• Decrease font size
  • Default font size
  • Increase font size
  • default color

3 mei tot 6 juni 2016

Schermafbeelding 2016 06 05 om 22.01.33

GEREDEN ROUTE

 

Dinsdag 3 mei t/m zondag 8 mei La Paz Camping Oberland S 16 34.108 W 68 05.386

We staan een week op de camping, we maken de camper van binnen moddervrij en wassen zelf alle kleding waar dik de modder op zit. De rest van de was brengen we naar de receptie die zorgt dat we alles weer keurig schoon terug krijgen. Op zaterdag gaan we naar El Alto, we nemen een busje wat ons voor de kabelbaan naar El Alto afzet. De rit naar boven is schitterend we hebben een mooi uitzicht over de stad ver beneden ons. De prijs is een lachertje we zitten ruim 20 minuten in de kabelbaan en betalen 50 eurocent p.p. Eenmaal boven nemen we een taxi, omdat we er niet uitkomen of er een busje gaat naar de markt waar we naar toe willen. Voor 4 euro brengt de taxi ons naar de markt, die er, tot onze grote verbazing, vandaag niet is. Wel vinden we een andere markt, wat eigenlijk niet zo moeilijk, is want overal zijn wel kraampjes, of gewoon vrouwen met wat handel, zittend op straat te vinden. El Alto vinden wij gewoon gezellig, het is er echt puur genieten, je vindt er zeker geen luxe, maar de sfeer die er hangt dat heeft iets wat je niet onder woorden kan brengen. Laat in de middag gaan we gewoon met een busje naar de kabelbaan terug en genieten nogmaals van het mooie uitzicht. We eten ergens in La Paz en keren dan terug naar de camping.

Op zondag werken we de site bij, het gaat niet zo snel als we willen en zijn er de hele dag zoet mee.

P1050783P1050788

Maandag 9 mei Oruro S 17 58.477 W 67 04.264 (349 km)

Nadat we boodschappen hebben gedaan in La Paz, rijden we de mooie route naar El Alto. Daarna slaan we links af, waar we in de buitenwijken van El Alto terecht komen, hier is het echte armoede, de mensen hebben echt helemaal niets. Het contrast met La Paz is hier echt schrijnend, alleen qua temperatuur is het al een groot verschil, beneden is het heerlijk, terwijl hier boven een ijzige koude wind waait, terwijl de mensen bijna geen bescherming hebben.

Als we El Alto achter ons hebben gelaten, wordt het al snel rustig op de weg en rijden we vandaag langs een saaie route. Oruro is een erg zanderige stad, er is wel een asfaltweg, maar daarbuiten zijn het allemaal zandwegen, ja en als het dan een beetje waait heb je al gauw overal zand. Toch vinden we op een mooi zandvrij pleintje een plaats voor de nacht, dicht bij onze route maar toch ver genoeg ervan af om geen verkeer te horen.

 

P1050791P1050789

Dinsdag 10 mei Sevaruyo S 19 21.369 W 66 51.779 (396 km)

Onderweg moeten we een keuze maken, rechts naar de zoutvlaktes of links naar Potosi, we kiezen rechts met het idee dat we dan sneller op de zoutvlaktes komen. We hebben op de kaart een plaatsje gezien, Salinas de Garci Mendoza, waar we denken dat daar ook de zoutvlaktes te zien zijn. We rijden er heen, maar helaas geen korrel zout te zien,
de route is wel erg mooi zodat we toch geen spijt hebben dat we deze mooie nieuwe weg gekozen hebben. We besluiten om niet terug te rijden maar door te gaan naar Uyuni waar we wel de zoutvlaktes op kunnen.

DSC05840

 

Woensdag 11 mei Uyuni S 20 27.925 W 66 49.492 (156 km)

De weg blijft erg goed, de Bolivianen weten dus wel hoe het moet een goede weg aan te leggen, maar hebben gewoon niet genoeg materieel en het geld er niet voor.

