeft pech met zijn auto en of wij misschien water voor zijn radiateur hebben. We geven de man water, hij wil er voor betalen maar heeft geen geld, ach dat beetje water kunnen wij wel missen en geld willen we al helemaal niet. De man is blij dat hij weer verder kan rijden en bedankt ons uitvoerig en wij zijn blij dat we weer iemand hebben kunnen helpen.

Donderdag 23 en vrijdag 24 januari Hierve El Agua N 16 52.034 W 96 16.577 (88 km)

Als eerste bezoeken we de afgraving van Mont Alban, ook hier besteden we weer wat uurtjes, maar dit is voorlopig de laatste die we bezoeken, we worden een beetje “piramidemoe”.

DSC04943DSC04945

 

We zijn nu dicht in de buurt van de dikste boom van de wereld, tenminste dat wordt beweerd, hij staat in het plaatsje El Tule midden in het centrum. Deze boom meet meer dan 58 meter in de omtrek en is al meer dan 2000 jaar oud. De boom is indrukwekkend, hij heeft heel dikke takken en die de mooiste vormen hebben.

DSC04979DSC04982

We lopen nog even door het gezellige dorp, het is duidelijk te merken dat het geen vakantietijd of weekend is, het is uitgestorven op straat.

We rijden naar Hierve El Aqua, hier zijn “watervallen”, het water bevat veel mineralen, zodat de omgeving waar het water stroomt, wit ziet van deze mineralen.

De volgende dag waait er een behoorlijk windje en is het niet echt warm, een duik in het mineraalwater zit er voor ons niet in. Wel doen een paar stoere jongens het, maar ook zij vinden het niet echt aangenaam. We blijven vandaag staan en maken een paar kleine wandelingen.

DSC05059DSC05015

Zaterdag 25 januari Tehuantepec N 16 19.519 W 95 14.748 (246 km)

We rijden alweer dwars door de bergen, maar nu het meeste bergafwaarts, de weg (MEX 190) brengt ons bijna naar de Grote Oceaan. Het is zeker niet verkeerd om hier te rijden, overal om ons heen zijn groene bergen, diepe groene dalen en hier en daar een riviertje. Vandaag ben ik eens de tope's gaan tellen, ach je moet wat te doen hebben, als je een dagje niet hoeft te chaufferen. Het waren er “slechts” 105, wat inhoud 105 keer op de rem, terugschakelen en stapvoets over zo'n onding rijden, vervolgens weer optrekken tot de volgende.

Zondag 26 januari Ocozocuautla N 16 46.567 W 93 23.041 (282 km)

Een lange dag vandaag, de weg was vandaag best redelijk, slechts 70 Tope's, hier ook wel Vibradores genoemd.

DSC05283Waterval van Aqua Azul

Maandag 27 januari Tuxla Gutierrez N 16 45.308 W 93 08.522 (35 km)

We hebben water nodig, maar als we de kraan op de camping willen gebruiken heeft deze zo weinig druk, dat het water niet in onze tank komt. We mogen natuurlijk niet klagen, we staan hier geheel kosteloos, krijgen een beetje stroom en de kippen en schaapjes lopen hier vrij rond. Helaas moeten we verhuizen naar een hotel, waar ook plaats is gemaakt voor campers. Dit hotel is gelegen naast een verschrikkelijk druk kruispunt, maar goed het is niet anders, zonder water kunnen we ook niet. We maken meteen van de gelegenheid gebruik en zoeken een wasserette op waar we de was laten doen. We bezoeken een groot winkelcentrum, maar daar zijn we snel uitgekeken. Verder doen we weinig vandaag.

27 tope's vandaag.

Dinsdag 28 januari San Cristobal de Las Casay N 16 43.779 W 92 39.540 (98 km)

We rijden eerst naar Chiapa de Corzo, daar nemen we de speedboot die ons naar het spectaculaire Sumidero Canyon brengt. Twee uur lang genieten we van een prachtige tocht, het is altijd een mooi gezicht om de bergen vanuit het water, tot honderden meters boven je te zien reiken. We zien krokodillen, een aap en veel vogels, deze tocht is zeker een aanrader.

