• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

5 juli 2015 tot 9 augustus 2015

24 april tot 6 juli 2015 Nederland.

Het was een hectische tijd in Nederland, maar wel heel gezellig, zo hadden we onze 2 oudste kleinkinderen meteen 2 weken te logeren, tenslotte hadden ze vakantie en wilden die bij ons doorbrengen. Daarbij kwam Ruben de allerkleinste ons ook zo nu en dan gezelschap houden, waar wij ook heel veel van genoten.

Half juni kochten we op de valreep nog even snel een huis, de papieren rompslomp koste iets meer tijd dan verwacht, zodat we genoodzaakt waren 2 weken langer in Nederland te blijven. Jaja een huis en nee we willen niet stoppen met reizen, maar ik (Marita) wil gewoon weer een normaal dak boven mijn hoofd, niet meer altijd en eeuwig kamperen, maar gewoon lekker op m'n eigen bank hangen als we thuis zijn. Gasten kunnen ontvangen zonder bang te hoeven zijn dat het misschien gaat regenen en dan met z'n allen binnen in een kleine caravan te moeten zitten.

Daarbij is de rente momenteel erg laag en de prijzen van de huizen nog maar weinig gestegen, een goede tijd dus om wat te kopen.

Verder moesten er nieuw horrengaas op maat gemaakt worden en een nieuw dakluik komen voor de Tierelier, maar dat is allemaal gelukt, het grote dakluik kon gewoon mee in het vliegtuig zonder bijbetaling. Helaas is de omzetting van het kroon- pignonwiel nog niet gelukt, maar wie weet gaat dat de volgende keer wel lukken als we weer in Nederland zijn. In Brazilië hebben ze gewoon de goede maat van het kroon- pignonwiel niet.

Op 5 juli namen we dus weer afscheid van onze (klein)kinderen en vlogen we terug naar Rio de Janeiro.

5 tot 16 juli Tribobo, Mercedes garage CLARC. S 22 44.729 W 42 48.673

Na een rustige vlucht komen we vroeg in de avond aan bij de garage, onze Tierelier staat niet buiten op het terrein maar binnen in de werkplaats, maar ook nu is het weer geen probleem, we hoeven niet in een hotel maar mogen gewoon binnen in de garage overnachten. De volgende dag wordt de vlamstart, die we vanuit Nederland hebben meegenomen, gemonteerd en wordt de Tierelier voorzien van nieuwe olie en wordt alles nog even doorgesmeerd.

De batterijen voor het leefgedeelte hebben we nog niet besteld, omdat we niet wisten of het wel de goede waren die ze voor ons wilden bestellen. Lucas de jongen die eigenlijk alles voor ons regelt, gaat op zoek naar het juiste formaat en power, als we zeker weten dat het de goede zijn, geven we opdracht om ze te bestellen. Eind van de week worden ze verwacht en tot die tijd mogen we gewoon bij de garage blijven staan. We worden weer behoorlijk in de watten gelegd, we krijgen elke dag een lunch, hebben snel internet en mogen gebruik maken van douche en toilet, daarbij krijgen we stroom en kunnen we de hele dag in een ruimte zitten waar airco is.

's Middags gaat Lucas met Paul op “gasjacht” de gasflessen zijn weer leeg en moeten dringend gevuld worden, maar helaas na twee pogingen zit er nog steeds geen gas in de flessen en zullen we zelf onderweg moeten zoeken, of een andere oplossing zien te vinden.

Lucas zien we twee dagen niet, maar als hij donderdag er weer is, komt hij meteen naar ons toe dat door een foutje de batterijen nog niet besteld zijn en dat de stad Sao Paulo, waar de batterijen vandaan moeten komen, vandaag een feestdag heeft en er dus niet wordt gewerkt. Ze kunnen morgen dus pas bestelt worden en het wordt dan woensdag voordat ze hier zijn, we zullen dus nog wat geduld moeten hebben, ach het is niet anders. We overwegen even om een paar dagen langs het strand te gaan staan, maar de batterijen zijn echt helemaal op en als er geen zon is, leveren ze geen stroom meer en zonder koelkast in deze warmte gaat ook niet lukken, we besluiten om maar gewoon bij de garage te blijven staan, wat totaal geen probleem is.

