• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

14 april tot 3 mei 2016

Schermafbeelding 2016 05 08 om 10.40.06

Donderdag 14 t/m zondag 17 april Cusco

We genieten nog een paar dagen van Cusco, hoewel het weer onaangenaam blijft. Zaterdag gaan we nog een keer naar de stad, waar een groot evenement wordt gehouden tegen abortus. Het lijkt wel of de hele stad ervoor is uitgelopen zoveel mensen zijn er op de been, hier heeft de Paus duidelijk nog grote invloed.

P1050364

P1050365

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We kopen een entreeticket voor de Machu Picchu, we willen daar dinsdag heen. Omdat de trein zo verschrikkelijk duur is besluiten we om vanaf Ollantaytambo de trein te nemen. Dit is iets goedkoper, maar het blijft erg prijzig $ 60,-- enkele reis p.p. voor anderhalf uur boemelen. Natuurlijk rijden er ook lokale treinen maar daar mogen wij niet in, de lokale betalen slechts enkele dollars, maar zitten daarvoor wel op houten bankjes. Maar goed het is niet anders, we willen nu eenmaal graag naar deze bekende opgraving en zullen daarvoor diep in onze beurs moeten tasten.

P1050304P1050309

  

P1050314P1050316

  

P1050342P1050354

Maandag 18 april Ollantaytambo S 13 15.788 W 72 16.109 (101 km)

We doen nog snel boodschappen in Cusco en rijden vervolgens langs een prachtige route naar Ollantaytambo. Hier kopen we treinkaartjes voor morgen, de trein gaat om 6.10 uur.

Helaas is de parkeerplaats, het dichts bij het station een beetje duur, 3 Sol voor een uur (91 cent), komt neer op 40 Euro voor de tijd dat we hier blijven staan. We zoeken verder en vinden een parkeerplaats voor 15 sol per nacht, deze plaats is iets verder weg van het station maar zeker goed te doen.

We lopen nog even door het dorpje, wat erg toeristisch is, maar zeker gezellig met overal terrasjes en winkeltjes met souvenirs.

Dinsdag 19 april Machu Picchu met de trein en busstation

Om kwart voor vijf gaat de wekker, we ontbijten en lopen naar de trein. Het valt op hoeveel mensen er op dit uur al op de been zijn, het is een drukte van belang er zijn zelfs al winkeltjes open en verkopers staan met koffie en een soort van ontbijt langs de kant van de weg. De trein vertrekt precies op tijd, we krijgen zelfs koffie en een koek tijdens de reis.

Het plaatsje Aguas Calientes is het eindpunt van de trein en moeten we overstappen op de bus, die ons 500 meter hoger brengt naar de Machu Picchu. Lopen kan ook daar doe je ruim 2 uur over, de route gaat over trappen omhoog, de stappen op trede zijn erg hoog en dus erg vermoeiend. Wij nemen de bus zodat we op de opgraving zelf nog energie over hebben om daar rond te lopen. Helaas gaat het regenen en dat blijft het doen de eerste uren. Ondanks de regen lopen we naar de zonnetempel die hoog op het complex ligt, maar de bewolking wordt alleen maar erger zodat we op een gegeven moment in een dikke mist lopen. Echt aangenaam is het allemaal niet, maar toch genieten we van dit prachtig mooie complex, wat tijdens de inval van de Spanjaarden gespaard is gebleven.

DSC05430DSC05444

 

DSC05450DSC05465

Tegen enen komt de zon er een beetje door en later wordt het zelfs prachtig weer.

DSC05482DSC05489

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC05561DSC05528

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We maken nog een rondje over de afgraving, alles ziet er nu een stuk vriendelijker uit.

 

P1050488P1050589 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is verbazingwekkend hoe de Inca's deze prachtige stad hebben kunnen opbouwen, gewoon alleen met mankracht.

 

DSC05501DSC05523

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Machu Picchu is in 1911 door de archeoloog Hiram Bingham ontdekt. Machu Picchu was een stad ver van het centrale gezag, waarschijnlijk was het een tweede verblijf voor de Incavorsten. De stad werd verlaten waarschijnlijk uit vrees dat de Spaanse veroveraars de stad in handen zou vallen en natuurlijk verwoesten. De vallei van de Urubamba lag echter ver buiten de route. Zo is langzamerhand het complex overwoekerd geraakt en pas laat ontdekt en in goede staat gebleven, net als de vindplaats Tikal in Guatemala.

