• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

Padjalanta 1995

Woensdag 9 Augustus. Eemnes - Denemarken

Vandaag is het dan zover, na toch wel wat voorbereiding beginnen we met onze vakantie, die heel anders wordt dan alle andere tot nu toe. De kinderen gaan voor het eerst niet mee, zodat we niet aan Frankrijk gebonden zijn. Om 16.00 uur vertrekken we van huis richting Hengelo, na twee uur rijden bereiken we de grens. Om half acht stoppen we om te eten, gewoon in een wegrestaurant even van de autobaan, bij Vechta, waar we een goede service en heerlijk eten krijgen voor weinig geld, dit restaurant onthouden dus. Tegen 1.00 uur zijn we bij de Deense grens, waar we het voor gezien houden, hier hebben we heerlijk geslapen op een redelijk rustige parkeerplaats. Het is er wel erg koud, we zijn ook zo gewend aan die zwoele nachten thuis, even wennen dus.

 

Donderdag 10 Augustus. Denemarken - Zweden (Vänersborg)

Om 7 uur worden we wakker, na een lekker kopje koffie, vertrekken we om 7.30 uur richting Grena, waar we om 11 uur moeten zijn. Het is nog ca. 260 km. we kunnen het dus rustig aan doen. We zijn dan ook al om 10.20 uur in Grena, zodat we de tijd hebben om de boot te zien binnen varen. Dat is heel interessant, de neus gaat omhoog, zodat de auto's er zo af kunnen rijden. De zee is heel helder, je ziet dat er heel veel kwallen zwemmen, hier zou ik niet graag een duik willen nemen. Jammer is het dat er zoveel lieveheersbeestjes zijn, zoveel hebben we er nog nooit bij elkaar gezien. We hebben even de caravan open en er zitten er al tientallen binnen, de autospiegels zien zwart van deze beestjes, op straat kan je niet lopen zonder op ze te trappen. Wij zijn, zoals Bijna iedereen, in de auto gaan zitten met de ramen dicht, zodat we wat minder last hebben van deze plaag. Ook later op de boot zitten ze overal, tijdens de overtocht werden ze rustig en heb je weinig last van ze, maar bij aankomst in Varberg beginnen ze met erg hinderlijk te vliegen. Als een van de laatste mogen we op de boot, dit heeft als voordeel dat we weer als eerste van de boot afkunnen. Precies om 12 uur verlaten we Grena, nadat we de haven zijn uitgevaren en op zee zijn, gaan we "lekker" eten, vrij luxe maar de prijs is het zeker niet waard, op de terugweg doen we gewoon het lopende buffet, wat stukken goedkoper is. Paul wil nog kijken voor een flesje cognac in de taxfree winkel, we kopen wel chocolade maar geen cognac. De zon staat hoog aan de hemel, du s hebben we aan dek een beschut plekje uit de wind gezocht en uiteraard gevonden, we hebben daar heerlijk onze ogen, tegen het felle licht, dicht kunnen doen. De reis verloopt verder voorspoedig, zodat we om 15.45 uur de boot al afrijden om Zweden te verkennen. We hebben uiteraard niets aan te geven, want het bier en de wijn zijn voor eigen gebruik en dat telt niet. We rijden nog door tot camping Ursand in Vänersborg,

 

Vrijdag 11 augustus Vänersborg.

We staan op een mooie camping aan een prachtig meer, alleen de toiletten daar moet je ver voor lopen, dat komt mij 's morgens niet goed uit. Het weer werk ook mee, het is 29°C zodat we heerlijk in onze P. Smit en M.v.Loenen kunnen zitten en lekker luieren.

 

Zaterdag 12 augustus Vänersborg - Orsa

Vandaag trekken we weer wat noordwaarts ongeveer 400 km. Onderweg komen we regelmatig langs prachtige meren en heel veel dennenbossen. De wegen zijn hier heel rustig alleen in de buurt van een stadje wordt het wat "drukker". We rijden tot Orsa, waar we op camping Orsa komen te staan, weer aan een meer, hoe kan het ook anders, met de toiletten dichtbij gelukkig.

 

Zondag 13 augustus Orsa.

