• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

Grensovergangen

Grens Nepal naar India

Grensovergang Nepal naar India



De grensovergang Nepal India bij Sunauli is wel de meest chaotische die we tot nu toe zijn tegengekomen. Op een gegeven moment rijd je Sunauli binnen en komt terecht op een soort markt met allerlei kraampjes en stalletjes. Verder een enorm aantal elkaar in de weg staande voertuigen. Even weet je niet wat te doen dan komt er een mannetje en die gaat je begeleiden naar een parkeerplek vlak bij het 'Immigration Office'. Ondertussen probeert hij je te verleiden om bij hem je Nepalese Rupies om te wisselen in Indiase Rupies. Helaas we hadden net al ons Nepalees geld omgezet in diesel. In het kantoortje werden uit de paspoorten de daarin geniette papiertjes eruit gehaald. Het bleken formulieren te zijn om de uitreis gegevens vast te leggen. Ik mocht deze zelf invullen en ook voor Marita mocht ik tekenen. Vervolgens werd er van een groot stickervel twee stickertjes afgehaald en in de paspoorten geplakt, krabbel erop en klaar. Dus op naar de douane voor het carnet. Dit gebouw was aan de overkant. Hier overal mannen, vrouwen en zelfs kinderen achter tafels, er was niet veel sprake van zorgvuldigheid, op de grond lagen bergen ingevulde douane-formulieren. Na zwaaien met het carnet kwam er iemand in aktie. Na enig overleg met de invulbaas werd er een tas met de benodigde stempels en het carnetboek gehaald. Ik mocht weer de gegevens invullen en toen werd door de assistent invulbaas de stempels gezet. Nu bleek dat ik eerst weer een kopie van mijn paspoort en visa moest geven. Dus werd ik door behulpzaam mannetje naar een kopieer-stalletje gebracht. Voor 10 RP kreeg ik deze. De kopieën kwamen bij het carnet en ik werd door een loopjongenknul via een groot parkeerterrein naar een ander gebouw gebracht, waar carnet-handtekening baas zat om de benodigde handtekeningen te zetten. Deze man bleek er niet van te houden dat er voor gedrongen werd. Iemand probeerde steeds zijn formulieren bovenop een stapel te krijgen, maar door de carnetbaas iedere keer weer onderop gegooid. Maar goed alles was nu in Nepal geregeld. Op naar India.

Dit bleek moeilijker, stel je de Kalverstraat in Amsterdam voor. Een winkelstraat met twee rijbanen, winkelend publiek en aan twee kanten vol met vrachtwagens en bussen, met daartussen laverende riksja's, motoren en fietsen. Verder staat het verkeer muurvast omdat zoals gebruikelijk in India buschauffeurs toch proberen in te halen en dus het hele verkeer klem zetten. Ook in India weer een mannetje die ons bij de Immigratie (een kantoor tussen winkels) laat parkeren, waardoor het voor iedereen erg moeilijk wordt om door te rijden. Ook nu weer blijft Marita in de auto, dus geen foto's. Weer formulieren invullen en voor beide tekenen. Redelijk snel geregeld en aan de overkant de douane. Hetzelfde ritueel, invullen koffertje halen (we waren deze dag de eerste carnet-klant aan beide kanten natuurlijk), stempels zetten en naar de carnetbaas. Deze tekende en we waren klaar om India weer verder te bezoeken. Het heeft zeker een halfuur of meer gekost omdat zo'n imbeciel van een buschauffeur de boel weer eens had vast gezet (zie foto's).

Na het maken van de foto's ben ik op de man afgestapt en heb tegen hem gezegd “I made a picture of you, so that everybody can see how stupid you are”. De passagiers konden hier wel om lachen, de man zelf had alleen een stomme grijns op zijn gezicht, zal wel geen engels kunnen verstaan.

Goede les, ga liever naar het westen (als je tenminste in het westen van India moet zijn) en neem de grensovergang bij Bankassa/Gaddachauki.

10205291020530

 

 

 

 

 

 

 

 

 

10205311020532



 

 

 

 

 

 

 

10205331020534