• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

28 okt. tot 9 dec. 2014

Colombia 28-10 tot 9-12-2014

gereden route

 

Dinsdag 28 en woensdag 29 oktober Cartagena

We rijden door een enorme drukke stad, overal scheuren brommertjes langs ons heen, het is altijd vervelend om een nieuw land in te rijden in het donker en al helemaal als het zo'n drukke stad is als Cartagena. We rijden naar een “camping” wat eigenlijk een soort afvalberg is, waar auto's op geparkeerd staan, wij worden ertussen gepropt, maar we zijn blij dat we een plaatsje hebben voor de nacht. Toch besluiten we hier nog een extra nacht te blijven, we staan dicht bij de stad en bijna aan het strand. De volgende dag bezoeken we Cartagena, wat een heel aardig toeristenplaatsje blijkt te zijn. Er is een uitzonderlijk gezellige sfeer in het stadje en we genieten van een mooie stadswandeling.

Donderdag 30 en vrijdag 31 oktober Barranquilla

Aangezien de lampjes op het dashboard toch nog regelmatig branden, besluiten we om eerst een Mercedesgarage op te zoeken. In Cartagena is een Mercedesgarage, maar die is alleen voor mooie dure personenauto's, we worden doorverwezen naar Barranquilla, een plaatsje wat verder naar het noorden. We komen daar in lunchtijd aan en moeten wachten tot de monteurs zijn uitgegeten, maar daarna gaat men meteen aan de slag. De hele middag zijn ze aan het meten en zoeken en tegen de avond moet alles in orde zijn. Aangezien we meteen de gaffel, het onderdeel van de koppeling wat ons vanuit Nederland is toegestuurd, er onder willen laten zetten, zijn we genoodzaakt om voor de deur van de garage, langs een heel drukke weg de nacht door te brengen. De volgende dag wordt de Tierelier binnen het hek gereden en mogen wij er verder niet meer bij, geen pottekijkers dus. Zo verblijven wij de hele dag in een soort wachtruimte, waar we koffie en water kunnen nemen zoveel als we willen. Om negen uur 's avonds, de monteurs zijn langer doorgegaan, is de auto dan eindelijk klaar en zowaar alle lampjes blijven uit en de gaffel zit er ook onder. We hebben een plaats voor de nacht opgekregen en zo rijden we de drukke binnenstad van Barranquilla in. Het blijkt zich echt midden in het centrum te bevinden, zeg maar op het Leidscheplein van Amsterdam en daar brengen we dan de nacht door. De hele nacht horen we jongelui zingen en op gitaren spelen, het moet daar erg gezellig zijn, als de jeugd dan eindelijk naar huis is vertrokken, komt het verkeer alweer opgang.

DSC00420DSC00422

Zaterdag 1 november Rodadero,

Rodadero is een klein voorstadje van Santa Marta, wat de badplaats is van Colombia, wij zijn er niet zo heel erg van gecharmeerd, het is er veel te druk en er hangt geen gezellige sfeer. Ook Rodadero valt een beetje tegen, we besluiten daarom maar een nacht op de camping te blijven en morgen weer verder te trekken.

Zondag 2 t/m dinsdag 4 november Casa Grande

We besluiten naar een camping te rijden die direct aan het strand ligt en daar een paar dagen te blijven. Onderweg is er een wielerwedstrijd, dwars door de bergen aan de gang, zo sukkelen we achter zwetende en naar adem snappende wielrenners aan de berg op, een wielrenner klemt zich aan onze Tierelier vast en zo komt hij wel heel erg makkelijk boven.

DSC00350DSC00353

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ergens onderweg                                                                                                kijk daar hangt hij

Op de camping treffen we Ton en Anneke weer, het is net of we geen afscheid van ze hebben genomen en het wordt als van ouds weer gewoon gezellig.

De volgende dag trekken Ton en Anneke weer verder en wij blijven nog een paar dagen genieten van deze mooie plek.

DSC00358DSC00365

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag 5 november Playa Mayopo

Vandaag komen we uit op een totaal verlaten strand, er staan hier en daar nog wel wat hutjes maar er is, op een zwerfhonden na, niemand. We genieten van deze mooie rustige plek en brengen hier een heel stille nacht door.

