• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

11 maart tot 14 april 2016

Vrijdag 11 maart Incapirca S 02 32.452 W 78 52.352 (14 km)

Vandaag bezoeken we de opgraving van Incapirca, het is klein maar zeker de moeite waard om te bezoeken. Een Engels sprekende gids leid ons rond, we krijgen een goed beeld hoe de Inca's hier hebben geleefd. Na de rondleiding lopen we nog buiten de opgraving om, we zien nog een prachtig gezicht in de rotsen, dit is niet door de Inca's in de rots ingehouwen, maar gewoon door de natuur zo gevormd.

DSC04985DSC05000

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC05006DSC05008

 

DSC05022DSC05039

We besluiten om vannacht hier op de parkeerplaats te blijven staan. Als alle toeristen zijn verdwenen, komt de plaatselijke voetbalclub en krijgt hier op de parkeerplaats een heuse voetbaltraining. De trainer is streng, zodra er een jongetje niet luistert, of iets verkeerds doet, moet hij een bepaald aantal keren de kikkersprong doen. Een jongetje spant de kroon en pest een veel kleiner jongetje, hij krijgt meteen een fikse klap op zijn broek.

Zaterdag 12 maart Chodeleg S 02 55.325 W 78 46.572 (88 km)

Als we richting Chodeleg rijden komen we bij het plaatsje Biblian een markt tegen, het blijkt de plaatselijke veemarkt te zijn, zo lopen we opeens midden tussen de koeien, varkens en schapen. De varkens worden behoorlijk hardhandig aangepakt, aan een voorpoot wordt een touw gebonden, daaraan wordt het varken hardhandig meegetrokken, het beest schreeuwt het dan uit van de pijn, het is een wonder dat er niet iets uit de kom wordt getrokken. In een vrachtwagentje zien we een heel stel varkens, als de deur open gaat willen die er natuurlijk allemaal uit, maar dat is niet de bedoeling, met een harde schop op de neus worden ze weer naar binnen geschopt.

Lachend wordt ons een paar keer gevraagd of we geen koe of klein biggetje willen kopen, maar dat is toch even te veel van het goede.

P1050071P1050072We rijden door naar Chodeleg een aardig plaatsje, waar nog de echte panamahoeden worden gemaakt, we parkeren midden op het dorpsplein, overal om ons heen zijn kleine juwelierswinkels, waar je zilver of goud kan kopen.

Het verbaasd ons dat we niet worden weggestuurd, de politie is al een paar keer langs geweest maar heeft niets gezegd. Het zou nu ook wel een beetje moeilijk worden, om de parkeerplaats te verlaten, achter ons staan nu ook verschillende auto's, we staan behoorlijk ingeparkeerd.

We lopen het dorp door en kopen inderdaad een mooie handgemaakte panamahoed, voor $ 15,--, wat natuurlijk geen geld is als je bedenkt dat er dagen aangewerkt is.

Zondag 13 maart Saraguro S 03 37.356 W 79 13.872 (185 km)

Gelukkig staan er vanmorgen geen auto's achter ons en kunnen we makkelijk de parkeerplaats verlaten, als we nog even stoppen op het plein, om alles nog even vast te zetten, worden we meteen door de politie aangesproken dat we hier niet mogen parkeren, we mogen overal in het dorp parkeren met onze grote auto behalve op het plein, ach zou de goede man weten dat we er net de nacht hebben doorgebracht?

Voor we het dorp uitrijden bezoeken we nog even de plaatselijke zondagmarkt, het blijkt dat er alleen groente, fruit en wat hardware worden verkocht. Maar buiten op straat staan er vrouwen die zelf gevlochten hoeden verhandelen, de vrouwen uit de omgeving komen hierheen om hun hoeden aan deze vrouw te verkopen, de hoeden zijn nog niet helemaal af, de afwerking moet nog gedaan worden. Natuurlijk koop ik zo'n geweldig mooie hoed, hoe ik hem ga afwerken moet ik nog bekijken maar dat komt zeker goed.

P1050089P1050094

 

Als we wegrijden begint het te regenen en we besluiten om vandaag maar eens wat kilometers te rijden, we rijden door een ongetwijfeld schitterde omgeving, maar we zien er, door het slechte weer, maar weinig van.