Pas laat in de avond komen we weer terug en duiken meteen ons bedje in, we zijn doodop na deze mooie maar vermoeiende dag.

Woensdag 20 april Laguana Pomancanchi S 14 00.371 W 71 30.700 (194 km)

Via een kleine omweg rijden we naar de zoutafgravingen van Maras Las Salinas, de zoutplateaus liggen prachtig tegen een berg op, de donkere randen en de witte plateaus steken mooi af tegen de berghelling.

P1050595P1050604

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na dit bezoek, rijden we de hele dag door en parkeren voor de nacht langs een mooi meer, wat 3 km van de weg afligt. We zien de boeren met hun koeien terug komen naar het dorp, wat iets verderop ligt.

P1050600

Donderdag 21 april PE 34e S 15 07.237 w 71 12.681 (199 km)

In eerste instantie rijden we over een zeer goede weg, met de mooiste uitzichten. We gaan zelfs weer boven de 4.200 meter en blijven een poosje op deze hoogte rijden. Vlak voor het plaatsje Yauri veranderd het mooie asfalt in een verschrikkelijke gatenkaas. We snappen daar niks van, uren rijden we over prachtig asfalt en je komt bijna niemand tegen en hier vlak voor een stad is de weg waardeloos. Ook na Yauri veranderd de weg niet, het wordt zelfs gravel, terwijl er toch veel vrachtverkeer van deze weg gebruik maakt. We overnachten in een heel klein dorp, er staan een paar huizen en dat is alles. De hoogte is eigenlijk met 4.457 meter, veel te hoog om te overnachten, maar het is al laat in de middag en het ziet er niet naar uit dat we al snel gaan dalen.

DSC05598DSC05623 

Vrijdag 22 t/m maandag 25 april AR110 S 15 47.730 W 71.26706 (155 km)

Na een heel rustige nacht, rijden we nog een poosje over de slechte weg, maar dan zomaar opeens, wordt het weer een geweldig mooie asfalt weg. Helaas kunnen we er niet lang gebruik van maken want we moeten naar het plaatsje Chivay, wat 100 km van deze mooie weg afligt. Maar deze weg is zeker goed te doen, we moeten wel door een riviertje, maar dat is geen probleem. We komen weer op een doorgaande weg uit, waar vrachtwagens rijden, maar deze is weer zo slecht, dat we besluiten om een kortere weg te nemen, die er veel beter uitziet. De eerste kilometers zijn geen probleem, maar als we door een riviertje moeten en aan de overkant weer de weg op moeten, rijden we ons vast in de modder. De hele middag proberen we eruit te komen, we graven de wielen uit, leggen stenen neer, maar wat we ook proberen, het lukt gewoon niet. Als het koud en donker begint te worden, geven we het voor vandaag op en besluiten morgen verder te gaan. De hele middag dat we zo hard gewerkt hebben is er niemand langs gekomen, we zijn dus geheel op ons zelf aangewezen. Natuurlijk staan we erg schuin en wordt het slapen wat lastiger maar goed het is nu even niet anders. Ook de hoogte is een probleem voor mij, (Marita) we zijn nog steeds op 4.405 meter, ik heb last van hoofdpijn, misselijkheid en ademtekort, gelukkig heeft Paul er niet zo last van.

DSC05649DSC05651

 De lama's hebben een eigen zebrapad om over te steken

Het heeft behoorlijk gevroren vannacht, gelukkig hadden wij daar geen last van, we hebben genoeg extra slaapzakken om het lekker warm te houden 's nachts. Omdat we zo hoog zitten doet de diesel verwarming het niet, met 6 graden binnen is het niet erg aangenaam te noemen.

DSC05664P1050613

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We gebruiken nu maar het gas en steken alle pitten aan, om het een beetje warm te krijgen, het nadeel hiervan is, dat het veel zuurstof gebruikt en de ramen doen we natuurlijk niet open met deze kou. Maar gelukkig schijnt de zon en dat verwarmt de boel ook snel op.

