• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

15 maart tot 24 maart 2009

15 maart tot 24 maart 2009

 

 

Zondag 15 maart Kastraki

Vandaag hebben we een heel mooie wandeling gemaakt naar de kloosters boven op de rotsen, we hebben het Varlaam klooster en het Great Meteora klooster bezocht. Beide kloosters mocht je als vrouw niet bezoeken met een broek aan, de kortste minirokjes waren geen probleem maar broeken uit den boze, gelukkig hadden ze wikkelrokken liggen die moest je over je broek heen draperen, dit deed mij denken aan de middelbare school vroeger, daar waren broeken ook verboden, je moest dan ook een rok over je lange broek dragen. Het Varlaam klooster was erg sober, er was een klein museum en een kerk met mooie wandtekeningen maar verder weinig smuk. Het Great Meteora klooster, wat zelfs nog bewoond werd, was veel mooier en uitgebreider, je kwam er door eerst een aantal trappen naar beneden en dan weer heel veel treden naar boven. Er was veel goud, zilver en veel werktuigen die vroeger werden gebruikt en niet te vergeten veel informatie over de 2e wereldoorlog. Voor beide kloosters betaalden we een intreeprijs van 2 euro pp, waar de klooster voor worden onderhouden. Het uitzicht was prachtig, jammer dat het een beetje heiig was, anders hadden we de besneeuwde bergen in de verte goed kunnen zien.

Maandag 16 maart Kastraki - Gravia

Het werd echt weer eens tijd om door te gaan, voor we van de camping vertrokken was het al 11 uur geweest, rustig zijn we een beetje zuidwaarts gereden, wel dwars door een paar stadjes heen, kleine smalle straatjes maar alles ging goed, het kost alleen veel tijd. We probeerde bij de Jumbo boodschappen te doen, maar dit bleek een speelgoed gigant te zijn, hier geen vlees en melk, later kwamen we een Carrefour tegen, waar we weer voor een paar dagen eten hebben ingeslagen. Om een uur of 4 hielden we het weer voor gezien en parkeerden bij een klein kerkje, in de buurt van Gravia waar het heerlijk rustig was.

Dinsdag 17 maart Gravia - Erateini

Na een heerlijk rustige nacht, vertrokken we om een uur of 10 richting Delfi, de weg was mooi we hadden mooie vergezichten, in de verte zagen we de Golf van Korinthe met zijn grillige kust. In Delfi konden we de auto goed parkeren, er zijn speciale parkeerterreinen voor bussen, waar wij prima konden staan. Na een wandeling door het dorp kwamen we bij het museum en de opgravingen, voor 9 euro pp mochten we overal in. We zijn eerst de opgravingen gaan bekijken, je kan goed zien hoe het er uitgezien moet hebben, het theater ziet er heel herkenbaar uit, er zijn zuilen en ook nog een amfitheater, erg mooi allemaal. Het museum was interessant, sommige beelden hadden nog gave gezichten, terwijl andere niets herkenbaars meer hadden. Het was wel apart dat je niet mocht poseren voor de beelden om een foto te nemen, no pose, no pose werd er steeds geroepen door de bewaking mensen. Foto’s mocht je wel nemen maar dan zonder flits en daar kunnen wij ons iets bij voorstellen, maar niet poseren daar snappen we niets van. Na deze culturele uitspatting zijn we weer verder gereden richting Patra, wat we vandaag niet gaan halen, we zijn tot Erateini gekomen waar we weer een mooi plekje hebben pal aan de Golf van Korinthe.