P1050097P1050108

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In het plaatsje Saragura stoppen we voor de nacht, vlak naast een prachtig nieuw sportpark. In het plaatsje zelf is er een feest, met de daarbij behorende markt, die we natuurlijk bezoeken. Het is een grote markt, er zijn zelfs trampolines voor de kinderen en er is een groot plastic zwembad waar kinderen in bootjes kunnen varen, ook zijn er tafelvoetbalspellen.

Het valt op dat de vrouwen hier weer heel anders gekleed gaan dan elders in Ecuador, hier zien we vrouwen geheel in het zwart, zelfs hun hoedje is zwart, in de linker oor hebben ze een heel grote zilveren oorbel, toch ook heel apart.

Maandag 14 maart Catacocha S 04 03.002 W 79 38.427 (177 km)

Als we wakker worden staat de zon hoog aan de hemel, de hele dag blijft dat zo, alleen laat in de middag komen we in de mist te rijden. We rijden nog steeds door het Andesgebergte waar we eindelijk van kunnen genieten omdat we de mooiste uitzichten hebben. Het zijn behoorlijk steile hellingen waar we over rijden, soms duiken we 1.000 hoogtemeters naar beneden, omdat we een rivier over moeten, om vervolgens weer helemaal naar de zelfde hoogte te stijgen maar dan aan de andere kant van het dal. Erg hard gaat het natuurlijk niet, we doen de hele dag over 177 km, maar mooi is het wel!!

P1050113P1050115

 

Dinsdag 15 maart Piura PERU S 05 13.667 W 80 39.304 (240 km)

De laatste 99 km naar Peru dalen we heel langzaam af en verlaten zo het Andesgebergte.

De grensovergang is niet erg groot en alles gaat er heel relaxt, in Ecuador zijn de papieren zo afgestempeld en kunnen we doorrijden naar Peru. Ook hier gaat het snel, we kunnen zelfs een verzekering afsluiten, voor $ 47,-- is de Tierelier in Peru verzekerd. Wij zelf mogen 180 dagen in Peru blijven, de Tierelier echter maar drie maanden, maar dat is voor ons al te lang, we denken hier 2 maanden door te brengen.

Zoals in elk land is het zaak om zo snel mogelijk geld te pinnen, wij denken wel een geldautomaat in Piura te vinden en inderdaad die zijn er wel, we zien ze vanuit de auto. Het punt is dat er zoveel verkeer is dat we de Tierelier nergens kwijt kunnen of zelfs maar even kunnen neerzetten, we rijden dus zonder geld de stad uit. We parkeren voor de nacht net buiten de stad bij een benzinepomp, niet echt ideaal maar wel veilig.

Woensdag 16 maart Chicama S 07 52.441 W 79 08.045 (396 km)

Het is vandaag een lange rijdag, we rijden dwars door de woestijn. Het was niet alleen heet, maar het was ook niet erg aangenaam om ergens te stoppen voor de nacht. Er lag heel veel vuil langs de kant van de weg, de daarbij behorende stank was bijna ondragelijk. De dorpjes waar we doorheen rijden zijn afschuwelijk, alle “huizen” zien er verwaarloosd uit en dan natuurlijk overal zand, hoe de mensen hier kunnen leven is voor ons onbegrijpelijk.

Donderdag 17 t/m maandag 21 maart Huanchaco S 08 04.386 W 79 07.103 (85 km)

Huanchaco is een aardig plaatsje aan de kust, het staat bekend om de speciale kano's die ze hier gebruiken, ze zijn van riet gemaakt en hebben een heel speciale vorm, aan de voorkant een lange gebogen punt, terwijl de achterkant geheel vlak is. Als peddels gebruiken ze een soort plank, toch varen ze met dit vaartuig ver de zee op, dwars door de hoge golven van de branding. Verder staat het plaatsje bekend als een mooi surf paradijs, wat natuurlijk heel veel jongelui trekt en het dorpje zo een rustige gezellige sfeer geeft.

We installeren ons weer op de camping waar we precies een half jaar geleden ook waren. Het zwembad is redelijk schoon dus we nemen een heerlijk duik in het relatief warme water. De eerste dagen staan we helemaal alleen op de camping maar in het weekend komen er nog een paar overlanders bij, Italianen, Canadezen en een Braziliaans paar.

