• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

30 januari 2016 tot 9 maart 2016

30 oktober tot 30 januari Nederland

Drie maanden in Nederland dat is echt omgevlogen. We hebben ons huis helemaal verbouwd, alle muren hebben we eruit gesloopt en nieuwe geplaatst, daarna het hele huis gestukadoord. Nieuwe keuken en badkamer, vloerverwarming en een mooie gashaard. Veel werk hebben we uitbesteed, maar waar mogelijk hebben we zoveel mogelijk zelf gedaan. Onze zoon, (schoon)dochter hebben heel veel geholpen en niet te vergeten Henk, onze vroegere buurman, die veel schilderwerk heeft gedaan. Daarvoor nogmaals hartelijk dank!!

P1040299P1040300

 

P1040328P1040353

  

P1040336P1040404

Zaterdag 30 januari Nederland Bogota

Rond elf uur nemen we afscheid van onze (klein)kinderen, we zullen ze zeker gaan missen.

Na een zeer rustige vlucht landen we laat in de middag in Bogota, waar we met een taxi naar ons hotel rijden. De kamer die we toegewezen krijgen valt erg tegen, hij ligt ergens achteraf in een heel donkere gang en er zijn geen ramen, daarbij is het erg benauwd en ruikt het niet erg aangenaam. Eerst denken we, ach het is maar voor een nacht, maar als ik op de site ga kijken waar we geboekt hebben, zie ik toch veel beter uitziende kamers. Toch maar even naar de receptie en vragen hoe dat kan, blijkt dat het hotel uit twee gebouwen te bestaan. Het andere gebouw staat honderd meter verderop en daar wordt ik naar toegebracht om te kijken naar een andere kamer. Deze kamer is veel beter heeft een raam met balkon en uitzicht over de stad, helemaal tevreden verruilen we het donkere hok voor een heerlijk lichte kamer.

We drinken later op de avond op een terras een biertje en genieten van de mensen en de drukte om ons heen. We zijn weer onderweg!!!

Zondag 31 januari t/m dinsdag 2 februari Villa de Leyva N 05 38.492 W 73 30.78

Vandaag moeten we nog een paar uur met de bus om bij onze Tierelier te komen. Op het busstation moeten we een paar uur wachten voordat de bus vertrekt, maar vervelen doen we ons zeker niet. We zien grote karren volgeladen met bagage, vaak met grote zakken waar de meest uiteenlopende goederen in zitten. We zien zelfs een wandelende zak, hier blijkt een luid kraaiende haan in te zitten, ook deze wordt gewoon in het bagageruim van de bus vervoerd. De busreis zelf duurt 4 uur en niet erg spectaculair, rond half zes komen we dan eindelijk in Villa de Leyva aan, de Tierelier staat nog precies zoals we hem hebben achtergelaten.

Na een heerlijk rustige nacht, pakken we onze koffers uit en doen het verder een beetje rustig aan. De volgende dag moeten we op zoek naar een verzekering voor de Tierelier, in het dorp zitten verschillende verzekeringsmaatschappijen, het zijn allemaal kleine kantoortjes, aan huis of achterin een bakkerij, helaas kunnen ze ons niet aan een verzekering helpen en zijn we genoodzaakt om naar Tunja af te reizen. Een uur met de bus, gelukkig vinden we het adres snel en kunnen we inderdaad een verzekering afsluiten. Terug in het dorp doen we een paar boodschappen en nemen een taxi terug naar de camping. 's Avonds krijgen we Anneke en Jan op visite, een Nederlands stel dat hier ook voor een paar dagen is neergestreken, het is een heel gezellige avond.

Woensdag 3 februari Zipaquira N 05 00.910 W 74 00.191(159 km)

Tijd om na 3 maanden de motor te starten en onze reis te hervatten. We nemen afscheid van Anneke en Jan, we gaan ze niet meer tegenkomen, zij rijden naar het noorden richting Noord Amerika.