Woensdag 18 maart Erateini - Kastro

Via de prachtige kustweg die heel mooie vergezichten bied, kwamen we bij Napaktos aan, waar we de tolbrug moesten nemen om bij het schiereiland Peloponissos te komen, eerst zouden we 18 euro moeten betalen maar die mevrouw zag opeens dat we een camper waren en toen werd het 11.80 euro, goed gedaan mevrouw!! De brug zelf was mooi en voor je het wist was je alweer aan de overkant, waardoor we de afslag naar Patra miste en we echt de verkeerde kant opreden, richting Athene en daar wilde we niet naar toe. We dachten er wel snel af te kunnen het werd weer een tolweg dus daar konden we vast wel draaien. Maar helaas je kon nergens heen alleen de tolweg op, wij probeerde nog bij de tolbeambte, we hebben de verkeerde weg genomen kunnen we nog terug, maar nee hoor 7 euro betalen en verderop waar het veilig was keren was het advies, rare jongens die Grieken!! Een km of 2 later zijn we gedraaid, dat was officieel verboden, maar aan de bandensporen op de weg zagen we dat het heel vaak werd gedaan. Hier houden ze een leuk centje aan over, lekker geld innen voor een 2 baansweg die je niet eens gebruikt oplichters!!! De weg richting Patra was een mooie weg met veel tunnels en 4 baans en wat denk je, geen tol. Om een uur of 12 kwamen we in het plaatsje Kastro aan, waar het lekker stil is met hier en daar wat oudere mannen bij elkaar op een bankje zitten te kletsen, de hangouderen dus. We rijden via een kronkelweg naar beneden richting Ionische zee en komen bij een heel mooi strand aan, waar we weer een paar dagen blijven staan. We maken nog een lange strandwandeling, eindelijk in korte broek zo lekker weer is het, als we terug komen begint het steeds harder te waaien, zodat we weer bijna zeeziek worden in de auto, maar we hebben uitzicht op zee vanuit de camper en zien de zee steeds wilder worden, een spectaculair gezicht.

Donderdag 19 maart Kastro

We worden eigenlijk een beetje laat wakker half 10, wat best lekker is, we besluiten om met de camper naar de haven te rijden om te kijken of er ergens wifi is, zodat we eindelijk eens wat mails kunnen versturen. Het is daar ook heel stil, maar het hotel heeft een onbeveiligd netwerk, zodat wij daar even gebruik van kunnen maken, best aardig van ze. Later op de middag nog even een strandwandeling gemaakt, we kwamen langs een ressort wat erg mooi gelegen was, bij elk huisje een apart zwembad, palmbomen en uitzicht op zee, nu was het nog dicht, maar in de zwembaden zat nog het water van vorig jaar.

Vrijdag 20 maart Kastro - Ag Nikolaos

Het werd weer tijd om verder te trekken, we willen naar het zuidelijkste puntje van Griekenland en dat is Mani, dus rijden maar weer. We denken er nog heel even over om Olympia te gaan bekijken, maar besluiten dit niet te doen, dat wordt wel erg veel cultuur voor ons. We reden door een bos en kwamen zomaar Romeinse baden tegen, we zijn even gestopt en wezen kijken, het zag er mooi uit maar de stank was niet te harden, je zag in het water, uit de bodem luchtbellen komen, of dat gas of zwavel was geen idee. De verdere weg was echt heel mooi, we zijn over bergweggetjes gereden die zeer smal waren, met langs de kant van de weg een zee van bloemen, door dorpjes waar de huizen zo dicht tegen elkaar zijn gebouwd dat je daar geen tegenligger moet tegenkomen, want dan moet er één terug, passeren kan echt niet. We staan nu ergens op een bergweide met uitzicht op de Ilonische Zee.