Op donderdag rijden we wel even naar de kust en vermaken we ons aan het strand, we nemen een hapje en een drankje om laat in de middag naar de garage terug te keren.

Op vrijdag worden we door Lucas naar Rio gebracht, we bezoeken daar het Cristo Redentor ( Christus de Verlosser) om daar te komen ga je met een echte Zwitserse tandraadtrein naar boven, de rit duurt ongeveer een half uur. Eenmaal boven is het er een drukte van belang, Christus staat met zijn armen gespreid op een sokkel van acht meter, terwijl het beeld zelf 30 meter hoog is. Bijna iedereen staat met zijn armen gespreid om zo op de foto te gaan, ach het is allemaal wel aardig, maar wij genieten meer van het uitzicht met Rio ver beneden ons. Na een klein uurtje houden we dit spektakel voor gezien en nemen we het treintje terug naar beneden. We besluiten om de bus naar Copacabana het strand waar je zeker geweest moet zijn als je in Rio bent. Het is inderdaad een mooi breed strand, helemaal als je bedenkt dat het midden in een zo'n grote Metropool als Rio ligt, hier gaan de inwoners graag naartoe.

P1020674

P1020677

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het was er wel heel erg druk

Ook wij genieten van het strand en na ergens wat gegeten te hebben, nemen we de bus terug naar de garage. We moeten ergens overstappen, wat geen probleem is, de Brazilianen zijn altijd bijzonder vriendelijk en bereid om je naar de juiste bus te wijzen. Het is een gekkenhuis op de weg en al helemaal op de lange brug over de Baia de Guanabara, daar staan we in een lange file. Als we dan eindelijk bij de garage aankomen is het al donker.

P1020681

P1020683

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De volgende dag komt Lucas ons halen voor een uitje, we rijden met hem naar een berg, waar veel aan parapenten wordt gedaan en waar het uitzicht echt schitterend is, we kijken uit over een prachtige baai met overal kleine eilandjes en in de verte zien we Rio liggen, in een dikke bruine wolk van luchtverontreiniging. Ook maken we samen met Lucas nog een kleine wandeling door het bos, er zouden hier apen zitten, maar vandaag laten zij zich niet zien. Rond een uur of 2 zet Lucas ons af bij een winkelcentrum, hijzelf heeft een barbecue met zijn familie. Het winkelcentrum is zoals vele andere en we hebben het er snel gezien, maar dichtbij het winkelcentrum is een pont waar je mee naar Rio kan varen, we besluiten omdat te doen. Het boottochtje is alleraardigst, eenmaal aan de overkant komen we in een soort volksbuurt waar zich allemaal kleine restaurants met gezellige terrasjes bevinden, we besluiten om ergens wat te eten, terwijl een orkestje zijn best doet en de gasten op het terras spontaan beginnen te dansen, kortom het is weer eens een heel gezellige middag. Later nemen we de pont terug naar Niteroi en daar de bus nemen naar de garage. Het was vandaag een heel bijzondere dag, helemaal als je bedenkt dat Lucas mee op sleeptouw nam en voor ons zo verschrikkelijk zijn best doet!!

P1020686

Nee dit is niet Paul

De rest van de dagen brengen we door op het terrein van de garage en doen wat klusjes in aan aan de Tierelier, zo duurt het wachten ook niet zo lang.

Woensdagmiddag zijn de batterijen dan eindelijk binnen, maar het is te laat om ze er nog in te zetten en al helemaal om dan ook nog te gaan rijden.

P1020718

P1020707

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

de lange brug naar Rio                                                                                   Paul met Lucas

Donderdag 16 juli Grumari S 23 02.950 W 43 31.949 (109 km)

Het wordt dus donderdag, Paul is een klein uurtje bezig met de batterijen te plaatsen, drie sterke mannen komen hem te hulp om de oude eruit en de nieuwe er in te tillen, ze wegen maar liefst 61 kg per stuk en dat til je niet even in je eentje boven je hoofd.