Onder een gehele staalblauwe hemel werken weer de hele dag door, we krikken de auto op zodat we de rijplaten eronder kunnen schuiven, we graven een schuine baan zodat de auto beter uit het gat kan rijden. We doen twee pogingen om uit de drek te komen, de eerste keer draaien de wielen gewoon rond op de rijplaten, er gebeurd dus niets. Na nog wat grint op de rijplaten te hebben gegooid en het linker achterwiel ook van een rijplaat te hebben voorzien, proberen we het nog een keer. Deze keer rijdt de auto een paar meter en lijkt het of we eruit komen, maar helaas de rijplaat blijkt te kort en we zakken weer in de modder. We staan nu vlak voor een stenen wand, waar de weg verder hard is. We besluiten om de auto hoog op te krikken en dan stenen onder de wielen te deponeren en dan de rijplaat eronder en het dan weer te proberen. Maar dat wordt morgen, want het is 4 uur geweest en wordt alweer koud, wel krikken we de auto zover op dat we vannacht redelijk recht staan en de banden niet dieper in de modder zakken.

Er zijn vandaag een auto en drie brommers langs gekomen, van een drukke weg kan je dus niet spreken.

P1050650P1050654

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is vannacht heel koud geweest, het ijs staat in het riviertje, de binnen temperatuur is 5 graden boven nul, we steken het gas maar weer aan om het een beetje warm te krijgen. Als het buiten een beetje behaaglijk is, gaan we naar buiten en maar weer aan het werk. Om tien uur proberen we het weer en hoera het lukt, we zijn er uit!!! Snel maken we een paar foto's ruimen de rommel op en lopen het weggetje een beetje af om te kijken wat ons nog te wachten staat. Het ziet er niet best uit, maar goed we moeten toch door, terug gaan is geen optie, omdat daar een heel gedeelte heel erg slecht is en we daar bijna van de weg afgleden. We bepalen hoe we het beste kunnen rijden een beetje zo en een beetje daarheen, dan moeten we er doorkomen, vooral niet te dicht langs de rivier want daar is het heel erg modderig. Helaas gaat het al na 50 meter weer mis en rijden we ons vast in het pampagras, waaronder het ontzettend modderig is. We halen alles maar weer tevoorschijn en beginnen met krikken en graven. Het krikken gaat erg moeilijk omdat de grond zo modderig is, zodat de krik de grond in zakt en geen houvast heeft. We gebruiken stenen en een rijplaat om stevigere ondergrond te krijgen, maar zelfs dan zakt de krik steeds weg. We doen 2 pogingen maar het lukt niet om eruit te komen, het wordt al weer donker en dan zakt de temperatuur met een noodgang naar beneden. Nog maar een nacht in deze wildernis doorbrengen, we hebben nog voor een dag eten, nog voor een paar dagen water, omkomen van de honger doen we nog niet. Ondertussen zijn we beide doodmoe en zo koud,de hele avond zitten we beide te bibberen van de kou, als we dan naar bed gaan duurt het lang voordat we een beetje warm worden. Dit houden we niet lang meer vol, morgen moeten we de bewoonde wereld bereiken, anders moeten we hulp gaan zoeken.

P1050657P1050669

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De volgende dag, het is alweer maandag, werken we nog wat aan het gat om dat te verbeteren en proberen het opnieuw, helaas zonder resultaat. Terwijl Paul de overbrenging van de 4-wiel drive er gaat proberen op te zetten, loop ik de weg af op zoek naar hulp. Alle huisjes die ik zie zijn onbewoond, de enige levende wezens die hier aanwezig zijn, zijn lama's. Als ik zonder hulp te hebben gevonden terug kom bij de camper, is het Paul niet gelukt om de aandrijfas erop te krijgen, we hebben daar geen goed gereedschap voor. Ten einde raad beginnen we maar weer met graven, we leggen stenen tegen de achterkant van het achterwiel en proberen de auto wat naar achter te rijden zodat hij wat omhoog komt. Dit plan lukt, nu kunnen we onder de wielen stenen neerleggen en een andere rijplaat plaatsen, degene die we er al onder hadden gedaan was al ver in de modder gezakt. We vullen alles op met grint en proberen het maar weer eens. We komen bijna op het stabiele gedeelte maar het lukt niet om er op te komen. We staan wel veel hoger, dus vol vertrouwen gaan we weer verder met graven en stenen neerleggen. De volgende poging lukt het we staan weer op harde grond, och wat zijn we blij!! Maar we zijn er nog lang niet we moeten nog door drie riviertjes en veel modderpoelen zien te komen. We hebben besloten om de weg goed in de gaten te houden en zodra we maar enige modder zien de rijplaten te gebruiken en vooral niet op het pampagras te komen. De eerste meters doen we 's middags al, elke keer zorgen dat de auto op rijplaten staat, een stukje rijden en de vrijgekomen rijplaten weer voor de wielen leggen. Het is veel werk, maar we willen nu niet nog eens vast komen te zitten, we zijn allebei aan het einde van ons latijn. We moeten nog een nacht in de kou en wildernis doorbrengen, maar we staan nu op rijplaten en morgen gaan we het redden!!