Iedereen gaat een beetje zijn eigen gang, na het voorstellen en een praatje.

De paar dagen dat we hier staan vliegen om, elke dag lopen we naar het strand en genieten van de gezelligheid. Zondag is het extreem druk, alle parkeerplaatsen zijn bezet en er staat zelfs een file om bij het strand te komen. Ook het zwembad op de camping wordt door dagjes mensen bezocht, het is niet erg druk, maar toch liggen er de hele dag mensen in het zwembad, wat zeker gezellig is.

Toen we hier een half jaar geleden waren was het dorp helemaal uitgestorven, heel veel restaurants waren gesloten, we vonden het toen maar erg saai, het was natuurlijk nog winter en de temperatuur van 30 graden te koud voor het stran

We blijven hier staan tot dinsdag, want op maandag is onze zoon Arjen jarig en daar moet voor gezongen worden natuurlijk.

Dinsdag 22 maart Chuquicara S 08 39.664 W 78 13.447 (209 km)

Nadat we boodschappen hebben gedaan rijden we langs de kust, een saaie drukke weg. Net voor het plaatsje Chimbote slaan we links af en rijden richting het Andes gebergte, het wordt meteen een stuk rustiger op de weg, net voordat het asfalt ophoud en in gravel overgaat vinden we een mooi plaatsje voor de nacht.

DSC05078DSC05089 

DSC05096DSC05092

 

DSC05093DSC05094

Woensdag 23 maart Caraz S 09 03.968 W 77 47.327 (112 km)

Vandaag rijden we de Canon del Pato, het is een prachtige route over een deels smalle weg, met wel tientallen tunneltjes en smalle bruggetjes. De tunnels zijn smal en laag en als er een tegenligger aankomt moet er één van de twee terug, gelukkig zijn wij groot, als ons dan aan het eind van een tunnel een tegenligger tegemoet komt, gaat deze gelukkig keurig achteruit. Soms zijn de tunnels kort waardoor je het eind al kunt zien en dan heb je gewoon een goed overzicht, maar ze kunnen ook lang zijn met in de tunnel nog een bocht, het is er dan aarde donker, je hebt dan ook echt groot licht nodig om de weg te bepalen. Als we achter een ander vrachtautootje rijden, stopt deze en vraagt of wij voor willen rijden, hij heeft namelijk geen licht, we zien de bijrijder met een zaklantaarn in zijn handen zitten. Waarschijnlijk heeft hij proberen bij te lichten in de donkere tunnels wat wel niet veel geholpen zal hebben.

DSC05111DSC05129

 

Ongeveer 20 km voor Caraz krijgen we weer asfalt onder de wielen en begint de “echte” Canyon, de weg blijft erg smal, met naast ons diepe afgronden en aan de andere kant hoge rotsen,we moeten voor elke bocht en tunnel onze claxon gebruiken ten teken dat we er aankomen. Maar de omgeving is echt spectaculair en omdat we hier met een slakkengangetje rijden kunnen we beide genieten van het uitzicht.

DSC05133DSC05141

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC05155DSC05165

 

We parkeren voor de nacht vlak langs de Rio Santa waar we de hele dag langs gereden zijn.

Donderdag 24 maart Huaraz S 09 34.796 W 77 31.831 (89 km)

Eigenlijk willen we vandaag naar de Cordilerra Blanca een gebied met hoge bergen van 6.000 tot 7.000 meter hoogte, die prachtige besneeuwde toppen hebben. We durven het echter met de Tierelier niet aan, als we remmen trekt het stuur erg naar links, dus daar willen we eerst naar laten kijken bij een garage. We denken dat we daarvoor helemaal naar Lima moeten want daar is een Mercedesgarage, maar onderweg komen we er ook een tegen, helaas is deze wegens witte donderdag en goede vrijdag gesloten en kunnen we er pas zaterdag terecht. We besluiten om hier in de omgeving te wachten en zaterdag dan naar de garage te gaan.