Daarna rijden we naar een supermarkt en kopen daar 9 taarten voor het personeel, voor Lucas halen we een treetje Heineken bier, wat hij zo lekker vind en zoals wij hem verteld hebben dat het van Nederland afkomstig is. Nadat we dan eindelijk van iedereen afscheid hebben genomen rijden we definitief het garage terrein af en kunnen we onze reis vervolgen.

LUCAS AND GARAGE CLARC THANKS FOR YOUR HOSPATILTY!!!

Ook vandaag staan we lang in de file op de brug naar Rio, het is namelijk de enige verbindingsweg naar Rio vanuit Niteroi en er is gewoon veel te veel verkeer om dit allemaal over deze brug te verwerken. Maar ach ook hier gaat het uiteindelijk rijden en zijn we blij als we Rio achter ons laten en de wat rustigere kustweg kunnen opzoeken. We vinden zelfs een heerlijk rustige plek aan het strand voor de nacht.

DSC02301

DSC02302

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 17 juli Angra Dos Reis S 22 59.739 W 44 20.006 (146 km)

Het is een heerlijke rustige plaats waar we staan en eigenlijk zouden we nog wel een dagje willen blijven staan, maar helaas we moeten lozen en daarvoor moeten we echt verder. De weg voert ons vandaag langs vele stranden alleen wij kunnen er niet bijkomen, wij bevinden ons op een weg hoog boven de stranden en er is voor ons geen mogelijkheid om naar de stranden toe te rijden. Als we dan eindelijk een landtong oprijden kunnen we eindelijk ergens op een rustige plek lozen en even later komen we bij een rustige plek langs een kleine baai, waar we de nacht doorbrengen.

18 en 19 juli Paraty S 23 13.037 W 44 42.682 (102 km)

Paraty is echt een heel bijzonder stadje, hier komen de toeristen graag omdat het zo'n leuk gezellig historisch centrum heeft. Het heeft echter wel een heel bijzondere bestrating, de straatstenen zijn waarschijnlijk 200 jaar geleden neergesmeten rotsblokken, opgevuld met zand en daarna nooit meer iets aan gedaan, geen straatsteen ligt gelijk en als je er met je auto overrijd wordt je behoorlijk door elkaar gerammeld, harder als 5 km kan je hier beslist niet rijden. Wij vinden na veel heen en weer geschud toch een mooie plaats direct aan het water.

 

DSC02307

DSC02311

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De binnenstad is echt heel gezellig, veel winkeltjes en terrasjes in de kleine straatjes. Het bijzonder aan dit dorp is als er vloed is dat er diverse straten onder water lopen en verkeer hierdoor niet verder kan, voetgangers kunnen over kleine bruggetjes en muurtjes hun weg vervolgen, maar autoverkeer moet echt omkeren.

P1020771

P1020772

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hoog water in de straten

Helaas is de door ons gekozen overnachtingsplaats niet echt een goede keus geweest, luidruchtige jongelui die veel aan het zingen waren en later vlak naast onze auto hele discussies gingen houden. Om 6 uur begonnen de kerkklokken te luiden met daarbij erg luidruchtig vuurwerk, waar wij natuurlijk niet blij mee waren. Aangezien we toch nog een dagje hier willen blijven besluiten we een rustigere plaats op te zoeken. Al snel vinden we een mooie plek, maar even later blijkt dat we op de startbaan van een parapentbaan staan. Hier starten de parapenters met erg luidruchtige motoren, wij gaan aan de andere kant van de weg staan zodat men geen last meer van ons heeft. Ondanks de herrie is het een leuk gezicht de parapenters die soms met veel moeite de lucht ingaan, te aanschouwen. We genieten de hele verdere dag van het mooie weer en nadat de parapenters zijn vertrokken van de heerlijke rust.

P1020751

P1020769

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

20 en 21 juli Praia da Mocooca S 23 34.326 W 45 18.017 (119 km)

Er wordt 's morgens om half negen op de deur van de camper geklopt, de politie staat voor de deur met de mededeling dat we hier niet mogen staan. Oké we hebben hier toch al de nacht doorgebracht en willen vandaag toch doorrijden, dus we vragen om 10 minuten zodat we de boel kunnen wegbergen. Hiermee hebben de heren geen moeite en ze laten ons verder met rust.