We bezoeken de zoutvlaktes van Uyuni, die de grootste van de wereld zijn. Hier wordt nog zout met een schep opgegraven, een zware klus wat heel slecht betaald wordt. We kunnen er met de auto oprijden, maar wij doen dat toch maar liever niet, we lopen een stukje de witte vlakte op en het is echt schitterend. De mooie blauwe lucht en het fel witte zout geeft een mooi contrast. Na een uurtje hebben we het wel gezien en rijden naar Uyuni, waar we voor een militaire kazerne de Tierelier parkeren voor de nacht. We lopen nog even het gezellige dorpje in en drinken ergens wat op een terrasje. Het kan nog net want de temperatuur is aan het dalen en er waait een koude harde wind, maar zo uit de wind is het heerlijk.

DSC05856DSC05872

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSC05845DSC05848

Donderdag 12 mei Potosi S 19 35.442 W 65 45.626 (209 km)

Een schitterende rit vandaag, niet alleen de weg is uitstekend, maar de omgeving is echt spectaculair te noemen. In hoog tempo wisselen de uitzichten zich af, we zien mooie rotsformaties, prachtige divers gekleurde rotsen, diepe dalen en ga zo maar door. Het is natuurlijk ook heel apart dat we al dagen zo rond de 3.700 hoogte meters rijden, kom daar maar eens om in Europa.

Potosi is een stad wat tegen de bergen is aangebouwd, wat betekend dat er smalle en steile straatjes zijn. Wij willen parkeren op een plein, maar helaas daar is geen plaats omdat het plein wordt gerenoveerd, trouwens op het plein is geen recht stukje te vinden zodat een overnachting hier toch onmogelijk was geweest. We vinden toch een mooie overnachtingsplek, lekker rustig, veilig en toch recht. Daarna lopen we naar het centrum, wat zeker erg gezellig is. Het kerkplein wordt altijd druk bezocht en de bankjes zijn dan ook bijna allemaal bezet.

DSC05897DSC05908

Vrijdag 13 en zaterdag 14 mei Sucre S 19 02.577 W 65 15.296 (164 km)

Ook vandaag weer een schitterende rit naar Sucre.

Sucre is de hoofdstad van Bolivia, maar de regering zetelt in La Paz.

We weten hier een camping, helaas is de toegangspoort voor ons net een paar centimeter te smal en zijn we genoodzaakt om buiten de poort te blijven staan. Wel hebben we al de faciliteiten van de camping, zoals warme douches, water en een snelle internetverbinding.

Het plan is om hier tot zondag te blijven staan, maar dat zou zomaar kunnen veranderen.

We bezoeken de gezellige stad, er is natuurlijk een kerkplein, waar het weer erg druk is. Ook de Mercado Central is weer heerlijk om daar door te lopen, overal kraampjes met de meest uiteenlopende dingen die er verkocht worden.

Helaas is het internet al snel “kaput”, zodat we er maar weinig gebruik van kunnen maken.

DSC05919P1050823

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 15 mei Potosi S 19 35.440 W 65 45.660 (160 km)

We willen voordat we vertrekken nog even de watertank vullen met water, maar daar blijkt voor betaald te moeten worden, na enige discussie hoeft dat toch weer niet. Mede het feit dat de douches ronduit smerig waren, we geen internet hadden en dat we gewoon op straat stonden, vonden we deze camping met 11 euro per nacht, veel te duur voor wat ze te bieden hadden.

We rijden dezelfde weg terug richting Potosi. In het plaatsje Betanzos bezoeken we de zondagmarkt, die ook op eerste pinksterdag wordt gehouden. Daarna rijden we naar Potosi, waar we naar de Informatie lopen om te vragen of de weg richting Tupiza een asfaltweg is. Volgens de medewerker is dat inderdaad zo, morgen zullen we het dan wel zien.

