• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

23 juli tot 11 augustus 2011

Zaterdag 23 juli zondag 24 juli Alice Springs

Aangezien we reeds om 10 uur de camping af moeten zijn, wat heel gebruikelijk is in Australië, is het nog veel te vroeg om langs Mien en Fred te gaan. We besluiten om het Terphina Gorge NP te bezoeken wat ongeveer 80 km ten oosten van Alice Springs ligt. Het is werkelijk een prachtig gebied, we lopen op blote voeten door een rivierbedding, door kraakhelder water, omgeven door hoge rode rotsen zoeken we een weg dwars door de rivier. Het is er zo stil dat we zelf ook helemaal onder de indruk komen van deze mooie plek. Het is hier zo mooi dat we wel een nachtje zouden willen blijven staan, maar helaas gaat dat niet lukken, onze schoondochter Harriët is vandaag jarig en we moeten natuurlijk wel voor haar zingen. Omdat we geen bereik hebben moeten we terug keren naar Alice Springs, om haar te kunnen feliciteren.

P1090520 [foto's website]P1090504 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rond een uur of 3 rijden we bij Fred en Mien de straat in, waar een plaatsje is waar we kunnen overnachten. Fred heeft een heel bijzondere hobby, hij maakt draaiorgels, in de kelder heeft hij er 4 staan. Natuurlijk geeft hij een demonstratie, er moet aan het wiel gedraaid worden om er geluid uit te krijgen, niks geen motor, gewoon met de hand. Het klinkt echt heel mooi, Paul mag ook draaien en merkt dat het wel heel zwaar werk is, dat draaien, we snappen nu ook waarom er tegenwoordig een motor gebruikt wordt. Mien heeft ook niet stil gezeten en heeft 2 boeken geschreven, die ze zelf heeft uitgegeven en elke zondag op de markt verkoopt. We drinken samen een kop thee en bezichtigen de tuin, het is een mooie grote rotstuin, die behoorlijk stijl omhoog gaat, zo een heuvel op.

P1090555 [foto's website]P1090549 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fred met zijn zelf gebouwde draaiorgel                                                                                                 Fred zijn draaiorgelmuziek

De volgende dag bezoeken we de markt en kopen bij Mien de 2 boeken die ze geschreven heeft. Als we boodschappen hebben gedaan lopen we Nathalie en Jean tegen het lijf. Dit is een Frans koppel, die ook 2,5 jaar onderweg zijn, alleen zij reizen met een “gewone” camper, waar wij veel respect voor hebben. We hebben elkaar al eerder ontmoet begin oktober vorig jaar in Maleisië. Het weerzien is hartelijk en warm, na een poosje kletsen, spreken we af elkaar in west MacDonell NP op een overnachtingsplaats te ontmoeten. Eigenlijk wilde we hier helemaal niet meer naar toe, we waren er al geweest, maar het weerzien met deze mensen is gewoon heel gezellig en is een dagje langer blijven helemaal niet erg.

De middag en avond met Nathalie, Jean en hun nichtje Bénedicte, die voor 6 weken met hun meereist, is heel gezellig en informatief. Het leuke is altijd als je reizigers ontmoet die ook overlanders zijn net als wij, je meteen een speciaal contact hebt met ze. Je hebt ze nooit gezien maar als je elkaar ontmoet is het meteen alsof je ze al jaren kent.

P1090562 [foto's website]P1090557 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mien op de markt met haar boeken                                                                                                Nathalie, Jean en wij

Maandag 25 juli Plenty Highway S 22 57.191 E 135 39.794 (372 km)

Na een hartelijk afscheid van Nathalie, Jean en Bénédicte, rijden we weer terug naar Alice Springs, waar we nog een paar kleine boodschappen doen, om vervolgens dit plaatsje voor de laatste keer te verlaten.