Vandaag worden we wakker met stralend weer en een temperatuur van 25°C. Na een lekker ontbijtje, komen we op het idee om vast wat te gaan oefenen voor onze tocht op Padjelanta. Dus wij gewoon op onze gympies, want we verwachten geen zwaar terrein, naar Fryksais, een leuke warming up van ca 13 km. De wandeling is prachtig, een beetje heuvelachtig met veel dennenbomen, het geheel doet me aan de Veluwe denken, alleen is de grond hier meer rotsig. Het is op onze tocht zo stil je hoort alleen de vogeltjes. Na ca. 3 uur wandelen komen we in Fryksais aan, het blijkt een heel klein dorpje, met reeds veel verlaten "Stugas" te zijn, maar gelukkig met een hotel waar we een goudgele rakker kunnen bestellen met wel 2,8% alcohol, maar hij gaat er in als koek, goh lekker. We zijn het een beetje zat, een eerste wandeling in de vakantie van 13 km. is genoeg, langzaam gaan we het opvoeren. Dus we besluiten om de bus terug te nemen, op 2 km afstand van Fryksais is een berentuin, daar zal wel een bus rijden, nou dat klopt, er rijd een bus, alleen jammer voor ons dat de laatste al weg is, die vertrok om 15.3 0 uur en wij zijn er om 15.45 uur, blijft ons dus niets anders over dan weer terug te lopen. Om 18.30 uur komen we de camping weer op, waar gelukkig onze "P. Smit en M.v.Loenen" staan te wachten en de Grolschjes heerlijk koud in de koelkast liggen, goh, wat lekker is dat dan, maar toch absoluut geen spijt. Vanavond de "kinderen" bellen, we hebben te weinig kleingeld om het een en ander te vertellen, maar het gaat goed, Arjen is alleen thuis, met Renske haar keel gaat het weer beter gelukkig.

 

Maandag 14 augustus Orsa - Hoting

 

Het is vannacht gaan regenen, dus we besluiten verder te trekken. Een kleine tegenvaller de elektriciteitsdraad van de caravan heeft ergens klem gezeten, hierdoor doet alle verlichting het niet. Gelukkig kan Paul het snel repareren, zodat we nog om 12 uur van de camping afrijden. Onderweg wordt het weer steeds slechter, het water komt met bakken uit de hemel, de temperatuur is 8°C, we schieten hierdoor ook niet echt op. Om 14.00 uur stoppen we om wat te eten, tot onze grote verbazing blijkt de caravan behoorlijk te lekken, de kussens zijn zo nat dat het water met stralen eruit loopt, het dekbed en de lakens zijn drijfnat. Teneinde raad stoppen we alles in de auto, nu maar hopen dat het wat droogt, daarom besluiten we om zolang mogelijk door te rijden. Om 20.00 uur komen we op een camping in Hoting aan, waar ze ook een droger hebben, zo nu kunnen we in ieder geval toch nog droog slapen. Het valt op dat het hier nog zo laat licht is, het is nu 22.10 uur en nog licht en vanmorgen was het om half vier ook alweer dag.

 

Dinsdag 15 augustus Hoting - Jokkmokk

Het weer is gelukkig iets opgeklaard, het regent niet meer, maar toch besluiten we om verder te rijden. Het plaatsje op de camping is heel klein, de toiletten zijn, zoals tot nu toe op elke camping, kraakhelder. Net voor we willen weg rijden komt er een vrouw van in de vijftig op de fiets langs, het blijkt ook een Nederlandse te zijn. Ze trekt helemaal alleen van Noord- naar Zuidzweden op de fiets met een tent, wat een onderneming voor een vrouw alleen zo in de middel of nowhere, heel moedig van haar, Vandaag gaat het rijden wat beter dan gisteren, we schieten lekker op, ondanks de weg die steeds slechter wordt. Zo nu en dan kunnen we niet harder dan 60 km rijden, omdat er zoveel gaten en oneffenheden in de weg zitten. Langs de kant van de weg lopen regelmatig rendieren, gelukkig zijn ze niet zo springerig als herten, ze blijven gewoon langs of op de weg staan en lopen dan weer langzaam de bossen in. Na precies 2.500 km rijden we om 18.00 uur Jokkmokk binnen, het is niet voor te stellen we hebben uren gereden, alleen door bossen en langs kraakheldere meren en zo nu en dan kom je eens een auto tegen en dan rijd je zomaar een stadje binnen, met grote supermarkten enz., wat zoekt die mensen hier vraag je af.

 

Woensdag 16 augustus Jokkmokk

Deze nacht hebben we heel veel last van muggen, na zeker twee uur jagen op deze zoemende beesten, hebben we er al tientallen gedood, maar steeds komen er weer nieuwe, uiteindelijk smeren we ons maar goed in en duiken diep onder het dekbed, in de hoop dat ze ons niet steken, het is echt een plaag. We hebben de laatste boodschappen in Jokkmokk gedaan, meteen even langs het verkeersbureau, waar we een certificaat kunnen kopen, als bewijs dat we echt de Poolcirkel zijn gepasseerd. Ook informeren we hier of het mogelijk is om met de bus naar Ritsem te gaan, we zien er liever van af om met de caravan nog 200 km over deze slechte wegen te rijden. De bus blijkt een goed alternatief, om 8.15 uur vertrekt hij richting Gällivare, vandaar uit gaat er om 11.00 uur een bus richting Ritsem. We besluiten dit te doen en morgen maar te vertrekken. Er moet nog het een en ander geregeld worden, we verdelen het eten in dagelijkse porties en stoppen het in plastic zakjes. Voor het ontbijt hebben we Wäsa Knäckebröd 70 stuks, met wat tubes met zalm, garnalen en tonijn, een grote salami en boter. Als drinken 7 zakjes thee en 64 zakjes espressokoffie. Al met al toch nog veel, als de kleding ook in de rugzak zit, is die van Paul vrij zwaar ca.17 kg, mijn rugzak is een stuk lichter ca. 12 kg. Net buiten de camping mogen we de caravan, op eigen verantwoording, achterlaten, zodat, hopen wij, er toch wat zicht op is. Nu nog even de kaarten naar familie en bekenden schrijven, zodat ze deze een keer op tijd krijgen. Even de kinderen bellen, kijken of alles goed gaat, ze zijn weer niet thuis, jammer misschien krijgen we ze morgen nog te pakken. Na alle gordijnen goed dicht getapet te hebben, om de muggen buiten te houden, kunnen we vol verwachting gaan slapen.