We rijden verder langs de kustweg, die erg rotsachtig is, het is en blijft moeilijk om bij het strand te komen. Maar toch vinden we een mooi rustige plaats niet ver van de weg en dicht bij het strand, hier blijven we 2 dagen staan. We eten bij een strandtentje, waar we ook van de douche gebruik mogen maken. De tweede dag is het bewolkt en er staat een koude wind, we zitten dan ook de hele dag binnen.

DSC02326

P1020812

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

22 juli Peruibe S 24 18.372 W 46 58.489 (271 km)

Het heeft vannacht geregend en het ziet er niet naar uit dat het vandaag gaat opklaren, tijd om het gaspedaal in te drukken en wat kilometers te gaan rijden. In de buurt van Sao Paulo en Santos is het een drukte vanjewelste, er is heel veel vrachtverkeer op de weg. Gelukkig moeten we niet door beide steden maar gaan we er precies tussendoor, we zijn blij als we de drukte een beetje achter ons laten en weer richting de kust kunnen rijden.

In het plaatsje Peruibe vinden we een rustig plaatsje (ondanks de nog steeds drukke weg) direct aan het strand.

DSC02471

DSC02505

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

23 juli BR 116 S 25 06.051 W 48 43.499 (245 km)

Ook vannacht heeft het weer geregend en het ziet er weer niet naar uit dat het gaat opklaren, wat dus inhoud dat we vandaag maar weer een stukje verder rijden.

We verlaten de kust, we zullen voorlopig geen strand of zee meer zien, we gaan het binnenland in rijden, het plan is om via Castrolanda wat een Nederlands dorp is, naar de wereld beroemde watervallen van Foz Iguaçu. Daarna zijn we van plan de Pantanal te bezoeken om vervolgens naar Bolivia te rijden, dus de eerste maanden geen strand meer.

We rijden de drukke snelweg BR116 op, we zijn al gewaarschuwd dat het een gevaarlijke weg is. Inderdaad zien we heel veel ongelukken langs de kant van de weg en wel op de meest rare plaatsen liggen auto's op hun kop of zijn ze een stukje kleiner geworden. Volgens ons komt het door het grote verschil in snelheid, vrachtauto's kruipen met een gangetje van 20 km de berg op, de iets snellere vrachtwagens willen dan inhalen en verwisselen van rijstrook gewoon vlak voor aanstormende personenauto's. Meestal gaat dat goed, maar soms krijg je toch heel nare situaties.

DSC02348

DSC02350

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wij komen ongeschonden uit de strijd vandaag en we parkeren onze Tierelier op een BR tankstation, niet ideaal, maar het is even niet anders. Als we 's avonds aan de koffie zitten horen we opeens een harde knal er zit duidelijk iemand tegen onze auto. Het blijkt dat er een vrachtwagen achteruit aan het inparkeren was en onze auto heeft geraakt, de linker buitenspiegels liggen op straat en dat is even wat minder. De chauffeur wil het afhandelen met de verzekering, we krijgen een briefje met naam van de chauffeur, kenteken van de auto en de maatschappij waar hij verzekerd is. Wij kunnen hier natuurlijk niets mee, maar wat kunnen we doen, we spreken nog steeds geen woord Portugees en niemand spreekt Engels. Trouwens wat voor bedrag zouden we moeten vragen, we hebben geen idee hoe duur het gaat worden, we hopen maar dat we de schade via zijn verzekering kunnen verhalen. We krijgen een handje van de chauffeur en een verontschuldiging en gaat hij weg en daar staan wij dan met een finaal afgebroken buitenspiegel.

Maar goed morgen is er weer een dag en dan zullen we wel verder zien.

24 juli Campo Largo S 25 26.042 W 49 31.464 (203 km)

Zonder spiegels kunnen we niet rijden en al helemaal niet op deze gevaarlijke dodenweg, eerst maar eens kijken of de mechanica ons kan helpen, maar die doen geen enkele moeite, ze hebben niet het goede model in huis, we moeten daarvoor maar naar de stad, gewoon zonder buitenspiegels, waarom doen we zo moeilijk??