We rijden richting de Plenty Highway (weg 12), nu moet je hier niet te veel van voorstellen het is een gravelroad, wat inhoud dat het een zeer slechte weg is. Deze weg is meer dan 700 km lang, maar voor ons een uitdaging om dat eens te rijden. We rijden ongeveer 60 km per uur, wat redelijk te doen is. Er zijn goede maar ook zeer slechte stukken tussen, waar we de snelheid behoorlijk moeten aanpassen. Omdat het een highway is rijden er hier ook Road Trains, dit zijn vrachtwagens met maar liefst 4 aanhangers achter zich aan. Deze hebben een lengte van meer dan 50 meter en we kunnen jullie wel vertellen dat ze een hoop stof en zand verplaatsen, het is één stofwolk die op je afkomt, je kan enige tijd geen hand voor ogen zien, zoveel stof wordt er verplaatst.

P1090568 [foto's website]P1090569 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

we moesten naar Boulia

Dinsdag 26 juli Georgina River S 22 54.686 E 138 52.197 (402 km)

Ondanks de slechte weg en natuurlijk de hele dag rijden, maken we heel veel kilometers. We zijn vanmorgen de auto's gaan tellen die ons tegemoet komen, over de hele dag zijn we er 21 tegen gekomen. Kom daar maar eens om op de A12.

We verlaten de staat Northern Territory, via de grens, het is er helemaal verlaten het enige wat er staat is een bord zodat je weet dat je NT verlaat en Queensland binnenrijdt.

We parkeren voor de nacht op een mooie rustige overnachtingsplaats, maar zien weer geen enkel kangoeroe, terwijl we dat wel hadden verwacht. Zelfs op deze rustige weg zie je geen levende kangoeroes, wel heel veel dode, maar de levende laten zich niet zien, ook als de schemering valt zien we er geen.

P1090581 [foto's website]P1090573 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

één lange gravelroad                                                                                                                        een roadtrain komt aandenderen

Woensdag 27 juli Lillu Vale S 22 36.212 E 141 12.889 (271 km)

Tegen de middag hebben we weer asfalt onder de wielen en daar zijn we blij om, het is toch wel erg vermoeiend rijden, die gravelwegen. Het plaatsje Boulia telt welgeteld 600 inwoners en wordt al 700 km door borden aangegeven, dit geeft de uitgestrektheid aan van dit land. Boulia is een aardig dorp, met veel schoolkinderen, die allemaal een grote hoed op hun hoofd hebben ter bescherming tegen de zon. In deze omgeving heb je het zogenaamde Min Min Light, Dit is een mysterieus licht wat je soms wel 80 km kan achtervolgen, er is geen verklaring voor waar dit licht vandaan komt. Wij hebben het niet gezien, wat eigenlijk wel logisch is, omdat we nooit in het donker rijden.

P1090587 [foto's website]P1090585 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 28 juli Winton S 22 23.364 E 143 02.301 (216 km)

De omgeving waarin we rijden is mooi maar niet echt spectaculair, het lijkt een beetje op de prairie in Amerika. Je ziet veel koeien en paarden, er worden zelfs rodeo's georganiseerd. Zo lijkt het dorpje Winton precies een dorpje uit een westernfilm, inclusief de cowboy die met een grasspriet in zijn mond, op een waranda in zijn stoel zit te wippen.

We parkeren voor de nacht op een gratis parkeerplaats in het dorp, maar we moeten wel $ 10,-- betalen, omdat we niets in het aanpalende restaurant gebruiken.

P1090595 [foto's website]

Vrijdag 29 juli Fullortonn River S 21 01.267 E 140 56.346 (291 km)

Voordat we Winton verlaten brengen we nog een bezoek aan de Arno's Wall, dit is een muur met daarin allemaal oude materialen gemetseld. In de muur zitten onder andere brommers, naaimachines en zelfs een oude bakkersoven gemetseld. Volgens ons heeft het hele dorp zijn rotzooi bij deze Arno gedumpt zodat hij een heel mooie muur kon maken.

