• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

10 juni tot 22 juni 2011

P1080167 [foto's website]P1080180 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nog even een kleine terugblik op ons verblijf in Nederland. Natuurlijk hebben we weer genoten van onze kleinkinderen, Nils en Britt, ze hebben veel bij ons gelogeerd, in de caravan. Op vrijdag 3 juni trouwde onze zoon met zijn geliefde Harriët. Het was een prachtige dag, ze zagen er allebei schitterend uit en ze straalde van geluk. Om eerlijk te zijn moest ik soms een traantje wegpinken, maar dat schijnt normaal te zijn op zo'n feestelijke dag. Verder hebben we veel familie en vrienden bezocht, wat ons een warm gevoel geeft.

P1080143 [foto's website]P1080145 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1080284 [foto's website]2011-06-03 15.38.42 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na een heerlijke vakantie in Nederland, gaan we weer door met onze reis en natuurlijk met het bijhouden van de site.

P1080088 [foto's website]P1070965 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1070974 [foto's website]P1070978 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1080042 [foto's website]PICT0006 [foto's website]

Woensdag 8 juni is een drukke dag, wij vertrekken om 21.00 uur, terwijl het bruidspaar, voor hun huwelijksreis, om 15.00 uur richting Miami vliegt. Het is een heel geregel, Paul brengt samen met Hans de caravan weg, nog bedankt Hans voor het rijden, terwijl ik het bruidspaar ophaal en naar Schiphol breng. Dit keer is het andersom en zwaai ik uit en gaan de kids door de douane, ach het is weer eens wat anders.

Daarna Paul ophalen en nog een paar boodschappen doen, maar de tijd gaat snel en voor we het weten wordt het alweer tijd om naar het vliegveld te gaan. Renske, Nils en Britt brengen ons weg, we eten wat en dan wordt het tijd om afscheid te nemen. We gaan door de douane zwaaien voorlopig voor de laatste keer en zo komt er een einde aan onze vakantie in Nederland.

Ach en dan die vlucht, het is een lange zit, gelukkig was het vliegtuig niet vol en hadden we wat meer ruimte, maar van slapen kwam niet veel. In Singapore moesten we meer dan 6 uur wachten, maar eigenlijk viel dat best wel mee. Het laatste deel van onze reis, was 4,5 uur vliegen naar Darwin, waar we om half vijf landden. Nu was het nog wachten tot acht uur voor we bij onze Tierelier konden, de garage was tot die tijd gesloten.

Precies om 8 uur reden we het terrein van de garage op, waar we meteen hoorde dat de auto voor dinsdag niet klaar zou zijn, het wachten was op een onderdeel, wat vandaag verwacht werd. Dit vond ik wel een beetje vreemd, de auto had hier 6 weken gestaan, men had alle tijd gehad om hem te repareren en nu moesten wij maar een hotel gaan zoeken voor 4 nachten, hoe was dit nou mogelijk? Afijn, mopper de mopper, maar het had resultaat, er werd voor ons een oplossing gezocht. Na dit bericht ben ik meteen het bed ingedoken, gewoon in de garage, overal om de auto heen werd gewerkt, maar ik sliep en dat had ik hard nodig, Paul bleef wakker, die bikkel. Om 2 uur worden we door de garage naar een campground gebracht, waar men een cabine voor ons heeft gehuurd, morgenochtend (zaterdag), worden we weer opgehaald en dan zal in de loop van de dag onze auto klaar zijn. Dit is wel een heel goede service, de cabin betaald en ook nog op de vrije zaterdag aan de slag.

Zaterdag 11 juni t/m donderdag 16 juni Darwin

Op zaterdag wordt er hard aan de auto gewerkt, met als resultaat dat we rond 2 uur kunnen gaan rijden, alleen de motor loopt erg hard in zijn toeren, maar daar komen we dinsdag wel voor terug. We doen boodschappen en zoeken een camping, aangezien het dit weekend Pinksteren is, zijn de meeste volgeboekt. Maar na enig zoeken vinden we er één, we boeken voor 3 nachten, installeren ons en doen verder niets.

Als we dinsdag weg willen rijden wil de auto niet starten, accu's leeg. Paul pakt de accukabels en sluit deze hij aan op de accu's van het woongedeelte en zo lukt het ons om zonder verdere hulp naar de garage te rijden. Eenmaal daar worden de accu's na gekeken, schoongemaakt, met water gevuld nu kunnen ze weer een tijdje mee. Het toerental wordt nagekeken en is een wat ingewikkelder probleem, maar na een uurtje werk is dat ook verholpen, eindelijk kunnen we zonder verdere kosten de garage verlaten.