Het is net of we geen dag zijn weggeweest, alles is binnen een paar kilometer weer helemaal vertrouwd.

Als we in de buurt van Bogota komen zien we in de verte grote zwarte rookwolken, de bosbrand die hier momenteel woedt moet gigantisch zijn.

In het plaatsje Zipaquira slaan we ons kamp op en genieten van het feit dat we weer “echt” onderweg zijn.

Donderdag 4 februari Aipe N 03 13.281 W 75 14.222 (333 km)

Een lange reisdag vandaag, we worden net buiten Bogota aangehouden door de politie, die onze papieren wil zien, we geven ons kentekenbewijs, paspoorten en mijn rijbewijs, er wordt gelukkig niet om de inreispapieren van de auto gevraagd, na controle van de paspoorten, met het kenteken weten ze zich geen raad, mogen we doorrijden. Wel wordt ons geadviseerd om niet naar Bogota te rijden, want daar mogen we nu niet in, we denken vanwege de brand die daar nog steeds woedt.

Vrijdag 5 februari C 45 N 01 29.810 W 76 22.725 (273 km)

Er gebeurd gewoon niet zoveel tijdens het rijden, we worden soms aangehouden, door politie of militairen. Het valt wel op als ik achter het stuur zit, ze altijd om paspoorten en rijbewijs vragen, maar als Paul rijdt krijgt hij een handje en een klein praatje pot en mogen we zonder verder iets te controleren doorrijden.

Zaterdag 6 februari Sibundoy N 01 12.098 W 76 54.885 (146 km)

We hebben besloten om niet dezelfde weg te rijden als de heenweg, tot het plaatsje Mocoa gaat het helemaal goed, de wegen zijn redelijk tot goed. Na Mocoa gaan we de bergen in, veel haarspeldbochten en steil omhoog, helaas wordt de weg ook bar slecht, het asfalt gaat over in gravel en wordt zo smal dat, als we tegenliggers tegenkomen één van de twee achteruit moet. We gaan langs steile afgronden een de ene kant en aan de andere kant hoge rotsen die uitsteken, we kunnen er soms maar net langs. Langzaam klimmen we naar de 3.000 meter en als we dan eindelijk, na uren, weer asfalt onder de wielen hebben halen we beide opgelucht adem.

DSC04365DSC04372

Zondag 7 februari Tulkan N 00 46.523 W 77 44.455 (170 km)

Ook vandaag weer dwars door de bergen, maar de weg is goed, wat natuurlijk heerlijk rijden is.

Bij de grens doen we van onze laatste peso's boodschappen en rijden daarna naar de grensovergang.

We laten onze paspoorten in Columbia afstempelen en rijden dan door naar de grens van Ecuador, ook hier gaat alles heel makkelijk. We krijgen geen visum van 90 dagen, omdat we in oktober al in Ecuador zijn geweest. Hier geld dat je een visum krijgt voor 90 dagen per jaar, de dagen die wij hier al zijn geweest, worden van de 90 dagen afgetrokken, zo houden wij nog 70 dagen over, wat voor ons genoeg is. Binnen 3 kwartier hebben we beide grenzen geslecht en kunnen we Ecuador binnenrijden.

We rijden naar Ibarra waar we boodschappen doen en rijden dan terug naar camping Sommerwind, waar we van plan zijn om wat langer te blijven staan.

Maandag 8 t/m zondag 14 februari Yahuarcocha N 00 22.874 W 78 05.372 (143 km)

Er staan veel overlanders op de camping, van diverse nationaliteiten. Bijna allemaal willen ze naar het noorden, maar dat gaat niet zo eenvoudig. De Ferry Xpress vaart allang niet meer en roro naar Colon in Panama is niet meer zo eenvoudig als dat het vroeger was. Het is alleen mogelijk om via Miami Florida te verschepen, wat 3 weken in beslag neemt. Dat betekend 3 weken in een hotel, wat ook aardig in de papieren gaat lopen. Daarbij lazen wij gister op een site dat deze optie ook niet helemaal te vertrouwen is, de boot die deze mensen geboekt hadden vaarde gewoon niet. Ook nu weer beseffen we eens hoeveel geluk we hebben gehad met de oversteek van Panama naar Columbia met de Ferry Xpress.