Zaterdag 21 maart AG Nikolas - Marmari

Na alles weer opgeruimd te hebben, even naar Arjen gebeld en ons verjaardagslied gezongen, hij is vandaag 32 jr geworden, nogmaals gefeliciteerd Arjen!! Het weer laat het echt weten het hagelt en bliksemt, de hele lucht is grauw en het is heel koud, jammer is dat het niet alleen buiten regent maar ook binnen, het ventilatie dakluik is dus nog niet waterdicht. Later blijkt ook het water in de cabine met stralen naar binnen te komen, elke keer als Paul naar links stuurt krijgt hij een sloot water over zich heen, het vervelende is dat alle apparatuur zit waar het water uit komt, als dit maar geen schade geeft, hier zijn we duidelijk niet blij mee. Via alweer een prachtige weg komen we in Marmari aan, stel er niet veel van voor het zijn 4 huizen, een restaurant en verder niks, maar in een zo’n prachtige omgeving, een baai omsloten door bergen met een zee van bloemen, de lucht is vol van bloemengeur en zo stil je hoort alleen het ruizen van de zee, het is er een klein paradijs. We parkeren boven de baai en maken nog een lange wandeling, gewoon over een asfaltweg, je ziet in de bergen allemaal stenen muurtjes staan, waarschijnlijk om de erosie tegen te gaan er zijn hier nl geen bomen. We zijn net op tijd terug bij de camper want het begon weer te regenen en daarbij te stormen, we werden weer behoorlijk door elkaar geschud tot diep in de nacht. Wel hadden we een spectaculair schouwspel van de zee, die met hoge golven tegen de kust beukte, waardoor het water meters opspatte we hebben uren zitten te kijken en dat allemaal vanuit je huiskamer.

Zondag 22 maart Marmari

De storm is afgenomen gelukkig, het was best wel heftig, wel is het bewolkt maar droog. Dus starten we de auto om een paar km verderop naar een strandje te rijden waarvandaan we een wandeling gaan maken naar de vuurtoren. Als we bij het strandje aankomen worden we in het Duits begroet door een wat ouder stel , wat later bleek, mede wereldreizigers, alleen zij reizen met een jeep met opbouw. Omdat het weer begon te regenen hebben we ze uitgenodigd voor de koffie en zo hebben we een uurtje naar hem geluisterd. Later hebben we nog de wandeling gemaakt naar de vuurtoren, Akr. Tainaro, die super modern is, er staan veel zonnepanelen voor de energie op te wekken bij, het ziet er allemaal zeer fraai en netjes onderhouden uit. Vanaf het strandje moeten we stijl omhoog met de camper, in zijn eerste versnelling haalt de camper het ruimschoots, we kunnen heel wat steile hellingen aan weten we nu. Omdat we zo’n mooie plaats hadden gister besluiten we om er nog maar een nachtje te blijven, we eten bij het plaatselijk restaurant, wat geen aanrader is, en genieten weer van het mooie uitzicht.

Maandag 23 Maart Marmari - Ag. Andréas

Ondanks dat het in deze omgeving zo mooi is, gaan we toch maar weer verder, nou ja verder, we moeten eerst terug richting Areópoli, vanwaar we via Gytheio, Skála, naar Leonidio rijden. Dit is een uitgestorven bergpas maar zo adembenemend mooi, je rijd door verschillende soorten landschappen, kale bergen waar niets op staat, door dennenbossen, velden vol met bloemen, dan zelfs nog sneeuw, het sneeuwde zelfs een beetje. Ook hier zijn de dorpswegen heel smal, zeer kronkelig en natuurlijk heel stijl. het is elke keer maar hopen dat er geen tegenligger aankomt, dan wordt het even slikken, gelukkig kwam ons niemand tegemoet. Omdat de wegen hier zo stijl zijn ging het allemaal niet zo snel, in zijn 3, soms zelfs in zijn 2 kropen we naar boven, zo hadden ruimschoots de tijd om van dit natuurgeweld te genieten. Bij Sampatiki kwamen we weer bij de kust van de Egeïsche Zee, waar weer een fraaie kustweg op ons lag te wachten. Dan zaten we weer een paar honderd meter boven de zee en dan weer op gelijke hoogte, bij Ag. Andréas zagen we een camping langs de weg, maar wel direct aan de zee en die open was, dus hier blijven we maar een paar daagjes staan.

Dinsdag 24 Maart Ag. Andréas

Het is prachtig weer, de stoelen kunnen eindelijk weer eens naar buiten en de korte broeken aan, we doen vandaag niet veel alleen maar genieten.