P1050831P1050833

Maandag 16 mei Tupiza S 21 26.600 W 65 43.053 (252 km)

Vandaag gebeurd er niet zoveel, de weg is inderdaad gelukkig van asfalt, zodat we een heel relaxte rijdag hadden vandaag.

Dinsdag 17 mei Abra Pampa (ARGENTIENIË) S 22 43.334 W 65 41,829 (166 km)

Het is nog geen honderd kilometer naar de grens, de weg blijft goed en de uitzichten prachtig. Het is een mooi afscheid van Bolivia.

DSC05928DSC05932

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De grensformaliteiten gaan redelijk snel, alleen de export en import van de auto duurt erg lang. De Boliviaanse ambtenaar is bezig een bus te controleren en daar moeten we op wachten. De ambtenaar aan de Argentijnse kant is ook een poosje onzichtbaar. Maar daarna gaat alles snel, de auto wordt met een snelle blik naar binnen gecontroleerd op eventuele etenswaren, maar daarna mogen we doorrijden. Natuurlijk hadden we alle etenswaren goed verstopt, het is eigenlijk van de gekke dat je het hier groente, fruit, vlees en melkproducten moet inleveren en in het volgende dorp alles gewoon weer kan kopen. Wij hebben dat nog nooit begrepen en proberen dat altijd te omzeilen.

Na de grens is de weg gewoon saai, in het plaatsje Abra Pampa houden we halt voor de nacht. We zitten nog steeds op 3.500 hoogtemeters en het is bitter koud. De bevolking loopt dan ook dik ingepakt, in dikke jassen, mutsen, sjaals en handschoenen.

Woensdag 18 mei S.S. De Jujuy S 24 11.335 W 65 17.960 (218 km)

Zomaar in de middle of nowhere krijgen we een politiecontrole, enkele auto's voor ons staat een toeristenbus, alle koffers moeten eruit gehaald worden en nagekeken. Dit duurt natuurlijk erg lang en iedereen moet daarop wachten. We zien dat de passagiers enige spullen in de vuilnisbak moeten gooien. Gauw gaat Paul naar achter en verstopt snel onze ontbijtbak, hier zit onze lekkere kaas, ham en boter in, dat willen we liever niet kwijt zijn. Ook de auto's voor ons worden aan een strenge controle onderworpen. Als wij dan uiteindelijk aan de beurt zijn, hoeven we alleen onze paspoorten te laten zien en mogen we daarna, zonder dat ze ook maar een blik in de camper hebben geworpen, doorrijden.

We bezoeken het gezellige plaatsje Humahuaca, we lopen door de mooie straatjes, met veel kraampjes waar de indianen hun zelfgemaakte waren verkopen. Hier komen veel backpackers even tot rust om vervolgens weer verder te trekken.

P1050837P1050845

 

Veertig kilometer voor Jujuy veranderd het weer plotseling, na weken een stralend blauwe lucht te hebben gehad, zien we de donkere bewolking voor ons in de bergen hangen. Ondanks dat we een heel eind gedaald zijn, we zitten nu op 1260 meter, is het met 12 graden koud.

In San Salvador de Jujuy, willen we de Carefour bezoeken, helaas is het parkeerterrein te klein voor ons, maar we vinden een mooi plaatsje op een groot parkeerterrein op honderd meter afstand van de supermarkt. We besluiten om hier meteen de nacht door te brengen. We bezoeken het plaatsje, wat erg druk is en pas tegen vijven echt begint te leven. Zelfs de winkels zijn gesloten tot vijf uur en gaan dan weer open tot laat in de avond.

Als we terugkomen op de parkeerplaats is die helemaal vol, wij zijn helemaal ingebouwd en als we eruit zouden willen is dat onmogelijk. Vol ongeloof kijken we hoe auto's echt vastgezet worden, terwijl de automobilisten, die een auto vast hebben gezet, gewoon weggaan. Het zal je auto maar zijn en je zou maar weg willen en je moet wachten tot de eigenaar van de auto, die je hebt vastgezet, van plan is om terug te komen. Pas tegen tienen wordt het rustiger en komen er zelfs bussen het terrein op om hier voor de nacht te parkeren.