De week dat we hier staan gebeurd er niet zo veel, wel wordt de camping steeds drukker met overlanders, er is zelfs een Duits gezin met drie kleine kinderen binnen komen waaien. Ook zij willen naar het noorden, maar de oversteek is voor hun te duur, dus ze besluiten om weer terug te rijden naar Brazilië en vandaar de grote bus, waar ze in rijden, op de boot te zetten naar Duitsland. Zelfs degene die dan maar een rondje willen maken via Venezuela, komen van een koude kermis thuis, omdat de grenzen van Venezuela nu ook op slot zitten. Ach er wordt heel wat gemopperd op de honderd kilometer onbegaanbare weg door de Dariencap, tussen Colombia en Panama.

P1040512P1040518

 

 

Wij zoeken ondertussen via internet voor een trip naar de Galapagoseilanden, we zien wel een paar aantrekkelijke aanbiedingen, maar besluiten om toch even naar een reisbureau te gaan in Quito. Daar worden vaak lastminutereizen voor de helft van de prijs aangeboden, zeker de moeite waard om daar even te gaan kijken.

Maandag 15 en dinsdag 16 februari Acuatio Araque N 00 12.336 W 78 12.444 (41 km)

Voordat we de camping verlaten is het al twaalf uur, we nemen afscheid van de vele overlanders, degene die naar het zuiden trekken, komen we ze zeker nog wel ergens tegen. In Ibarra doen we weer boodschappen voor 6 dagen en rijden vervolgens richting Otavalo om bij Laguna San Pablo ons kamp voor een paar dagen op te slaan. De weg ernaar toe is niet eenvoudig, maar dat komt omdat onze GPS de snelste route toont en die is niet echt handig. Zo komen we op heel steile weggetjes terecht en ergens in een dorp hebben ze, midden op de weg, een grote partytent neergezet, zodat wij genoodzaakt zijn een eind achteruit te rijden omdat draaien daar onmogelijk is. Maar uiteindelijk komen we bij het prachtige meer aan en kunnen overal waar we maar willen onze Tierelier neerzetten. In het meer zouden we kunnen zwemmen maar de wind is erg koud, dus we laten het wel uit ons hoofd. Wel staan er iedere dag vrouwen tot hun knieën in de rivier de was te doen, stapels wasgoed liggen aan de oever, het zal uren duren voordat dit allemaal gewassen is. Op het veld waar we staan lopen koeien en varkens rond, de koeien worden in de gaten gehouden door een oude mevrouw die elke 10 minuten zich honderd meter verplaats, soms gaat ze dreigend met een stok de koeien te lijf die dan hard voor haar weglopen. We lopen door het dorp, wat eigenlijk een langgerekte straat is, veel is er niet te beleven. Helaas gaat 's middags de zon achter de wolken en wordt het te koud om buiten te zitten.


P1040522P1040530

Woensdag 17 t/m zaterdag 20 februari Quito S 00 11.785 W 78 29.275 (113 km)

Eigenlijk willen we hier tot zaterdag blijven omdat er in Otavalo elke zaterdag een grote markt is, waar ik graag naar toe wil. Maar als we wakker worden regent het en het ziet er niet naar uit dat het snel gaat opklaren, we besluiten toch maar verder te trekken. We rijden naar Otavalo om te kijken of de camping waar we op de heenweg gestaan hebben open is, maar alles ziet er gesloten uit en er wordt niet opengedaan op ons gebel. Jammer dan maar geen markt, we zullen er nog wel wat tegen komen in Ecuador.

We rijden naar Quito en vinden een prachtige plaats op een beveiligde parkeerplaats waar we gewoon een paar dagen kunnen staan, het is hier zo rustig, dat je niet zou denken dat we midden in de stad staan.