DSC05101DSC05113

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC05167DSC05222

Via, alweer een mooie bergroute rijden we naar San Cristobal de Las Casas, hier moet een camping zijn. Eigenlijk zijn we al gewaarschuwd, dat het stadje heel smalle straatjes heeft en het niet verstandig is om daar met een grotere auto te rijden. Maar van een Duitser hebben we een alternatieve route gekregen naar de camping, via deze weg zouden we geen problemen ondervinden. In eerste instantie gaat alles goed, totdat we niet verder rechtdoor mogen en wij moeten afslaan. Nou je raad het al, we komen met onze Tierelier in het echte centrum terecht en dat is smal, heel smal zelfs. Op een gegeven moment kunnen we niet meer links en niet meer rechts, overal staan geparkeerde auto's, de stoepen te hoog en de regengoten te laag, wij kunnen met geen mogelijkheid meer verder. Achter ons een hele slinger auto's die natuurlijk een beetje ongeduldig worden, maar ja wij kunnen ook niet verder. Als eerste begin ik maar de auto's naar achter te dirigeren, zodat wij ook achteruit kunnen rijden en via een andere straat verder kunnen gaan. Eenmaal bij dat straatje kunnen we ook niet verder, ook hier staan de geparkeerde auto's in de weg. De enige mogelijkheid is om een eenrichtingsweg in tegengestelde richting in te rijden. Maar het is daar zo druk, dat gaat zomaar niet lukken, ondertussen kan het verkeer achter ons langs een ander straatje inrijden, zodat we niet al het verkeer ophouden. Een aardige Mexicaan gaat ons helpen en belt de politie, om ons te helpen hier vandaan te komen. We wachten ruim een half uur, er zijn zelfs ondertussen twee politiewagens langs gereden, maar na de vraag wat er aan de hand is rijden ze gewoon weer verder. Dan eindelijk komt de goede politieman en de vriendelijke Mexicaan, die heeft de hele tijd ook staan wachten, vertelt de agent wat er aan de hand is en vertelt wat de beste oplossing is. De agent vind alles best en loopt naar het kruispunt aan het begin van het straatje, leidt het verkeer om, of zet het stil, zodat wij in tegengestelde rijrichting, naar de straat kunnen rijden die ons uit onze benarde positie haalt. Zonder verdere problemen lukt het ons om weer op de gewone weg te komen en parkeren voor de nacht op het parkeerterrein van een supermarkt.

Woensdag 29 januari San Cristobal de Las Casay N 16 44.42 W 92 37.321 (16 km)

Maar toch willen we naar de camping, we moeten lozen en we willen graag het stadje bezoeken. We bereiden ons zeer goed voor, we weten exact waar de camping ligt en met onze Ipad moet het lukken, zonder echt in het centrum te komen. Wonder boven wonder lukt het ons en zo parkeren we onze Tierelier dan eindelijk op de camping en lopen wij de stad in.

Het stadje is erg gezellig, er zijn veel terrasjes en veel kleine winkeltjes en een markt. Het is jammer dat het weer niet echt mee zit, het is bewolkt en er staat een harde koude wind. Nadat we het stadje hebben gezien, ergens wat hebben gegeten lopen we weer terug naar de camping, eigenlijk hadden we langer willen blijven maar de kou drijft ons terug naar de camper.

DSC05236DSC05247

Donderdag 30 januari Ocosingo N 16 54.028 W 92 05.816 (100 km)

We zijn gister op wonderbaarlijke wijze op deze camping gekomen en vandaag moeten we weer terug het stadje uit. Dat kan niet langs dezelfde weg, of we zouden dan moeten spookrijden, ook dit keer gaat het niet helemaal zonder slag of stoot. We moeten een keer terugsteken en een ander straatje in, daar moeten we over een hoge stoep en direct langs een lantaarnpaal die verschrikkelijk in de weg staat, het gaat allemaal maar net. Als we dan eindelijk in de straat rijden waar vanuit we eergisteren ook op de hoofdweg kwamen, halen we allebei opgelucht adem!

Daarna rijden we de bergen weer in.

Vandaag hebben we 152 tope's geteld.

Vrijdag 31 januari Aqua Azul N 17 15.434 W 92 06.820 (63 km)

Vandaag bezoeken we de watervallen van Aqua Azul, ze zijn werkelijk prachtig. Overal komt het water, via diverse terrassen, vandaan. Er zijn diverse strandjes waar je kan zwemmen, ook kan je de waterval, via een goed aangelegd pad naar boven volgen. Dit is een van de mooiste watervallen die we tijdens onze reis hebben gezien.

DSC05275DSC05282

 

Vandaag 65 tope's geteld, tel daar nog al de gaten en wegverzakkingen bij op, dan begrijp je dat het rijden hier niet echt opschiet.

Zaterdag 1 februari Palenque N 17 29.253 W 92 02.289 (69 km)

De opgravingen van Palenque staan vandaag op het program, we zetten onze Tierelier op een aardige camping vlak voor de ingang van de opgraving. Zo lopen we naar de ruïne drie km over de weg, het is maar goed dat we dat gedaan hebben er is bij de ingang maar weinig plaats voor onze grote truck. Ook deze opgraving is weer schitterend, de hele middag lopen we heel veel trappen om boven op de vele ruïnes te komen.

DSC05378DSC05390

 

Via een junglepad lopen we naar de uitgang die vlak bij de camping ligt, we zien hier ook nog even een mooie waterval en moeten over een hangbrug lopen, dit is veel prettiger lopen dan via de weg.

's Avonds horen we op de camping de brulapen, iets verderop in het regenwoud, tegen elkaar tekeer gaan, aan het geluid dat ze produceren denken we met heel grote apen te maken te hebben, maar dat is niet zo.

