• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

18 april tot 29 april 2009

18 april tot 29 april 2009

Zaterdag 18 april Eretria - Psarapouli   N38 58.393 E23 22.220

Aangezien we gister weer eens verkeerd waren gereden, naar het zuiden in plaats van het noorden, moesten we eerst weer terug naar Chalkida. Het was voor Griekenland een drukke weg, maar wel adembenemend mooi, weer overal bloemen langs de kant van de weg, ook hier ruikt het heerlijk. Hoe verder we naar het noorden rijden hoe stiller het wordt op de weg, ook werd het steeds vlakker, wat wel eens fijn rijden was, lekker door tuffen zonder veel bochten en smalle dorpsweggetjes, we rijden zelfs een heel stuk 80, maar na een half uurtje is het gedaan met de pret en gaan we weer de bergen in en sukkelen we weer met een slakkengangetje naar boven, om aan de andere kant weer bij de Egeïsche Zee uit te komen waar we voor de nacht blijven staan.

Zondag 19 april Psarapouli - Agiokampos (N 39 42 04.2 E 22 52 39.7)

Niet zo heel lekker geslapen, het was erg onrustig op onze overnachtingsplek, er werd om middernacht vuurwerk afgestoken in verband met Pasen, wat hier een groot feest is, er reden veel auto’s met hoge snelheid langs de camper, op een weggetje waar je maar 30 mag, wat veel herrie veroorzaakte. Na het ontbijt zetten we weer alles vast en vertrekken we richting de boot die ons naar Gliffa vaart. Onderweg zien we overal mannen bij een enorme barbecue, aan een spit draaien met daaraan een heel lam, wat op deze manier lekker geroosterd wordt. Pasen is bij de Grieken een groot familie gebeuren, ’s morgens met z’n allen naar de kerk en ’s middag’s lekker eten en drinken, waar een lam niet bij mag ontbreken, het is een groter feest als kerst wordt er beweerd. Rond 12 uur komen we bij de haven aan, we moeten een uurtje wachten voor de boot vertrekt, wat erg meevalt, want op het dienstrooster stond dat de eerste boot om 18.00 uur zou vertrekken, maar dat was zeker een andere dag. We moeten achteruit de boot op, om er aan de overkant weer vooruit af te rijden, deze keer gelukkig geen schreeuwende mannen, of zou het zijn dat ik Marita, achter het stuur zat? Eenmaal op de boot werden we door 2 mannen op de fiets aangesproken, Wiebe en Nico, die vanaf november aan het fietsen zijn, ze vertrokken vanuit Shri-Lanka naar Nederland, waar ze eind juni hopen aan te komen, ze fietsen elke dag gemiddeld 80 km, overnachten in hun tentje of pensions, klasse hoor!!! Voor we het wisten waren we alweer aan de overkant waar we afscheid namen en onze weg vervolgde. Na nog wat bergpassen te hebben gehad wordt het weer tijd om te stoppen, we vinden een mooi plaatsje vlak aan zee.

Maandag 20 april Agiokampos - Paralia (N 40 17 20.6 E 22 36 31.2)

Ergens in een dorpje hebben we de dorpsoudjes, weer wat gesprekstof gegeven, ze zaten lekker op een bankje onder een boom, toen wij daar aankwamen rijden, goed het was er smal maar goed te doen, de oudjes gingen allemaal staan en keken met open mond wat er daar langs reed en wel met een vrouw achter het stuur, sommige deden hun handen voor hun ogen, zo van als dit maar goed gaat, ze vonden het prachtig. We vinden vroeg in de middag een mooi plekje aan het strand, vlak bij het dorpje Paralia, we hebben daar wat gegeten, eindelijk het broodje gyros, was er nog steeds niet van gekomen, maar was erg lekker. Het dorpje heeft veel restaurants en hotels, maar ook bijna net zoveel winkels die bontjassen verkopen, wie kopen die dingen, de Grieken lijkt mij eigenlijk overbodig, of zouden hier Russen komen en die jassen kopen, een beetje vaag is het wel, in geen van deze winkels zag je een klant.