 

 P1040555P1040568

 

Donderdag nemen we de hop-on hop-off bus en laten ons lekker rond rijden, bij het historisch centrum stappen we uit en genieten van de gezellige drukte om ons heen. We bezoeken diverse winkeltjes en eten ergens waar de lokalen dat ook doen. Later stappen we weer op de bus en komen zo bij de heilige maagd van Quito, dat hoog boven de stad op een heuvel staat. Het beeld is dus erg groot en bestaat uit honderden kilo's aluminium, we kunnen naar binnen en zo tot bijna aan de voet klimmen, waar vandaan we een prachtig uitzicht hebben over Quito. Daarna weer de bus en komen we bij een winkelcentrum, omdat Paul dringend nieuwe schoenen moet hebben stappen we uit.

P1040575P1040578

 

Dat schoenen uitzoeken is nog een hele klus, als we eindelijk een paar mooie gevonden hebben, maar niet de goede maat, gaat de verkoper naar achter voor de goede maat, helaas komen ze dan altijd terug met een heel ander paar, zelfs de kleur en de maat is diverse keren heel anders als we willen. We vinden dus geen schoenen, maar komen wel tot de conclusie dat de bus vandaag niet meer van deze halte rijdt, er blijft ons niets anders over dan de 3 km naar de camper te lopen. 's Avonds eten we wat in een Cubaans restaurant, terwijl wij zitten te eten worden er vlak naast ons tafeltje danspasjes ingestudeerd door jongelui, blijkbaar is dit normaal want niemand van de gasten kijkt er verder naar.

De volgende dag lopen we naar de stad en boeken we een tour naar de Galapagoseilanden. We hebben besloten om geen cruise te nemen, maar gewoon vanaf diverse eilanden elke dag een tour te doen. Maandag vertrekken we, nu hebben we nog twee dagen de tijd om alles voor te bereiden.

P1040580P1040565

 

 

Zaterdag nemen we de kabelbaan die ons naar ruim 4.000 meter hoogte brengt, vandaar maken we nog een mooie wandeling over een bergkam, waarvandaan we alweer een prachtig mooi uitzicht hebben op Quito.

Zondag 21 februari 24/7 beveiligde parkeerplaats S 00 12.272 W 78 19.921 (84 km)

We verlaten Quito en gaan op zoek naar een veilige plaats waar we de Tierelier voor 8 dagen kunnen achter laten. Op het vliegveld is het mogelijk, maar dan betaal je wel meteen de hoofdprijs. Een personenauto betaald $ 8,-- per 24 uur, een zeer mooie prijs, maar helaas is het voor ons even wat anders, wij moeten omdat we een “vrachtwagen” zijn $ 14,-- voor drie uur neertellen. Dit gaan we natuurlijk niet doen, we zoeken verder en komen bij een veel prijsvriendelijker parkeerplaats uit. Voor slechts $ 5,-- per 24 uur kunnen wij onze auto hier stallen en het fijne is dat we gewoon mogen overnachten in de camper en we worden ook nog kosteloos naar het vliegveld gebracht.

We ruimen de camper op, pakken de koffer in en verder doen we niet zo veel.

 

Maandag 22 t/m 29 februari Galapagoseilanden.

We staan om half negen op het vliegveld, we moeten eerst naar een loket waar we $ 20,-- moeten betalen, daarna wordt onze bagage gecontroleerd, dan mogen we inchecken en wachten tot ons vliegtuig vertrekt. De vlucht is aangenaam, in ruim 2 uur staan we op Baltras, waar we door een gids worden opgewacht. De gids brengt ons naar Puerto Ayora, wat aan de andere kant van Santa Cruz ligt. Daar moeten we opschieten want onze speedboot vertrekt om 2 uur, deze vaart ons in ruim 2 uur naar Isla Isabella. Als we daar aankomen staat ook hier weer een gids op ons te wachten en brengt ons naar het hotel waar we 2 nachten zullen verblijven.

