• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

14 maart tot 6 april 2011

Maandag 14 maart t/m woensdag 16 maart Fremantle.

Er is in heel Australië geen achteras van de 1117A te vinden, dit model heeft hier nooit rondgereden, dus er zijn ook geen onderdelen te verkrijgen. De garage probeert nog bij een speciaal bedrijf of het huis van het differentieel, wat in de achteras zit, nog te maken is, maar ze kunnen er niets mee, er moet een geheel nieuwe achteras komen. We staan voor de keuze, of de auto provisorisch in elkaar zetten en hem op de boot naar Europa verschepen en hem daar laten repareren. Dan zou al onze moeite voor niets zijn geweest, om Australië binnen te komen, nee dat is het laatste wat we willen.

Keuze twee: een geheel nieuwe achteras vanuit Europa laten verschepen naar Perth, een dure en langdurige operatie, maar zonder achteras kunnen we ook niet verder want op 2 wielen rijden wordt een beetje lastig. We schakelen onze zoon Arjen in en die gaat het één en ander voor ons uitzoeken. Arjen komt al snel met prijzen en mogelijkheden om de achteras zo snel mogelijk in Perth te krijgen. We kunnen verschepen maar dan komt de as pas eind april aan, wat wel erg lang wachten is. Het geheel kan ook per vliegtuig vervoerd worden, wel duurder maar ook veel sneller, we zouden hem dan al volgende week hier kunnen hebben en dat is toch wel erg aantrekkelijk. Tegen de tijd dat wij naar bed gaan is Arjen nog druk doende om te weten te komen of er wel een as te verkrijgen is in Europa. De volgende dag krijgen we per mail te horen dat ze gewoon op voorraad zijn, maar de prijs is zo schrikbarend hoog, dat zelfs het personeel van Mercedes ervan schrok. Men is meteen naar een 2ehands gaan zoeken op internet, maar of dat lukt is nog de vraag. Ondertussen overleggen wij met de mensen van de garage hier, wat we het beste kunnen doen, als we de nieuwe nemen, hebben we in ieder geval de zekerheid dat het de goede as is. Bij een 2ehands weten we nooit hoeveel km hij heeft gelopen en in welke staat hij verkeert en ook heel belangrijk, stel als hij niet past, zitten we hier met een verkeerde as en kunnen we alles weer opnieuw in gang zetten. Nee, we zitten nu eenmaal aan de andere kant van de wereld en we kunnen geen risico's nemen, dus we besluiten om voor de nieuwe te gaan en laten hem versturen per vliegtuig. Arjen is er een paar dagen behoorlijk druk mee, maar dan is uiteindelijk alles geregeld, het is nu afwachten tot het “pakketje” van 580 kg deze kant opkomt.

P1070563 [foto's website]P1070562 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Ondertussen zitten we nog steeds in ons tentje, klein maar fijn zullen we maar zeggen. Het valt niet tegen, oké luxe is echt anders, maar het is net te doen. We hebben onze lekkere stoelen meegenomen en het weer werkt ook goed mee, het is zelfs een beetje te warm. Maar je hebt overal banken met tafels en een dakje erboven zodat je altijd wel wat schaduw hebt. We hebben een tweepits gasstelletje uit de camper meegenomen, maar dat blijkt overbodig, je hebt hier keurige keukens waar je van alles hebt staan, van magnetron tot waterkoker. Dit is het domein van de echte backpacker, hier zitten ze 's avonds allemaal bij elkaar te barbecueën, te kleppen of een spelletje kaart te spelen, kortom er hangt gewoon een gezellige sfeer. Ze vinden het helemaal niet raar dat wij als oudjes in zo'n klein tentje vertoeven en eten klaar maken in de keuken, of de barbecue gebruiken. Ach het is allemaal weer eens wat anders, zo zie je hoe van heel dichtbij hoe de jongelui tegenwoordig kamperen, wat toch ook weer heel bijzonder is. Aan de koelkast in de keuken hangt een briefje met de mededeling, dat als je langer dan 2 weken op één plek staat, dan moet je met je tent naar een andere plek, om het gras te sparen. Nu vragen wij ons al de hele tijd af, welk gras, er is werkelijk geen grasspriet te bekennen, deze vlakte bestaat alleen uit zand. Toch zien we op een dag 2 jongens hun tent oppakken en hem een paar plaatsen verderop weer neerzetten, 's avonds zien we op dezelfde plek een andere tent staan.

