• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

31 januari tot 1 maart 2015

Brasil 1

 

Brasil 2

 

 

 gereden route 

Boottocht Manaus Belem

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

boottocht over de Amazone

Zaterdag 31 januari Mucajai (N02 26.608 W60 55.052)

Vandaag verlaten we Venezuela, voordat we de grens overgaan tanken we nog even de tank vol, hoewel we hier veel meer moeten betalen dan de lokalen. Er is langs de grens, door de regering, een verbod op het verkopen van brandstof aan buitenlanders opgelegd, we mogen alleen tanken op het stukje niemandsland. De prijs is een gemiddelde van Brazilië en Venezuela, zo is ons verteld, het is weer even wennen als we moeten afrekenen.

De grensovergang is een makkie, binnen een uur staan we in Brazilië en kunnen meteen in het eerste dorpje net over de grens weer alles kopen.

In Boa Vista doen we boodschappen in een grote supermarkt, het is weer eens heerlijk om alle schappen met de meest uiteen lopende lekkernijen gevuld te zien en geen rijen wachtenden voor de deur of voor de kassa te zien staan.

Omdat Boa Vista ons verder niets te bieden heeft verlaten we de stad weer snel en overnachten bij een rustig benzinestation.

DSC01705P1010663

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 1 februari NP de Indio (S00 13.212 W60 41.522)

We rijden vandaag dwars door het regenwoud en dat doet zijn naam eer aan, het regent bijna de hele dag.

Tegen de middag verruilen we de winter voor de zomer, we passeren de Evenaar, voor het eerst tijdens ons nu 6 jarige reis, samen met de Tierelier.

DSC01720DSC01718

Maandag 2 t/m vrijdag 6 februari Manaus (S02 57.907 W60 01.283)

Na weer een lange dag rijden komen we dan aan in Manaus, op dinsdag zoeken we een rederij op die ons met de Tierelier naar Belem kan brengen. We hebben geluk vrijdag moeten we ons om 18.00 uur melden bij Sanave we vertrekken dan ergens in de avond. We hebben dus een paar dagen om Manaus te verkennen, als eerste zoeken we een verzekering voor de Tierelier, maar na 2 dagen zoeken blijkt dat geen enkele verzekeringsmaatschappij, in Manaus, ons wil verzekeren.

DSC01722DSC01730

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

slecht weer onderweg in het regenwoud

Op donderdag bezoeken we de Mercado Municipal, DE markt van Manaus. Hier is ongelooflijk veel fruit te koop, vrachtwagens vol met bananen en meloenen worden aangevoerd. Het is niet voor te stellen dat dit allemaal verkocht is voordat het bedorven is. De markt is vlak langs de Negro rivier, die langs de kade verschrikkelijk vervuild is en toch zien we tussen al het zwerfvuil mensen zwemmen.

P1010666P1010667

Eindelijk is het dan vrijdag en kunnen we naar de rederij om aan onze tocht over de Amazone te beginnen. Maar zoals wel vaker gebeurd, wordt ons om halfzes medegedeeld dat de boot panne heeft en dat we pas op 16 februari meekunnen.

P1010677P1010680

 

Gelukkig heeft men begrip voor onze situatie en is men bereid om ons te helpen met zoeken naar een andere maatschappij. Deze wordt gevonden en wel bij de buurman, we moeten ons morgen om 12 uur melden en varen dan in 5 dagen naar Belem, we krijgen eten aan boord en we kunnen in ons eigen bedje slapen in de Tierelier.

P1010688P1010689

 

Zaterdag 7 t/m woensdag 11 februari varend over de Amazone.

De volgende dag melden we ons rond 11 uur bij rederij TCD, helaas kunnen we niet met de pinpas betalen en wordt Paul, door een medewerker, naar een bank gebracht om geld te pinnen. De hele dag is men bezig om de boot met opleggers te laden en dat is een precies klusje, de opleggers moeten allemaal heel dicht naast elkaar staan, soms is er nog maar een paar centimeter ruimte tussen de wagens. Als wij dan als laatste de boot op mogen rijden hebben we zoveel ruimte dat we zelfs dwars kunnen staan, helemaal voorop, met een prachtig uitzicht over de rivier.