P1090621 [foto's website]P1090615 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na deze bezichtiging rijden we weer een paar honderd kilometer, maar echt spannend is het allemaal niet.

Zaterdag 30 juli Cloncurry S 20 42.339 E 140 31.065 (64 km)

Als we in Cloncurry aankomen lopen we meteen Nathalie, Jean en Bénédicte tegen het lijf, we praten even wat en we gaan weer door, zij willen nog naar Normanton rijden en wij blijven in Cloncurry. Het is weer tijd om een paar wasjes te draaien en dat doen we altijd op een camping, je kan dan alles wassen en drogen in één dag. We tanken dan ook de watertank helemaal vol, zodat we er voorlopig weer tegen kunnen, want campings vinden we eigenlijk maar niets. Deze zijn duur en vaak overvol en je moet al voor tienen van het terrein af zijn, niet echt klantvriendelijk dus.

P1090665 [foto's website]P1090655 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 31 juli Normanton S 17 39.909 E 141 05.543 (386 km)

In Normanton moeten krokodillen in het wild rondsluipen, dat lijkt ons wel spannend, dus we rijden vandaag die richting op, wie weet komen we er één tegen. Het is erg druk op de weg, er komen ons heel veel auto's tegemoet. Eerst denken we nog dat het de boeren zijn die naar de kerk willen, maar met deze aantallen is de kerk al gauw overvol en zal men buiten moeten staan, er is dus wat anders aan de hand. Het blijkt dat er een rodeo is geweest gister en men is dus op weg naar huis. We vinden het heel jammer dat we dit niet wisten, anders hadden we de was de was gelaten en de rodeo bezocht.

Het is half elf als we door de politie worden aangehouden, alcoholcontrole, of ik maar even wil blazen. Natuurlijk mogen we doorrijden, tenslotte heb ik niks gedronken, de politie is erg nieuwsgierig en wil graag weten hoeveel onze Tierelier heeft gekost, het lijkt Azië wel, daar wilden ze het ook altijd weten. Gelukkig had deze agent in de gaten dat we in een left hand drive rijden en mocht ik, als bestuurder, blazen en niet Paul als bijrijder.

Tegen de middag komen we de Fransen weer tegen, gezamenlijk maken we een wandeling op zoek naar de krokodillen, er moet hier een hele grote zijn van meer dan acht meter volgens de inwoners. Maar hoe groot dat beest ook is, hij laat zich niet zien en eigenlijk zijn we wel een beetje blij, want stel hij staat opeens zomaar op je pad, wat doe je dan??

We parkeren op een heel mooie plek langs een watertje, tegen de avond komen er aan de overkant meerdere kangoeroes water drinken. Het meertje zit vol met watervogels, het is een kakofonie van diverse vogel geluiden, zo mooi!

P1090649 [foto's website]P1090661 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maandag 1 augustus Normanton S 17 39.909 E 141 05.543 (155 km)

Vandaag staat Karumba op het program om te bezoeken. Karumba ligt aan de Golf van Carpentaria en is het enige strand plaatsje wat via een asfaltweg te bereiken is. Het dorp licht iets meer dan 70 km van Normanton en heeft maar 600 inwoners, maar veel meer toeristen. De meeste toeristen die hier momenteel zijn, zijn grijze tortelduiven, allemaal met een caravan of camper, formaat klein tot zeer groot, ze ontvluchten allemaal de kou in het zuiden en genieten van hun rust. Deze mensen zitten veel op een camping en zie je nauwelijks in het dorpje rondlopen, hooguit voor wat boodschappen maar verder niet.

Wij maken een mooie wandeling over het strand, dat hebben we al een tijdje niet gedaan en we genieten ervan. Natuurlijk ontmoeten we de Fransen weer en we spreken af om weer terug te rijden naar Normanton, om daar op het mooie plekje weer de nacht door te brengen.