PICT0057 [foto's website]P1070553 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 





Voordat de Tierelier weer rijklaar is, zal het zeker 10 dagen duren, dat is te lang om in het tentje te blijven bivakkeren. We besluiten een klein campingbusje te huren en een rondrit te maken naar het zuiden. Op woensdag halen we hem op en na nog het één en ander met de garage te hebben geregeld rijden we op donderdag eindelijk Fremantle uit.

Donderdag 17 maart Bunbury

De camper is een prettig pittig karretje, we rijden over uitsluitend asfaltwegen, omdat we niet op andere wegen mogen rijden. Dat is nu wel weer een beetje jammer, maar goed straks maken we het weer helemaal goed. Je hebt vaak borden langs de kant van de weg met het opschrift “Scenic Drive” dit zijn routes met mooie uitzichten of gewoon heerlijk om te rijden. Deze wegen nemen we, als ze er zijn, eigenlijk altijd, ze zijn van asfalt en zeker mooier dan de hoofdweg. Laat in de middag rijden we een camping op, die eigenlijk niets voorstelt, het is een soort zandbak, slecht onderhouden en toch betaal je er veel geld voor, ruim € 25,--.

PICT0078 [foto's website]PICT0069 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 


Vrijdag 18 maart Conto Beach

De wegen zijn zo stil, je komt bijna niemand tegen, alleen als je in de buurt van een stad komt merk je dat het wat drukker wordt. Maar stel je er niet te veel van voor een boerenlandweg is bij ons in Nederland vaak nog drukker. Hoe meer we naar het zuiden rijden hoe bewolkter het wordt, ook de temperatuur daalt behoorlijk. We parkeren op een camping midden in het bos, er is geen stroom en geen douche, het toilet bestaat uit een gat in de grond. Maar de plek waar we staan is prachtig, zo stil en het ruikt er heerlijk naar dennenbomen, geweldig hier houden we van. We maken een fikse wandeling naar het strand, wat bestaat uit rotsen, een duik in het water zit er hier niet in, te gevaarlijk. Omdat we geen zonnepanelen hebben en nu ook geen stroom en alleen een kleine batterij die weinig capaciteit heeft, houdt de koelkast er al snel mee op en om 10 uur gaat het licht uit, omdat de batterijen leeg zijn. Ach het is niet anders, het hoort bij het reizen.

PICT0081 [foto's website]

Zaterdag 19 maart Windy Harbour

We zien de eerste echte levende kangoeroes, oké ze zitten achter hekken en ze worden waarschijnlijk gefokt voor het vlees en verder zien we een paar dode langs de kant van de weg liggen. Wat verder opvalt is de vele kruisen met daaronder bloemen, langs de kant van de weg, er zijn ook veel remsporen te zien. Wel een beetje vreemd op zulke stille rechte wegen, we denken dat er 's nachts veel dieren worden aangereden die een behoorlijke omvang hebben. De bestuurder raakt hierdoor de macht over het stuur kwijt, met alle gevolgen van dien.

Het plaatje Windy Harbour, doet zijn naam eer aan, het waait er behoorlijk en de temperatuur is daardoor behoorlijk fris te noemen. De camping is netjes en heeft echt groen gras, wat inhoudt dat het hier wat vaker regent, wij krijgen alleen maar een paar spatjes te verduren.