De volgende dag gaan we de Tierelier op ons nieuwe carnet laten zetten, hij wordt dan zogenaamd uit- en weer ingevoerd, wat inhoudt dat het oude carnet wordt afgetekend en het nieuwe weer de vereiste stempels krijgt. Dit ging heel soepel, binnen tien minuten stonden we weer buiten, echt een wonder dat het zo snel kan gaan. Omdat we een nieuw carnet hebben moeten we ook weer opnieuw geregistreerd worden, hiervoor moet de auto door een keuring, een soort APK. Nu horen we van alle overlanders dat het niets voorstelt, even de lichten controleren en dat is alles. Nou waren we in Perth al grondig gecontroleerd, nu gebeurde het weer en wat denk je afgekeurd! Er werd een lek in de luchtleiding naar de remmen geconstateerd, er bleef ons niks anders over dan terug te gaan naar de garage. De monteur kon in eerste instantie niets vinden en wilde al naar het APK station bellen, maar na nog een paar testjes hoorde hij inderdaad de lucht ergens ontsnappen en kon hij aan de slag. Na bijna 2 uur werken was het probleem verholpen en konden we na betaling van de rekening, weer naar de camping, het was te laat om nog naar het APK station te rijden. De volgende dag meteen naar het APK station, groot was onze verbazing toen de inspecteur aan de rechterkant van de auto naar het lek ging luisteren, terwijl het echt links zat. We kwamen dus door de keuring, ook als we niets hadden laten doen waren we er door gekomen, wat een stelletje eikels zeg. Nu moesten we ons laten registreren, wat ook veel problemen gaf. Ten eerste moesten we een adres hebben, natuurlijk hebben we dat niet, maar een camping was ook goed genoeg. Verder moesten er allerlei papieren worden ingevuld, kortom het ging allemaal heel anders dan in Perth. We kregen alleen maar een permissie voor 3 maanden en dat is alleen geldig voor de staat Northern Territory. Zodra we naar een andere staat reizen moeten we ons daar weer opnieuw laten registreren en de auto laten keuren, echt gekkenwerk dus. Even een voorbeeld: Je gaat met vakantie naar het buitenland, je moet je daar meteen melden, je auto laten keuren en registeren en dat zou dan voor heel Europa gelden, dat zou niemand doen, maar het is hier wel de wet. Wij gaan ons beraden wat we in de andere staten gaan doen, misschien zijn ze daar wat soepeler, we weten het niet, maar dit is niet normaal. Maar goed we zijn weer enkele honderden dollars armer, maar wel geregistreerd en dat geeft zo'n goed gevoel!!!

Nu nog even de aggregaat laten nakijken, die heeft het plotseling begeven. Na een inspectie is dit ding niet meer te repareren en zit er niets anders op dan een nieuwe te kopen. Omdat men hier andere stekkers gebruikt dan in Europa, wisselen we de stekkerdoos om zodat we onze eigen stekker kunnen blijven gebruiken. Zo nu nog even de gasflessen vullen en weg kunnen we, we proberen het bij 3 bedrijven, maar niemand wil de flessen vullen, ook al zouden we de goede aansluitingen hebben. Het zijn door Australië geen goedgekeurde flessen en die mogen hier niet gevuld worden, het is de wet zo wordt ons medegedeeld.

Vrijdag 17 juni t/m dinsdag 21 juni Lichfield National Park (189 km)

PICT0039 [foto's website]

PICT0035 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het wordt tijd dat we een gaan genieten, we rijden in een rustig tempo richting het Litchfield NP. De natuur is er schitterend en er is er van alles te doen, je kunt er mooie korte wandelingen maken, alles keurig tot in de puntjes verzorgd. De bewegwijzering paaltjes staan om de tien meter in de grond geslagen, zodat verdwalen echt onmogelijk is, ook al doe je nog zo je best. Aan het begin van het pad staat precies aangegeven hoelang en hoever de te maken wandeling is. Natuurlijk doen we enkele van deze mooie tracks, we nemen handdoeken en badpakken mee, zodat we onderweg een heerlijke duik in het frisse rivierwater kunnen nemen. Het is echt heel gaaf om in een poel te zwemmen waar een waterval in het water stort, we zwemmen tot onder de waterval en laten het water op ons hoofd storten, echt geweldig. Het is super helder water en het voelt fris maar zeker lekker aan. Op één locatie is het verboden om te zwemmen, omdat er zoutwater krokodillen aanwezig zouden zijn. Zoutwater krokodillen zijn niet zo vriendelijk als de zoetwater krokodillen, want die eten alleen maar vis en vegetatie en als je deze beestjes met rust laat doen ze je niets, terwijl de zout waterkrokodillen wel van een stukje mensenvlees houden en dus gevaarlijk zijn. Het blijkt dat er na het regenseizoen nog wel eens van die zoutwater krokodillen in het water van de Wangi Falls terecht komen, er moet eerst een grondige inspectie komen voor men het water vrij geeft voor zwemmen.

We bezoeken nog de termietenheuvels, deze zijn allemaal naar het noorden gebouwd, wat heel bijzonder is. Een uitstapje naar een moeras doen we er ook nog even bij, maar deze twee dingen zijn niet echt spectaculair.

PICT0120 [foto's website]PICT0079 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag 22 juni Batchelor S 13 03.646 E 131 01.390 (70 km)

Na 4 dagen is het eten op en moeten we naar de bewoonde wereld, om de voorraad op peil te brengen. We installeren ons voor 1 nacht op een camping en doen daar meteen de was zodat we weer een paar dagen de bush in kunnen. De campings zijn bijna overal mudje vol, met grijze tortelduifjes. Bijna elke gepensioneerde Australiër pakt zijn camper/caravan en trekt naar het noorden voor een beetje warmte. In het zuiden is het nu winter en het schijnt daar zelfs te sneeuwen, het is net als de Nederlandse “oudjes” die gaan overwinteren in Spanje. Ze zitten 's middags allemaal gezellig bij elkaar te borrelen, tot een uur of 6, ze gaan dan wat eten in hun eigen caravan en gaan dan zeer vroeg slapen, om tien uur is het overal donker en om 6 uur beginnen de eerste geluiden al weer tot ons door te dringen. Nou wij draaien ons dan nog even om, rond 8 uur is een mooie tijd voor ons.

PICT0085 [foto's website]

 Hier hebben we heerlijk gezwommen, wel met een super harde straal op onze kop.