 

Donderdag 17 augustus Jokkmokk - Ritsem

Gelukkig geen last van de muggen vannacht, goed idee van Paul om de gordijnen dicht te tapen. Om half zeven opgestaan, wat vakantie? We moeten toch nog behoorlijk aanpoten om de bus te halen, maar goed het lukt, om 8.05 uur komen we bij de bus aan, die precies op tijd vertrekt. Na een kleine rondrit door Jokkmokk, rijden we richting Gällivare. Om 9.15 uur stopt de bus en een paar mensen stappen uit, de buschauffeur komt naar ons toe en verteld ons dat we hier moeten overstappen voor Ritsem. Daar staan we dus, bij een bushokje, met voor de rest een totaal verlaten wereld, heel soms komt er eens een auto langs, maar verder doodse stilte. Gelukkig hangt er een dienstregeling dus weten we dat de bus pas om 11.40 uur komt, twee en half uur wachten, er zit niets anders op. De bus komt redelijk op tijd en is behoorlijk vol, er zitten bijna alleen mannen in, als er 10 vrouwen in zitten is het veel, ik tel ze en kom tot 12, waarvan ik de oudste ben, waar ben ik aan begonnen, is het niet een te zware tocht vraag ik me af. De bus is zeer luxe, goede verstelbare stoelen en er is een toilet aan boord, waar regelmatig gebruik van wordt gemaakt. De weg wordt steeds slechter, een groot gedeelte is in reparatie, op dit stuk slaan de stenen, zeker een half uur, tegen de onderkant van de bus aan, het is een kabaal van jewelste. Later is de weg zo smal dat tegenkomend verkeer moet stoppen als de bus eraan komt, we zijn blij dat we niet met de caravan zijn gegaan. Om 13.00 uur hebben we een stop van een uur, dit is bij een restaurant zodat we wat kunnen eten. De rit op zich is fantastisch, je rijd vrij lang langs de kraakheldere meren Suorvajaure en de Akkajaure met aan de overkant de nationaal-parken Sarek en Stora Sjöfallets met prachtig besneeuwde bergtoppen. Om 15.00 uur kwamen we in Ritsem aan. Nadat we ons hebben aangemeld in het "hotel", zijn we naar het bootje gaan kijken waar we morgen mee gaan, een aantal mensen uit de bus nemen deze boot die om 16.00 uur vertrekt, het waait vrij stevig en het boot slingert behoorlijk, het lijkt mij moeilijk om in te stappen als hij zo tekeer gaat, maar goed dat zien we morgen wel weer. Het hotel stelt niet veel voor, je hebt er een kamer met wastafel en een gezamenlijk toilet en douche op de gang. Je kan er je eigen eten koken, er is voldoende bestek en kookgerei, je moet echter alles zelf weer opruimen, ook je kamer dien je de volgende ochtend weer schoon achter te laten. Het woord hotel is dan ook niet op zijn plaats, het is meer een soort jeugdherberg, per nacht kost het hier 165 SEK, dat is ca. f 40,- p. p. p. n. Verder stelt het dorp niets voor er staan een paar huizen en er is een camping, daar staan nog 1 tent en 1 camper op, het seizoen is duidelijk over. We proberen weer de kinderen te pakken te krijgen, maar ze zijn weer niet thuis.

 