P1010709P1010712

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1010718P1010721

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vijf dagen lang genieten we, als het even kan lekker buiten, maar het kan ook verschrikkelijk tekeer gaan op het water. Zo hebben we een dag heel veel regen en hoge golven, zodat we ons goed vast moeten houden in het woongedeelte anders worden we omver gesmeten. Verder is de Amazone niet alleen lang maar ook een brede rivier, we hadden gedacht dat we door nauwe doorgangen zouden varen maar dat is niet zo. Alleen als we een doorsteek moeten maken komen we door een nauwe rivier, maar daar merken we niets van omdat het dan net donker is, de volgende dag kunnen we nog net een paar uurtjes ervan genieten en dan varen we weer een grote rivier op.

DSC01750DSC01757

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC01776DSC01780

Drie keer per dag krijgen we eten, we moeten dan naar de duwboot lopen, er is een ruimte tussen de opleggers opengelaten zodat wij en de bemanning er tussendoor kunnen lopen. Het eten is eenvoudig maar zeker goed te doen, rijst, spaghetti, stoofvlees, bonen en soms een toetje. De bemanning is zeer vriendelijk en er is een chauffeur die meevaart, we zien ze alleen als we gaan eten, verder laten ze ons met rust.

DSC01786DSC01795

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1010746

P1010747

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De laatste nacht breekt er een geweldige storm uit, zelfs in bed worden we soms behoorlijk omhoog geworpen en we schudden alle kanten op. Het water slaat helemaal over de boeg heen, de boeglichten maken kortsluiting en gaan zelfs uit. Paul gaat maar naar achter om de bemanning te waarschuwen, men is een poosje in de weer en zowaar de lichten doen het weer. Maar ze zijn nog maar net weg of de lichten houden er weer mee op, Paul maar weer naar achter, maar nu komen ze alleen maar kijken en laten het dan maar zo. Wij zijn daar niet zo blij mee, tenslotte staan wij helemaal op kop en het zicht is toch al niet zo best en dan zonder boeglichten te varen is toch niet zo verstandig. Als een schip ons niet ziet en ons aanvaart zijn wij als eerste die geraakt worden. We gaan er maar vanuit dat de stuurman ook een beetje oplet, meer kunnen we ook niet doen. Tegen de ochtend komen we dan eindelijk in rustiger vaarwater en meren we rond 7 uur aan in Belem. Om half acht rijden we dan de boot af, eerst nog even wat papieren invullen en tekenen en dan rijden we na een mooie tocht over de Amazone Belem in.

P1010755P1010757

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

dicht op elkaar                                                                                                   stukje van de gevaren route over de Amazone 

Donderdag 12 en vrijdag 13 februari Belem (S01 27.656 W48 17.941)

Twee dagen blijven we in Belem, we bezoeken de lokale groentemarkt en lopen door de stad. Belem vinden wij een vieze stad, overal ligt er vuil op straat en er zijn diverse open riolen die behoorlijk stinken, vooral met de hitte is dat zeker geen pretje. We beginnen ons beide aan het vuil en de daarbij behorende stank behoorlijk te ergeren, maar we kunnen er verder niet zo veel mee. Ook bezoeken we het Mangal das Garcas, een mooi park, er lopen rode Ibissen, flamingo's en een varaan, die zo lelijk is dat hij daardoor toch ook weer mooi is.

P1010766P1010770

 

Ook proberen we bij een Mercedes garage een Kroon- en pionwiel te bestellen, zodat we eindelijk weer een 4wheel-drive op de auto hebben. Helaas kunnen ze ons hier niet helpen en zullen we verder moeten zoeken.