Donderdag 19 t/m zondag 22 mei Salta S 24 48.734 W 65 25.129 (145 km)

Als we om acht uur wakker worden staan we alweer helemaal ingebouwd, er blijft ons niets anders over dan te wachten totdat er weer wat ruimte is zodat wij eruit kunnen. Na het ontbijt bezoeken we nog maar even de binnenstad en drinken ergens een lekker bakje koffie. We zijn getuige hoe een agressieve winkeldievegge door de politie wordt afgevoerd, ze schreeuwt, slaat en schopt om zich heen, waarschijnlijk is ze erg bang wat haar te wachten staat. Het valt op dat ze alleen wordt aangeraakt door een vrouwelijke agente, de manlijke agenten staan er wel bij en houden het in de gaten, maar doen verder niets.

Als we terugkomen op het parkeerterrein is het daar een stuk rustiger en kunnen we het zonder problemen verlaten.

We willen via de RN 9 naar Salta, maar we worden onderweg staande gehouden door de politie, wij kunnen deze weg niet nemen, we zijn te groot en te breed voor de tunnels en de weg. We moeten omdraaien en een omweg nemen, de agent legt ons precies uit hoe we wel naar Salta kunnen rijden. De weg is verder goed en we komen laat in de middag aan op de camping waar we een paar dagen blijven staan.

P1050847P1050850

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We nemen de bus naar het centrum, wat zeker goed te doen is, we eten daar een heerlijke maaltijd. Als we terug willen naar de camper kunnen we de bushalte niet vinden en besluiten we om de bus in tegengestelde richting te nemen en dan naar het eindpunt te rijden. We zitten zo wel wat langer in de bus, maar we komen ten slotte op de camping uit.

We bezoeken de stad nog twee keer, telkens met de bus, ja ja we hebben zelfs de bushalte voor de terugweg gevonden. Zondag willen we een ambachtsmarkt Feria Artesanal bezoeken, we hebben het adres keurig op geschreven en laten dat aan de buschauffeur zien, de man schrijft erbij op welke bus we moeten nemen naar de markt. Maar dat blijkt niet helemaal te kloppen, we komen wel op een markt met bijna dezelfde naam, Mercado Artesanal, maar dat is niet degene die we op het oog hadden. Het is er zeker niet verkeerd, het is een soort indianenmarkt, met veel zelf gebreide, gehaakte en geweven mutsen, sjaals en kleden.

We nemen de bus terug naar het centrum en lopen daarvandaan naar de markt,

er worden, jammer genoeg, maar weinig ambachten gedemonstreerd. Wel is er een schilderes aan het werk, we kopen bij haar een tweeluik, van vrouwen met een bolhoedje op.

Ondertussen is de zon gaan schijnen, heerlijk weer om op een terrasje neer te strijken.

Maandag 23 mei Cabra Correl S 25 17.281 W 65 25.343 (85 km)

Voordat we de camping afrijden is het al ver na twaalven, dan nog boodschappen doen, dus voor we echt op weg waren was het al half twee. Heel veel kilometers maken we vandaag dus niet. We verlaten de RN 68 en rijden naar Cabra Corral, een groot meer, we parkeren op een mooie plaats met een schitterend uitzicht, hier blijven we maar een nachtje staan.

Dinsdag 24 t/m vrijdag 27 mei Cafayate S 26 04.796 W 65 58.612 (134 km)

Een schitterende route vandaag, de landschappen en daarmee de uitzichten, wisselen zich in hoog tempo af. We zien prachtig gekleurde rotsen, de meest uitlopende rotsformaties die door regen en wind in de mooiste vormen zijn gevormd. We bezoeken een kloof waar duidelijk te zien is hoe een waterval de rotsen heeft uitgesleten, kortom het was genieten vandaag.