PICT0177 [foto's website]

Zondag 20 maart Parri Beach

We kamperen weer op een natuur camping, deze is erg populair het is er afgeladen van de caravans en campers. Ondanks dat er geen stroom is en de douches koud zijn, hebben de meeste zich geïnstalleerd voor weken. Bijna iedereen heeft een aggregaat, die alleen op bepaalde tijden mag draaien, om 5 uur is het weer toegestaan en overal worden de motoren gestart tot 9 uur 's avonds dan is het uit met de pret en wordt alles weer heerlijk rustig.

P1070578 [foto's website]P1070576 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Maandag 21 maart Albany

We rijden via Denmark, wat een rustig klein dorpje is, naar Albany. Dit is een wat grotere stad, met een heus winkelcentrum, we slaan daar voor een paar dagen eten in en rijden naar een camping. Deze ligt weer mooi gelegen aan het stand. Tenminste als het water niet hoog staat, want dan kan je alleen vanaf een duinenrij naar de zee kijken, het strand is dan geheel onder water verdwenen.

PICT0142 [foto's website]PICT0130 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 


Dinsdag 22 maart Ongerup

De natuur blijft mooi, we rijden langs een mooie bergketen, zomaar midden in het land, daarom heen is het land vlak en prachtig groen. Het is zeer aangenaam rijden, de wegen zijn bijna uitgestorven, maar de kwaliteit is prima,

We kamperen weer op een “echte” camping met stroom, het stelt niks voor, een parkeerplek met een paal voor stroom. Maar de toiletten en de douches zijn, zoals overal keurig schoon en dat is na Azië wel een verademing.

PICT0184 [foto's website]

Woensdag 23 maart Wagin

Vandaag rijden we over kale uitgestrekte vlaktes, omdat het graan is binnengehaald, ziet alles er dor en heel kaal uit. Het moet een prachtig gezicht zijn als hier de graanhalmen heen en weer wiegen in de wind. Er moeten hier veel meren zijn, maar wat we zien is alleen maar droge vlaktes, je ziet wel waar ze zouden moeten liggen, heel soms zit er nog een heel klein beetje water in, maar het is te weinig om er een duik in te nemen.

PICT0171 [foto's website]PICT0155 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 


Donderdag 24 maart t/m donderdag 31 maart Fremantle.

Vrijdagochtend komt de achteras aan in Perth, daar willen we natuurlijk bij zijn. Zo op naar Fremantle en daar maar weer afwachten wat de dag van morgen ons brengt. We rijden nog even naar de garage, ze gaan morgen meteen aan de slag als de as er is, dus wie weet kunnen we morgenavond eindelijk in ons eigen bedje slapen. Maar op vrijdag gaat het niet zoals verwacht, ons pakketje wordt niet direct vrijgegeven. Het kan nog dagen duren voor dat de as werkelijk Australië in mag, we huren een agent in die alles voor ons gaat regelen, dat gaat een stuk sneller dan het zelf doen, zo wordt ons verteld. Maar goed het weekend staat weer voor de deur en voor vandaag gaat er niets meer gebeuren. We zullen tot maandag moeten wachten voor we verder kunnen.

Sinds gister ligt onze site plat, deze schijnt gehackt te zijn, voor ons is dit zeer lastig, we kunnen nu geen email meer ontvangen, versturen gaat wel, dit doen we gewoon via This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it., maar niemand weet dit adres. Nu maar hopen dat dit snel wordt opgelost.

We verlengen de huur van de camper tot woensdag en nemen weer eens een plaatsje op de camping, waar we ondertussen al vele nachten hebben doorgebracht.

's Avonds komen Gunilla en Wilfried nog even langs, maar zij blijven niet op de camping staan, na een uurtje vertrekken ze weer, naar een plekje aan de haven. Zaterdagavond brengen we gezamenlijk door en eten ergens langs de haven in één van de vele restaurantjes, het plaatsje waar ze staan is zeker niet verkeerd, maar voor ons met deze camper zonder toilet en douche, kunnen en willen we hier niet blijven overnachten.

