• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

6 oktober 2015 tot 31 oktober 2015

EcuadorColumbia

Dinsdag 6 oktober Bahia S 00 35.377 W 80 24. 604 (125 km)

Nadat we in een grote supermarkt onze voorraden weer op peil hebben gebracht, rijden we naar Montecristi. In deze stad worden de echte Panamahoeden gemaakt. Panamahoeden in Ecuador, dat klopt toch niet helemaal, maar men vermoed dat, in een ver verleden, reizigers deze hoeden in Montecristi hadden gekocht, maar vergeten waren waar dat nu precies was en hebben er toen Panama van gemaakt, vandaar de naam Panamahoeden. Deze hoeden werden in de jaren 30 razend populair, de maffiabazen zwoeren erbij. Alle inwoners van Montecristi, van groot naar klein, waren aan het hoeden maken. Het gaat via een ingewikkelde procedure en het duurt een paar maanden voordat er één hoed af is, de mooiste hoeden worden door vrouwen en kinderen gemaakt, omdat hun vingers kleiner en soepeler zijn dan mannenhanden. Sinds 1946 is de vraag naar deze hoeden sterk afgenomen en worden er nog sporadisch hoeden gemaakt. De bewoners hebben zich nu op het maken van (rieten)meubels toegelegd. Helaas zien wij in het stadje geen enkele hoedenmaker, wel een beetje jammer, maar we kunnen ons er wel wat bij voorstellen, er is geen droog brood aan te verdienen.

We rijden door en vervolgen de E15 langs de kust, vlak langs de Oceaan aan een boulevard slaan we ons kamp op voor de nacht.

Woensdag 7 oktober Pedernales N 00 03.069 W 80 04.050 (109 km)

Vandaag zijn we de Evenaar gepasseerd, we hebben de lente voor de herfst ingeruild, maar we merken er niets van.

In Punta Prieta is een hostel, waar overlanders gratis kunnen staan, maar deze aardige eigenaar heeft zijn toko verkocht en er is een nieuwe voor in de plaats gekomen. Deze man denkt snel rijk te kunnen worden en vraagt voor een enkele nacht maar liefst $ 34,--, wat drie keer zoveel is als de normale campings. Natuurlijk gaan we hier niet staan en rijden verschillende plaatsen af voor een mooi plaatsje aan de kust. We vinden er dan één in een klein vissersdorp, vlakbij Pedernales, een stuk grotere plaats.

De inwoners van het dorp rijden dan ook met hun brommers en tuk-tuks over het strand naar het stadje, wat een stuk korter is dan over de weg.

We maken een lange strandwandeling en zien ook hier weer hoe vissersboten het land worden op getrokken. Zelfs met een man of 7 kost het nog heel veel kracht om met behulp van boomstammen de zware boten het strand op te krijgen.

We worden nog aangesproken door een Russische mevrouw die hier ook in het dorp woont, maar we verstaan elkaar niet en dan wordt een gesprek al gauw kort.

Donderdag 8 oktober E 28 N 00 01.715 W 78 39.349 (246 km)

Hollanders wakker worden”, zo worden we om kwart voor zeven gewekt, het blijkt de Belg Francisco te zijn. Na een praatje pot bij de camper nodigt hij ons uit voor een kopje koffie. Het blijkt dat Francisco sinds januari een stuk grond heeft gekocht en daar nu cacao aan het verbouwen is. Er lopen constant een paar lokale jongetjes met hem mee, het blijkt dat hij ze brood met pasta geeft en dat zij daarvoor in de plaats het vuil van de straat moeten opruimen. De jongens doen dat vol enthousiasme en komen steeds terug met zakken vol vuil, wat ze trots aan Francisco laten zien. Francisco doet goede dingen voor het dorp, hij heeft mooie sterke vuilnisbakken gemaakt en door het dorp verspreid, neergezet en gezorgd dat die ook drie keer in de week worden geleegd door de gemeente. De school heeft hij, voor eigen rekening voorzien van nieuwe kindertoiletten, wel op de voorwaarde dat men de straat rondom de school schoon ging houden en dat wordt nu keurig gedaan. Het leuke is dat de inwoners gaan inzien dat het er nu in hun dorp wat netter gaat uitzien en zelf ook beginnen de rotzooi op te ruimen. Ze hebben hiervoor een hark nodig en die wordt weer geleend bij Francisco, zelfs de gemeente komt de hark lenen, geld hiervoor uitgeven is echt zonde!

P1030883P1030890

Francisco vertelde ook, dat als hij mannen had betaald voor een dag werken, de mannen als eerste naar de kroeg gingen om het daar op te zuipen. De vrouwen krijgen niets van het geld, die zijn de verantwoordelijke voor het gezin en moeten maar zien hoe ze aan geld komen.