Vrijdag 18 augustus Ritsem - Akka - Kisuris 16 km

We vertrekken in de stromende regen. Eerst met het bootje de Ritsemjaure over, deze tocht duurt 30 min. en kost 105 SEK. ca. f 25,--. Er is koffie aan boord, lekker! Om 9 uur beginnen we dan echt aan onze wandeling, het is koud en nat, we kunnen bijna geen pauzes maken omdat we dan te veel afkoelen en het te koud krijgen. Om 11 uur toch een kleine stop, als we de rugzakken afdoen is dit een verademing, het lijkt net of je kunt vliegen. De omgeving is prachtig, jammer dat de bergen in de wolken zitten anders had je de prachtig besneeuwde toppen van de bergen kunnen zien. We steken een paar wilde rivieren over, over wiebelende en slingerende bruggen. Na onze eerste stop, heeft een vrouw ons ingehaald, ze is alleen en loopt een stukje met ons op. Zij verteld ons dat je het water hier zo kan drinken, wij echte stadsmensen durven dat niet aan, en drinken het water wat we in Ritsem uit de kraan hebben getapt. Het is 13.00 uur als we werkelijk het nationaalpark Padjelanta betreden. Rendieren komen we regelmatig tegen, ze zijn totaal niet schuw, eerder nieuwsgierig, ze zien er grappig uit met hun grote hoorns en hun rare grote voeten, sommigen hebben een witte kop en een wit achterwerk, heel zelden zijn ze helemaal wit, over het algemeen zijn ze gewoon bruin. We hebben in totaal ongeveer 16 km gelopen en komen, door en door nat, om ca. 14.00 uur in onze eerste hut aan, we zijn blij dat we er zijn, die rugzakken voelen aan als lood, onze schouders zijn ontzettend stijf en wij zelf gesloopt. Na wat soep en thee met Wäsa Knäckebröd knappen we snel weer op. De hut zelf is zeer sober, er is uiteraard geen elektra, wel flessengas, daar hebben we verwarming van en koken we op, water halen we uit de rivier, het afvalwater wordt in en emmer gedaan en later weer naar een aparte plaats gebracht. De toiletten, daar moet je voor naar buiten, het wel bekende huisje. Onze drijfnatte kleren kunnen we in een droogkamer, daar brand dag en nacht een kachel, ophangen nu maar hopen dat morgen alles weer droog is. We hebben een kamertje voor 2 personen, die erg luxe is, de andere kamers zijn allemaal met 4 bedden. t is nu 20.30 uur en iedereen is al naar bed, wel erg vroeg. Nog even water koken voor morgen, want we durven het toch niet aan het water zo te drinken.

 

Zaterdag 19 augustus Kisuris - Laddejakka 24 km

heel veel plankenOmdat we gisteren toch vroeg zijn gaan slapen, 21.00 uur, zijn we na een heerlijke nachtrust al weer om 7.00 uur wakker, zodat we om 8.15 uur al buiten staan om onze tocht voor vandaag te beginnen. Dit is ons in geen vakantie ooit gebeurd, het vreemde is dat we het helemaal niet erg vinden!! Het weer is koud, regenachtig met heel veel wind, met een temperatuur van rond de 6° C. Al gauw is ons voorhoofd zo koud dat het gewoon pijn doet. We lopen steeds 2 uur en houden dan een zeer korte stop, omdat het te koud is om lang stil te zitten. Als we het water willen drinken, wat we gisteren hebben gekookt, is het nog lauw en ziet het er een beetje gelig uit. Nou dan toch maar het water zo uit de rivier drinken, een stuk lekkerder en het smaakt heel lekker.   Tijdens onze eerste stop komen er een paar rendieren heel dichtbij, zolang we zitten zijn ze niet bang, maar wel oplettend maar zodra we opstaan, lopen ze van ons weg, grappig. Het is redelijk snel gestopt met regenen, maar er blijft een sterke koude tegenwind, het pad is door de regen erg modderig, waar geen planken zijn, moeten we vaak door grote plassen modder waden. Het uitzicht is adembenemend en ook het lopen gaat redelijk. Paul haalt al gauw een natje, omdat een plak erg doorzakt, het water liep zo zijn schoenen in, hij loopt verder de hele dag te soppen in zijn schoenen. Tijdens een kleine klim glijd ik uit en door het gewicht op mijn rug lig ik zo in de bosjes. We lopen vandaag over een soort dijk, met aan beide zijden een soort toendra, waarschijnlijk gevormd door de ijstijd. Tegen het eind van de tocht zijn we echt op, elke stap kost moeite om die te zetten, gelukkig zijn de laatste 2 km bergafwaarts, zodat we om 15.00 uur in onze tweede hut aankomen, waar we hartelijk worden verwelkomd door het beheerders echtpaar. Het leuke is dat je 's avonds de mensen weer ziet die je 's morgens hebt achtergelaten in de vorige hut. Er zijn een stel jongelui met een tentje, die slapen buiten maar maken wel gebruik van de hut, lekker warm en ze kunnen er ook koken, dit kost ze 20 SEK p.p. ca. f

5,--, dan mogen ze er officieel 3 uur vertoeven, de ene beheerder is strenger dan de ander, betreffende de 3 uur, gisteren konden ze in de hut blijven zolang ze wilden, ook vanmorgen maakten ze gebruik van de hut, maar vandaag staan ze om 18.00 uur weer buiten, hun tijd is om!! De vrouw van de beheerder heeft brood gebakken wij kunnen dit kopen voor 12 SEK ca. f 3,00 lekker warm is het nog. Dit brood ziet er uit als een soort pannenkoek alleen de smaak is wat anders, je smeert er wat boter op en je kunt het beleggen met bijvoorbeeld salami of jam. We herkenen de beheerder en zijn vrouw van de foto uit het blad "Reizen" en vertellen ze dit, we beloven het blad in het museum van Jokkmokk achter te laten, ze zijn ons zeer dankbaar, we krijgen hiervoor een heerlijk tablet chocolade. Vandaag alweer om negen uur naar bed, we zijn gesloopt.

