• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

12 juli tot 25 augustus 2016


Schermafbeelding 2016 08 22 om 23.01.31

 

Dinsdag 12 juli Tigre S 34 27.051 W 58 40.921

Tegen de middag horen we wat er aan de hand was met de koelkast, de ventilator was ermee opgehouden en daardoor waren er wat dingen doorgebrand. Morgen na 11 uur is hij weer gerepareerd en kunnen we hem daarna ophalen.

Woensdag 13 juli Las Flores S 36 01.473 W 59 05 770 (227 km)

We rijden naar de drukke stad Buenos Aires, maar het valt reuze mee om daar te rijden. De tolweg is een brede vijfbaansweg, waar het weliswaar erg druk is, maar heel goed te doen. Het lijkt wel een beetje op de Europese autobanen of ringwegen langs een drukke stad. We halen de koelkast op, de reparateur helpt om hem keurig op zijn plaats te zetten.

Daarna rijden we snel de stad uit. De weg verder is een tweebaansweg en wat drukker dan we gewend zijn.

Laat in de middag stoppen we in het plaatsje Las Flores, waar we een rustig plekje vinden voor de nacht. 's Avonds komt de politie nog even langs, die onze namen in een groot boek schrijft, maar verder mogen we gewoon blijven staan.

Donderdag 14 juli Coronel Dorrego S 38 43.518 W 61 17.203 (412 km)

Om half negen wordt er op de deur geklopt, de politie, vijf man sterk, staat weer voor de deur, of we een vergunning hebben om hier te staan. Paul voert in zijn pyjama het woord en vertelt dat gisteravond de politie al langs is geweest en ons in het grote boek heeft opgetekend. Daarna wordt er druk getelefoneerd en nadat de paspoortnummers zijn doorgegeven aan de persoon aan de andere kant van de lijn, krijgen we onze paspoorten terug en worden we verder een goede reis toe gewenst. Alles is keurig verlopen het was zelfs wel gezellig met die politie rond de auto, ze deden een beetje lacherig en wisten volgens ons niet precies wat ze met ons aanmoesten.

De verdere dag is het saai rijden, het is slecht weer, de regen komt met bakken uit de hemel, daarbij is het koud, zelfs in de cabine moet de kachel aan. Hier is het echt winter!!

Vrijdag 15 juli Bahia Blanca S 38 43.997 W 62 18.898 (110 km)

Het blijft koud, maar dat is natuurlijk ook logisch, we rijden tenslotte steeds meer naar het zuiden, steeds verder van de zon vandaan.

In Bahia Blanca zien we sinds maanden de zee weer voor ons liggen. We rijden naar een camping, waar een enorm zwembad is, wat nu zonder water staat, vanwege het seizoen. De flamingo's hebben het in bezit genomen, ze lopen rustig door het zwembad en eten diertjes die zich in het zand hebben genesteld.

P1060368

P1060394Zaterdag 16 juli Viedma S 40 50.226 W 62 58.826 (279 km)

Omdat het pas rond 8 uur licht wordt en het zo koud is 's morgens, eerst moet de kachel het binnen een beetje warm maken, zijn we elke dag pas laat op. Voordat we ontbeten hebben en alles hebben opgeruimd is het vaak al 11 uur voordat we vertrekken. Gelukkig hebben we geen afspraken en moeten we niks, dus maakt het allemaal niet uit.

Vandaag rijden we Patagonië binnen, meteen hebben we weer controle van voedsel. Dit keer hebben we niet veel, alleen een paar hamburgers, nadat we hebben gezegd dat we niets bij ons hebben mogen we doorrijden. Een tiental kilometers verderop weer een zelfde controle, we hebben nog steeds niets en mogen weer doorrijden. Wel wordt de onderkant van de auto nog even gedesinfecteerd, helemaal gratis dit keer.

In Viedma doen we voor een week boodschappen, omdat we naar de kust willen om daar walvissen te spotten.

We parkeren voor de nacht vlak naast een gesloten treinstation, de politie zit hier vlakbij en de bewaker van de treinen belooft een oogje in het zeil te houden. Veiliger kunnen we niet staan.