Verder zijn er een soort kippenhokken (grote schuren) die binnen rondom de muren allemaal kleine kamertjes hebben met daarvoor een stoel met een meisje erop. Midden in de schuur staan allemaal tafels met banken en daar zitten de mannen te drinken en als ze zin hebben gaan ze naar zo'n meisje en trekken zich dan terug in het kamertje, de vrouwen thuis weten dat dit gebeurd maar vinden het heel normaal.

Als we later door de bergen rijden zien we zo'n schuur staan er staan diverse taxi's voor de deur, gelukkig zijn ze wat dat betreft wel verstandig.

We nemen afscheid van Francisco, we krijgen nog een grote hoeveelheid verse garnalen van hem mee, wie weet komen we hier nog wel terug nadat we in Nederland zijn geweest.

Voorlopig gaan we de bergen in en zien de zee de eerste maanden niet meer. 's Avonds eten we de heerlijke verse garnalen, die we hebben gekookt en daarna met knoflook en tomaten hebben gebakken.

Vrijdag 9 t/m maandag 12 oktober Otavalo N 00 13.131 W 78 16.600 (136 km)

We kimmen via een heuse bergweg naar 3.100 meter, de klim is soms behoorlijk steil, maar ach het kost hoogstens wat tijd maar uiteindelijk komen we toch boven. De hoofdstad Quito laten we rechts van ons liggen, maar je merkt aan het verkeer dat we er heel dicht bij zijn, het is razend druk.

In Otavalo, wat op 2.624 meter ligt, rijden we naar een camping die internet heeft, maar het blijkt dat die sinds dit jaar de deuren heeft gesloten. We spreken Dennis de eigenaar en na een praatje is hij toch bereid om voor ons een uitzondering te maken en zo zitten we even later op een keurig gemaaid grasveld heerlijk rustig een kop thee te drinken.

Op zaterdag is er een grote markt in het dorp, die gaan we natuurlijk bezoeken, wat wel betekend dat we vroeg op moeten staan. Om even over zeven pakken we de bus naar het dorp, waar de markt is. Het blijkt dat we een beetje vroeg zijn, maar dat vinden we juist leuk, we zien nu hoe de kraampjes worden opgebouwd. Langzaam wordt het drukker en als na tien uur de bussen uit Quito aankomen, kan je bijna over de hoofden lopen. Het is een gezellige markt en wij brengen er uren door, Paul koopt een mooie traditionele hoed van Lamawol, verder kopen we een mooie handgeweven loper voor op tafel en een vaas die we al in Colombia hadden gekocht, maar onderweg is gesneuveld, wat ik erg jammer vond. Natuurlijk moeten we bij alles wat we kopen afdingen daar is de prijs op berekend, maar we willen de verkopers niet het vel over de neus halen, ze hebben het zeker niet breed en hebben het geld hard nodig.

P1030899P1030911

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1030918P1030929

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als we terugkomen bij de camping staat daar een overlander aan de poort, Dennis is niet aanwezig en wij zijn zo brutaal het stel binnen te laten. Het zijn de Zwitsers Renate en Bruno en zijn met hun mooie MAN al 15 jaar onderweg, waarvan de meeste jaren in Zuid Amerika. We drinken samen een biertje en vertellen elkaar over onze belevenissen.

Het blijkt dat Dennis ook de was voor ons kan regelen, we moeten dan misschien een dagje langer op de camping blijven staan, maar dan is wel weer alles lekker schoon.

Maandag lopen we nog een keer naar het dorp, ook vandaag is er weer markt, maar op een veel kleinere schaal als zaterdag. Het is eigenlijk alleen maar groente en fruit wat er vandaag verkocht wordt, al die “toeristen” spullen zijn niet aanwezig.

P1030937P1030953

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinsdag 13 oktober Yahuarcocha N 00 22.849 W 78 05.36 (35 km)

Vandaag rijden we richting Ibarra waar even ten noorden een camping ligt aan een mooi meer. De eigenaar Hans, is een Duitser en weet ons misschien meer te vertellen of het mogelijk is om een langer verblijf in Columbia voor onze Tierelier te krijgen. We blijven nl 3 maanden in Nederland en we krijgen maar een visa voor de auto voor 3 maanden, dat wordt een beetje krap. Als we langer blijven en we worden aangehouden, zonder de juiste papieren, dan betalen we een boete die kan oplopen tot $ 700 per dag. Hans geeft ons een adres in Colombia van een camping, deze mensen zouden weten, wat te doen nu we langer dan de toegestane tijd willen blijven met de auto.

Verder heeft Paul een brief opgesteld, vertaald met Google-translate, met daarin de vraag voor een langer verblijf. Deze brief laten we bij de grens door de beambte lezen en hopen of deze man een oplossing heeft. Ach het is altijd uitzoeken, maar tot nu toe is het altijd goed gekomen en dat zal nu ook wel zo zijn.