DSC00371DSC00375

Donderdag 6 november Manaure

Volgens de wegwijzers zou de weg moeten doorlopen naar Manaure, maar we komen al snel op een zandpad terecht, zodat we besluiten om om te draaien en de 25 km terug te rijden naar Riohacha en vandaar uit de verharde weg naar Uribia te nemen. In Uribia vinden we na enig zoeken een internetcafe, waar we snel onze mail ophalen en daarna weer verder reizen naar Manaure.

Manaure is een aardig klein plaatsje, waar maar heel weinig toeristen komen, we worden dan ook behoorlijk aangegaapt als we met onze Tierelier door het dorp rijden.

Vrijdag 7 en zaterdag 8 november Gabo de La Vela

De weg naar Gabo de La Vela is onverhard, vol met gaten en daarbij ook nog een wasbord, kortom een heel slechte weg. Maar eenmaal in Gabo de La Vela is dat ook weer snel vergeten, het is een heel klein dorp pal aan de Caribische zee. De enige toeristen die hier komen zijn backpackers en eventueel overlanders. De mannelijke bewoners doen aan vissen en de vrouwen doen veel handwerk, haken en weven, ze maken dan ook de mooiste tasjes en armbandjes, die je overal aangeboden krijgt. Ook hier is het weer zoals in bijna elk land, er is gewoon veel te veel aanbod, zodat het een wonder mag heten als iemand wat van zijn waren verkoopt. Sommige vrouwen hebben hun gezicht zwart gemaakt om het te beschermen tegen de zon.

DSC00387DSC00394

We blijven 2 dagen aan het strand staan en genieten van de zee door te zwemmen en lekker te luieren.

Zondag 9 november Fonseca

Het heeft vannacht geregend, wat inhoud dat de slechte weg nog slechter is dan op de heenweg. Overal staat water op de weg, in het begin zijn we er een beetje huiverig voor om erdoor heen te rijden, want voor dat je het weet zit je vast in de modder. Maar het valt eigenlijk reuze mee en na een paar kilometer maken we ons geen zorgen meer en rijden er gewoon doorheen.

DSC00406

In het plaatsje Uribia proberen we nog het internetcafe, maar dat wil vandaag niet lukken.

Zo rijden we dus maar door richting de bergen, later in de middag moeten we stoppen bij een wegrestaurant, het is zo verschrikkelijk gaan regenen dat je geen hand meer voor ogen kan zien. Daarbij onweert het behoorlijk, even later slaat de bliksem niet ver van ons vandaan in. In het restaurant zit geen enkele gast nog aan zijn tafeltje, iedereen staat ergens in het midden de enige plek waar het nog een beetje droog is. Als het dan eindelijk wat droger wordt en wij naar het restaurant lopen, zien we dat het daar overal drijf en drijf nat is, de regen en de sterke wind heeft hier behoorlijk huisgehouden.

DSC00402DSC00411

 

We besluiten om hier maar meteen de nacht door te brengen.

Maandag 10 en dinsdag 11 november La Loma

De hoofdweg 45 is een heel drukke weg, de vrachtwagens die hier rijden zijn niet te tellen en sommige rijden zo traag dat we er soms heel lang achter zitten voor we kunnen inhalen, omdat er gewoon geen ruimte is.

We besluiten dan ook om niet langs deze weg te overnachten en zoeken het plaatsje La Loma op, wat even van de weg afligt. Bij een hotel vragen we of we voor de deur mogen staan als we de de maaltijd gebruiken, natuurlijk mag dat, sterker nog we worden uitgenodigd om binnen de poort te komen staan.

Het blijkt ook dat we hier kunnen wassen en water kunnen bijvullen, onze watertank is nu echt helemaal leeg. Omdat het wel een paar uur duurt voordat we weer 400 liter water in onze tank hebben zitten, besluiten we om maar een dagje te blijven staan.

DSC00450DSC00457

's

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Alicia aan het winkelen                                                                                        de "keuken" van het hotel

Avonds worden we door de eigenaresse Alicia, uitgenodigd om de stad in te gaan. We nemen een riksja en we krijgen een heuse rondleiding waar de slager, de bakker en de kruidenier zich bevinden. Later stappen we uit en lopen we door het dorp, vooral Alicia vind het geweldig om met ons te pronken, maar ze past ook erg op ons, als we moeten oversteken houd ze me vast en laat me pas weer los als het veilig is. Als zij in een supermarkt wat boodschappen doet en ik even een andere winkel inloop komt ze mij meteen halen en wil dat ik netjes in de supermarkt op haar wacht. Maar wij hebben echt niet het idee dat het hier zo gevaarlijk is, natuurlijk moet je oppassen maar dat moet je overal.