P1090686 [foto's website]P1090679 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 bomen in de zee                                                                                                                           een soort krab

Dinsdag 2 augustus Cumberland Mine S 18 18.027 E 143 21.079 (285 km)

Na maar weer eens afscheid te hebben genomen van de Fransen, rijden we via de Savannah highway richting Cairns en dat doen de Fransen ook, zij rijden alleen veel harder als wij. Maar het zit er dik in dat we elkaar nog weleens tegenkomen.

We rijden over een wisselvallige weg, het ene moment is hij gloedje nieuw, maar even later kan hij zomaar veranderen in een gatenkaas, of van een mooie tweebaans- naar een eenbaansweg, met daarnaast gravel. Als er een tegenligger aankomt moet je dus snelheid minderen en de gravel inrijden om elkaar te kunnen passeren. Ook hier liggen er weer vele kangoeroes dood langs de weg, deze worden allemaal in de nacht doodgereden, met vaak, voor de bestuurders van kleinere auto heel vervelende gevolgen. Dat is te merken aan de vele kruizen die langs de kant van de weg staan, met vaak verse bloemen versierd.

Vroeg in de middag parkeren we op een heel mooie overnachtingsplaats, mooi langs een meertje met heel veel vogels, met de daarbij behorende geluiden. Even later komen de Fransen ook aanrijden, zij wilden eigenlijk veel verder rijden vandaag, maar omdat het hier zo mooi is blijven ze hier ook staan.

P1090708 [foto's website]P1090705 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag 3 augustus Archer Creek S 17 38.789 E 145 20.806 (297 km)

Het is een dagje rijden vandaag, er gebeurd niet zoveel. Behalve als we een dorpje inrijden waar grote borden staan waar elke auto zijn auto gratis kan laten wassen. Natuurlijk vinden wij dat geen slecht idee en rijden heel langzaam, door een soort wasstraat, de waterstralen gaan automatisch aan, ook aan de onderkant. De auto wordt er zeker schoner van zonder veel moeite, dit zouden ze meer moeten invoeren een geweldig idee.

Onderweg bezoeken we nog wat wamwaterbronnen, maar het is zo koud dat we geen duik in het water nemen.

P1090718 [foto's website]P1090715 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          gratis autowassen                                                                                                                  geen asbak??

Donderdag 4 augustus Port Douglas S 16 33.276 E 145 28.371 (221 km)

Als we wakker worden is het bewolkt en regent het een beetje. Omdat we midden in een berg gebied zitten besluiten we direct naar de kust te rijden, daar zal het weer wel beter zijn denken we. De watervallen die hier super mooi moeten zijn, hebben met dit weer weinig zin, daar komen we later wel voor terug.

We rijden door een wonderschoon landschap, tenminste dat denken we, want we rijden door een dikke mist en zien soms maar een paar meter voor ons. Wat we wel zien is dat het landschap heel groen is en erg op Zuid Limburg lijkt inclusief de zwart-witte koeien. Helaas is het ook aan de kust niet echt lekker weer en is elke camping helemaal volgeboekt, we rijden daarom helemaal naar Port Douglas. We vestigen ons voor één nacht op een camping morgen zien we wel verder.

P1090716 [foto's website]P1090717 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ter herrinering dat hier links wordt gereden

Vrijdag 5 augustus Kauri Camp S 17 08.287 E 145 35.842 (142 km)

Als we wakker worden is de zon nog steeds niet terug, maar dat kan volgens de campinggasten nooit lang duren. We besluiten voor een paar dagen naar het Tinaroomeer te rijden, dit ligt in de bergen in een regenwoud.