Zondag 2 februari Lacanja Chansayab N 16 46.071 W 19 07.536 (145 km)

We willen het Bonampak bezoeken, we moeten dan wel 300 km extra rijden, we komen over een paar dagen hier op dezelfde plaats weer terug, maar dat hebben we er graag voor over.

Als we vlak voor de ingang van het Bonampak een camping vinden en ik wil gaan betalen, probeert de onsympathieke jongen ons een loer te draaien, hij wil 200 pesos voor alleen een parkeerplaats. Er is werkelijk verder niets, geen water, stroom of douches, natuurlijk is dat wat hij vraagt veel te veel en ik zeg dat ook. Nou voor 100 pesos (6 euro) mag het ineens ook, hier voel ik mij nooit zo blij mee, ik krijg altijd zo'n naar gevoel daarbij, zoiets van opgelicht te worden. Als we dan voor de laatste 9 km een busje willen nemen, je mag dat gedeelte niet met eigen vervoer rijden, probeert dezelfde jongen ons alweer beet te nemen. We moeten een taxi nemen die is goedkoper dan een een busje, zo beweerd hij, er zitten wat jongelui die verschrikkelijk zitten te lachen, ook dit keer probeert hij ons te besodemieteren. Nu zijn we het beide zat, we eisen het geld van de camping terug en rijden naar een camping die iets verder van de ingang ligt. Hier worden we normaal ontvangen en kunnen we de nacht doorbrengen voor 100 pesos. We staan direct aan de rivier, waar we later nog een heerlijk verfrissende duik in nemen.

DSC05545

Maandag 3 februari Chansayob Frontero Corozal N 16 49.386 W 90 53.129 (39 km)

Vandaag bezoeken we het Bonampak, we rijden de Tierelier terug naar de ingang van het park en nemen daar een busje, voor 150 pesos worden we heen en terug gebracht door een echte Maya, in een heel oud busje, alles piept en kraakt, maar het rijdt en we komen zonder problemen op de plaats van bestemming.

Het is uitgestorven op de opgraving, we lopen er helemaal alleen, terwijl het zeker de moeite waard vinden om er te zijn. Er zijn wat tekeningen die de tand des tijds heel goed doorstaan hebben, de kleuren zijn nog heel helder en duidelijk is te zien wat het heeft moeten voorstellen. Ook hier mogen we de ruïnes gewoon beklimmen, het complex is niet echt groot en na een uur zijn we uitgekeken en worden we weer terug gebracht naar onze camper,

Daarna rijden we naar Yaxchilan, daar is alweer een opgraving midden in het regenwoud, maar die gaan we morgen bezoeken.

We parkeren, met toestemming, direct langs de rivier waar de bootjes met toeristen terugkomen van de opgraving. De hele middag genieten we van het mooie uitzicht, maar vooral hoe de lokale bevolking hun waar probeert te verkopen, wat vlak voor onze deur gebeurd. Elke keer als er een boot terug komt, komen ze, met wat eruitziet als een schildersezel waar al hun waar op bevestigd is, aanlopen en zetten dat op een tactische plaats neer. Als de toeristen dan zijn voorbijgelopen, soms wordt er toch nog wat verkocht, lopen ze met hun waar naar de bus, waar dezelfde toeristen staan te wachten. Hier staan de toeristen zich een beetje te vervelen en ach wat moet je anders doen dan naar de souvenirs kijken die worden aangeboden en zo wordt er toch nog wat meer verkocht.

Dinsdag 4 en woensdag 5 februari Palenque N 17 29 943 W 92 00.553 (167 km)

Als we aan het ontbijt zitten, zie ik een tak vlak bij ons raam erg heen en weer wiebelen, als ik kijk blijkt er een brulaap in te zitten, op nog geen twee meter van ons raam vandaan!! Snel pak ik mijn fototoestel en maak een paar opnames van hem, hij is helemaal niet zo groot als we dachten, jammer genoeg heeft hij ons in de gaten en maakt zich snel uit de voeten.

DSC05624

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In drie kwartier brengt een boot ons naar de ruïnes, de boottocht zelf is al schitterend, we zien een krokodil, die zich langzaam in het water laat glijden en weer diverse brulapen. Ook is de rivier de natuurlijke grens, die Mexico en Guatemala van elkaar scheid.

Ook deze ruïne is weer schitterend, we genieten van deze speciale plek, waar we regelmatig brulapen horen brullen, wat het geheel eigenlijk helemaal afmaakt.

DSC05690DSC05661

Als we terug zijn drinken we snel een kop thee, starten de motor en rijden nog helemaal terug naar Pelanque, waar we bij een hotel gaan staan met wifi, zodat we de site eindelijk weer eens kunnen bijwerken.

Dit doen we woensdag en we houden gelijk een beetje een rustdag, we hebben de afgelopen weken zoveel gezien en meegemaakt, dat we even moeten bijkomen.