Dinsdag 26 april Chivay S 15 38.371 W 71 36.143 (53 km)

Uren werken we aan “onze” weg, rijplaat voor rijplaat gaan we vooruit. Soms hebben we te weinig rijplaten en moeten we met stenen en grint een harde ondergrond creëren. We moeten drie riviertjes door, maar dat is totaal geen probleem, daar zijn immers alleen maar stenen de modder is met het water weggespoeld. Rond drie uur hebben we dan eindelijk de pampa verlaten, achter ons is het nu een ravage, het is één modderpoel. We gooien de rijplaten in het woongedeelte, want wie weet hebben we ze nog nodig, we rijden een stukje naar een hoger gedeelte. Daar is de weg droog, maar in zeer slechte staat, er zijn grote diepe afwatering gleuven, die de erg gevaarlijk kunnen zijn als je daar in rijd. Heel langzaam aan wordt de weg beter en zo komen we verder zonder brokken op een, jawel heuse asfaltweg terecht!!!

P1050672P1050626

 

We rijden snel de weg op en gaan richting Chivay, we moeten eerst nog een pas over van 4.800 meter, daarna zakken we snel af naar 3.692 meter, bijna 800 meter lager dan de laatste dagen. In Chivay aangekomen kleden we ons om en gaan eerst ergens wat eten, morgen gaan we onszelf en de boel schoonmaken.

Dit was een avontuur om nooit te vergeten, we kijken nu wel uit om zomaar kleine goed uitziende weggetjes in te rijden, ook al is het maar 15 km. Toch hebben we nog geluk gehad, het weer was elke dag stralend, waardoor we het weer een beetje warm kregen. Als het had geregend, waren we niet alleen doornat geworden, maar ook de hele weg, op het hogere gedeelte, was een puinhoop geworden, we waren er dan nooit uit gekomen. Ook dat we voldoende eten en drinken aan boord hadden, is onze redding geweest.

De volgende dag gaan we eerst naar de markt en vullen onze voorraad weer een beetje aan. We willen geld pinnen maar we krijgen weer eens geen geld uit de muur, gelukkig hebben we nog dollars en kunnen die wel wisselen. We leggen de rijplaten nog maar even in het woongedeelte en rijden naar het thermaalbad, wat hier slechts drie kilometer vandaan ligt. Hier halen we de rijplaten uit de auto en leggen ze onder de wielen en na een paar keer heen en weer rijden over de platen zijn ze weer plat, nu kunnen we ze weer ophangen op de plaats waar ze horen. We hopen ze nooit meer te gebruiken. Daarna laten we ons zakken in het heerlijke ontspannende warme water. We merken dat ons lichaam rust nodig heeft, onze handen, vooral de vingertoppen, doen zo'n pijn van het stenen rapen, zodat we bijna niets meer vast kunnen pakken. We zullen een paar dagen nodig hebben om weer geheel te herstellen.

Donderdag 28 april Cruz del Condor S 15 36.744 W 71 54.252 (73 km)

In een rustig tempo rijden we richting Cruz del Condor, waar 's morgens de condors op de warme opstijgende lucht vliegen. De omgeving is echt schitterend, in de dalen zijn overal mooie terrassen, de bergen zien er uit alsof we in de alpen rijden, mooi groen tot op zekere hoogte en dan worden het weer rotsen. De Colca-rivier zien we ver beneden ons liggen, erg woest ziet hij er van bovenaf niet uit. De kloof is dieper dan de Grand Canyon, maar veel liefelijker, we genieten weer volop van deze bijzonder mooie rit.

We rijden door naar het plaatsje Cabanaconde, wat bestaat uit wat straten en een mooi plein. Daarna rijden we terug naar de Cruz del Condor en brengen daar, samen met Portugese overlanders, verder een rustige dag door.