Vrijdag 25 maart Huaraz S 09 30.747 W 77 31.878 (9 km)

We bezoeken het plaatsje Huaraz, dit plaatsje is door een aardbeving in 1970 volledig van de aardbodem weggevaagd. Het is daarna volgens het Amerikaanse systeem weer opgebouwd, het heeft hierdoor jammer genoeg zijn identieke karakter verloren. Bijna al de straten zijn recht en er is heel veel beton,zelfs de kerk midden in het centrum is van beton en ziet er niet fraai uit.

We bezoeken het centrum, waar veel kleine kraampjes zijn, of de verkopers hebben hun waren gewoon op straat uitgestald. Het is weer de speciale sfeer die hier hangt die het allemaal zo bijzonder maakt.

De binnenstad is vandaag afgesloten voor verkeer, er worden op straat mooie straattekeningen gemaakt, afgewerkt met bloemen, dit allemaal voor de processie die vandaag gehouden wordt.

P1050180P1050188

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De processie is weer heel apart, er worden grote draagbaren rondgedragen met daarop grote beelden, deze zijn zo zwaar dat ze met heel veel mannen getild moeten worden. Dichtbij bepaalde steunpunten lopen mannen met stokken, als de mannen het niet meer houden geven ze een seintje en wordt gauw zo'n stok onder het steunpunt gezet. Dit gebeurd ongeveer om de 20 a 30 meter, de processie komt dan ook maar langzaam vooruit. Het is een drukte van belang veel mensen die eerst hebben staan kijken lopen als de stoet voorbij is achteraan mee. Op een podium staat een meisjeskinderkoor mooi te zingen, wat een extra dementie aan het geheel geeft.

Helaas heb ik hiervan geen foto's omdat de batterij van mijn fototoestel leeg was.

Zaterdag 26 t/m maandag 28 maart Huaraz S 09 29.384 W 77 32.214 (12 km)

We staan half negen voor de garage en men gaat meteen aan de slag, al gauw blijkt dat de remvoering totaal is weggesleten en de remschoenen ook aan vervanging toe zijn. De remvoering is geen probleem en kan hier vervangen worden, voor de remschoenen moeten we naar Lima. Met nieuwe remvoeringen kunnen we veilig naar Lima rijden en daar de remschoenen erop laten zetten. Helaas is de auto niet om half één klaar en zullen we moeten wachten tot maandag voordat men weer verder gaat. Gelukkig mogen we hier wel gewoon in de Tierelier, op het garageterrein, overnachten en hoeven we geen hotel te zoeken. Zondag nemen we de bus naar het centrum van Huaraz, waar het weer een drukte van belang is, veel boeren komen vanuit de bergen om hun groente en fruit verkopen. Terwijl de vrouwen op straat bij hun groente en fruit zitten, zijn ze altijd aan het breien of haken, wat ook weer verkocht wordt, soms vallen ze gewoon spontaan in slaap. In de Mercado zijn wel echte stalletjes, hier wordt van alles verkocht, naast vlees, kip, vis, groente en fruit, maar ook hardware, er zijn zelfs bedrijfjes die bruidsmode verkopen, verder kan je hier ook je kleding laten repareren. Als er een dag niet gewerkt wordt dekken ze hun kraam af met een doek erover en eventueel een stoel erop en niemand die het in zijn hoofd haalt om er wat van mee te nemen. We denken dat de buren wel een oogje in het zeil houden.

Maandag worden de trommels naar een bedrijfje gebracht om deze weer mooi egaal te maken en nieuwe remvoeringen op de oude schoenen gezet. De remvoeringen blijken iets te dik, zodat de trommels niet over de remvoering heen kunnen. Er blijft niets anders over dan de remvoeringen iets af te schuren en dat doen ze met de hand met een schuurpapiertje. Het duurt uren voordat iemand bedenkt dat het misschien sneller kan met een slijptol, ook dat gaat niet snel, maar eindelijk, aan het eind van de middag, zitten dan de beide wielen erop en kan er proef gereden worden. De remmen werken weer perfect en kunnen veilig naar Lima rijden voor de remschoenen.

P1050191P1050192

Gelukkig mogen we de nacht nog doorbrengen op het garageterrein, want het is eigenlijk te laat om nu nog te gaan rijden.