Zondag 17 juli Balanearo El Gondor S 41 03.433 W 62 50.131 (103 km)

We rijden naar de kust, maar er is geen walvis te zien. We bezoeken de Punta Bermeja, wat een uitkijkpunt heeft, waar we veel zeeleeuwen en zeekoeien ver beneden ons op het strand zien liggen. Jammer genoeg zijn ze erg ver weg, we kunnen ze alleen spotten met een verrekijker. Daarna rijden we terug naar een dorpje aan het strand en maken daar nog een korte strandwandeling, het is gewoon te koud, er staat een te gure harde wind. We trekken ons snel terug in de camper, waar we de verwarming hoog opzetten en de dag verder doorbrengen met puzzelen en lezen.

DSC06357

DSC06359

een "strandtent"

Maandag 18 juli Las Grutas S 40 48.377 W 65 04.702 (223 km)

Eindelijk komt de zon er vandaag een beetje bij, alles ziet er meteen veel aangenamer uit. Natuurlijk blijft het koud, er was vannacht zelfs nachtvorst, maar daar hebben wij eigenlijk weinig last van.

We besluiten om verder te rijden over de RN 3, een zeer goede weg. Alleen moet je wel uit de berm vandaan blijven, want toen we daar hadden geloosd, kwamen we de weg niet meer op. De Tierelier gleed zo van het talud af, maar gelukkig hebben we nu 4wheeldrive. We konden, nadat we een klein stukje beneden aan het talud hadden gereden, toch weer naar boven komen en de weg zonder verdere problemen bereiken.

In het toeristenplaatsje Las Grutas, waar nu bijna alles gesloten is, parkeren we langs de boulevard en maken nog een lange strandwandeling. Het is koud, maar die verschrikkelijk koude wind is weg en dan is het heerlijk weer.

P1060084

P1060088Dinsdag 19 en woensdag 20 juli Puerto Madryn S 42 46.860 W 64 59.955 (270 km)

Alweer een oersaaie rit vandaag, eenmaal in Puerto Madryn kijken we onze ogen uit hoe druk het hier is met toeristen. Overal langs de boulevard lopen dik ingepakte mensen te wandelen en de meeste cafés langs het strand zijn gewoon open.

We installeren ons voor 2 nachten op een camping, er staan diverse caravans en zelfs een paar kleine koepeltjes, brrrr en dat met deze kou.

Ook Renate en Bruno komen we hier weer tegen, de laatste keer dat we ze zagen was in Otovalo Ecuador. Helaas zijn zij de volgende dag alweer vroeg weg en hebben we ze amper gesproken.

Op woensdag doen we niet zo veel, we proberen te internetten maar het is een zeer slechte verbinding, gelukkig gaat email versturen en ontvangen wel redelijk goed.

P1060126

P1060128Donderdag 21 juli tot dinsdag 16 augustus Playa Las Canteras S 42 38.617 W 64 58.028

Voordat we van de camping afrijden vullen we de watertank vol, daarna rijden we naar een supermarkt en slaan daar voor een week in. Het is altijd weer even een klein probleem waar we zoveel boodschappen kunnen laten, vooral de koelkast is al snel vol. Maar op de een of andere manier lukt het ons toch steeds om alles netjes op te bergen, zonder dat alles aan de rol gaat tijdens het rijden.

Daarna rijden we het schiereiland Valdés op, waar we walvissen gaan spotten. Tijdens de rit naar Playa Las Canteras zien we ze al dicht bij de kust zwemmen.

DSC06886

DSC06899

 

DSC07059

DSC07103

 

 

 

 

Eenmaal op de plaats van bestemming wordt het daar één groot feest, de walvissen zwemmen op 20 meter van de kust vlak langs onze camper voorbij. Soms voeren ze een heuse show voor ons op, draaien dan op hun buik, om lekker hun rug te schuren over het grint. De kleintjes zijn altijd in de weer en zwemmen druk om moeder heen, soms boven en soms onderlangs een prachtig gezicht. Ze maken de raarste capriolen en komen vaak met hun staart ver boven het water uit, als ze een duik nemen.

DSC07428

DSC07370

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

DSC07472

 DSC7840

 

 

 DSC7970

 DSC8039

 

P1060482

P1060487

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bijna vier weken genieten we van dit spektakel, we proberen soms ergens anders te gaan staan, maar nergens zijn er zoveel walvissen als op Playa Las Canteras. Alleen voor boodschappen en water rijden we naar Puerto Madryn, we staan dan voor een nacht op een camping, om de volgende dag weer snel naar de walvissen terug te keren. Het weer is afwisselend, soms is het echt koud en moet de winterjas, handschoenen aan en een muts op, maar er zijn ook dagen dat het heerlijk weer is en kunnen we het volstaan met een fleece. Elke dag maken we een fikse wandeling dwars door de duinen met ver beneden ons de zee met natuurlijk de walvissen.