Als we de spiegel goed bekijken zouden we hem provisorisch kunnen bevestigen, de onderkant met tape goed omwikkelen en de bovenkant met ijzerdraad aan het dak bevestigen. Als we daar mee bezig zijn worden de monteurs wel erg nieuwsgierig en komen een kijkje nemen, dan beginnen ze zich er mee te bemoeien, maar voor ons hoeft het niet meer zo nodig, zij hebben hun kans gehad en wilden ons niet verder helpen. Maar opeens komen ze met een boormachine aan en wordt er een gaatje geboord in het afgebroken gedeelte van het spiegelframe, nu kunnen we het ijzerdraad veel beter bevestigen en hangt de spiegel stevig genoeg om de weg mee op te kunnen zonder dat hij er onderweg afvliegt.

P1020825

 

P1020827

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

kijk daar ligt de spiegel                                                                           even een ijzerdraadje voor het beste resultaat

In het plaatsje Curitiba vinden we een Mercedes garage, waar ze het meest belangrijke onderdeel in voorraad hebben, het minder belangrijke onderstuk is niet in voorraad en moeten we straks vanuit Nederland meenemen. We moeten even wachten totdat de monteurs klaar zijn met de lunch, voordat ze aan het werk gaan. Natuurlijk krijgen wij ook een lunch aangeboden en zo wachten we totdat men aan het werk voor ons gaat. Na ruim een uur zit de spiegel weer op zijn plaats en hoeven wij ons daarover geen zorgen meer te maken. We proberen nog of de rekening via de verzekering betaald kan worden, maar daar gaat men niet op in. We moeten zelf maar zien of we dat geld ooit nog terug krijgen, maar goed dat is niet anders. Zo rijden we in de stromende regen terug naar de BR 116, waar we even later in een lange file staan, ja je raad het al er is weer eens een ongeluk gebeurd en nu met de avondspits staat alles muurvast.

Het is al bijna donker als we weer een plaatjes vinden bij een benzinestation voor de nacht, dit keer zetten we de neus naar voren zodat er geen vrachtwagen de spiegels eraf kan rijden.

Het is zo koud dat we de kachel maar even aanzetten om de koude en vochtige lucht die in de camper hangt te verjagen, ook halen we het dekbed na maanden weer te voorschijn, het is gewoon te koud onder ons dunne dekentje.

25 juli Castrolanda S 24 47.517 W 49 56.689 (136 km)

Het weer ziet er iets beter uit, het regent in ieder geval niet meer, maar we hebben nu toch ook onze lange broeken uit de kast getrokken, de korte zijn gewoon te koud.

We rijden naar Castrolanda, een aardig dorp waar in 1951 een stel boeren uit Drente naar toe zijn geïmmigreerd. In het begin van deze eeuw heeft men er een molen gebouwd, een duplicaat van een molen uit Drente. Het is wel heel bijzonder dat je zomaar in Brazilië in een dorp terecht komt waar men nog Nederlands spreekt en waar een echte Hollandse molen staat, waar je een winkeltje hebt waar je Nederlandse souvenirs kan kopen. We lopen door de Julianastraat en de Molenstraat, waar de Nederlandse valletjes voor de ramen hangen, met de daarbij behorende planten op de vensterbank. We eten in het plaatselijke restaurant, waar duidelijk heel veel Nederlandse nazaten zitten te eten, maar niemand bemoeit zich met ons, laat staan met elkaar, iedereen zit aan zijn eigen tafeltje en zegt niet zoveel.

De molen is op zaterdag te bezichtigen, er wordt bij binnenkomst zelfs een draaiorgel gedraaid, natuurlijk met Nederlandse liedjes. De molen is geweldig, we mogen helemaal naar boven en kunnen goed zien hoe alles in zijn werk gaat. Aan de muren hangen foto's uit de begintijd van de kolonie, zelfs kunnen de Braziliaanse toeristen hier de klompen uitproberen en eventueel in het winkeltje kopen, het is allemaal heel goed georganiseerd.

Op de school in het dorp wordt zelfs nog Nederlandse les gegeven, er is hiervoor speciaal een lerares uit Nederland gehaald. Maar toch sluipt het Portugees er langzaam in, de jonge “Nederlanders” trouwen met Brazilianen en dan wordt de voertaal in zo'n huishouden al snel Portugees.