DSC04404DSC04405

 

P1040665P1040668

 

 

De eerste zeehonden hebben we al gespot, ze liggen gewoon tussen de mensen op het strand te zonnen, ze zijn helemaal niet schuw.

Na wat geharrewar met het restaurant waar we moeten eten, men wil ons ergens in een achteraf straatje een heel eenvoudig diner voorschotelen. We zoeken zelf de locatie die op ons reisschema staat en daar is het niet alleen gezelliger maar ook beter eten.

Onze kamer heeft gelukkig airco, het was anders toch wel erg warm geworden om hier te slapen, nu kunnen we gewoon onder een dun lakentje lekker koel slapen.

Dinsdag moeten we om 6 uur op, we gaan de vulkaan Sierra Negra bezoeken, na ruim 5 kwartier in de open bus door het dorp te hebben gereden, er was een passagier zoek, rijden we dan eindelijk richting de vulkaan. De wandeling duurt iets langer dan de 40 minuten die de reisgids aangeeft, in totaal zijn we 5 uur aan het wandelen in een verschrikkelijke hitte. De vulkaan is mooi, hij is één van de grootste van de wereld en heeft een omtrek van 10 kilometer, er is in 2005 nog een uitbraak geweest. Het is zeker een mooie wandeling, maar niet als je voor de dieren komt, we vinden het dan ook jammer dat we niet wisten dat het zolang duurde, anders hadden we dit zeker niet gedaan.

DSC04413DSC04422 

DSC04428DSC04457

 

Als we terug in het hotel komen heeft Paul een paar enorme blaren onder zijn voeten zitten en kan hij bijna niet meer lopen. Maar tijd om te rusten is er niet we worden om drie uur opgehaald om met de boot naar Isla Tintorera te gaan, waar we een kleine wandeling over het eiland maken, waar we heel veel beesten zien, het is indrukwekkend om te zien hoe diverse vogelsoorten, honderden leguanen gewoon blijven zitten als wij voorbij lopen, sterker nog je moet gewoon oppassen dat je niet op één van de beesten zijn staart gaat staan. Na deze geweldige ervaring gaan we snorkelen, we zijn beide zo moe dat we eigenlijk geen kracht meer hebben om te zwemmen, maar het is allemaal zo mooi dat de vermoeidheid al snel naar de achtergrond is verdwenen. We zien vlak onder ons een grote zeeschildpad zwemmen, Paul moet hem zelfs een beetje wegduwen omdat hij wel erg dichtbij komt. Deze tour was onvergetelijk, hiervoor zijn we naar de Galapagos gekomen.

DSC04480DSC04498

 

DSC04517

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC04511

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

' s Avonds eten we in het zelfde restaurant, waarna we al snel ons bed induiken we zijn gewoon gesloopt.

Woensdag moeten we nog vroeger op, om 5 uur gaat de wekker want de boot die ons naar Santa Cruz brengt vertrekt om 6 uur. Op Santa Cruz besluiten we om vandaag een rustdag te houden, Paul zijn blaren zijn zo groot zodat hij er bijna niet op kan lopen. In het dorp probeer ik pleisters te kopen, maar die zijn allemaal veel te klein, dus kom ik terug met gaasjes en tape, nu kunnen zijn voeten goed verpakt worden, zodat hij enigszins kan lopen. De rest van de dag brengen we op onze kamer door, alleen 's avonds lopen we naar het dorp voor het diner.