Dinsdag 21 april Paralia (N 40 17 20.6 E 22 36 31.2)

Omdat we ergens vrije Wifi hebben gevonden halen we onze mail even snel op. Gister hebben we goedkope diesel bij een supermarkt gezien, maar die was dicht dus er vandaag maar even langs, voor 83 cent per liter, vullen we onze tank tot de nok toe vol. We doen meteen maar bij de supermarkt boodschappen, als we dit alles geregeld hebben is het alweer 2 uur en besluiten we om maar weer naar het zelfde plaatsje te rijden om daar lekker aan het strand te zitten. Bij aankomst zagen we wel een rode auto staan, maar daar schonken we geen aandacht aan, na een paar uur kwam de eigenaar van de auto en vroeg of wij hem konden helpen, hij zat met zijn auto muurvast in het zand, of we een schep hadden dan kon hij zich uitgraven. Maar de auto zat echt heel diep in het zand, scheppen, duwen en trekken het hielp allemaal niets. Wij hebben toen onze auto gehaald en hem met onze sleepkabel er heel makkelijk uitgetrokken, die man was dol gelukkig hij kon weer door na uren graven met zijn handen.

Woensdag 22 april Paralia - Alexandroupoli N 40 50.759 E 25 51.349

Het is vannacht gaan regenen en het ziet er naar uit dat het voorlopig niet droog wordt, dus we gaan maar weer eens een dagje rijden, het is meteen een mooie test of al het werk met de airco zin heeft gehad. Maar helaas bij de eerste bocht naar links krijg ik al een sloot water over mij heen, dat is dus balen!! We komen al snel bij een snelweg, die eerst tolvrij is, later komt er toch nog een poortje en moeten we 4,30 euro betalen, personenauto’s 2 euro, het rijden op een tolweg in Griekenland is voor een truck als de onze vrij prijzig en vaak zijn het nog slechte wegen ook, daarom hebben we ze zoveel mogelijk gemeden, daarvoor in de plaats hebben we over de mooiste bergweggetjes en door leuke dorpjes gereden, je moet alleen de tijd hebben want snel gaat het zeker niet, maar je komt op de mooiste plekjes. Vandaag willen we opschieten, het is koud, het stormt en regent, geen mooie vergezichten, dus op naar Alexandroupoli en wel over de snelweg, we reden over een heel mooie nieuwe weg, met tunnels door de bergen en daar betaalden we helemaal niets. Ondertussen bleef het droog in de cabine, zou het kunnen omdat we harder reden, of is het nog maar een klein lekje, afijn Paul moet het dak weer op deze week. Rond 5 uur reden we de camping van Alexandroupoli op waar heel veel Nederlanders staan met hun camper, later blijkt dit een groep te zijn. we zetten de kachel aan, het was zo koud!!

Donderdag 23 april Alexandroupoli N 40 50.759 E 25 51.349

Ook vanmorgen moest de kachel weer aan, na het ontbijt lopen we naar het dorp om naar een wasserette te zoeken er moet weer nodig gewassen worden, we vinden er geen, maar wel vinden we een heel grote markt, met veel verse groente, fruit, vis en zelfs levende kippen en hoenders, best zielig die beestjes geheel kaal gepikt in een veel te klein hok, ze zagen er niet erg florissant uit. We lopen langs tennisbanen, waar dames aan het tennissen zijn, ik moest toch even aan mijn tennisgroepje denken het was tenslotte donderdagochtend, zouden de meiden nog getennist hebben vandaag? Tegen de middag begint de zon weer te schijnen en wordt het meteen weer heel aangenaam buiten. Ik doe de was op de hand en we zitten nog een lekker poosje buiten.

Vrijdag 24 april Alexandroupoli N 40 50.759 E 25 51.349

Niet zo heel veel gedaan, de rest van de was en later naar de Llidl op de fiets om met fietstassen vol weer terug te keren. We hebben ook olie voor de auto gekocht 5 liter voor 17 euro en van de goede kwaliteit een meevaller dus. De zon schijnt er vrolijk op los, zodat we lekker in ons zwemgoed buiten kunnen zitten.

Zaterdag 25 april Alexandroupoli N 40 50.759 E 25 51.349

Even naar het stadje gefietst op zoek naar wifi, we hebben die ook gevonden en kregen via google talk verbinding met onze kinderen en kleinkinderen, we hebben een behoorlijk poosje zitten kletsen, wij op onze knietjes voor een bankje, dit in verband met de zon, maar het was wel weer heel leuk om ze even gesproken te hebben. Even later blijkt dat onze site het weer niet doet, morgen maar weer kijken hoe het er mee staat. Later in de middag nodigen we Greet en Adrie uit op de borrel, ze staan hier ook op de camping en gaan voor 2 maanden Turkije verkennen, was weer eens gezellig. Omdat we maar voor 1 dag vlees hebben en we morgen weer doortrekken, gaan we vandaag maar uit eten, dan hebben we morgen ook nog wat in huis.