DSC05961DSC05967

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In het kleine plaatsje Cafayate strijken we neer op een camping, we zitten nu midden in een wijnstreek en de wijn moet hier natuurlijk geproefd worden. Dat doen we heerlijk op een terrasje lekker in de zon. Ook gaan we naar een wijnproeverij, maar helaas het personeel spreekt geen Engels, ze staan een beetje lacherig achter de toonbank en zijn duidelijk te verlegen om ons te helpen, zodat er helemaal niets geproefd wordt. Laat staan dat we een lekker flesje kopen.

DSC05970DSC05978

Helaas laat het weer ook te wensen over, het is koud, we zitten vrijdag de hele dag binnen met de kachel aan, die het op deze hoogte gewoon weer doet.

Zaterdag 28 mei El Mollar S 26 55.812 W 65 42.082 (137 km)

Het wordt tijd om weer tijd om een deurtje verder te gaan. Ook vandaag rijden we laat van de camping af. We willen naar Tucuman, wat we vandaag zeker niet gaan halen. We moeten over de Albra del Infiermillo pas, die ons net boven de 3.000 hoogtemeters brengt. Het is weer erg mooie rit, de zon laat zich zelfs voor een paar uur zien. Bij het plaatsje El Mollar, is een prachtig meer, waar we ons kamp opslaan. Maar ook hier is het koud, er staat een gure wind en van buiten zitten is geen sprake. We lopen naar het dorp, wat wel uitgestorven lijkt, er zijn veel vakantiehuisjes, maar bij bijna al de huisjes zitten de luiken voor de ramen. Het seizoen is duidelijk over, de winter is in aantocht.

Zondag 29 mei Pozo Hondo S 27 09.871 W 64 29.303 (197 km)

We dalen via vele haarspeldbochten af, het uitzicht zal zeker mooi zijn, maar helaas door een dichte mist zien we er maar weinig van. Voorlopig laten we de bergen achter ons, we dalen af naar een hoogte van 400 meter, waar er duidelijk meer zuurstof in de lucht zit.

In de plaats Tucuman doen we bij de Wallmart boodschappen, verder hebben we in de stad niets te zoeken en rijden er daarna meteen weer uit. Het enige interessante van deze stad is het feit dat hier op 9 juli 1816 de onafhankelijkheid van Argentinië werd getekend. Hier in de omgeving, wordt heel veel suikerriet verbouwd, dus van landelijke schoonheid is hier niet veel te genieten.

In het plaatsje Pozo Hondo houden we het voor gezien en parkeren langs een sportveld voor de nacht. De politie komt nog even langs, wil al onze papieren zien, maakt van de Tierelier, paspoorten, rijbewijs en kentekenbewijs diverse foto's en verteld ons waar ze zitten als we problemen zouden hebben. Altijd prettig als de politie een oogje in het zeil houdt.

Maandag 30 mei Gancedo S 27 29.682 W 61 40.675 (348 km)

De weg is erg eentonig vandaag, lange rechte wegen met een geheel vlak landschap om ons heen. De akkerbouw veranderd van suikerriet in mais en daarna in katoen, niet echt spectaculair te noemen.

Dinsdag 31 mei Margarita Belen S 27 15.618 W 58 58.210 (364 km)

Ook vandaag een lange saaie rijdag. Wel komen we veel politiecontroles tegen. Een keer worden we staande gehouden en worden al onze gegevens op een groot kladblok geschreven, daarna mogen we weer doorrijden. We hebben geen idee waarom dit nou weer was, we gokken op een agent die nog in de leer was.