P1040685P1040755

Donderdag worden we door een gids afgehaald die ons naar het schildpaddenreservaat. Hier wonen heel grote en oude schildpadden, sommige zijn volgens de gids honderdvijftig jaar. We zien er een stel door de modder woelen en vele die gewoon liggen te zonnen in het gras. Later lopen we nog door een lavatunnel en dan is de tour alweer afgelopen en worden we weer naar ons hotel gebracht. 's Middag worden we weer opgehaald om naar het BajaTorturas te lopen, deze wandeling, over een mooi aangelegd pad, duurt zoals in de folder staat aangegeven, precies 40 minuten, voor Paul zijn voeten meer dan voldoende. Het strand is prachtig, de zee azuurblauw en er lopen heel veel leguanen rond, sommige zwemmen zelfs lekker in de zee. Het strand bestaat uit delen, het eerste gedeelte waar we langs lopen is te wild om in te zwemmen en is dan ook verboden. Als we verder doorlopen komen we bij het tweede strand en is de zee rustiger en daar mogen we zwemmen, waar we dan ook dankbaar gebruik van maken.

DSC04553DSC04557

Vrijdag staat er een Baja tour op het programma, we worden weer netjes opgehaald en naar de haven gebracht, waar we met een boot naar een plaats varen waar je alleen met de boot kan komen. Hier zouden haaien moeten zwemmen alleen die zijn er nu even niet, na een kleine wandeling naar de andere kant van de baai, hier zouden veel zeehonden en vogels huizen, alles wat we zien ie welgeteld één zeehond, die lekker in de modder ligt te kroelen. Daarna varen we naar het Las Grietas, wat zeker de moeite waard is, het is een mooie diepe kloof, waar een langzaam stromende rivier doorstroomt, hier kunnen we heerlijk in het relatief “koude” water zwemmen, snorkelen zou ook kunnen, maar we hebben geen spullen daarvoor bij ons en volgens ons zitten er niet zo veel vissen.

DSC04575DSC04604 

DSC04669DSC04694

Hierna is de tour weer afgelopen en kunnen we 's middags doen waar we zin in hebben.

Zaterdag worden we even voor acht uur opgehaald en gaan we een boottocht maken naar Sanrta Fe. Ergens langs de kust van Santa Fe wordt de boot stilgelegd en mogen we gaan snorkelen. Het is een fantastische plaats, we zien ongelooflijk veel vissen zwemmen, hele scholen, in de mooiste kleuren, zwemmen gewoon met ons mee, we kunnen ze bijna aanraken, ze zijn helemaal niet bang voor ons. We blijven in het water tot we het koud krijgen en varen daarna weer verder naar een prachtige baai. Ook hier gaan we snorkelen, vlak langs de kant zien we kleine babyzeehondjes liggen, in de gaten gehouden door hun moeder die even verderop ligt. Even later zwemt er een zeehond nog geen meter onder ons door en maakt leuke buitelingen, om ons uitdagend aan te moedigen om dat ook te doen. Ook hier blijven we lang in het water, het is weer een geweldige ervaring. Na de lunch varen we weer een stuk terug en komen bij een mooi strand waar normaal gesproken veel zeehonden liggen te zonnen, maar nu zijn er alleen maar steekvliegen en is het er niet aangenaam vertoeven. We worden weer op gehaald door de sloep en varen daarna terug naar Santa Cruz. Deze dag was er één om nooit te vergeten, zoiets maak je waarschijnlijk maar eens in je leven mee, in een woord geweldig!!

DSC04780DSC04795

Zondag is een dag om lekker rustig aan te doen, we wandelen nog een keer naar het mooie strand van Baja Torturas, waar je ook zonder gids naar toe mag en genieten van het heerlijke water en het mooie strand. 's Avonds nemen we ergens op een terras een Happy hour wat bestaat uit heerlijke cocktails, daarna eten we ergens wat en nemen alvast een beetje afscheid van de heerlijke week die we hier hebben gehad.

P1040763P1040776

Maandagochtend worden we voor de laatste tour om zeven uur opgehaald, we gaan naar het Darwin centrum, we kunnen er lopend heen, het blijkt dat de helft van het park gesloten is, de schildpadden waar je normaal vrij mag langslopen is nu gesloten omdat de schildpadden rust nodig hadden. Ook het museum is nog gesloten om dit uur van de ochtend, dus het valt eigenlijk allemaal wat tegen. We zijn dan ook al om 8 uur terug bij het hotel, waar we om 9 uur worden opgehaald om ons naar het vliegveld gebracht te worden. De week zit er alweer op, we hebben heel veel mooie dingen gezien en meegemaakt, alleen de vulkaanroute hadden we niet moeten doen, de uitwerking hiervan heeft ons de hele week toch wel wat beperkingen opgelegd,maar goed dat is gebeurd en kunnen we niet meer terug draaien.