 

Zondag 20 augustus Laddejakka - Arasluokta - Staloluokta 25 km

Vandaag hebben een tocht van 23 km voor de boeg, het worden er 25, zo nu en dan doen ze er stiekem een paar km bij. Het weer zit nog steeds niet mee, het is geheel bewolkt met zo nu en dan een buitje. We vertrekken weer om 8.15 uur, het gaat echt lekker, de rugzakken daar zijn we nu beter aan gewend, we maken onze eerste stop dan ook pas om 11.00 uur. Het is, tot nu toe, de mooiste route, het uitzicht is zo mooi en steeds zo verschillend dat het gewoon niet te beschrijven valt, je kan steeds heel ver kijken, dit komt omdat de lucht hier zo schoon is, waar je ook kijkt je ziet nergens huizen, wegen, of an der menselijk ingericht landschap, zoiets hebben we nog nooit gezien, zo een overweldigende natuur, met zo'n rust, je kan je alle ellende van de wereld hier niet voorstellen. Het ene moment loop je door de taiga en een kwartier later zit je weer op een rotsgedeelte waar je veel moet klimmen en dalen, al deze vergezichten en deze rust en stilte, maken onze wandeling tot een ware vreugde. Moe maar voldaan komen we om 16.00 uur in onze derde hut aan, hier is tevens het middenpunt, waar je met een helicopter of watervliegtuig weer naar de bewoonde wereld kan gaan, ook kan je hier starten met de wandeling, als je maar de helft van de trail wil lopen. Wij lopen de hele trail en hebben nog 81 km voor de boeg. De thee, waar Paul opeens zo van houd, is spoorloos verdwenen, waarschijnlijk verloren, gelukkig is er een kleine kiosk waar we thee en chocolade kunnen kopen, zodat we weer wat te drinken en te snoepen hebben. Onderweg drinken we zo uit de riviertjes, ik heb een bekertje in mijn zak zitten en telkens als we langs een riviertje komen drinken we daaruit een bekertje water, het is heel lekker en lekker koud! Het is nu kwart over negen en tijd om naar bed te gaan. 

 

Maandag 21 augustus Staloluokta - Tuottar 19 km

 We worden pas laat wakker 7.40 uur, na een rustig ontbijt vertrekken we om 9.45 uur. We hebben ook niet zo'n grote tocht voor ons. In eerste instantie zit het weer mee, de temperatuur is lekker, geen wind en het is droog. Het landschap wisselt zich steeds af, het is zo verschrikkelijk mooi, we hebben een uitzicht over een dal, waar een delta van allemaal kleine riviertjes kronkelend hun weg zoeken, in de verte zie je op de bergtoppen verse sneeuw liggen. Het lopen met de rugzakken gaat steeds beter, we raken er dus wel aan gewend. Vreemd is, dat we zo gemakkelijk een stukje van onze beschaving afleggen, Paul scheert zich niet en we wassen ons amper, we zien er kort gezegd uit als landlopers, maar wat een ervaring, we zouden het alle twee niet gemist willen hebben. Vandaag hebben we weer veel rendieren gezien, ze lopen vaak een heel stuk met je mee, niet dat ze mooie valleidat willen, maar ze lopen van je weg maar doen dat op het pad waar wij ook lopen. Het is weer gaan regenen met daarbij een krachtige wind, zodat het wel herfst lijkt. We moeten door twee behoorlijk stromende rivieren heen waden, we moeten er echt door, dus natte voeten, gelukkig zijn we snel in de hut, 15.30 uur, zodat we ons snel kunnen drogen. We hebben een gezellig 6 persoons hutje, lekker met z'n tweeën bij de kachel, buiten is het koud 6 C, de regen slaat met vlagen tegen de ramen, het lijkt allemaal zo knus met z'n tweeën, maar onze romantische avond wordt wreed verstoord door een echtpaar uit Dresden, nou dat valt even tegen, maar goed het zijn aardige mensen dus vooruit maar weer. De Stuga-beheerster komt geld ophalen en verkoopt ook eigen gemaakte sieraden, ik koop een paar leuke oorbellen voor 250 SEK. ca f 60,--. Na toch nog een heel gezellige avond, om negen uur weer naar bed. 

 