P1060506

P1060537 DSC8485

 DSC8446

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ter informatie:

Een baby walvis is ongeveer 5 tot 6 meter en weegt 3.000 kilo. Een volwassen walvis, van het soort dat hier zwemt, komt op 18 meter en weegt 30.000 tot 35.000 kilo.
Er zwemmen hier ongeveer 1000 walvissen rond. Die hebben een 2 jarig geboorte cyclus. Op jaar één komen ze hier om te paren, het vrouwtje heeft het dan zwaar ze wordt constant door 4 mannetjes belaagd. De zwangerschap duurt een jaar, dus op jaar twee komen ze hier bevallen. Ze zwemmen daarna met baby (altijd 1, en als ie het overleeft want er sterven er veel), naar de koude wateren van Antarctica om plankton op te slokken. Ze doen dat door middel van een soort zeef in hun mond, die zeeft het plankton uit het water. In het derde jaar komen ze wederom hier, wederom om te paren. En zo gaat het leven verder. Een walvis word 40 tot 50 jaar oud.
Van de 1000 walvissen die er zwemmen krijg je dus per jaar ongeveer 250 baby's. Daarvan sterft bijna de helft, waarom weet men niet.

Op de kop en het lichaam van volwassen walvissen zitten kleine, zo geheten, walvisluizen. Dit zijn een klein soort krabbetjes, die daar hun huisje bouwen. Hoe ouder de vis , hoe meer van die beestjes, sommige walvissen zitten helemaal onder. Deze krabbetjes beschermen de walvissen tegen de agressieve meeuwen. Wat wil namelijk het geval (en dit is een zielig verhaal), meeuwen vreten walvissen. Vroeger scheen het zo te zijn dat meeuwen, elke keer als en walvis boven water kwam om te ademen (doen ze om de max 7 minuten), meeuwen die walvisluizen opvraten. Prima geregeld zo. Echter is dat de laatste 20-30 jaren aan het veranderen. De meeuwen hebben ontdekt dat walvissen ook lekker smaken en op het moment dat een walvis boven komt, zijn er meeuwen die een stuk uit de walvis rug scheuren met hun bek en klauwen om op deze manier bij het walvis-vet te komen. Er zwemmen walvissen rond met vele grote open wonden. De walvissen kunnen er weinig tegen doen, ze moeten boven komen, keus daarin is er niet. Het is een erg naar gezicht.

Voor diegene die meer willen weten, kijk hier: http://nl.wikipedia.org/wiki/Zuidkaper

P1060300

P1060320

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het waren niet alleen maar walvissen

P1060327

P1060342

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

dezelfde rots bij laag water                                                                                     bij hoog water

Dinsdag 16 t/m donderdag 19 augustus rijdend over RN 3 naar Buenos Aires.

Met pijn in ons hart verlaten we de walvissen, het lijkt wel of ze van ons afscheid kwamen nemen. De laatste dag kwam de kleine witte walvisbaby met moeder nog langs terwijl we die al een week niet hadden gezien.

We rijden in drie dagen de 1.400 km naar Buenos Aires, het is wederom een saaie rit.

Donderdagmiddag laat parkeren we de Tierelier op een parkeerplaats in Tigre, vlakbij de Delta waar we morgen een boottochtje willen gaan maken.

Vrijdag 20 augustus Tigre S 34 27.051 W 58 40.921

De boottocht van twee uur door de Delta valt erg tegen, we zien heel veel mooie huizen op grote stukken land, maar daar komen we natuurlijk niet voor. We willen mooie ongerepte natuur zien, waar eb en vloed het voor het zeggen hebben. Helaas zien we daar niets van en na twee uur zijn we blij dat we van de boot afkunnen. Daarna rijden we naar Adean Road om ons voor te bereiden op onze reis naar Nederland. Op 25 augustus vliegen we voor 2 maanden naar Nederland, we zijn dan bijna 7 maanden onderweg geweest en zijn toe aan vakantie.