In twee uur vliegen we terug naar Quito, waar onze Tierelier keurig op ons staat te wachten, we blijven hier vannacht nog staan en morgen trekken we weer verder.

Dinsdag 1 maart Laguna Papallacta S 00 22.498 W 78 10.227 (64 km)

Op de parkeerplaats kunnen we onze tank met water vullen, daarna rijden we naar een Super Maxi en doen daar voor een week boodschappen. Daarna rijden we richting Tena het Amazone gebied, wat hier de Oriënte wordt genoemd. We rijden over een pas waar we ruim de 4.000 meter hoogte passeren, Het zal allemaal heel mooi moeten zijn, maar vandaag even niet het regent en we rijden vaak in een dikke mist. We parkeren voor de nacht bij een terminalbad, we maken er geen gebruik van omdat we beide geen zin hebben om door het koude en natte weer heen te lopen. Zo vermaken we ons met lezen en een spelletje doen.

Woensdag 2 maart Baeza S 00 27.853 W 77 53.451 (45 km)

Baeza is een klein dorp wat niet veel voorstelt, wel kunnen we hier de was laten doen en daarom blijven we hier vandaag alweer vroeg in de ochtend staan. Ook vandaag regent het bijna de hele dag, het komt soms met bakken uit de lucht, dus we zitten maar weer binnen doen een puzzeltje en lezen wat, ach het is even niet anders.

's Avonds is de was gedeeltelijk klaar, morgen kunnen we de rest komen ophalen.

Donderdag 3 maart Puerto Misahualli S 01 02.167 W 77 40.047 (115 km)

Om tien halen we de rest van de was op, alles is keurig gewassen gedroogd en opgevouwen, nu kunnen we er weer een paar weken tegen.

We trekken verder de Amazone in, het blijft de hele dag veel regenen, maar goed we zijn natuurlijk in het regenwoud dus iets anders kan je niet verwachten. We komen steeds lager, de hoogte meter geeft op het laagste punt 475 meter aan, waardoor het ook steeds warmer en benauwder wordt. Het plaatsje Puerto Misahualli is wat verder het Amazone gebied in, vanuit hier kan je een boottocht maken verder de rivier af, er zijn zelfs tochten van meerdere dagen.

We zien na heel lange tijd weer eens apen vrij rondlopen. Ze zijn wel erg brutaal, ze komen zelfs het restaurant binnen spurten, grissen dan snel het eten van de borden, om daarna weer heel snel de kuierlatten te nemen, want de eigenaar is er zeker niet van gediend. Op het plein zien we de meeste apen, hier komen ook de meeste toeristen, daar krijgen ze geregeld een hapje van en dat weten de apen natuurlijk precies.

P1040834P1040848

 

 

 

 We parkeren de auto direct langs de rivier en hebben een prachtig uitzicht.

Vrijdag 4 maart Mera S 01 27.693 W 78 06.844 (106 km)

Langzaam klimmen we weer een beetje hoger, vandaag komen we alweer op een hoogte van ruim 1.100 meter, wat toch wel wat koeler is, jammer genoeg blijft het steeds veel regenen, het zijn echt van die tropische buien. Als je erin terecht komt, ben je in een mum van tijd drijfnat, je zou het kunnen vergelijken met een behoorlijk harde straal van een douche.

Zaterdag 5 maart Banos S 01 23.932 W 78 25.184 (45 km)

Het water komt met bakken uit de lucht vallen, de wolken hangen laag in de bergen, het uitzicht zou prachtig moeten zijn, maar helaas wij zien er niets van. We proberen een camping waar internet is, maar door de vele regen is het daar veranderd in een modderpoel, we zouden daar op het terrein moeten draaien maar dat durven we nu even niet aan. Hier wilden we de site eindelijk eens bijwerken maar dat moet dan nog maar even wachten.