P1010772P1010792

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De laatste nacht staan we aan de boulevard, hier komen de inwoners van Belem naartoe om te sporten, er staan hier en daar wat kraampjes om wat te drinken en te eten. Het is een gezellige sfeer en het gaat tot laat in de nacht door, om 5 uur zien we alweer de eerste sporters hun rondje maken. Dit is natuurlijk logisch met deze hitte, alleen in de late avond, nacht en vroege ochtend is het bij een temperatuur van 25 graden, lekker om even te sproten.

P1010815P1010844

Zaterdag 14 februari Santa Lucia do Para (S01 32.092 W46 53.425)

Het is een gekkenhuis op de weg voor we Belem definitief verlaten, we doen 2,5 uur over slechts 10 kilometer. Daarna wordt het al snel stil op de weg en de rest van de dag rijden we niet echt over spectaculaire wegen.

Zondag 15 februari Santa Ines (S03 40.268 W45 14.654)

Ook vandaag rijden we veel kilometers, de hoofdweg BR 316 is goed te berijden, maar de omgeving is gewoon saai.

Maandag 16 en dinsdag 17 februari São Luis (S02 28.902 W44 14.436)

São Luis, in een ver verleden eens in handen geweest van Nederland, maar is in 1644 door de Portugezen overgenomen. De Portugese sfeer is duidelijk terug te vinden in het oude stadscentrum van São Luis, veel huizen en gebouwen zijn voorzien van mooie helder gekleurde tegels. Het is een aardig stadje om door te lopen, het heeft een heel gemoedelijke sfeer, later zoeken we de boulevard op en genieten hier van de mooie zee en de vele badgasten. 's Avonds zodra het donker wordt is het er uitgestorven en zo staan wij twee nachten heerlijk rustig direct aan de kust met een prachtig uitzicht over de Atlantische Oceaan.

DSC01916DSC01919

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC01928DSC01929

Woensdag 18 t/m vrijdag 20 februari Barreirinhas (S02 44.841 W42 50.046)

We rijden over de BR402, een prachtige nieuwe weg, er zijn zelfs (bijna) geen gaten in de weg, naar Barreirinhas. Dit dorp ligt een beetje afgelegen, maar aan de rand van het NP Dos Lencois Maranhenses, wat bestaat uit 1555 km² witte duinen, die gevormd zijn door de sterke kustwinden. Van mei tot augustus staat het regenwater in de talrijke bekkens tussen de duinen en vormen zoetwater lagunes, dan lijken deze lagunes op witte strepen met daartussen een lint van blauw, turkoois en groen.

De eerste nacht parkeren we voor de nacht op een zeer rustige plaats midden in een bos, we staan nog geen 5 minuten en het begint te regenen, het komt uren lang met bakken uit de lucht, pas tegen de ochtend wordt het droog. 's Morgens lijkt het wel of we in een meer staan, overal om ons heen staat water, als we willen wegrijden blijkt, waar we al bang voor waren, dat we vast staan in de modder.

P1010899P1010904

Met takken en zand proberen we los te komen, maar er is geen beginnen aan, als er een vrachtauto passeert houden we hem aan en vragen of hij ons eruit kan trekken. Zo staan we binnen een paar minuten weer droog op de weg.

In het dorp boeken we een boottocht, voor de volgende dag naar Cabure, een prachtig zandstrand, dat eigenlijk alleen per boot is te bereiken. Het is een mooie rit, we varen met een snelle boot naar de eerste stop, waar we zandduinen op kunnen klimmen, ook zijn er veel aapjes, die gewoon uit je hand eten. De tweede stop is bij een vuurtoren, natuurlijk lopen we de 160 treden naar boven, waar we een mooi uitzicht hebben over de omgeving.

P1010958P1010961

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1010983P1020015

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De derde stop is bij Cabure, waar we een paar uur de tijd hebben om van het strand te genieten, jammer genoeg is het niet echt strandweer, bewolkt en zo nu en dan een fikse bui, toch nemen we een duik in de Atlantische Oceaan, die hier heerlijk warm is.

P1020036P1020038

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na een heerlijke dag komen we rond vier uur terug in het dorp.

