• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

24 februari tot 2 maart 2009

2 maart tot en met 9 maart

Maandag 2 maart Poggibonsi - Passignano

 

We hebben heerlijk geslapen en zijn niet weggestuurd, we staan vlakbij de Lidl en doen meteen maar boodschappen. We willen vandaag naar het Lago Trasimeno, een schitterend meer, alleen vandaag niet er hangt een grauwe kille mist over het water en alles ziet er somber uit. Wel staan we weer prachtig op een camperplaats direct aan het meer, waar diverse bootjes aangemeerd liggen. Er zijn hier 4 camperplaatsen die gratis zijn, het is een groot parkeerterrein ook bestemd voor campers, maar die moeten 2 euro per uur betalen, het hele terrein was leeg op 2 campers na, die werden dan ook meteen door een boze meneer weggestuurd, ze moesten op de gratis plaatsen gaan staan, daar stonden we dus met zijn drieën op een kluitje. Het stadje Passignano is een aardig stadje, met een grote boulevard met veel vissers, vissersboten en pleziervaartuigen, in het seizoen zal het hier een drukte van belang zijn, nu was het er uitgestorven.

Dinsdag 3 maart Passignano - Pescara

Het blijft maar slecht weer, dus we trekken verder naar het zuiden, we rijden de hele dag door prachtige streken met hele mooie groene heuvels, we komen zelfs zo hoog dat we door de sneeuw rijden het is schitterend, de weg kwaliteit is van redelijk tot zeer slecht er zitten soms zulke grote gaten in de weg, dat je gewoon gelanceerd wordt. Tegen een uur of 4 proberen we een plaatsje te vinden voor de nacht, maar dat wil niet lukken, de camperplaatsen zijn verdwenen of niet te vinden en de campings nog dicht, dus op naar de tolweg en daar tussen de vrachtwagens geparkeerd en de nacht doorgebracht.

Woensdag 4 maart Pescara - Peschici

De Wereldomroep beloofd ons mooi weer, maar daar is weinig van te merken, het regent en het blijft maar koud, dus verder maar weer, niet dat het een optie is om op een parkeerplaats van de snelweg te blijven hangen hoor. We rijden een heel eind over de tolweg, om de drukte van de steden en dorpjes, die hier echt aan elkaar verweven zijn te ontwijken. zo schieten we lekker op, bij Termoli zijn we de tolweg afgegaan en richting Vieste gereden, dit is een heel stille weg, wel een beetje smal maar voor Italië een lakentje zo glad, heerlijk rijden. We willen wel eens bij een boer kamperen wat hier veel wordt aangeboden, (Agratourismo), dat is vaak midden in de natuur, heerlijk rustig en niet duur. Wij zo’n bordje volgen, een heel smal weggetje, wat steeds smaller werd en waar heel veel bomen stonden en dan nog een tegenligger, je kon echt geen kant op, maar niemand maakte zich druk, de tegenligger ging zonder morren achteruit tot we elkaar konden passeren, na een heel eind door de bush-bush, bleek alles dicht te zijn. Toen moest er ook nog gekeerd worden op dat weggetje, aan beide kanten was een kleine inham en draaien maar, na tig keren heen en weer steken stonden we weer goed en konden we zonder problemen verder weer terug op de weg komen. In het dorpje Peschici is een camperplaats, daar maar naar toe, maar helaas ook die was nog gesloten, we stonden weer voor een dicht hek, alweer op een smal weggetje, maar waar we niet konden keren, gelukkig was daar een man met een sleutel, hij deed het hek voor ons open waar we alle ruimte hadden om te draaien. Maar ja we hadden nog steeds geen slaapplaats, we hadden wel ergens een paar caravans zien staan, pal aan zee, zag er bepaald niet slecht uit, wij daar maar eens gevraagd, voor 5 euro per dag mogen we hier staan, echt een pracht plek.

Donderdag 5 maart Peschici

Het heeft vannacht gestormd we lagen weer te schudden in ons bedje, we werden een beetje laat wakker half tien, wat best wel een keer lekker was. Het weer is droog maar met veel wind, we zitten tussen 2 bergen in, aan de ene kant het dorpje Rodi Garganico en aan de andere kant Pechici wat voor ons een stuk dichterbij ligt. Dit dorp heeft allemaal witte huizen en is gebouwd op een klif het ziet er erg mooi uit, alles is één geheel met de natuur. Via veel trappen kwamen we boven in het dorp, waar het centrum is, het was alweer etenstijd dus keken we rond naar een geschikt restaurant, we werden geroepen door een mevrouw dat ze lekker eten had voor ons, met een prachtig uitzicht op de bergen, nou dat klopte het uitzicht was schitterend en we hebben heerlijk gegeten, het was weliswaar veel te veel, maar erg lekker, vooral het voorgerechtje een soort van ingemaakte uien, ze heeft de naam van het gerecht opgeschreven voor ons “L aripascioni” , is een aanrader. Na dit heerlijke maal, hebben we nog even ergens op een stoep de site bijgewerkt en de mails opgehaald, om vervolgens weer terug te lopen naar de camper, wat een wandeling van een kleine 2 uur was.

Vrijdag 6 maart Peschici - Bari

Het regent pijpenstelen en daarbij waait er een harde koude wind, we besluiten weer door te gaan. Om een uur of 3 komen we in Bari aan, we vinden al snel de camperplaats. Het blijkt een opslagplaats voor campers te zijn, niets bijzonders en zonder enige voorziening. We pakken de fietsen en rijden naar de haven om een plaats te reserveren voor een boot naar Griekenland. Wat zeer snel geregeld is, voor 172 euro zijn we aan de overkant, we hebben een plaatsje op het dek en de boottocht duurt 11 tot 12 uur. We hadden de keuze of 18.00 - of om 24.00 uur nog dezelfde avond vertrekken, dit was wel erg snel, hadden we dit geweten dan waren we niet naar die camperplaats gegaan, maar goed wij reserveren voor morgen 12 uur en moeten ons om 10 uur op het kantoor melden. Na alles betaald en geregeld te hebben fietsen we weer terug, doen nog wat laatste boodschappen en wachten ons avontuur van morgen af.