DSC00459DSC00460

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

even adoptie opzoeken in het woordenboek                                                          we hadden haar zo mee kunnen nemen

Woensdag 12 november La Playa de Belen

Als we willen wegrijden, probeert Alicia ons wat duidelijk te maken, er loopt een meisje van een jaar of 10 rond en of we haar willen meenemen, zo begrijpen we. Natuurlijk willen we dat wel, maar waar moet ze naar toe, het blijkt dat Alicia wil dat we haar adopteren naar Nederland, het arme kind heeft geen moeder meer en Alicia ziet een toekomst voor haar in Nederland wel zitten. Natuurlijk wimpelen we dit af, maar het zegt genoeg, hieruit blijkt weer dat ook de mensen in Colombia een heel verkeerd beeld hebben van Europa.

In het plaatsje Aguachia worden we door een wegblokkade tegengehouden, we staan een lange tijd te wachten tot we weer door mogen. Even later verlaten we de weg en rijden nu eindelijk echt de bergen in, langzaam slingeren we achter een konvooi vrachtwagens naar boven. Jammer genoeg regent het en hebben we geen mooie uitzichten. We willen in het plaatsje Ocana de nacht doorbrengen, maar dat lukt niet, de stad is veel te druk en er is geen plaatje waar we zouden kunnen staan. Omdat het nog vroeg is besluiten we om door te rijden naar Playa de Belen, we zouden dat makkelijk voor het donker wordt moeten halen. Maar even buiten Ocana is er door hevige regenval een landslide dwars over de weg, de weg moet eerst weer vrijgemaakt worden voor we door kunnen. Na een 3 kwartier is het zover en kunnen we weer door. Ongeveer 10 km voor het plaatsje Playa Belen is het weer raak, we staan alweer in een lange file. De mensen zien er hier een beetje gelaten uit, iedereen blijft bij zijn auto en wacht rustig af. Het probleem is dat we dichtbij een Farc nederzetting zitten, ongeveer 40 km ervandaan. We horen 2 verschrikkelijk harde knallen, maar mogen even later toch weer doorrijden. Ondertussen is het donker geworden, we zien heel veel militairen, maar niemand houdt ons tegen, omdat het te gevaarlijk zou zijn. Zo rijden we rustig naar het dorpje en gaan meteen naar de politie om te vragen of we daar mogen staan. Helaas is de hoofdstraat afgesloten door dezelfde politie en we mogen er niet staan, wel krijgen we een alternatief bij het ziekenhuis. De blokkade wordt voor ons even geopend zodat we door kunnen rijden naar het ziekenhuis, wat een prima plaats voor de nacht blijkt te zijn.

DSC00496DSC00498

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

hier moest de weg even vrij gemaakt worden

Donderdag 13 november El Playon

We bezoeken het Los Estoraques NP, om daar te komen, moeten we de auto aan de kant van de weg parkeren, omdat door hevige regenval de weg naar het parkeerterrein in een rivier is veranderd. Het is er zeker mooi, overal zijn er prachtige rotsformaties, helaas kunnen wij geen wandeling maken, overal lopen kleine riviertjes, waar we niet overheen kunnen. Daarbij blijkt het park al sinds 2010 gesloten, omdat het te gevaarlijk zou zijn met de Farc in de buurt. Na het nemen van wat foto's verlaten we het park weer en rijden dezelfde weg als gister terug naar beneden.

DSC00473 Los Estoraques NP

Nadat we thee hebben gedronken, rijden we de weg weer op, we zijn heel verbaasd dat er geen enkele auto op de weg is, terwijl het normaal stervend druk is met vrachtwagens. Waarschijnlijk is er weer ergens een wegblokkade en wordt alles weer een uurtje tegen gehouden, zo rijden wij heerlijk relaxt over de weg en niemand houdt ons tegen.

DSC00467DSC00469

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

de weg naar de parkeerplaats was even niet voor onze auto bestemd                      Los Estoraques NP

DSC00474DSC00490

Vrijdag 14 en Zaterdag 15 november San Gil

San Gil is een aardig plaatsje, we staan er een paar km vandaan op een camping met zwembad. Omdat we nu op 1200 meter hoogte zitten wordt de temperatuur al veel aangenamer, we kunnen 's nachts zelfs alweer een dekentje gebruiken, echt heerlijk!!