Op zondag halen we Greet en Patrick af van het vliegtuig, zij hebben ook hun truck verscheept naar Australië www.wijzijnweg.com Maandag komt hun auto aan en die moet dan ook eerst door de schoonheidscommissie gekeurd worden. Ach met die 2 Belgen is het meteen gezellig en we kletsen honderd uit, drinken wat op het vliegveld en brengen ze met onze camper naar hun hotel.

Maandag staan we al vroeg bij de douane, we hebben besloten er zelf wat meer druk achter te zetten, alles gaat perfect totdat we de rekening te zien krijgen. We moeten invoerrechten en daarover BTW betalen, wat wel erg vreemd is. Tenslotte reizen we met een carnet de passage, wat inhoud dat de auto binnen een jaar het land weer uit is. De achteras wordt niet ingevoerd, hij gaat er binnen afzienbare tijd ook weer uit. Helaas is men zeer strikt en wil men niet van wijken weten, we moeten betalen anders krijgen we de achteras niet. We kunnen wel proberen de invoerrechten terug te krijgen als we het land verlaten, maar de ambtenaar geeft ons weinig kans. Er blijft ons niets anders over dan te betalen en te hopen dat we straks dit bedrag kunnen terug vorderen.

P1070612 [foto's website]P1070607 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 





Na de betaling gaat het allemaal vrij snel, we bellen de garage die het pakketje met zijn jeep komt ophalen. Bij de garage aangekomen gaat men direct aan de gang om alles uit te pakken, de grote kist waar de as in zit wordt geopend en er ligt een mooie nieuwe as, met alles erop en eraan, zelfs de olie zit erin, te schitteren in het zonlicht. De monteurs hebben er zin in, om eindelijk aan onze truck te kunnen beginnen. De nummers op het achteras worden gecontroleerd en nog eens en nog eens. Er worden streepjes op het kroonwiel gezet en de tanden worden geteld. Oje, hier is iets helemaal fout, dit klopt niet, als we vragen wat er aan de hand is verteld men ons dat de as die ze ons gestuurd hebben niet de goede is. De achteras moet 4,3 omwentelingen maken om de achterwielen één keer rond te draaien. Maar de vooras heeft 4,875 omwentelingen nodig om de voorwielen één keer rond te draaien. De beide assen draaien op het zelfde tempo, dus er ontstaat een frictie tussen de voor- en achterwielen, waardoor de vooras af kan breken. Dit moeten we natuurlijk niet hebben, ja wat nu gedaan. Na al de moeite die onze zoon zich heeft getroost, moet hij weer aantreden om ons te helpen.

We hebben meerdere opties, we kunnen een nieuwe as inlaten vliegen, een heel tijdrovende en dure kwestie, wie gaat dit betalen? En wat gaat er met de as gebeuren die hier ligt, moeten we die weer terug sturen, allemaal vragen waar we niet direct antwoord op hebben.

De garage stelt voor om de as te monteren en de voorste aandrijfas te verwijderen. Zo kunnen we toch rijden alleen we hebben geen 4wielaandrijving meer. We kunnen dit later oplossen door er passende kroonwiel en een pignonwiel op te zetten. Maar goed we moeten ons eerst in verbinding stellen met Nederland en dan is het weer wachten op antwoord, want hoe heeft dit kunnen gebeuren, dat is momenteel de grootste vraag. Vandaag komen we toch niet verder en gaan maar weer naar de camping, waar Greet en Patrick op ons zitten te wachten, ze nemen ons mee uit eten, omdat zij zo'n goede verscheping met hun truck hebben gehad. Wij hebben alles uitgezocht en zij konden ons zo volgen, zij waren daar zo blij mee dat ze ons meenemen vanavond. Ook al zijn we nog zo terneergeslagen, vooral ik ben erg verdrietig, wordt het toch een heel gezellige avond, het is een goede afleiding om al die misère te vergeten.