Zaterdag 7 maart Bari - Igoumenitsa (Griekenland)

Als ik bij de camperplaats ga afrekenen blijkt 1 overnachting 20 euro te kosten, erg veel geld voor niets daar zien ze ons niet meer, stelletje afzetters!!! Precies om 10 uur rijden we het haventerrein op waar we al snel worden tegen gehouden om ons bij heel veel vrachtwagens te voegen, ja maar wij zijn een camper en moeten ons om 10 uur melden, niets mee te maken hier wachten tot ik gebeld wordt dat jullie doormogen. Daar sta je dan, 2 groentjes tussen al die grote jongens, we zagen al snel een gratis shuttlebus die je naar de terminals bracht, waar ook dat kantoor zat, dus ik ingestapt en naar dat kantoor gegaan, bleek het zo te zijn dat we om 11 uur doormochten en dan meteen het schip op konden. Oké, we stonden dus gewoon op een parkeerplaats waar je ook gewoon kon overnachten in afwachting tot je boot vertrekt, we hadden die hele camperplaats dus niet nodig gehad. Precies om 11 uur begon er beweging bij de vrachtwagens te komen, dus ik weer vragen of we nu wel doormochten, ja dat mocht. Alles liep verder gesmeerd, alleen die mannen die zeggen waar je moet staan, wat kunnen die schreeuwen en boos worden, als je niet precies doet wat ze zeggen, berg je dan maar en niet alleen bij ons maar ook bij de grote jongens hoor, wat een mannetjes. Het inschepen duurde erg lang, we zouden om 12 uur vertrekken maar het werd 2 uur en waarom geen idee, er werd soms wel 10 minuten op een vrachtwagen gewacht, anderen die er al opstonden moesten er weer af, natuurlijk onder groot protest, er was geen touw aan vast te knopen. Toen we eindelijk vertrokken waren, hebben we ons in de camper teruggetrokken, we hebben lekker gegeten en hadden, omdat we op het bovendek stonden, mooi uitzicht naar de kust van Italië, wat langzaam aan ons voorbij trok. Aan boord was zelf niets te doen, er was een restaurant en verder een grote ruimte met een televisie en een paar spelcomputers. Precies om 2 uur meerde we aan in Griekenland, het uitschepen was weer net zo chaotisch als het inladen, het duurde weer uren, zo was er een chauffeur die nog niet bij zijn auto gearriveerd was, niemand kon er door en niemand maakt zich druk, behalve het dekpersoneel die waren weer behoorlijk aan het schreeuwen. Het was al half 4 voordat wij van de boot afreden, we wilden op het terrein parkeren voor de nacht, we rijden liever niet in het donker, maar we werden direct weggestuurd, dus het werd toch rijden, gelukkig was het een mooie 4 baansweg en vonden al snel een benzinestation waar we konden staan.

Zondag 8 maart Igoumenitsa - Kastraki

Opgestaan om 8.10 binnen 12,8° en buiten 5,8° het zonnetje schijnt volop. We zijn toe aan een paar dagen rustig aandoen en hebben op de laptop een camping in Kastraki uitgezocht voor een schappelijke prijs tussen € 10,00 en € 13,00 en wat belangrijk is met internetmogelijkheid. Gauw even ontbeten en de dieseltank volgegooid, want in Griekenland is de dieselprijs een stuk lager als in Italië (de laatste keer € 1,03 en bij dit station € 0,879) en dan op weg. We gaan niet via de autosnelweg want om de een of andere reden zou dit verboden zijn voor vrachtwagens van 3,5 ton. Dus de bergen in. Het gaat allemaal wat langzamer, maar het is wel adembenemend mooi, vooral als je bovenaan bent gekomen en naar beneden kunt kijken. In Inounima gekomen besluiten we om toch maar de tolweg te nemen. Als we daar aankomen staat er weer een bord verboden voor vrachtwagens > 3,5 ton. We zien ook geen enkele vrachtwagen die kant op rijden, maar ja wij zijn geen vrachtwagen maar een kampeerauto en het bord toegestane hoogte 5 meter stelt ons gerust. Helaas is het maar een klein stukje zo’n 33 km en dan stopt de tolweg (trouwens we hoeven niets te betalen). Dus weer weg 6 volgen. Het wordt hoger en hoger en opeens beginnen er sneeuwranden langs de weg te komen en dan rijden we gewoon in een sneeuwlandschap. Even later is er een dal waar het enorm druk is en er geskied wordt en sleetje gereden, puur wintersport. Dit hadden we niet verwacht, later blijkt de doorgaande pas dan ook op 1690 meter te liggen. Om een uur of vier (Griekse tijd 5 uur) komen we bij ‘Campsite Vrachos’ in Kastraki aan. Geen internet en de prijs is ook wat hoger namelijk € 17,00, dat is dan weer jammer, maar denken toch hier wat dagen te blijven staan. De omgeving is schitterend en je kunt hier leuk wandelen.

Maandag 9 maart Kastraki

Vandaag maar eens een rustdag, het uitzicht is schitterend, besneeuwde bergtoppen en het zonnetje werkt ook mee. Heerlijk!!! We gaan zo even naar een internetcafé hier in het dorp om de site weer even bij te werken.