Zaterdag 21 februari Brejo (S03 40.049 W42 42.876)

We willen zoveel mogelijk langs de kust blijven rijden, we zouden dan een zandweg moeten nemen naar Paulino Neves, maar dat wordt ons afgeraden, omdat we te groot en te zwaar zijn. We moeten dus terug en kiezen tussen 300 km omrijden over de goede weg, zoals we gekomen zijn, of een gravelweg die toch een stuk korter is. We kiezen voor de gravelweg de MA-225 die naar Urbano Santos gaat, vandaar uit hebben we weer asfalt onder de wielen. Zo rijden we 80 km over gravel en zand, het is ondertussen gaan regenen, de gaten veranderen in plassen en rivieren, zodat je niet goed kan zien hoe diep het is. Regelmatig moet ik het gas er goed ophouden om niet stil te komen staan, want dan komen we niet meer weg, we moeten zelfs door een rivier, een inwoner geeft ons aanwijzingen zodat we er goed door komen. Kortom het zijn een paar spannende uurtjes, maar we komen dan eindelijk zonder kleerscheuren op het heerlijke asfalt.

DSC01936P1020078

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 22 en maandag 23 februari Macapa (S02 54.120 W41 27.689)

Tegen de middag zien we de verkeersborden richting Paulino Neves, maar dat laten we nu maar links liggen. Wel jammer dat de weg niet doorgetrokken is, dat had ons honderden kilometers rijden gescheeld.

We vinden een droomlocatie voor de nacht, bijna op het strand, het er zo mooi dat we er maar een dagje blijven staan.

P1020059

 

Dinsdag 24 februari Jijoca de Jericoacoara (S02 53.839 W40 27.429)

Jijoca Jericoacoara is een aardig plaatsje, maar voor het echte strandleven moet je in Vila de Jericoacoara zijn. Hier wordt er veel aan (kite)-surfen gedaan, het zou er erg gezellig moeten zijn. Wij komen laat in de middag in Jericoacoara aan en de regen komt met bakken uit de lucht. We besluiten om de nacht in het dorp door te brengen en morgen verder te rijden naar Vila de Jericoacoara. In een restaurant pikken we internet op en boeken een welverdiende vakantie naar Nederland.

P1020058P1020068

Woensdag 25 februari Icarai (S03 01.466 W39 38.878)

Na wat boodschappen te hebben gedaan, rijden we over een zandweg richting Vila de Jericoacoara, maar ergens halverwege worden we staande gehouden, we moeten niet verder rijden, de weg is niet geschikt voor onze auto, de duinen zijn te hoog. Wij vinden dit raar, want gister heeft men ons bij de toeristen-informatie verzekerd, dat het geen probleem zou moeten zijn, juist nu het zoveel geregend heeft is het zand ingeklonken en daardoor goed te berijden voor ons. In zulke situaties, is het altijd moeilijk wat we moeten doen, aangezien we geen zin hebben om ergens vast te komen zitten, besluiten we om niet verder te rijden. Terug dus naar het “veilige” asfalt.

DSC01954P1020082

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 26 t/m zaterdag 28 februari Paracuru (S03 23.867 W39 00.258)

Maar liefst drie dagen in Paracuru, de was moet weer eens gedaan en dat gaat hier toch wel wat moeilijker dan in andere landen. Wasserettes, waar we zelf de was kunnen doen zijn er niet, dus we zijn aangewezen op een soort stomerij. Voordat de was gewassen is duurt het een of twee dagen en zullen we moeten wachten, daarbij is het verschrikkelijk duur, zo betaalden we de vorige keer 50 euro voor 15 kg was. Nu ben ik maar eens gaan afdingen en kwam ik op 40 euro voor 19 kg, maar goed zelf wassen in een rivier is natuurlijk ook geen optie.

Ondertussen staan we weer op een prachtige lokatie aan het strand en heb ik even de tijd om de site bij te werken.

 DSC01958DSC01961