De weg naar de “camping” is een gravelroad, deze is door de regen in een soort modderpoel veranderd en gaat heuvel op en heuvel af, maar hij is goed te berijden, alleen onze Tierelier wordt wel erg modderig. Als we op de camping aankomen, moeten we online boeken en betalen, gelukkig hebben we bereik en kunnen aan deze voorwaarde voldoen. Als we een plaatsje hebben uitgezocht met een schitterend uitzicht op het meer, komen we niet het kleine heuveltje op, er is te veel modder en aangezien we momenteel nog steeds geen 4wheel drive hebben, glijdt de achterkant weg en zijn we genoodzaakt om op een veel minder mooie plek, geen uitzicht op het meer en tussen de bomen, te gaan staan. Ondertussen regent het pijpenstelen en het ziet er niet naar uit dat het vandaag nog wat gaat opklaren. We maken het ons gezellig binnen en morgen zien we wel verder.

P1090727 [foto's website]P1090725 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 6 augustus Kauri Camp S 17 08.287 E 145 35.842

We zoeken een iets beter plaatsje uit, we hebben nu wat beter uitzicht op het meer, maar het blijft maar regen. Als het even droog is besluiten we een wandeling in het regenwoud te maken, er zijn heel veel verschillende bomen en diverse soorten paddenstoelen. Het regenwoud doet zijn naam eer aan, want als we een paar kilometer gelopen hebben begint het weer te regen, maar dan zo hard dat we besluiten om maar terug te keren, we komen doorweekt terug in de camper. De verdere dag zitten we binnen in een sombere wereld, alles is grijs.

P1090756 [foto's website]P1090752 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1090796 [foto's website]P1090785 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 7 augustus Kauri Camp S 17 08.287 E 145 35.842

Het blijft regenen, ondanks de voorspellingen die toch droog en zonnig weer beloven, maar goed het is niet anders. We maken maar weer eens een wandeling, we doen dit gewoon op onze sandalen, die we met blote voeten aanhebben. Dit blijkt achteraf geen goed idee te zijn, we worden ons bewust van allemaal kriebelbeestjes op onze blote voeten, heel dunne wormpjes lijken het. We verwijderen ze zoveel mogelijk, maar dat is onbegonnen werk, ze blijven komen en lijken te bijten als rode mieren, even later zie ik allemaal bloed in mijn sandaal zitten, we besluiten om te keren en de wandeling te laten voor wat hij is. Eenmaal terug op de camping zitten er allemaal grote dikke mormels tussen onze tenen, de kleine wormpjes hebben zich vol gezogen met ons bloed, bloedzuigers!!! Op zich is dit niet zo erg, vroeger werden ze veelvoudig in de medische wereld gebruikt om allerlei ziektes te bestrijden. Maar om deze beesten met kop en al te verwijderen, vraagt toch om wat drastische maatregelen, er moesten brandende lucifers aan te pas komen om ze tussen onze tenen vandaan te krijgen. Uiteindelijk lukte het zonder veel grote brandwonden en konden we onze voeten goed wassen en met betadine behandelen. Het is ongelooflijk hoe grote gaten die kleine beestjes in je huid maken, een kwartier later bloedde mijn teen nog.

P1090839 [foto's website]P1090827 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

bloedzuigers tussen de tenen

Maandag 8 augustus Gordonvale S 17 05.983 E 145 47.240 (150 km)

De zon schijnt en wij vertrekken, we moeten wel want ons brood is op!!

We rijden dezelfde weg als vorige week, maar nu schijnt de zon en ziet alles er zo vriendelijk uit en hebben prachtige vergezichten. Als we ergens stoppen voor een mooi uitzicht worden we aangesproken door Nederlanders, zij hebben ons speciaal op staan wachten omdat ze het zo bijzonder vinden dat wij hier rijden met een Nederlands kenteken, dat hebben ze nog nooit gezien hier. Het blijken Kees en Rian, samen met Kees zijn ouders, Arie en Isa, die hier voor 4 weken op bezoek bij hun zoon zijn. Kees en Rian wonen hier, samen met hun 2 kinderen, nu 4 jaar en hebben geen spijt dat ze Nederland hebben verlaten. We praten een tijdje en nemen afscheid, maar eerst vertellen ze ons waar we dicht bij de stad gratis kunnen overnachten.