P1040034P1040042

Woensdag 14 oktober San Juan N 00 53.562 W 77 32.830 (168 km) COLOMBIA

Via een mooie bergweg komen we begin van de middag aan bij de grens van Colombia.

We hebben heel snel alle papieren afgestempeld voor Ecuador en ook de Colombiaanse douane was een makkie. We hebben onze brief laten lezen, de ambtenaar heeft het uitgezocht, maar helaas we krijgen niet, zoals gehoopt, toestemming om langer met de Tierelier in Colombia te verblijven. We moeten nu 11 januari Colombia verlaten hebben, we gaan het nog in Bogota proberen, maar daar geven we ons ook weinig kans.

We kunnen nu twee dingen doen:

1e Gewoon illegaal het land verlaten, reisvrienden van ons, Ton en Anneke hebben dat ook zonder problemen gedaan. Het feit alleen is als je gecontroleerd wordt dan kan dat heel veel geld gaan kosten. Toen wij gisteren de grens waren gepasseerd was er een grote controle voor de grens van Colombia, niet echt handig dus. We kunnen natuurlijk de papieren vervalsen en gewoon doen alsof ons neus bloed, maar ook dat is riskant.

2e We vliegen eerder terug, om op tijd het land te verlaten.

Kortom we moeten er nog over nadenken wat het beste is en zoals eerder geschreven het komt altijd op zijn pootjes terecht.

Pas laat in de middag vinden we op een dorpsplein een rustig plaatsje voor de nacht.

Donderdag 15 oktober Chachaqui N 01 22.028 W 77 17.207 (97 km)

Vandaag rijden we naar het adres wat Hans ons heeft gegeven, voor meer informatie om langer in Colombia te blijven. Na even zoeken via een smalle straat met bochten die we net kunnen nemen, vinden we dan het Hostel annex camping. Helaas kunnen we niet op de campings staan omdat de poort te laag is, maar 100 meter verder kunnen we parkeren op een tuinderij. Helaas weet Carlos ons niets nieuws te vertellen, wel weet hij dat we de auto zonder problemen in Mexico kunnen laten staan. Nou op dit soort informatie zitten we natuurlijk niet op te wachten.

 

Later maken we een mooie wandeling naar het dorp, helaas begint het te regenen en komen we drijfnat terug bij de camper.

P1040057P1040077

Vrijdag 16 oktober Timbio N 02 21.045 W 76 40.966 (209 km)

Ook vandaag rijden we dwars door de bergen, met de daarbij behorende bochten en heel veel klimmen en dalen. We komen zelfs weer op 750 meter, waar de warmte en vooral het vochtigheidsgehalte ons behoorlijk doet transpireren. Laat in de middag parkeren we voor de nacht op een kerkplein, de politie komt nog even controleren wat we aan het doen zijn, maar laat ons verder met rust.

Zaterdag 17 en Zondag 18 oktober Dariën N 03 53.732 W 76 30.655 (249 km)

Na een lange rit, komen we aan bij het prachtige Carima-meer, op camping Berlin blijven we 2 nachten staan. Er wordt veel aan kitesurfen gedaan, je kan er ook kajaks huren en natuurlijk zwemmen, al is dat verboden zonder zwemvest. Wij doen niets van die dingen, zelfs zwemmen laten we aan ons voorbij gaan, het is te koud en daarbij regent het bijna de hele zondag. We vermaken ons met internet, lezen en gewoon tussen de buien door een stukje te wandelen.

P1040096P1040101

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

het mooie Carima meer                                                                                               tenten te huur

Maandag 19 oktober Ibaque N 04 26.425 W 75 12.342 (259 km)

Alweer een dag rijden dwars door de bergen, we komen zelfs op 3.300 meter hoogte. De uitzichten zijn weer prachtig, omdat het langzaam omhoog gaat, hebben we mooi de tijd om van de uitzichten te genieten.

In het drukke stadje Ibaque vinden we na wat zoeken een plaats voor de nacht, niet echt ideaal maar het moet maar. Als we ergens wat gaan eten, bestellen we van de menukaart, voor ieder een gerecht, de ober kijkt ons verbaasd aan en verteld ons dat dit toch wel een beetje veel is voor 2 personen. Het blijkt dat één gerecht voor 4 personen is, we wilden dus voor 8 personen bestellen, het is de bedoeling dat we op de kaart kijken naar een half gerecht, die is voor twee personen. Deze variant hebben we nog niet gehad.

Om tien uur komt de politie ons nog wat vragen stellen, maar we kunnen gewoon blijven staan, ze zullen vannacht wel wat vaker voorbij rijden om ons in de gaten te houden.