Op de camping is er de volgende dag een personeelsfeest van de politie, de hele dag worden er spelletjes gedaan en muziek en dans voorstellingen gegeven. Tegen de avond gaat men met allerlei cadeaus weer terug naar huis.

DSC00539DSC00551

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

mooi maken voor de show                                                                                    dit jongetje had andere interesses

 

DSC00578DSC00582Zondag 16 t/m zondag 23 november Villa la Leyva.

Hier komen we Anneke en Ton weer tegen, het wordt weer eens een gezellige avond, helaas vertrekken ze de volgende dag alweer, ze moeten verder er ligt in Medellin een pakje, uit Nederland, op hen te wachten. We zullen ze nu niet meer tegenkomen, zij trekken naar het zuiden en wij weer terug naar het noorden, om naar Venezuela te gaan.

P1010018

het grote plein van Villa la Leyva

Wij blijven nog een poosje, aangezien hier internet is kunnen we in alle rust uitzoeken wat we nu precies willen gaan doen. Suriname staat hoog op ons verlanglijstje, maar er is een probleem, de weg in Guyana blijkt verschrikkelijk slecht te zijn, daarbij zijn er heel veel gammele bruggetjes, waar we niet zeker van zijn of we daar überhaupt over kunnen zonder erdoor te zakken. Aangezien we nog steeds geen 4wheeldrive hebben, durven we het niet goed aan en besluiten we definitief om Suriname maar niet te bezoeken. Wat we wel doen is toch naar Venezuela gaan, vandaar de grens over naar Brazilië en in Manaus een rivierboot te nemen die ons over de Amazone, in een dag of 4 naar Belem brengt. Vandaar uit rijden we dan via de oostkant van Zuid Amerika naar het zuiden. Maar voor het zover is zijn we alweer een paar weken, of misschien zelfs maanden verder.

P1010066P1010071

Tussen al dit uitzoeken bezoeken we regelmatig het gezellige plaatsje Villa la Leyva, wat op een hoogte van 2200 meter in de bergen ligt en waar het dus heerlijk koel is. Op zaterdag is er de wekelijkse markt en komen al de boeren uit de omgeving hun groente en fruit verkopen. Het is er dan een gezellige drukte in het dorpje. We kopen bramen en nog wat exotisch fruit, de bramen blijken zo zuur dat we ze zo niet kunnen eten, daarom pureer ik ze maar en met heel veel suiker is het dan redelijk te drinken..

P1010076P1010097

Maandag 24 november Raquira

Voordat we Villa la Leyva definitief verlaten bezoeken we nog het terracotta huis. Dit huisje is helemaal van Terracotta gemaakt, ook de inrichting, keuken, bedden enz. is allemaal terracotta.

DSC00691DSC00629

 

Daarna rijden we naar het dichtbij gelegen kunstenaarsdorp Raquira. We parkeren vlak naast de bibliotheek, waar we meteen weer internet hebben en lopen naar het dorp. Het dorpsplein staat vol met kunstwerk in de vorm van allerlei beelden. In het dorp zelf zijn heel veel winkels die allemaal hetzelfde verkopen. Elke keer vragen we ons toch af waar leven deze mensen van, er loopt bijna nooit een klant in een van die winkels, laat staan dat er wat verkocht wordt.

DSC00707DSC00718

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC00721DSC00725

Dinsdag 25 en woensdag 26 november Barichara

Barichara is alweer een aardig klein plaatsje, het verschil is nu alleen dat we wel heel erg mooi staan, we staan boven op een berg met uitzicht over het dal, echt een pracht plek.

Maar om daar te komen moesten we wel dwars door het dorp tegen een heel steile helling oprijden. Gelukkig heeft de Tierelier hier in zijn 1e versnelling geen moeite mee en komen we zonder dat hij moppert boven.

 

De volgende dag maken we een wandeling naar Guane, een klein dorp diep onder in de vallei. We hebben geen zin meer om de hele weg weer naar boven te lopen en nemen de bus terug naar Barichara.

DSC00775DSC00787

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

heel veel vlinders tijdens de wandeling

We proberen in Barichara een autoverzekering af te sluiten, onze loopt morgen af. Helaas gaat het hier in het dorp niet lukken en zullen we morgen moeten vertrekken richting San Gil.

 DSC00757DSC00802

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

straatjes van Barichara

Donderdag 27 en vrijdag 28 november Cascades de Juan Curi

De verzekering is zo geregeld, het is hier alleen wel een stuk goedkoper dan op de boot, we hebben dezelfde maatschappij en betalen voor een maand 24 euro, terwijl we op de boot $ 75,-- moesten betalen en dat deden ze daar nog verkeerd ook.