We rijden naar de plek, maar er staan overal grote borden met het opschrift “NO CAMPING”, maar er staan al tentjes en diverse auto's geparkeerd die overduidelijk de nacht hier door willen brengen. Wij parkeren de Tierelier en zien wel wat er gebeurd. Tegen de avond komen er steeds meer auto's en tentjes bij, het is overduidelijk een gedoogzone.

P1090862 [foto's website]

het Tinaroomeer

Dinsdag 9 augustus Cairns S 16 56.264 E 145 44.565 (57 km)

Na een heerlijke ongestoorde nachtrust, vinden we een briefje tussen de bestuurders deur, het komt van Kees en Rian, ze nodigen ons uit voor een kop koffie vandaag.

We rijden naar Cairns terug en gaan even langs het registratie bureau voor onze Tierelier. Natuurlijk moeten we weer lang wachten, het is inderdaad zo dat we de auto weer ter controle moeten aanbieden en dan weer geregistreerd kunnen worden. We moeten wel zelf een verzekering regelen en krijgen daarvoor diverse adressen op. Ook hier kan je je maar voor 3 maanden registeren en alleen voor Queensland. Maar er wordt ons wel verteld dat we beter tot 14 september kunnen wachten, want tot zolang is onze registratie in Northern Terretorry geldig en we mogen hier daarmee gewoon blijven rijden. Begin september zitten we allang weer in een andere staat en dan zien we wel weer verder.

We zoeken naar het immigratiebureau maar kunnen het niet vinden evenals de Detroit Diesel Garage, dan zijn we het zat en rijden naar een camping bijna in het centrum van de stad, zodat we morgen in de buurt zijn om al onze dringende zaken te regelen.

We eten vandaag hachee, we doen dit omdat het hier tenslotte winter is ook al was het vandaag bijna 30 graden, het smaakt verrukkelijk.

Vroeg in de avond nemen we contact op met Kees en Rian, ze vinden het echt gezellig als we komen, ze komen ons zelfs ophalen met hun cabrio. Het is een gezellig stel, het is net of we elkaar al jaren kennen en kletsen honderduit. Voordat we het weten is het al laat en tijd om naar huis te gaan. Ze brengen ons weer keurig tot aan de camping en we spreken af om deze week elkaar nog eens te zien.

P1090884 [foto's website]P1090875 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag 10 augustus Cairns S 16 56.264 E 145 44.565

We nemen de auto en rijden naar de garage, de Tierelier schudt behoorlijk aan het stuur als we wat harder rijden, we willen even de voortrein laten nakijken. Na een kleine inspectie blijkt dat er speling is bij de wiellagers, waarschijnlijk veroorzaakt door de gravelroads die we gereden hebben. Na een controle op de lagers bleken deze nog geheel in orde te zijn. Na een paar uur wachten konden we na betaling van de rekening, even een proefrit maken. Het getril is een stuk minder maar nog niet helemaal weg, dus wij weer terug naar de garage, die ons aanraad om de wielen eerst eens te laten uitbalanceren.

We moeten hiervoor een paar bandenboeren af, maar uiteindelijk vinden we er één die onze maat aan kan. Als we staan te wachten komen we tot de conclusie dat we meteen maar nieuwe banden moeten aanschaffen, tenslotte zitten deze al 90.000 km onder de auto en beginnen nu slecht te worden. We maken een deal met de bandenboer en vrijdag worden er 4 fonkelnieuwe banden onder de auto geplaatst. Alles wordt dan ook keurig uitgebalanceerd en dan kunnen we wat dat betreft er weer een paar km tegen. Als we hiermee klaar zijn is het alweer na vieren en gaan terug naar de camping, morgen is er weer een dag.

P1090888 [foto's website]