Dinsdag 22 augustus Tuottar - Tarraluoppa - Sammerlappa 26 km

Op de een of andere manier vertrekken we elke ochtend om kwart over acht, deze ochtend gaat als een trein, we zijn al om 11 uur in Tarraluoppa, een wandeling van 11 km, we zijn inmiddels al een stuk gedaald na dagen zien we weer wat lage bomen. Hier trek ik schone droge sokken aan, ik loop al twee dagen met een regen in de verteblaar, die heeft Paul wel open geprikt, maar is nu een beetje stuk gelopen. Om kwart 11.15 uur vervolgen we onze weg, nog maar 15 km naar de volgende hut Sammerlappa, het pad gaat door berkenbossen en prachtige bloemenvelden, weer een heel ander landschap als de laatste dagen. We moeten onze sokken en schoenen uit, want we moeten weer door een ijskoud riviertje waden, dit is een goed idee anders hadden we weer natte voeten gehad. Met pijn in ons hart verlaten we om 15.30 uur Padjelanta, niet dat dit het einde van de tocht is, maar wel het einde van het prachtige natuurpark. We denken dat we nu dicht bij de volgende hut zijn, maar aan de laatste 15 km komt maar geen eind, Paul heeft veel last van zijn meniscus vooral bij het stijgen en dalen, na elke bocht, of elk bosje hopen we de hut te zien, maar niets hoor, we raadplegen zelfs de kaart of we hem niet voorbij zijn gelopen, maar nee dat kan niet, hij moet aan het pad liggen en ja hoor na nog een uur lopen is daar eindelijk de hut. Doodmoe kunnen we eindelijk om 16.30 uur onze rugzakken afdoen, de hele tocht zijn we niet zo moe geweest als vandaag, 26 km is dus eigenlijk te ver. Na ons traditionele kopje thee en een lekkere kop soep voelen we ons alweer snel bijkomen, De hut Sammerlappa is een donker vies krot, de beheerster, die in dezelfde hut woont, ziet er ook niet vriendelijk uit, dus maar vroeg slapen. Het is vandaag de eerste dag met veel zon en geen regen.

 

Woensdag 23 augustus Sammerlappa - Tarrakaise - Njunjes 13 + 6 km

samen in de zonHet is een koude nacht ik heb 3 dekens nodig, normaal 2. Voordat we wakker worden vanmorgen, is het al 8.40 uur, bijna het hele klokje rond geslapen!! Aangezien we slechts 19 km hoeven te lopen, vertrekken we pas om 10.15 uur, zo laat zijn we de hele rit nog niet vertrokken, maar goed het is droog en het zonnetje schijnt vrolijk. Ook vandaag slaan we weer een hutje over, na 13 km komen we om 13.50 uur in Tarrakaise aan, hier kunnen we lekker in het zonnetje wat eten, niet te lang want het wordt al snel koud, om 14.10 uur beginnen we aan de laatste 6 km voor vandaag. Bij een klein strandje neemt Paul een bad in ijskoud water, helemaal naakt en helemaal door, wat een doorzetter! De tocht is veel klim en klauterwerk, veel stenen, uitkijken dus, het is soms erg glad. Ook mogen we het laatste stuk nog flink klimmen, wat ons een prachtig uitzicht over een vallei met een waterval geeft. Verder lopen we door een laag bos met berkenbomen en natuurlijk ook weer net als gisteren door prachtige bloemenbloemenweiden. Het is niet voor te stellen dat bij deze lage temperaturen zulke mooie bloemen kunnen bloeien. Ook de lucht is nu prachtig , veel wolken met blauw op de achtergrond, het geeft een spectaculair aanzicht. We kwamen om 16.30 uur in de hut van Njunjes aan, hij is een stuk schoner en gezelliger dan de hut in Sammerlappa. Morgen is alweer onze laatste tocht, jammer, het enige waar we naar verlangen is een lekkere warme douche, voor de rest hoeft het nog niet van ons.

 

Donderdag 24 augustus - PAUL 50!! -  Njunjes - kvikkjokk 13 km, 4 km boot

Om 7.10 uur bij Paul in bed helemaal alleen zingen voor zijn vijftigste verjaardag en pakt Paul z'n cadeautjes uit, hij krijgt een hoogtemeter en een kompas, staan we op en jawel we missen onze thee, gelukkig heb ik nog een verdwaald zakje in mijn rugzak, zodat we toch nog een lekker verjaardag ontbijt hebben. Om 8.30 uur beginnen we aan onze laatste tocht van 13 km 3,5 uur lopen. De boot vertrekt om 14.00 uur, we hebben dus alle tijd, het pad is zeer makkelijk, het lijkt een beetje op de Veluwe, een beetje laagbos van dennen en berkenbomen, zo nu en dan wat stenen, maar minder dan gisteren. Het weer is lekker, een stuk warmer dan de laatste dagen, maar wel weer veel muggen, we smeren ons maar weer goed in. Na een korte stop van 5 minuten bereiken we reeds om k wart voor twaalf de plaats waar de boot vertrekt. Ruim twee uur wachten dus en dat met veel muggen en zo nu en dan regen. De boot vertrekt iets te vroeg, zodat hij nog iets moet inhouden i.v.m. nog arriverende wandelaars op de kant, hij doet zijn motor uit, waardoor we met de stroom langzaam voortkabbelen. Met dit heldere water en deze stilte een hele ervaring, zodat we nog minder zin hebben om dit landschap te verlaten. Na 15 minuten varen bereiken we Kvikkjokk, nauwelijks groter dan Ritsem, Maar het STF heeft hier een hotel met restaurant, waar we heerlijk kunnen eten. De rugzakken liggen dan al in de bus, we hebben nog anderhalf uur de tijd. We zijn weer in de "bewoonde wereld", waarschijnlijk hebben we nooit met zo'n smerig uiterlijk in een restaurant gegeten, maar niemand let erop. De bus vertrekt precies om 15.45 uur, we zitten dit keer helemaal voor in, zodat we prachtig uitzicht hebben op verschillende meren. Om half zes komen we in Jokkmokk aan, de auto en later de caravan staan nog waar we ze hebben achtergelaten. Op de camping is het opeens een stuk drukker als toen we weg gingen, er is nog precies 1 plaatsje met electriciteit voor ons. Het wordt ons al gauw duidelijk dat de jaarlijks terugkerende herfstmarkt dit weekend in Jokkmokk is, langzaam loopt de hele camping vol, het is net het hoogseizoen in Frankrijk, alleen dan bij een temperatuur van 6 C. Na een douche, een paar Grolschjes en Roseetje voelen we ons al snel weer de "oude". Als we zo weer in ons vertrouwde "Hondehok" zitten praten we nog wat na over de tocht, en besluiten volgend jaar weer een soortgelijke tocht te maken, alleen dan toch in wat warmere streken. De Padjalantaleden doen we vast nog eens, maar dan vanuit Kvikkjokk, omdat we dan alles zien wat we nu achter ons lieten. Vanavond hebben we de kinderen gebeld, we hebben nog de telefoonkaart, van 100 SEK, zodat we even lekker kunnen kle tsen, Arjen is alleen thuis, het gaat allemaal goed ze missen ons nog niet, dus we kunnen onze vacantie in alle rust afmaken, veel sneller dan verwacht is de telefoonkaart op. Ook vanavond vroeg naar bed, reeds om 21.30 uur, kou en muggen zijn hiervan de oorzaak.