Op dinsdag is het vooral wachten wat Mercedes gaat doen, wij willen de as gebruiken die ze ons gestuurd hebben, maar daar moeten we toestemming voor hebben. Tenslotte heeft Mercedes de fout gemaakt en moet nu ook zorgen dat alles weer in orde komt. Het kroonwiel en de pignonwiel kunnen opgestuurd worden naar Darwin en daar zouden we het geheel weer kunnen laten maken, zodat we weer 4wielaandrijving hebben. Wij rijden dan het eerste stuk door Australië met alleen achterwielaandrijving, we kunnen dus niet offroad rijden, wat wel erg jammer is. Dinsdagavond laat krijgen we het verlossende telefoontje dat we de as eronder mogen gaan zetten, we bellen de garage en die gaat morgen meteen aan de gang.

Woensdagmorgen staan we al vroeg bij de garage en men begint met het zware werk, de monteur weet waar hij mee bezig is en alles gaat gesmeerd. Tegen de middag ziet het ernaar uit dat de truck vandaag klaar is, we kunnen de huurcamper met een gerust hart gaan inleveren, we krijgen een auto van de garage mee, zodat dat we terug geen taxi hoeven te nemen of de bus. Als we om 4 uur terug komen is de truck inderdaad klaar en staat klaar om de garage uit te rijden. Als de monteur wil wegrijden, gebeurt er niets, de truck blijft gewoon op zijn plaats staan en wijkt geen centimeter, zowel voor als achteruit. Hij is zeer verbaasd, wat nu weer? Hij kruipt onder de auto en Paul moet in de cabine aan enkele knoppen draaien. Als de 4wieldrive knop geactiveerd is wil hij eindelijk van zijn plaats. Hij wordt de garage uitgereden en de achteras wordt grondig gewassen en de baas komt om een proefrit te maken. Alles gaat perfect en na betaling van (alweer) een hoge rekening mogen we dan eindelijk op weg.

Ondertussen hebben Greet en Patrick hun auto ook vrij gekregen en hebben alle handelingen die gedaan moesten worden, om Australië binnen te komen, zonder problemen afgehandeld. Zij staan op de camping en wij rijden er ook maar weer eens heen, vandaag voor de laatste keer. Het is meteen weer gezellig en we besluiten om maar uit eten te gaan, we hebben na zo'n drukke en vooral spannende dag geen zin meer om boodschappen te doen en te koken.

Gunilla en Wilfried willen graag Greet en Patrick ontmoeten en wij moeten nog afscheid van ze nemen. Zodoende besluiten we nog één nachtje in Fremantle te blijven, op de plek waar de twee Duitsers al een paar nachten bivakkeren. Het wordt weer een gezellige avond, waar veel belevenissen en ervaringen worden uitgewisseld.

P1070631 [foto's website]P1070620 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Vrijdag 1 april Jurien Bay S 30 11.063 E 114 59.839 (379 km)

Eindelijk op weg, richting Darwin. Daar moeten we 27 april zijn, we vliegen dan van Darwin naar Nederland. Het is meer dan 5.000 km, echt tijd om te treuzelen hebben we niet. Greet en Patrick hebben besloten om met ons, een poosje, mee te rijden, waar wij niets op tegen hebben, het zijn een stel gezellige mensen en we hebben veel plezier samen. We rijden over mooie wegen, wel heel stil, soms kom je eens een auto tegen maar verder rijden we eigenlijk alleen. We eindigen de dag in Jurien Bay een mooie locatie direct aan zee. Het water is er heerlijk koel en we nemen een verfrissende duik in de zee, waarna we ons buiten onder douche afspoelen.

PICT0227 [foto's website]PICT0213 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 


Zaterdag 2 april Wagoe S 27 53.110 E 114 08.080 (342 km)

Na weer een dag doortuffen, over stille wegen, die nu wel een beetje saai beginnen te worden. Het is heuveltje op en heuveltje af. Je ziet de weg al kilometers voor je uit, de omgeving is zeker mooi maar eentonig, alle velden zijn droog en dor, waardoor er weinig afwisseling is. Om op de kampeerplek te komen moeten we door een gesloten hek, je maakt het hek open, rijdt erdoor en sluit hem weer achter je. Vervolgens rijden we een paar kilometer over een gravelbaan, waar we nog een paar hekken tegenkomen. We rijden langs grazende koeien, die allemaal met mooie hoge sprongen, maken dat ze wegkomen, geschrokken door het vele lawaai wat wij produceren met onze auto's. Eénmaal op de camping worden we belaagd door honderden vliegen, ze zitten in je ogen, neus en mond echt overal. We kopen meteen vliegennetjes die je over je hoofd kan trekken, zodat je gezicht in ieder geval vrij is van die vieze beesten.