P1020839

DSC02353

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het lijkt Nederland wel, zelfs de luchten zijn het zelfde

Zondag 26 juli Laranjeiras Do Sul S 25 22.159 W 52 19.872 (304 km)

Na een heerlijk rustige nacht worden we gewekt door klokgelui, tenslotte zitten we in een zeer Christelijk dorp en moet iedereen op zondag naar de kerk, het liefst zelfs 2 keer zo begrepen we gister uit een gesprek met een “Nederlander”. Wij waren ook uitgenodigd, maar de ochtenddienst was in het Portugees, pas de avonddienst was in het Nederlands, zo besluiten we om onze beurt maar even over te slaan.

We verlaten het dorp en rijden dezelfde weg terug, om bij Ponta Grossa de BR 373 op te duiken. Het doel is de Foz Iguaçu watervallen maar dat is nog wel een paar dagen rijden. De weg is heerlijk rustig en van zeer goede kwaliteit, het vervelende alleen is dat we om de 80 km tol moeten betalen en dat is niet zo'n klein beetje ook, het blijkt dat we in tariefgroep 2 vallen, terwijl we eigenlijk altijd tariefgroep 1 hebben betaald. Tariefgroep 2 is twee keer zo duur, dus betalen we nu elke 80 km ongeveer 6 euro aan tol. Hier zijn we natuurlijk niet blij mee, maar we kunnen niet anders dan betalen, een andere weg is er niet. We hebben van alles geprobeerd om tariefgroep 1 te betalen, bonnetjes laten zien dat we steeds het goedkope tarief hebben betaald, maar men wil daar niets van weten en men zegt gewoon dat we kunnen omdraaien en niet verder komen, ook dreigt men de politie erbij te halen. Maar zover laten we het natuurlijk niet komen en kiezen eieren voor ons geld en betalen dan maar het dubbele.

Vandaag is het zonnetje weer te voorschijn gekomen en alles ziet er daardoor een stuk vriendelijker uit.

Maandag 27 en dinsdag 28 juli Foz Do Iguaçu S 25 36.234 W 54 29.658 (301 km)

Pas laat in de middag arriveren we bij de ingang van de watervallen, we mogen nergens op de parkeerplaatsen overnachten, maar we vinden toch een redelijk rustige plaats vlak bij het vliegveld.

DSC02438

 

De volgende ochtend rijden we al vroeg naar de parkeerplaats, waarvandaan we de bus nemen naar de watervallen. Het is een wandeling van een uurtje, het water komt over een lengte van 3 km naar beneden en het komt echt overal vandaan, het is werkelijk adembenemend. Wij vinden het zo mooi, dat wij de route 2 keer lopen. Het zijn tot nu toe de mooiste watervallen die we tijdens onze reis gezien hebben. Er wordt zelfs beweerd dat dit de mooiste watervallen van de hele wereld zouden zijn en wij zijn het daar, tot nu toe, helemaal mee eens. Er is een loopbrug gemaakt, waar men heel dicht bij de enorme watermassa kan komen waar het met donders geweld naar beneden stort.

DSC02457

DSC02461

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC02493

DSC02523Laat in de middag rijden we de drukke stad uit en overnachten weer bij een benzinestation.

P1020904

Woensdag 29 en donderdag 30 juli Marechel S 24 33.674 W 54 04.278 (184 km)

Vandaag eerst maar eens op zoek naar gas, we zijn aan onze allerlaatste fles bezig, dus het wordt de hoogste tijd om de flessen weer gevuld te krijgen. Op de heenweg hebben we wat gasstations gelokaliseerd, maar helaas er is wel gas maar geen goede vul-nippels om het gas in onze flessen te krijgen. De laatste gasboer, die we bezoeken, snapt dat we een probleem hebben en gaat ons helpen, de Nederlandse gasslang wordt doorgesneden en aan een Braziliaanse gasslang gekoppeld, met daaraan een drukregelaar die op de Braziliaanse gasflessen passen. Nu nog een nieuwe gasfles met gas en wij zijn weer uit de brand. Helaas krijgen we op deze manier steeds meer gasflessen in de camper, de Braziliaanse is zo groot dat hij alle ruimte in het gashok inneemt, we hebben nu noodgedwongen 3 lege flessen in de douche staan. Ach het is niet anders, het is alleen een beetje vervelend als we willen douchen, dan zijn we wel even bezig om de douche uit te ruimen.