Dinsdag 29 maart Barranca S 10 46.040 W 77 45.692 (225 km)

Het is een bijzonder mooie route vandaag, eerst rijden we naar 4.100 meter hoogte door een prachtig landschap, we zien in de verte de hoge besneeuwde bergen, de weg is uitstekend en we rijden bijna alleen. We hebben echt het idee dat we ons op de top van de wereld bevinden. Bij het plaatsje Conococha rijden we de PE 16 op, waarna we in 2 uur van 4.100 meter afdalen naar zeeniveau. Ook deze weg is grandioos mooi, langzaam verlaten we het groene berglandschap om vervolgens weer in het dorre droge woestijnlandschap terecht te komen.

 

We parkeren voor de nacht in het plaatsje Barranca, vlak langs de zee, we eten ergens wat en maken een lange strandwandeling. Het is bijna niet te bevatten dat we nog maar een paar uur geleden zo hoog in de bergen zaten en nu alweer hier aan het strand staan.

Woensdag 30 maart Pasamayo S 11 45.558 W 77 10.253 (148 km)

Voordat we echt wegrijden bezoeken we nog het Christusbeeld wat hier boven op een heuvel staat. Het lijkt erg op het Verlosser van Rio, alleen het is iets kleiner en heeft een vriendelijker gezicht. Mooi is het zeker, helemaal het uitzicht vanaf de heuvel waar we ver beneden ons Barranca zien liggen.

Daarna rijden we weer naar de Panamerica Norte en vervolgen onze weg richting Lima. De weg is niet echt spectaculair, wel is het heel apart dat we in een grote zandwoestijn rijden met naast ons de Stille Oceaan.

We willen niet 's middags in Lima aankomen dus we parkeren 40 km voor Lima en brengen de rest van de dag door met wat over het strand lopen en gewoon te genieten van al het moois om ons heen.

DSC05225DSC05246

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag 31 maart t/m zaterdag 2 april Lima S 12 05.055 W 77 00.776 (47 km)

Het was vannacht erg rumoerig, nou zeg maar gerust het leek wel of we midden in een disco stonden, waar de volume knoppen helemaal open gedraaid waren. Het ging door tot diep in de nacht, dus het is geen plek om hier terug te komen.

We doen over de 47 km naar de garage precies 2,5 uur, het verkeer staat helemaal vast. Als we dan eindelijk aankomen, heeft men vandaag geen tijd om naar de remschoenen te kijken, als we vragen of we hier kunnen blijven staan en in de auto kunnen overnachten, krijgen we toestemming na overleg. Vandaag controleren ze wel alle punten van de auto, zodat we weer helemaal tip top zijn als we weer gaan rijden.

Helaas mogen we er niet bij aanwezig zijn en moeten we in de wachtkamer wachten, waar overigens wel internet is, dus vervelen doen we ons zeker niet.

De avond en nacht zijn bijzonder rustig, pas om half acht worden we wakker van enig rumoer. Er gebeurd weinig aan de auto, zodat we om tien uur maar eens gaan vragen wat nu de bedoeling is, we moeten nog een half uur geduld hebben en dan komen ze met een to-do lijst, waar we dan onze toestemming voor moeten geven. Om twaalf uur is het dan zover en krijgen we een waslijst met reparaties die gedaan moeten worden inclusief prijs.

P1050230P1050237

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We besluiten om alles te laten uitvoeren en dan eindelijk gaan ze aan de gang, er wordt gewerkt, hard gewerkt, soms zijn er wel 6 man aan onze Tierelier aan het werk.

Tot 's avonds tien uur is men bezig en zaterdagochtend staan ze alweer om zeven uur voor de auto, de hele dag wordt er gesleuteld en alles gaat zeer professioneel.