 

Vrijdag 25 augustus Jokkmokk

Zo, maar eerst even die vuile was weg werken, we hebben hiervoor 2 wasautomaten en 2 drogers tot onze beschikking, het is dan ook zo klaar. In de loop van de ochtend zijn we naar het Samenmuseum gegaan en hebben daar het blad "Reizen" gebracht, we waren daar rond etenstijd, zodat we meteen in het restaurant kunnen eten, het smaakt uitstekend en natuurlijk maken we een ronde door het museum zelf, je ziet hier hoe de Samen (Lappen) vroeger leefden. Ook kan je allerlei sieraden kopen die de Samen van tegen woordig nog zelf maken, ik koop een paar oorbellen met een bijpassend kettinkje. Natuurlijk zijn we naar de herfstmarkt gegaan, we moeten wel entreegeld betalen,. Het is niet erg druk op de markt, er is veel kleding en zilver te koop, ook sneeuwscooters kan je hier kopen. Voor Paul kopen we een mooie Petrov winterjas voor 1500 SEK, ook kopen we een "kunstwerk" van een rendier voor 1200 SEK. De kinderen vergeten we uiteraard niet, voor Arjen kopen we een riem en voor Renske oorbelletjes van rendieren. Als we op de camping ter ug komen is deze overvol, zelfs de plekjes zonder electriciteit zijn bezet, kortom een drukte van belang, wij staan er maar een beetje verloren bij met ons kleine caravannetje tussen al die grote loeressen. Het blijft koud en gaat weer regenen, de muggen zijn weer zeer irritant, morgen gaan we zover mogelijk naar het zuiden, hopelijk is het daar wat warmer. 

 

Zaterdag 26 augustus Jokkmokk - Njurunda ca. 700 km

We vertrekken om 9 uur uit Jokkmokk, we nemen een andere route dan de heenweg en wel de A4, die langs de Botnische golf gaat. Het is een mooie goede weg, heel soms kan je een stukje van de zee zien, rendieren komen we hier niet meer tegen. Het blijft de hele dag stromen van de regen. Onderweg nog een klein oponthoud, een vrachtwagen verliest vlak voor ons zijn reservewiel, Paul kan hem nog net ontwijken, gelukkig. Om 19.30 uur komen we op een camping net onder Sundsfall, Njurunda, aan, het is een mooi gelegen camping direkt aan zee, we staan er bijna alleen. 

 

Zondag 27 augustus. Njurunda - Tranas ca. 600 km

Om 10.30 uur verder naar het zuiden gereden, zodat we een paar dagen van rust en hopelijk de zon kunnen genieten, deze kou zijn we nu wel een beetje zat. De muggen zijn gelukkig in het noorden achter gebleven, zodat we 's nachts niet meer hoeven af te plakken. Onderweg wordt het weer wordt steeds beter, de truien en verwarming gaan uit in de auto, heerlijk. Na een rustige tocht, komen we om 19.00 uur op de camping van Tranas aan, de zon schijnt en alles ziet er heel vrolijk uit. 

 

Maandag 28 augustus Tranas

Om 9.30 uur komt de campingbeheerder geld ophalen, wij betalen voor twee dagen, ik wil vandaag meteen fietsen huren, na 2 dagen in de auto zitten wil ik de spieren wel weer bewegen. Voor 60 SEK per fiets mag je hem een dag gebruiken, op Paul zijn fiets zi tten 3 versnellingen op de mijne geen. Aangezien het een beetje heuvelachtig landschap is, valt het erg tegen. Toch zijn we naar Tranas en later nog naar een Trolsteen op de fiets geweest, het was niet erg ver, maar ik was blij dat we weer op de camping waren, ik wil niet meer op deze verschrikkelijke fiets.