Als we een plaatsje vinden voor de nacht, worden we meteen aangesproken door Adriano, hij heeft 5 jaar in Engeland gewoond en spreekt goed Engels. Als we vragen of hij een wasserette weet, bied hij meteen aan om mij erheen te brengen. De prijs die de wasserette is schrikbarend hoog, men vraagt rustig zonder blikken of blozen € 1,10 voor het wassen van een onderbroek, dat wordt wel een beetje erg duur. Ook Adriano vind de prijs belachelijk en bied meteen aan om bij hem in de tuin te komen staan en dan kunnen we bij hem gewoon thuis in zijn wasmachine de was doen. Ach wat heb je toch een lieve mensen op de wereld, zo zijn we 2 dagen bij Adriano en Elena, zijn vrouw en zoontje Victorio te gast. We worden verschrikkelijk verwend, ze doen echt werkelijk alles om het ons naar de zin te maken, de was wordt voor ons gedaan, we mogen het niet eens zelf doen, we krijgen eten en drinken en als we wat willen terug doen willen ze daar niets van weten.

P1020997

P1020998

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Adriano en Elena hebben een eigen bedrijf en borduren logo's op kleding met bordduurmachines. De hele dag staan de bordduurmachines te draaien en zijn ze druk in de weer om de mooiste creaties te maken. Voor ons borduren ze op onze handdoeken onze namen, wat wel weer heel speciaal is.

P1030036

P1030045Als ze ons voor de lunch mee uit eten nemen, krijgen we eindelijk de kans om wat terug te doen, na veel soebatten mogen wij betalen.

We worden meegenomen naar de boerderij van de ouders van Adriano en later op de dag nog naar een andere farm, waar een zwembad bij is, samen met Victorio neem ik een heerlijk verfrissende duik in het koele water. 's Avonds wordt de barbecue aangestoken en worden er grote stukken vlees gebraden, allemaal even lekker.

Vrijdag 31 juli Dourados S 22 05.057 W 54 47.755 (362 km)

We hebben besloten om vandaag maar weer een stukje verder te rijden, we hebben dit gister aan Adriano en Elena verteld, ze vonden het erg jammer dat we weer verder wilden, maar hadden er wel begrip voor. De gastvrijheid van deze mensen gaat erg ver, wij kunnen hier voor ons gevoel niet langer gebruik van maken, het zou voor ons gevoel op profiteren gaan lijken en dat willen we niet.

Als wij als afscheid een paar typisch Hollandse souvenirs overhandigen, hebben zij voor ons ook een verrassing. Ze hebben op twee kussenslopen een mooie geborduurde creatie gemaakt, compleet met tulpen en een lieve tekst erop. Als ik dit later in de camper wil opbergen hebben ze er ook nog snel een klein handdoekje ingestopt waar ook een tulp is op geborduurd.

Na een gezamenlijk heerlijk ontbijt wordt dan de motor gestart en vertrekken we na afscheid te hebben genomen. Zelfs de buurvrouw waar onze was in de tuin te drogen heeft gehangen komt ons uitzwaaien. Het waren weer een paar heerlijke dagen die we zeker niet snel zullen vergeten!!

P1030048

P1030050

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Elena en Adriano                                                                                           de buurvrouw waar de was heeft gehangen in de tuin

ADRIANO, ELENA AND VICTORIO THANKS FOR YOUR HOSPATILTY IT WAS GREAT!!

We gooien de dieseltank vol en rijden naar het noorden, richting Bonito.

Als we stoppen voor de nacht stopt er een auto naast ons, de man stapt uit met een tijdschrift in zijn handen. Het blijkt een Mercedes magazine te zijn waar wij in staan, het interview werd al voor onze vakantie naar Nederland afgenomen en is dus nu gepubliceerd. Helaas spreekt de man geen woord Engels, dus het wordt een kort onderhoud, maar wel weer heel speciaal.