Zaterdagochtend gaan we al vroeg boodschappen doen in de supermarkt hier vlak naast, maar de winkel gaat pas om 9 uur uur open, we zijn een half uur te vroeg. We besluiten om op een stoepje te gaan zitten en te wachten tot de winkel open gaat. Nu we daar zo zitten zien we veel om ons heen gebeuren, er lopen twee kleine jongetjes, de oudste is ongeveer 5 en de jongste hooguit 2 jaar, ze zien er beide zeer verwaarloosd uit. Ze zijn duidelijk helemaal op zich zelf aangewezen, als de jongste de drukke straat wil oversteken heeft de oudste de grootste moeite om hem veilig de weg over te helpen, dit gebeurt werkelijk met vallen en opstaan, de kleine gaat midden op de weg zitten en wil gewoon niet meer opstaan en verder lopen. Gelukkig wordt hij dan uiteindelijk geholpen door een paar straatverkopers, maar niemand bekommerd zich verder om die kleintjes. Waarschijnlijk is hun moeder ergens langs de kant van de weg iets aan het verkopen en heeft ze geen andere mogelijkheid dan haar kinderen alleen te laten. Het is verschrikkelijk om dit aan te moeten zien, maar we hebben geen enkele mogelijkheid om hier iets aan te doen. Als de winkel om half tien nog niet open is, er staan echt rijen mensen te wachten en niemand maakt zich druk, houden wij het voor gezien en doen later op de dag onze boodschappen.

Om vier uur komt onze Tierelier schoon gewassen voorrijden en kunnen we eindelijk weer op weg.

Het is zaak zo snel mogelijk een plekje voor de nacht te zoeken, want om zes uur wordt het donker en dan zitten we liever niet meer op de weg. In Lima gaat dat zeker niet lukken en zijn we genoodzaakt om richting de bergen te rijden en daar een plekje te zoeken. Maar voordat we Lima uit zijn is het al donker, het is gewoon een gekkenhuis op de weg, maar als we dan een klein pleintje zien net langs de weg, stoppen we daar voor de nacht, niet ideaal, maar voor een enkele nacht is het te doen.

Zondag 3 april Cochas Bajo S 11 24.957 W 75 47.835 (185 km)

Vandaag een prachtige rit, we rijden zelfs tot een hoogte van maar liefst 4.818 meter. Hoger dan dit zullen we nooit komen omdat dit, volgens de boeken, de hoogste pas van de wereld is. We denken er even over om hier de nacht door te brengen, er zijn prachtige overnachtingsplekken, maar we durven het niet aan. We zijn een beetje bang voor hoogteziekte, we zijn vandaag relatief snel naar deze hoogte gereden en daar is ons lichaam nog niet aan gewend. De rode bloedlichaampjes moeten nog aangemaakt worden en dat duurt altijd een paar dagen. We dalen af naar net onder de 4.000 meter, wat achteraf toch nog te hoog bleek. We hadden beide last van hoofdpijn en ik was erg kortademig en had het gevoel of ik constant naar lucht aan het happen was. Het enige wat je hiertegen kan doen is afdalen, dan ben je er meteen vanaf. Wij hebben een paracetamol in genomen en alles heel rustig gedaan.

DSC05269DSC05275

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De grote beurt heeft duidelijk heel veel geholpen, de Tierelier rijdt weer heerlijk,hij is zelfs wat feller geworden.

DSC05278DSC05282

Maandag 4 april Laguna Paca S 11 43.122 W 75 30.223 (86 km)

Een kort ritje vandaag, het plaatsje Tarma bezoeken we kort. Het zal zeker een aardig plaatsje zijn, maar op maandagmorgen 10 uur is er maar weinig te doen, dus we zijn daar snel uitgekeken.

Daarna rijden we naar Laguna Pacas, waar we al vroeg in de middag aankomen. We parkeren direct langs dit prachtige meer, maken er een mooie wandeling en doen het verder lekker rustig aan.

P1050261P1050266

Dinsdag 5 april Machacuay S 12 31.682 W 74 53.061(146 km)

In het stadje Huancayo willen we boodschappen doen, maar de weg naar de supermarkt is afgesloten en dan moeten we geheel zelfstandig in deze drukke stad onze weg zien te vinden. Natuurlijk komen we er, al is het door een heel drukke straat met aan beide kanten veel winkeltjes en kraampjes, maar met wat geduld lukt het toch. Natuurlijk is het zo druk bij de supermarkt dat we onze auto niet kwijt kunnen dus moeten we weer door naar een andere winkel. We komen, zonder enige waarschuwing, bij een voor ons te laag viaduct, er blijft ons niets anders over dan het verkeer stil te zetten, achteruit te rijden en een zijstraat in te rijden. Eindelijk komen we dan bij een supermarkt, weliswaar klein maar we kunnen onze auto kwijt en in ieder geval voor een paar dagen boodschappen doen.