Zondag 26 april Alexandroupoli - Malkara N 40 56 599 E 26 53 080

Voor we de camping af rijden is het al 12 uur, we rijden even naar ons wifi plaatsje om te kijken of de site het doet, maar helaas hij werkt nog steeds niet. Even met Harriët (schoondochter) gesproken en zij zou er achteraan gaan. Daarna op naar Turkije, de afstand valt erg mee ongeveer 30 km. We tanken nog even de tank vol, in Turkije is de diesel aanzienlijk duurder, aangezien onze groene kaart geldig is tot 11 mei, de nieuwe ligt in Nederland en wordt later opgestuurd, hopen we dat we Turkije binnenkomen. Om kwart over twee komen we bij de grens aan en we rijden Turkije precies 50 minuten later in zonder problemen, nou ja Paul had korte pootjes van het vele lopen voor de stempeltjes en visa te halen. Voor meer informatie zie kopje grensovergangen op de site. We rijden nog een uurtje door en parkeren dan voor de nacht ergens in de wildernis nabij Malkara. Hier komen we er achter dat ons visum voor de auto geldig is tot 11 mei, dan moet de auto Turkije weer uit zijn.

Maandag 27 april Malkara - Istanbul N 40 59 25.3 E 28 49 57.7

Na een heel rustige nacht, we werden alleen even wakker gemaakt door de Iman, die ons opriep voor het gebed, net voor zonsopgang, we hebben hier geen gehoor aan gegeven. In het plaatsje Hayrabolu, waar je heel veel mannen en heel weinig vrouwen zag, parkeerden we de auto, om geld te pinnen, we moesten nl. lira hebben, om boodschappen te kunnen doen. Paul liep ergens naar een automaat en ik bleef in de auto achter, vlak voor het politiebureau, er stonden agenten met grote geweren buiten, die probeerde direct mijn aandacht te trekken, breed lachend vroegen ze of ik thee wilde, dat heb ik beleefd afgeslagen, met de mededeling dat mijn man er niet was, soms is het toch handig een vrouw te zijn. Achteraf kreeg ik toch een beetje spijt van deze beslissing, zo kom je nooit dicht bij de bevolking, dus de volgende keer accepteer ik de uitnodiging wel. Hoe dichter we bij Istanbul komen hoe drukker het verkeer wordt, het is er echt een gekkenhuis, auto’s vliegen overal tussen door en de wegen zijn ronduit slecht. Helaas reden we de camping zo voorbij, hij ligt aan een heel drukke weg, het duurde daarna nog zeker een uur, voordat we eindelijk, na veel zoeken de camping opreden. De camping valt erg tegen, het is een parkeerplaats, waar de auto’s nog geen meter langs scheuren, het is echt vreselijk, als we de camper uit willen, moeten we eerst door het raampje kijken en de deur heel voorzichtig open doen anders ben je zo je deur kwijt. Er staan in totaal 4 campers en 1 caravan, allemaal op een rij heel dicht achterelkaar, de caravan is van Greet en Adrie, waar we direct op de borrel worden uitgenodigd, zo werd het toch nog gezellig.

Dinsdag 28 april - Istanbul N 40 59 25.3 E 28 49 57.7

Eigenlijk wilden we hier geen dag blijven staan, maar Greet en Adrie zijn zo enthousiast over Istanbul en over het feit dat je hiervandaan zo makkelijk in het centrum komt, besluiten we om hier tot donderdag te blijven. Dan gaan wij weer naar Griekenland terug in afwachting van de groene kaart, die naar Alexandroupoli gestuurd wordt. Samen vertrekken we met de metro naar de Galata toren, waar we 3 kwartier over doen, het gaat allemaal heel gesmeerd, Adrie weet precies waar je heen moet en waar je je metromuntjes kan kopen. Vanaf de galatatoren heb je schitterend uitzicht over de stad, terwijl wij zo ons rondje maakte boven op de toren, begon de Iman ons weer op te roepen voor het gebed, dit was heel apart, je hoorde het van alle kanten, je hebt heel veel moskeeën in Istanbul en dat kon je nu heel goed horen. Na een broodje Kebab te hebben gegeten, zijn we met een boot over de Gouden Hoorn en de Bosporus gevaren, aan de ene kant van de oever is Europa en aan de andere Azië, hoog boven ons zagen we de bruggen die deze 2 werelddelen met elkaar verbinden. Na deze toeristische dag komen we 6 uur op de “camping” terug. Het was een geslaagde dag die ’s avonds werd afgesloten met een borrel met Greet en Adrie.