Naast ons parkeert een vrachtwagen en precies onder ons raam begint de chauffeur zijn eigen potje te koken, hij heeft daarvoor de beschikking over een kooktoestel wat ergens aan de zijkant in een speciaal hok geïnstalleerd is. Het ruikt heerlijk wat de man klaar maakt, blijkbaar zorgen de chauffeurs goed voor zichzelf, maar dat moet ook wel, waarschijnlijk zijn deze mannen dagen of misschien wel weken van huis en hebben geen geld om ergens te gaan eten.

Zaterdag 1 t/m maandag 3 augustus Bonito S 21 07.846 W 56 28.942 (262 km)

Als we in Bonito aankomen blijkt er juist dit weekend een festival te zijn, het ziet er allemaal zeer gezellig uit. Grote podiums zijn opgebouwd, met daarin joekels van boxen die het geluid zo versterken dat je oren er pijn van doen. De middag en avond brengen we dan ook op het festival door en genieten van de gezellige drukte.

De volgende dag gaan we naar een rivier waar we tussen reusachtige vissen zwemmen, de vissen trekken zich niks van ons aan, ze ontwijken ons als we in de buurt komen, maar verder doen ze niets.

P1030052

P1030075Voor de volgende dag hebben we een boottocht geboekt, we moeten vroeg op want om 10 uur moeten we al op de plaats zijn waar we worden opgehaald. Daarvoor moeten we nog wel even een gravelweg van 15 km nemen, aangezien we niet te laat willen komen, nemen we daarvoor ruim de tijd.

De boottocht is echt geweldig, we duiken van diverse watervallen naar beneden, waarvan een zelfs achterstevoren, dit is weer eens wat anders dan een rustige rondvaart. We mogen onderweg ook nog ergens in de rivier zwemmen, als we weer in de boot zitten komen we even later toch nog een Anaconda tegen die zich langzaam in het water laat zakken. Gelukkig wist ik (Marita) dit niet van te voren anders had ik zeker niet gaan zwemmen.

10h VILMAR (70)

71

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De verdere dag brengen we op het park zelf door, waar we naar de grote vissen kijken en zo nu en dan een duik in het verfrissende water nemen.

Dinsdag 4 augustus Miranda S 20 14.246 W 56 22.654 (134 km)

Vandaag is er niet zoveel gebeurd, we zijn nu wel in de Pantanal, het grootste moerasgebied van de wereld, maar daar is nog weinig van te zien. Alleen hadden we vandaag veel dode dieren langs de kant van de weg, wat wel inhoud dat de dierenpopulatie hier groter is dan in andere gebieden waar we doorgereden zijn.

Woensdag 5 augustus Rochedo S 19 57.166 W 54 53.323 (286 km)

Ook vandaag is het allemaal niet zo bijzonder, we zijn speciaal een zijweg ingereden om dieper de Pantanal in te komen, maar we hebben tot nu toe geen moeras gezien. Wel spotten we vandaag een paar Toekans die in een boom zaten, de eerste echte wilde die niet in een kooitje zitten, die we zien tijdens onze reis.

Donderdag 6 t/m zaterdag 8 aug. Quedas d'Agua S 18 56.315 W 54 54.050 (246 km)

We rijden verder de Pantanal in, de weg veranderd van asfalt in gravel, dit zou 90 km duren en we moeten ook weer terug, we hebben er geen vertrouwen in dat we veel meer te zien krijgen als we tot nu toe hebben gedaan en besluiten om terug te keren en de BR 163 maar op te zoeken en de Pantanal later vanaf de noordzijde te bezoeken.

De BR 163 een verschrikkelijk drukke weg, hier wil je eigenlijk niet rijden maar soms kan het gewoon niet anders. We zoeken een plaatsje voor de nacht en zien ergens een bord met een waterval staan. Meteen duiken we van de weg af en rijden door een dorp richting de waterval. We komen op een plaats zo verschrikkelijk mooi dat we meteen besluiten om hier een paar dagen te blijven staan. We kunnen hier heerlijk zwemmen zelfs tot onder de waterval, ook kunnen we als we willen boven over de waterval lopen naar een hoger gelegen bassin. Daarbij is het er heerlijk rustig , we hebben internet en kunnen eindelijk de site weer eens bijwerken!!

DSC02598

DSC02605

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kortom genieten!!!