Daarna kunnen we eindelijk deze drukke stad achter ons laten en genieten van het mooie landschap om ons heen. De weg wordt al snel een éénbaansweg, smal dus, we moeten regelmatig stoppen voor tegenliggers om ze de ruimte te geven om elkaar te kunnen passeren. Toch rijden er hier grote trucks met opleggers, hoe ze het voor elkaar krijgen op deze smalle weg en al die korte bochten is ons een raadsel, we nemen dan ook ons petje af voor deze chauffeurs.

Woensdag 6 april Churrupampa S 12 50.255 W 74 21.002 (108 km)

De weg wordt op sommige stukken nog smaller, dat kan ook niet anders want we hebben rechts van ons diepe afgronden en links hoge rotsen die soms gemeen uitsteken.

DSC05296DSC05314

Ook hier moeten we regelmatig stoppen voor tegen liggers, als we dan ergens in een bocht een vrachtwagen ons tegemoet komt moeten we achteruit. Normaal stapt de bijrijder uit om achter te kijken of alles goed gaat, maar hier even niet. Ja en toen ging het fout even niet goed opletten en een stuurfout en je ligt met een achterwiel beneden in de rivier.

DSC05332DSC05333

Daar stonden we dan, we konden natuurlijk geen kant meer op, ook het verkeer kon niet door, we hadden nu de hele weg geblokkeerd. De vrachtauto voor wie we plaats moesten maken, kwam ons gelijk te hulp en wilde ons eruit slepen, maar dat lukte niet, het linker achterwiel kwam niet over de rand heen. Ondertussen was er al een grote touringcar gekomen, iedereen probeerde ons te helpen, een sleeptouw werd boven aan het dak bevestigd om zo met vereende krachten de auto recht te trekken, terwijl de vrachtauto de Tierelier uit zijn benarde positie probeerde te krijgen. Maar ook met twintig man krijg je niet makkelijk 10 ton opgetrokken.

DSC05335DSC05336

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit plan lukte dus niet, dan maar met de bus proberen, een sleeptouw werd aan de bus bevestigd en deze trok inderdaad de Tierelier omhoog, nu moest nog heel voorzichtig de vrachtwagen de auto op de weg trekken en gelukkig lukte dat allemaal prima en stonden we weer op de weg. Dit alles was binnen anderhalf uur gebeurd, we stonden versteld hoe de mensen allemaal bereid waren om te helpen en we zijn hun daarom ook heel erg dankbaar voor. Het rare was toen we weer op de weg stonden, was iedereen weer in een oogwenk verdwenen en stonden we weer alleen op de weg. Gelukkig valt de schade aan de auto mee, het linker blauwe onderstuk heeft een flinke deuk opgelopen en de vuilwatertank lekt, maar dit alles kan makkelijk gerepareerd worden.

DSC05338DSC05342

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het lijkt wel of ik dit allemaal zo makkelijk schrijf, alsof het ons dagelijks werk is, maar in werkelijkheid dacht ik echt dat dit het einde van de reis was, het heeft dan ook twee dagen geduurd voordat ik dit kon schrijven.

We gaan eerst maar eens de boel opruimen en daarna maar een kopje thee drinken, om weer een beetje tot rust te komen, daarna starten we de motor weer en rijden verder door dit prachtige gebied. Opeens na en smalle brug veranderd de weg in een prachtige nieuwe tweebaansweg en laten we de smalle weg gelukkig achter ons.

Donderdag 7 april SeccelambrasS 13 16.234 W 74 03.513 (118 km)

Vannacht toch erg goed geslapen na ons avontuur van gister, het is dan ook maar het beste om snel mogelijk alles weer te verwerken en verder te gaan met onze reis, deze vervelende dingen gebeuren nu eenmaal, net als al de mooie dingen die we meemaken.

In het plaatsje Ayacucho willen we wat boodschappen doen, maar de weg in het stadje is zo slecht dat we ons plan maar laten varen en zo snel mogelijk het stadje verlaten. Na Ayacucho wordt de weg weer smal, maar niet zo erg als gister, natuurlijk moeten we stoppen als er een tegenligger aankomt, maar we hebben gewoon veel meer ruimte.