Woensdag 1 juni Clorinda S 25 17.343 W 57 43.558 ( 270 km)

Al vroeg in de middag komen we in het grensplaatsje Clorinda aan, we lopen even door het dorp, maar het is er niet veel te doen. Ondanks dat het nog vroeg is besluiten we hier te blijven te staan en morgen in alle rust de grens te passeren. We staan vlakbij een politiepost en tegenover de brandweer, dus veiliger kan het haast niet,

Donderdag 2 t/m zondag 5 juni Luque S 25 14.713 W 57 29.098 (56 km)

Als we willen wegrijden komt de brandweer nog even langs, om te vragen of we hier weg willen gaan, hier mogen we niet staan. Het lijkt ons wel een beetje laat nadat we al een nacht hier hebben gestaan, maar goed we doen verder niet moeilijk en rijden direct weg richting de grens. Bij de grens gaat alles heel gemoedelijk, het is alleen een beetje vreemd, we moeten eerst Argentinië uitrijden en Paraguay inrijden. Daar doen beide landen samen, de een doet het verlaten en de ander het binnenkomen. Ook de Tierelier wordt op deze manier behandeld. Komt men vanuit Paraguay dan gaat het omgekeerd en vindt alles plaats aan de Argentijnse kant. Deze variant hadden we nog niet gehad.

Eenmaal in Paraguay worden we al snel aangehouden door de politie, het is bij wet verplicht om ook overdag met licht te rijden. Verder doen ze niet moeilijk, Paul moet even uit de auto komen en vertellen waar we vandaan komen en daarna mogen we we gewoon weer doorrijden.

P1050867P1050876

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We pinnen geld in de stad Luque en doen meteen in een ongelooflijke mooie grote supermarkt onze boodschappen. Daarna rijden we naar een “camping”, die heerlijk rustig gelegen is, met veel dieren en heel vriendelijke eigenaren. Deze mensen stellen hun grond ter beschikking aan overlanders, voor slechts 10 euro per nacht, we hebben stroom, water, warme douches en een super snel internet.

Eigenlijk zijn we speciaal naar Paraguay gereden voor nieuwe achterbanden, hier zijn ze een stuk goedkoper dan in Bolivia of Argentinië. De eigenaar van de camping gaat voor ons op zoek in Luque en vind voor ons twee mogelijkheden. We kunnen Pirelli banden krijgen en banden uit China die de helft goedkoper zijn. Natuurlijk is het moeilijk om hier meteen een beslissing te nemen, dus we besluiten om zelf naar de bandenboer te rijden en eens te kijken of de banden wel het juiste profiel hebben. De man verzekerd ons dat we hetzelfde profiel krijgen en dat de banden uit China even goed zijn als de Pirelli banden, nou dan is de beslissing snel gemaakt en besluiten we de banden uit China te bestellen die er dan maandag ondergezet worden.

We vinden nog bij een benzinestation een autowasbedrijf voor vrachtwagens, hier laten we dan eindelijk al het modder, die tijdens het vastzitten erop gekomen was, er afwassen en wat blijkt de Tierelier is geel en niet grijs!!

De volgende dag, zaterdag, nemen we de bus naar Asunción, maar helaas de stad lijkt wel uitgestorven, al de winkels zijn dicht en er zijn maar weinig mensen op straat, Ook hier geld dus dat de winkels 's middag gewoon gesloten zijn en pas weer laat in de middag open gaan. We lopen naar de boulevard van de rio Paraguay, waar het een stuk drukker is, hier worden skelters en fietsen verhuurt, waar veel gebruik van wordt gemaakt. We lopen stevig door en komen op een gegeven moment bij een mooie nieuwe woonwijk, allemaal eengezinswoningen, prachtig opgezet, Het is alleen een beetje jammer dat 100 meter verder de sloppenwijken nog steeds aanwezig zijn. Het riool loopt gewoon langs de goten van de weg met de daarbij behorende stank en daarboven hangt het wasgoed te drogen!! We horen baby's huilen en vragen ons af hoe is het mogelijk om hier te overleven en toch hebben we het idee dat de mensen hier niet ongelukkig zijn.

P1050880P1050882

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na deze aparte wandeling zoeken we de bus die ons terug brengt naar de camping.

Zondag houden we een rustdag, overdag is het lekker weer en pas 's avonds werk ik de site bij.