PICT0236 [foto's website]

Zondag 3 april 35 km voor Denham S 26 09.755 E 113 40.771 (469km)

We bezoeken het Kalbarri Nationalpark, de kust waar we langs rijden is werkelijk schitterend, we lopen naar een Natural Bridge, waar we een mooi uitzicht hebben over de zee. Als je een beetje geluk hebt kan je vanaf dit punt de walvissen zien zwemmen, wij zien er geen. Vervolgens bezoeken we nog de Hawks Head en Ross Graham, waar we een schitterend uitzicht hebben over de Murchisonrivier. Na dit natuurspektakel goed bekeken te hebben, rijden we richting Denham. Als we onderweg even stoppen geeft Patrick aan dat zijn temperatuur van zijn auto een beetje hoog oploopt. Hij besluit er wat water in te gooien en rijdt vervolgens voorop om het tempo aan te geven. Na een klein half uurtje zet hij zijn auto aan de kant, een lampje geeft aan dat hij meteen moet stoppen. Daar staan we dan, in de middle of nowhere, met een auto die het niet meer doet. Wij gaan met de Tierelier op onderzoek uit waar we voor de nacht een beetje veilig kunnen overnachten, zo langs de kant van de weg is niet echt geschikt. De eerste kampeerplek is toch zo'n 5 kilometer verderop, maar Patrick wil niets riskeren en eigenlijk geen meter meer rijden. We zoeken verder en vinden een kleine inham waar we met zijn tweeën voor de nacht kunnen staan, nog geen kilometer terug. Het mooie is dat het bergafwaarts gaat zodat hij helemaal zijn motor niet hoeft te starten om op die plaats te komen, hij kan zich gewoon laten zakken. Zo staan we voor de nacht in ieder geval veilig en moeten nu gaan bedenken wat we moeten doen. Patrick en Paul rijden naar Denham, een heel klein dorp, 860 inwoners, daar is zeker geen MAN garage, als er al een garage is. Ze komen onverrichte zaken terug, het is zondag en er is niets te beginnen we moeten wachten tot morgen. Het vervelende is dat we geen bereik hebben, zowel met de telefoon niet maar ook ons internet-stick werkt niet, we moeten echt wachten tot morgen en dan naar Denham rijden, daar hebben we internetbereik en kunnen we verder wat gaan regelen.

PICT0017 [foto's website]PICT0011 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 


Omdat we werkelijk ver van de bewoonde wereld zitten, hebben we geen last van lichtvervuiling. De hemel staat vol met sterren, je ziet duidelijk hoe de Melkweg loopt, het is één brede streep die bezaaid is met kleine en grote sterren, een prachtig gezicht.

PICT0068 [foto's website]PICT0025 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 


Maandag 4 april Denham S 25 55.806 E 113 32.426 (104 km)