We rijden door naar een waterval, waar ook een camping bij blijkt te zijn.

De volgende lopen we naar de waterval die 180 meter naar beneden stort. Onder de waterval, in een zwembekken zijn jongelui aan het zwemmen, maar wij vinden het veel te koud en laten onze beurt voorbij gaan.

DSC00918DSC00929

We blijven de verdere dag lekker op de camping staan, waar de kippen en kalkoenen rondom ons heen scharrelen.

Zaterdag 29 t/m dinsdag 2 december Barichara

Omdat we bezig zijn met een verzekering voor heel Zuid Amerika en de assuradeuren met vakantie zijn, moeten we wachten tot in de loop van volgende week, voordat we bericht krijgen of dit überhaupt mogelijk is en wat de kosten daarvan zijn. We besluiten om terug te gaan naar het fantastisch mooie plekje in Barichara, waar we ons zeker wel een paar dagen kunnen vermaken met nog wat wandelingen.

P1010103P1010136

 

Woensdag 3 en donderdag 4 december NP Del Chicamocha

Na een paar heerlijke dagen in Barichara, wordt het tijd om de motor weer eens te starten en verder te rijden naar NP Del Chicamocha. Hier midden tussen de bergen ligt een geweldig mooi park, wel erg toeristisch maar zeker de moeite waard om er een bezoek te brengen. Dezelfde middag brengen we nog een bezoek aan het zwembad, we laten ons lekker ronddobberen op een luchtband, in een langzaam stroompje, wat eigenlijk de wildwaterbaan moet zijn. De volgende dag nemen we de kabelbaan die echt fantastisch is, hij is maar liefs 6,3 km lang, hij daalt van 1490 meter naar 542 meter, om vervolgens weer naar een hoogte van 1612 meter naar boven te klimmen. We zitten 25 minuten lang in de kabelbaan en vervelen ons geen ogenblik. Aan de andere kant is een klein dorpje speciaal voor de toeristen gebouwd, je kan er uiteraard veel souvenirs kopen en er zijn diverse restaurants. Maar er zijn ook diverse uitzichten en die zijn spectaculair. De rit terug met de kabelbaan is natuurlijk ook weer geweldig mooi, de middag brengen we verder door in het park zelf. Hier kan je ook weer naar boven lopen naar een uitzichtpunt.

DSC00981DSC01026

Voor jongelui is er voldoende te doen, zoals een grote schommel die je boven de afgrond brengt, een kabelbaan, waar je omhoog wordt getrokken om vervolgens met een enorme snelheid naar beneden te suizen. Wij mochten er niet in, we hadden de maximale leeftijd reeds lang overschreden, maar erg rouwig waren we er niet om.

DSC01043P1010204

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De nachten brengen we alleen op de parkeerplaats door, vlak naast de politie, die de hele nacht een oogje in het zeil houdt.

Vrijdag 5 december Restaurant El Polo route 66

We hadden gehoord dat het plaatje Giron erg leuk zou moeten zijn, omdat het niet echt ver van onze route afligt besluiten we het te bezoeken. Maar als we er aankomen, vinden we er alle twee niets bijzonders aan, het blijkt een drukke vies stinkende stad te zijn. We doen alleen boodschappen in een grotere supermarkt en maken dat we er snel weg komen. Zo rijden we de bergen weer in, we klimmen steeds hoger en op een hoogte van 2.800 meter brengen we een heerlijk koude nacht door.

DSC01050DSC01053

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

maar weer eens een wasbeurt 's avonds zin we er niets meer van het heeft namelijk geregend

Zaterdag 6 en zondag 7 december Pamplona

Pamplona ligt op een hoogte van 2300 meter, het is een wat drukker stadje, maar wel erg gezellig. We bezoeken het centrum waar veel kraampjes langs de kant van de weg staan die fruit en groente verkopen, we zien zelfs boerenkool op een van de kraampjes liggen.

DSC01064DSC01066

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

uitzichten 

We blijven een paar dagen in de stad hangen doen de was en werken eindelijk de site weer eens bij. Verder maken we ons klaar voor de grensovergang naar Venezuela die hier 75 km vandaag ligt.

 

 

DSC01089DSC01085

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

marktkraampjes in Pamplona                                                                                             bruid en bruidegom kleden zich aan in de bruidswinkel