P1050732P1050734

Vrijdag 29 april Termales la Calera S 15 36.900 W 71 35.199 (46 km)

We staan al om half zeven op het uitkijkpunt om de condor te zien vliegen. Achteraf veel te vroeg, pas rond acht uur laat de eerste condor zich zien. Het wordt een prachtige show, ze vliegen echt op ooghoogte, recht op ons af, om dan slechts twee meter boven ons hoofd door te vliegen. Natuurlijk zijn wij niet de enige die naar dit spektakel komen kijken, busladingen vol toeristen worden afgeleverd. Na anderhalf uur is de show over en gaan we maar eens ontbijten, al snel zijn we, samen met de Portugezen, de enige die hier op deze prachtige plek staan, alle bussen zijn alweer verdwenen.

DSC05695DSC05756

We rijden weer in een rustig tempo terug naar de Termales en nemen nog maar een een lekker warm bad. We blijven hier nog maar eens een nachtje staan.

DSC05760DSC05751

Zaterdag 30 april Santa Lucia S 15 41.430 W 70 36.134 (213 km)

We klimmen weer naar ruim 4,800 meter en blijven de hele dag zo tussen de 4.000 en 4.400 meter rijden. De weg is goed en de omgeving (alweer) schitterend.

In het plaatje Santa Lucia houden we halt voor de nacht, we eten in een restaurant ons “diner”. Het restaurant mag de naam absoluut niet dragen het is een vies en smerig hol, vol vliegen, in Europa was het direct door de keuringsdienst van waren gesloten. We controleren of de vis goed heet is gebakken en eten dat alleen, de sla en rijst laten we maar liggen, we hebben daar er geen vertrouwen in.

DSC05802P1050779

 

 

  

Zondag 1 mei Pomata S 16 15.311 W 69 18.121 (217 km)

Vandaag rijden we weer door richting Bolivia. In het stadje Juliaca is het weer eens bal, de hoofdstraat is afgesloten want er is een parade aan de gang. We moeten nu door smalle straatjes en dwars door markten rijden om weer op de goede weg te komen. Daarbij is de straat vol met gaten en staat het verkeer regelmatig gewoon vast. Vaak komt dat door de tuk-tuc, die manoeuvreren zich in de kleinste gaatjes, om vervolgens te stoppen om passagiers in of uit te laden, waardoor het verkeer weer niet verder kan. Eigenlijk willen we hier boodschappen doen, maar we kunnen de auto gewoon niet kwijt. We zijn blij als we deze drukke chaotische stad achter ons laten. Puno is een veel rustigere stad en doen daar in een grote Plaza Vea onze boodschappen, we tanken de dieseltank vol en rijden snel de stad weer uit. We overnachten op een uitzichtpunt over het Titicacameer.

DSC05810

Maandag 2 mei La Paz BOLIVIA S 16 34.108 W 68 05.386 (172 km)

Al vroeg zijn we op weg, om half elf staan we al voor de grens, maar als we op de klok in het douanekantoor kijken is het al half twaalf, onze tijd moet dus bijgesteld worden.

Het is druk bij de grens, er komen juist wat bussen aan, waar de passagiers ook allemaal een stempeltje moeten halen en natuurlijk staan wij achterin de rij. Daarna gaat alles in een razend tempo de Tierelier wordt keurig afgemeld en we kunnen doorrijden naar de grens van Bolivia. De paspoortcontrole is druk maar het gaat na het invullen van de papieren redelijk snel. Voor de invoer van de Tierelier hebben we kopieën nodig, van alle documenten van de auto. Het is vandaag maandag, maar toch is bijna alles gesloten, zo ook de winkeltjes waar we de kopieën kunnen laten maken. Gelukkig vinden we na enig zoeken, in een achteraf straatje, toch een uitbater waar we de kopieën kunnen laten maken. Daarna is alles zeer snel geregeld en staan we na anderhalf uur op Boliviaanse bodem. We rijden door naar La Paz, waar we op camping Hotel Oberland neerstrijken en hier een paar dagen blijven staan. Hier horen waarom vandaag alles gesloten is, het is de eerste mei viering, maar omdat die op zondag was, wordt het gewoon op maandag 2 mei gevierd, ze laten zich hier duidelijk geen vrije dag door de neus boren!!