 

Dinsdag 29 augustus Tranas

We hebben gisteren het windscherm uitgezet, nu kunnen we heerlijk buiten ontbijten en later zelfs in zwemkleding in de zon zitten. De hele dag niets gedaan alleen in de zon gelegen en gelezen.

 

Woensdag 30 augustus Tranas

Het blijft maar mooi weer, de temperatuur is niet echt warm ca 15 C, maar in de zon en uit de wind is het zelfs warm. Toch besluiten we vandaag maar weer eens een wandeling te maken, van al dat zitten wordt je toch echt lui. We lopen een poosje langs het meer "Sommen", met later een prachtig uitzicht over het meer, alles is weer heel helder, de zon glinstert prachtig in het heldere water. Verder zijn er natuurlijk de dennenbossen waar we door lopen, ook hier is het heel stil, hoewel het niet te vergelijken is met Padjelanta, na een wandeling van ca 15 km komen we weer op de camping aan. De Grolschjes lagen natuurlijk in de koelkast, zodat het weer goed rusten was.

Donderdag 31 augustus Tranas

Het was weer een zeer luie dag, de zon stond hoog aan de hemel, zodat we alleen maar konden genieten.

 

Vrijdag 1 september Tranas - Göteborg

Het is vanmorgen weer gaan regenen, zodat we besluiten om naar Göteborg te gaan, als het dan toch slecht weer is, kunnen we ons best wel de laatste dag met stadten bezig houden. Na alles rustig ingepakt te hebben rijden we rustig naar Göteborg, waar we een mooi camping in de stad vinden. Ons "hondehok" staat zo, dus we gaan de zelfde dag nog de stad in. We lopen daar winkel in en winkel uit zonder veel te kopen, alleen een koperen koekepan wordt ons eigendom. Na een paar uur zijn we het zat en gaan weer terug naar de camping. Daar is het al weer vrij druk, het is echt een doortrekkers camping, met mensen, net als wij, die alleen even voor de stad komen en na 1 of 2 dagen weer door trekken. 

 

Zaterdag 2 september Göteborg - Varberg - Grena.

 Om twaalf uur moeten we van de camping af, anders kost het nog een dag extra, dus even voor twaalf rijden we weg. Al om twee uur komen we in Varberg aan, toevallig is er een markt waar we even overheen lopen, later gaan we op zoek naar een restaurant, we vinden een klein gezellig tentje, waar we een lekkere platvis eten. Om 15.30 uur stonden we weer buiten, de markt is weg en de winkels inmiddels gesloten, dus wat moet je, juist wandelen maar weer. We lopen een heel stuk over een soort boulevard, er is ook een kasteel waar je in kan, als je hier boven op staat kun je heel ver over zee kijken, jammer genoeg hebben we geen verrekijker bij ons, later zijn we die wel gaan halen, zodat we de boot eerder zien aankomen. Er is ook een pier waar we een poosje uit de wind zitten, de boten komen daar vlak langs je heen. Al met al ging de middag toch nog snel, om zes uur moeten we weer bij de auto zijn voor inscheping. Het is een stuk rustiger dan op de heenweg op de boot, de heerbeestjes zijn ook verdwenen, maar de kwallen zijn er nog bij honderden, door het heldere water zijn ze makkelijk te zien. Om zeven uur precies verlaten we Zweden, richting Grena, waar we na een rustige overvaart om 23.30 uur aan komen. Wij gaan weer als eersten van de boot, na nog z'n twee uur rijden, stoppen we om te slapen, weer op een heel goede parkeerplaats, dat is in Denemarken heel goed geregeld. 

 

Zondag 3 september Denemarken - Eemnes.

 Terug naar huis, we hebben er allebei geen zin in, alleen de kinderen weer zien dat is weer fijn, maar anders zouden we het nog maanden uit kunnen houden. Om 15.30 uur rijden we Nederland binnen, waar we naar huis bellen dat we eraan komen, we zijn om half zes dan eindelijk thuis. Als we de straat in rijden, hangt er een groot spandoek met erop "Gevlucht??? Paul toch 50- jaar!!!" Op de carport zit een grote Abraham in een ligstoel allemaal ballonnen vlaggetjes en de vlag hangt uit, dit alles hebben Renske en de buren gedaan. Op de rotonde hebben ze een bord neergezet met een foto van Paul erop met 50 jaar, omdat we er niet langs waren gereden hadden we dat gemist, dus zijn we meteen nog even wezen kijken. Een hele leuke thuiskomst was dat. In totaal hebben we 5.100 km gereden, wat best veel was met de caravan, dat doen we dus niet meer, maar het was een vakantie als geen ander, en telkens denken wij er nog aan terug.