We rijden door naar Banos, wat een alleraardigst plaatsje blijkt te zijn, het centrum is gezellig druk met hier en daar een terrasje, waar wij natuurlijk gebruik van maken.

P1040853P1040859

 

's Avonds lopen we naar de thermische baden die hier zijn en nemen een duik in het behoorlijk warme water, nou ja een duik dat is eigenlijk te veel gezegd, we zijn blij dat we een plaatsje in het bad kunnen vinden zo druk is het er. Ondanks de drukte is het er goed toeven, het is leuk om te zien hoe hele families hier samen genieten van het warme water.

Zondag 6 maart San Juan S 01 37.861 w 78 47.129 (143 km)

Vandaag rijden we over E 491, een pas die ons boven de 4.300 meter hoogte brengt, we zouden hier de besneeuwde vulkanen Carihuairazo 5.020 meter en de Chimborazo die 6.310 meter hoogte ligt moeten zien. Helaas zien we er weinig van, door het slechte weer zien we alleen maar een klein beetje sneeuw lager op de vulkaan liggen. Het is jammer dat we zo weinig van de ongetwijfeld schitterende omgeving zien, maar de loslopende lama's die vlak voor onze auto oversteken, maken het meer dan goed.

P1040877P1040887

 

P1040889P1040886

Maandag 7 maart Alausi S 02 12.152 w 78 50.891 (137 km)

In het plaatsje Riobamba doen we boodschappen en rijden vervolgens naar Alausi, onderweg hebben we veel te maken met dichte mist, wat hier erg gevaarlijk rijden is, omdat er te pas en te onpas wordt ingehaald.

P1040902P1040907

We proberen in Alausi wifi te vinden maar hier is zijn er alleen internet cafe's, die nog geen wifi hebben, de site bijwerken zou dus nog even moeten wachten.

DSC04907DSC04943

Alausi is een rustig dorp, ingeklemd tussen mooie groene hoge bergen. We zijn hier omdat we morgen met de trein naar de Nariz del Diablo (neus van de duivel) willen, dit moet een prachtige route dwars door de bergen zijn. Bij de aanleg van dit traject zijn er meer dan duizend slachtoffers gevallen, niet allemaal door de slechte omstandigheden, de meeste werden geveld door de malariamug.

DSC04944DSC04953

Dinsdag 8 en woensdag 9 maart El Tambo S 02 31.277 W 89 55.777 (98 km)

We hebben samen afgesproken dat we om half zeven zouden kijken wat voor weer het was en dan de beslissing nemen of we de trein van 8 uur naar de neus van de duivel zouden nemen. Als we 's morgens uit het raam kijken zien we dat het helemaal onbewolkt is en de lucht er heel helder uitziet. We staan gauw op, ontbijten en lopen naar het station, de trein staat al op het station te wachten, de rit is fantastisch, mede door de heldere mooie lucht, hebben we prachtige uitzichten. Bij de Nariz del Diablo, worden we begroet door een groep dansers, die een vrolijke dans voordragen. We mogen de trein voor een uur verlaten en van de omgeving genieten. Als we het kleine stationnetje verlaten worden we uitgezwaaid door de vrolijke groep dansers. Heel langzaam komt er sluier bewolking opzetten, wij zijn blij dat we de eerste trein genomen hebben en nu dus hebben genoten van het prachtige weer.

We starten de motor en rijden naar El Tambo, onderweg gaat het weer regenen en hebben we weer last van dicht mist. In El Tambo is een camping met redelijk snel internet, dus kunnen we eindelijk de site eens bijwerken.

Ook is hier een mooi overdekt zwembad, maar helaas is dit alleen op zaterdag en zondag open en kunnen wij er geen gebruik van maken.