Al vroeg in de ochtend rijden we met zijn vieren naar Denham, waar we in de plaatselijke bakkerij een kopje koffie nemen en ons installeren voor een internetsessie. Patrick gaat meteen, via Skipe, bellen naar diverse garages en takelbedrijven. Na een paar telefoontjes, ziet het ernaar uit dat hij naar Perth terug gesleept moet worden, ongeveer 900 km en dat gaat behoorlijk in de papieren lopen. Als hij de prijzen hoort trekt hij helemaal wit weg onder zijn neus. Nee ze hebben het hier nooit over honderdjes, dat is te min, het worden meteen duizendjes dan tel je pas mee. Na heel veel telefoontjes en overleg, doen we dit, of is het als we het zo doen niet beter, komt er een man de bakkerij in lopen en die kan Greet en Patrick helpen. Patrick heeft vandaag al zoveel mensen gebeld dat hij vergeten is wie dit dan wel is. Het blijkt een inwoner van Denham en hij regelt vrachtvervoer. Nu is het zo dat er veel vrachtauto's leeg naar Perth rijden om daar een vracht op te halen, deze vervoerders willen graag een vrachtje voor een schappelijke prijs meenemen naar Perth. Oké, het is nog veel geld maar wel een stuk goedkoper dan de eerste prijs die hij doorkreeg. Het gaat opeens allemaal in een rap tempo, rond 3 uur komt er een dieplader om de truck van Patrick op te halen. Helaas kunnen zij niet met de truck meerijden en ze besluiten een vliegtuig naar Perth te nemen. Alles wordt via internet geregeld, morgen vliegen ze om 11.45 naar Perth.

P1070670 [foto's website]P1070667 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Ondertussen hebben we een Nederlander, Johan, ontmoet, die hier al meer dan twee jaar woont, samen met zijn vrouw Wilanda. Johan en Wilanda verhuren huisjes, mooi gelegen aan het strand, www.oceanside.com.au. Omdat Greet en Patrick een onderkomen voor de nacht nodig hebben, wordt er meteen een deal gemaakt. Het is zelfs zo dat wij met onze Tierelier op de parkeerplaats gratis mogen overnachten, inclusief stroom en internet, waar vind je dat in Australië?

Het wordt wat later dan 3 uur voor de truck er is, het is al bijna 6 uur voordat de auto goed vastgesjord op de dieplader staat en de chauffeur wegrijdt richting Perth. Het is een rit van meer dan 10 uur en dan te bedenken dat de chauffeur er al 3 uur op had zitten en zeker een uur is bezig geweest om alles vast te zetten, kent men hier geen rijtijdenbesluit?

Wij rijden weer terug naar Denham, waar P&G hun intrek nemen in een kraakhelder huisje met uitzicht op zee. Het huisje is van alle gemakken voorzien, we koken en eten met zijn vieren in het huisje, na eerst een duik te hebben genomen in het zwembad.

PICT0104 [foto's website]PICT0084 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 





Na ruim een week is onze site eindelijk weer in de lucht, hier zijn we zeker niet blij mee, er zijn veel mensen die ons hebben proberen te bereiken en zijmaakten zich zorgen om ons. Zodra we in Nederland zijn moet hier een oplossing voor komen dit mag niet meer gebeuren. In ieder geval kan je ons altijd mailen op dit adres: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it., ook al ligt de site plat, dan kan je ons altijd via mail bereiken.

Dinsdag 5 april Geraldton S 25 57.118 E 114 14.897 ( 215 km)

Na een heerlijk rustige nacht, nemen we afscheid van Johan en Wilanda en bedanken hen voor de gastvrijheid. We rijden naar het “vliegveld” wat 10 km buiten Denham ligt. Het stelt allemaal niet veel voor, tenslotte is het geen internationaal vliegveld, waar duizenden mensen rondlopen, als er hier op het hoogte punt 20 mensen zitten is het veel. We zijn veel te vroeg en wachten tot het vliegtuig binnen komt wat G&P naar Perth brengt. Als het dan eindelijk zover is, zwaaien we ze uit tot ze niet meer in de lucht te zien zijn.

PICT0109 [foto's website]PICT0107 [foto's website]

 

 

 

 

 

 

 

 





We doen nog wat boodschappen in Denham en rijden in een rustig tempo terug naar de highway 1, stoppen nog even bij het schelpenstrand, wat erg mooi is, maar vergeven is van de vliegen, snel terug in dekking naar de Tierelier.

Na 50 km op de 1 gereden te hebben, slaan we links af een grafelweg op, waar weer een mooie kampeerplek is, direct aan het strand, zo mooi!!!

IMG_5136 [foto's website]