Dinsdag 20 oktober Granada 495 W 74 21.263 (161 km)

Op Maps with me hebben we een camping gevonden waar we misschien onze Tierelier kunnen stallen zolang we in Nederland zijn.

Het is inderdaad een mooi terrein, alleen de toegangsweg is wat moeilijker, maar er is een andere weg, een jongen van de camping is zo vriendelijk om de weg te wijzen. Even voor de camping moeten er wat stenen weggehaald worden omdat we er anders niet door kunnen. Maar omdat er vlak voor de ingang een paar auto's geparkeerd staan kunnen we alsnog niet de camping oprijden. We worden naar het restaurant gebracht waar we een heerlijke lunch voorgeschoteld krijgen. Als we eens goed om ons heen kijken zien we dat iedereen een apart teken midden op zijn voorhoofd, doorgetrokken naar zijn neus heeft, het blijkt dat we bij een sekte van de Hare Krishna terecht zijn gekomen.

Het is niet mogelijk om hier de Tierelier achter te laten, wel als we zelf aanwezig zijn dan is het geen probleem, dan kunnen we blijven staan zolang we willen. De overnachtingsprijs wordt ons ook verteld, als we 4 uur per dag werken, kost ons verblijf COP 50.000,-- ( 17 euro) inclusief kost, zonder te werken is de prijs COP 70.000,-- (23 euro). Vier uur met z'n tweeën werken voor 6 euro daar worden we niet vrolijk van, we slaan onze beurt maar even over. Veder worden de regels van het camp ons verteld, geen sigaretten,alcohol en seks, want het is een heilig gebied waar we ons bevinden. We worden meegenomen voor een wandeling over het terrein en staan regelmatig erg lang stil bij een stel rotsen waar vroeger offers werden gebracht en veel werd gebeden. Aan het eind van de middag staan we nog steeds op het schuine weggetje en kunnen we de “camping” niet op. De auto's verplaatsen schijnt vandaag niet te kunnen, maar wel morgenochtend. Zo kunnen we de nacht niet doorbrengen, want dan rollen we direct uit ons bed. De weg is te smal om te draaien en achteruit rijden is ook geen optie, omdat de weg steil omhoog loopt en de boomstammen erg in de weg liggen. Ten einde raad rijden we verder naar beneden en parkeren vlak voor de auto;s die voor de ingang staan. Het diner valt erg tegen, daarbij is de keuken waar we eten erg smerig, de locatie waar we vanmiddag zaten is inmiddels gesloten en is dus alleen bedoelt voor passanten en niet voor ons, wij horen nu gewoon bij de groep van Hare Krishna.

P1040116P1040124

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ook deze olifant enezel hebben een betekenis

Na het diner drinken we in de camper gewoon ons biertje en laten ons niet meer zien.

P1040129P1040143

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

was op een gegeven moment wel genoeg die uitleg bij de rotsen                                           wel een heel sterke man

Vanaf woensdag 21 oktober Villa de Leyva N 05 38.492 W 73 30.785 (211 km)

Het ontbijt slaan we hier maar over, we maken onze eigen lekkere koffie met geroosterd brood, zoals we elke dag doen, De auto's zijn inderdaad weggereden zodat we op het terrein kunnen keren en zonder problemen naar boven kunnen rijden. We zijn eigenlijk blij dat onze Tierelier hier niet mocht blijven staan, we hadden het hier zeker geen week uitgehouden bij deze sekte.

We rijden naar Bogota en proberen een Mercedesgarage, maar daar is te weinig ruimte, verder zien we wel bewaakte parkeerplaatsen, maar we vinden ze er niet echt betrouwbaar uitzien.

We besluiten om verder te rijden naar Villa de Leyva, een mooi bergdorp wat we vorig jaar al bezocht hebben, we hebben sindsdien 26.960 km gereden en 1500 km op de Amazone gevaren. Op camping Renacer kunnen we de auto, zolang we in Nederland zijn, veilig achterlaten. Vrijdag vertrekken we om 13.uur met de bus naar Bogota, we hebben daar een hotel geboekt. Zaterdag bezoeken we nog het Goudmuseum, wat vlakbij ons hotel ligt. Zaterdag vliegen we om 20.00 uur naar Nederland, waar we zondag in de loop van de middag aankomen.

P1010028P1010035

Maar voordat het zover is, kunnen we de auto op de camping schoonmaken, de was doen en internetten, het dorp zelf is op loopafstand en erg gezellig. Kortom we gaan een heerlijk relaxt weekje tegemoet voordat we naar Nederland reizen en daar hard gaan werken in ons nieuwe huis.

P1010078P1010096

Ondertussen wordt de site niet bijgewerkt, vanaf eind januari zijn we weer onderweg!!