DSC05369DSC05371

Vrijdag 8 april Talavera S 13 39.449 W 73 25 881 (196 km)

De eerste tiental kilometers blijft de weg smal, maar dan opeens komen we bij een kruising en zien we een prachtige tweebaansweg voor ons liggen, waar we de hele verdere dag gebruik van maken. We stijgen soms naar ruim 4.200 meter hoogte om vervolgens we af te dalen naar 2.000 meter over een heerlijk rustige weg die perfect is aangelegd. We hebben magnifieke uitzichten diep het dal in, wat zeker anderhalve kilometer beneden ons ligt.

DSC05389DSC05391

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We parkeren voor de nacht in het kleine plaatsje Talavera, vlak langs de rivier, waar het heerlijk rustig is.

Zaterdag 9 april Abancay S 13 34.280 W 72 50.417 (185 km)

We worden gewekt met geblaat van schapen, geknor van varkens en gemekker van geiten. Er wordt op nog geen tien meter van ons een veemarkt gehouden, het is niet een heel grote maar toch is het een drukte van belang. Veel varkens lopen keurig mee aan een touw, zoals een hond die wordt uitgelaten. Maar als ze in de buurt van de markt komen willen ze opeens niet meer verder en kost het heel wat moeite om de beesten toch op de markt te krijgen. Ook hier worden de beesten niet zachtzinnig behandeld, we zien zelfs een schaap die gewoon over de straat wordt meegetrokken, zijn hele huid hangt door deze actie los op zijn rug. Een klein jongetje van ruim een jaar, hij kan amper lopen, zien we een schaap steeds schoppen, duidelijk heeft hij dat zijn ouders zien doen. Ach dit is Zuid Amerika en men denkt heel anders over beesten dan wij in Europa doen.

We rijden verder dwars door de bergen, de weg blijft perfect en de natuur is geweldig. Alleen bij het plaatsje Abancay moeten wij als vrachtwagen de rondweg om de stad nemen, normaal is dat niet erg, want de weg om de stad is altijd goed. Behalve deze keer, we komen samen met heel grote trailers met opleggers, op een verschrikkelijke gravelweg terecht, heel langzaam gaat het dwars door grote modderpoelen, we staan versteld dat hier niemand zich vastrijdt. We rijden dwars door heel kleine armoedige dorpjes, de bewoners moeten hier toch niet erg blij mee zijn en de vrachtwagen chauffeurs natuurlijk ook niet. Niemand die protesteert, wij snappen hier niets van.

P1050274P1050284

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We houden halt op 3.800 meter hoogte een prachtige plaats voor de nacht met ver beneden ons de stad.

Zondag 10 t/m woensdag 13 april Cusco S 13 30.340 W 71 59.109 (179 km)

Voordat we wegrijden moet ik eerst nog eerste hulp verlenen want er is een fietser uit de bocht gevlogen. Zijn knie en hand zijn lelijk geschaafd, ik doe er wat betadine op en een verbandje en zo redt hij het wel naar huis. De politie komt ook toevallig langs, stopt even en vraagt of alles in orde is, de jongens doen uitleg daarna kijkt de ambtenaar naar mij en als ik knik rijd hij weer door. Even later zien we de jongens weer op de fiets zitten en verder gaan met de afdaling, alleen de jongen die gevallen was doet het toch wat rustiger aan.

We rijden verder naar Cusco en doen bij een grote Plaza Vea supermarkt boodschappen, daarna rijden we naar de camping Quinta Lala, waar veel overlanders komen. Het is al bijna vijf uur als we daar aankomen, er staan niet veel overlanders momenteel, twee Fransen met samen 6 kinderen en een Duitser met een truck. De volgende dag is het een beetje regenachtig en koud, iedereen zit in zijn camper en dat doen wij uiteraard ook.

DSC05404DSC05417

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We blijven hier nog wel even staan, de website moet bijgewerkt worden en we willen naar Machu Picchu. Hoe we dat gaan doen moeten we nog uitzoeken, daarover meer in ons volgende verslag.